รักมากกว่าชีวิต........

ตอนที่ 10

รักมากกว่าชีวิต........

         ธีภพฟื้นขึ้นมาภาพที่ชายหนุ่มได้เห็นคือภรรยาของเขานอนอยู่ข้างเตียงเพราะหลังจากที่เขากลับมาหายใจได้ปกติทางโรงพยาบาลก็พาตัวขึ้นมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นโดยมีธิชาคอยเฝ้าอยู่ตลอด

         “ธิชา”

         ชายหนุ่มยกมือที่ยังไม่ค่อยมีแรงลูบไปที่ผมของหญิงสาวที่นอนฟุบหลับอยู่กับที่นอนของเขา

         “คุณธีฟื้นแล้ว ธิชาดีใจที่สุดเลยค่ะ เราจะต้องอยู่เลี้ยงลูกด้วยกันนะคะ”

         สาวน้อยดีใจเผลอพูดทุกอย่างออกไปโดยลืมว่าคนเจ็บยังไม่รู้เรื่องที่ท้องเพราะตอนที่เธอบอกเขาตอนนั้นธีภพสลบอยู่

         “ธิชาพูดใหม่สิ ผมกำลังจะเป็นพ่อใช่ไหม”

         ชายหนุ่มด้วยความดีใจพยายามจะยันตัวเองให้ลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จเพราะเจ็บแผลที่เพิ่งผ่าตัดมาจึงได้แต่กอดภรรยาอย่าง       หลวม ๆ เพื่อไม่ให้โดนแผล

         “ธิชาท้องค่ะ ขอโทษนะคะที่ไม่ได้บอก”

         “ผมก็มีเรื่องอยากจะขอโทษธิชาเหมือนกัน”

         ชายหนุ่มยังไม่ทันจะได้พูดจบ คนฟังก็ใช้นิ้วเรียวปิดลงไปที่ปากด้วยรอยยิ้มที่มีน้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้างของเธอ

         “ไม่มีอะไรที่คุณต้องขอโทษ ภาพที่คุณกางมือเอาตัวเอง             เข้าบังธิชามันแทนทุกคำหมดแล้ว คำที่ธิชารอฟังมันมาตลอดแต่ตอนนี้มันไม่มีค่าแล้วเพราะการกระทำของคุณมันมีค่ามากกว่า เวลาที่เรารู้จักกันอาจจะน้อยในสายตาคนอื่นแต่สำหรับธิชามันมากพอที่จะทำให้ชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งได้สัมผัสกับความรักที่แท้จริง ขอบคุณนะคะที่รักและปกป้องผู้หญิงที่เคยหนีคุณไป”

         หญิงสาวมองหน้าสามี เธอไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองมีค่าเท่ากับนาทีที่เขาอ้าแขนปกป้องเธอมาก่อน ธิชาเข้าใจแล้วความรักไม่จำเป็นต้องเป็นคำพูดเสมอไปสิ่งสำคัญที่สุดคือการกระทำ

         เทวนาถมาเยี่ยมลูกชายด้วยความสุข เหตุการณ์ร้าย ๆ ผ่านไปแล้วต่อไปนี้ก็จะมีแต่เรื่องดี ๆ คนเป็นพ่อจับมือลูกชายให้กำลังใจส่งต่อความสุขถึงกัน

         “รีบหายนะลูกชายจะเป็นคุณพ่อกับเขาแล้ว เมียท้องตั้งหลายเดือนไม่รู้เรื่องเลยรีบลุกมาดูแลหนูธิชาอย่าปล่อยให้คนท้องต้องดูแลนานนะ”

         คนเป็นพ่อหัวเราะอย่างมีความสุข วันนี้เทวนาถรู้สึก             สบายใจเพราะทางตำรวจแจ้งมาว่าจับผู้ร้ายได้แล้วและทั้งสองคนก็รับสารภาพ คดีไม่มีอะไรยุ่งยาก ครอบครัวของลูกชายก็กลับมามีความสุขและกำลังจะมีทายาทตัวน้อยออกมาสร้างความสุขและเพิ่มชีวิตชีวาให้กับคนเป็นปู่

         ธีภพใช้เวลาพักฟื้นที่โรงพยาบาลสองสัปดาห์ก่อนที่จะกลับมาอยู่ที่บ้าน ตอนนี้เขาเดินและช่วยตัวเองได้เกือบปกติแต่ยังขับรถไม่ได้เพราะเจ็บที่หลัง จึงต้องให้คนขับรถพาเขาและธิชาไปหาหมอที่ดูแลตัวน้อยในครรภ์

         “คุณพ่อไว้หนวดได้เลยนะคะ ได้ลูกสาวค่ะ”

         ชายหนุ่มสมหวังเพราะเขาอยากได้ลูกสาวมาก ธีภพจับมือภรรยามองหน้าเธอภาพที่เขาเห็นซ้อนขึ้นมาคือภาพของมารดาที่ทิ้งเขาไป วันนี้เมื่อชายหนุ่มได้เป็นพ่อเขารู้แล้วว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนที่ไม่รักลูก แม่ของเขาก็คงมีเหตุผลที่ทิ้งเขาไป นับจากนี้ธีภพไม่คิดโกรธและน้อยใจมารดาอีกแล้ว เขาไม่อาจกลับไปแก้ไขอดีตได้ดังนั้นชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเดินหน้าทำครอบครัวของเขาให้มีความสุขที่สุดดีกว่า

         “ผมใกล้จะหายแล้วจะได้อุ้มสาวน้อยในท้องได้ถนัด ๆ ”

         คุณพ่อคุณแม่มือใหม่โอบกอดกันด้วยความรักที่แม้จะใช้เวลาศึกษากันไม่นานแต่เหตุการณ์ร้าย ๆ ที่ผ่านเข้ามามันเป็นบททดสอบที่ทำให้ความรักยิ่งเบ่งบานอย่างไม่รู้ตัว

         เวลาผ่านไปรวดเร็ว วันที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงธิชาให้กำเนิดลูกสาว ธีภพตื่นเต้นจนทำอะไรแทบไม่ถูก เทวนาถต้องช่วยลูกชายติดต่อทุกอย่าง คุณพ่อมือใหม่ไม่ยอมห่างลูกและภรรยาเลยแม่แต่สักนาที

         “ไม่ห่างลูกเมียเลยนะเพื่อน”

         ณภัทรมาเยี่ยมสาวน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกได้เพียงสองวัน                  คนเป็นเพื่อนมองชายหนุ่มที่กำลังอุ้มเด็กน้อยด้วยความยินดีที่วันนี้เพื่อนของเขาได้รู้จักคำว่าครอบครัวจริง ๆ สักที

         “มีสักคนสิภัทร”

         “ไม่ต้องกลัว รับรองฉันมีแซงแกแน่นอน”

         ณภัทรยังกำลังจะแต่งงานในอีกไม่กี่วัน เขาเห็นครอบครัวของเพื่อนแล้วทำให้ยิ่งยากมีลูกไว ๆ นานมากที่ธีภพไม่เคยมีความสุขแบบนี้ ตลอดเวลาตั้งแต่มารดาของเขาออกไปจากบ้าน    ณภัรก็เห็นแต่แววตาเศร้า ทุกข์ ขมขื่นในดวงตาของเพื่อนสนิทแต่มาวันนี้เขาไม่เห็นความรู้สึกแบบนั้นอีกแล้ว คำว่าครอบครัวมันคือความสุข มันคือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่จริง ๆ

         ธีภพดูแลภรรยาและลูกทุกอย่างตั้งแต่อยู่โรงพยาบาลจนถึงกลับบ้าน เขาไม่ยอมจ้างพี่เลี้ยงยืนยันว่าจะเลี้ยงสาวน้อยด้วย                 ตัวของเขาเองได้

         “ธัญญ่ามีทั้งพ่อ แม่และคุณปู่ไม่จำเป็นต้องจ้างใครมาเลี้ยงหรอกครับคุณพ่อ ผมเชื่อความรักที่เรามีให้กับตัวน้อยจะทำให้ลูกเติบโตมาด้วยความอบอุ่นและเธอจะมีความรักเหลือส่งไปให้กับคนอื่น ๆ เหมือนที่ธิชาส่งต่อความรักที่เธอมีจนล้นหัวใจมาให้กับผม ”

         ภรรยาตัวน้อยทำท่าอายที่ถูกสามีป้อนคำหวานต่อหน้าผู้ใหญ่แบบนี้

         “พ่อดีใจนะและมีความสุขที่สุด ธีภพเรื่องราวในอดีตมันผ่านไปแล้วนับจากนี้ครอบครัวของลูกสำคัญที่สุด เมื่อมีสิ่งมีค่าไว้ในมือจงรักษามันให้ดีจะได้ไม่มานั่งเสียใจทีหลังเหมือนกับพ่อ”

         เทวนาถรู้สึกตัวว่าผิดมาตลอดกับการที่ภรรยาของเขาต้องเดินออกไปจากที่นี่ เขาจึงไม่เคยสอนให้ลูกชายโกรธหรือน้อยใจ        วิกานดาและเหนือกว่าสิ่งอื่นใด เขาไม่อยากให้ลูกต้องทำผิดเหมือนเขาอีกเพราะการจากกันทั้งที่ยังรักกันอยู่มันเจ็บปวดยิ่งกว่าการ               อกหักเพราะเลิกรักกันเสียอีก

         ธีภพหันมาจับมือภรรยา เขาส่งสายตาแทนความรู้สึกทั้งหมดก่อนที่จะพูดทุกความในใจที่เขาตั้งใจจะพูดเพื่อให้ภรรยามั่นใจและเชื่อใจในตัวเขา

“กว่าจะรักกันก็ยากแล้วแต่การรักษาความรักไว้ยากกว่า สัญญากับผมนะธิชาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะไม่ลืมว่าวันนี้เรารักกันมากแค่ไหน ทุกปัญหาเราจะหันหน้ามาคุยกันอย่าคิดไปเอง ผมก็จะเชื่อและไว้ใจคุณที่สุด ธิชาเองก็ต้องเข้าใจและเชื่อใจผมนะ”

         หญิงสาวโอยเอวสามีซบไหล่ลงบนบ่าหนา มือทั้งสองข้างอุ้มสาวน้อยธัญญ่าไว้ในอ้อมอก

         “สัญญาค่ะ ขอบคุณนะคะที่รักธิชาและลูก เราจะรักและอยู่ด้วยกันตลอดไปค่ะ”