หลงลืม

ตอนที่9

หลงลืม

          การเริ่มต้นกิจการขายเสื้อผ้าออนไลน์ของก้ามปูกำลังไปได้ดี จากเสื้อผ้าตอนนี้เธอนำเข้าสินค้าหลายชิ้นจากประเทศจีนเข้ามาขายเป็นจำนวนมาก โดยมีชลธีผู้เป็นพ่อคอยให้ความช่วยเหลทอเรื่องการสั่งของและส่งของให้กับลูกค้า

          จากการขายปลีกเพียงอย่างเดียว ตอนนี้ก็พัฒนาจนเป็นการขายส่ง มีบางวันที่ก้ามปูกลับไปนอนที่บ้านเพื่อจัดาการเรื่องการซื้อสินค้า เพราะชลธีจะเดินทางไปซื้อให้ลูกสาวด้วยตัวเองพร้อมกับเด็กรับใช้ที่บ้านอีกหนึ่งคน

          กรณ์รู้สึกว่าตัวเองตัดสินในไม่ผิดที่เลือกก้ามปูมาเป็นสะใภ้ จากเด็กสาวที่ดูเรียบร้อยเมื่อสมัยเรียน แต่พอโตขึ้นมีครอบครัวกลับมีหัวการค้าสมกับที่เป็นสะใภ้นักธุรกิจ แต่ความคิดของพ่อสามีตรงข้ามกับภรรยาเพราะมณีกำลังมองว่า ลูกสะใภ้กับลูกชายกำลังเหินห่างกัน

          “มัวแต่ชื่นชมในความเก่งของลูกสะใภ้ ระวังเถอะลูกชายเราจะโดนทิ้งไม่รู้ตัว”

          มณีหันมาต่อว่าสามี ที่ชอบพูดชมก้ามปูเรื่องความเก่งในด้านของการค้าขาย

          “ถ้ากวินมันจะโดนทิ้งก็สมควรแล้ว แต่งงานกันมาได้จะครึ่งปีแล้ว เธอก็รู้อยู่เต็มอกว่าลูกชายของเธอยังไม่เลิกยุ่งกับคนรักเก่า ในเมื่อแยกไม่ออกว่าสิ่งไหนเพชรสิ่งไหนกรวด ก็คงสมควรจะโดนทิ้ง”

          กรณ์ไม่เข้าข้างลูกชาย เพราะเขามองว่า ถึงแม้กวินกับขวัญวิภาจะไม่ได้กลับมามีความสัมพันธ์กัน แต่การให้ความช่วยเหลือดูแล กวินก็ทำเกินหน้าที่เจ้านายไป

          “คุณก็ไม่เข้าข้างลูกเลย สงสัยฉันคงต้องจัดการคุยกับลูกให้รู้เรื่องแล้ว ยิ่งตอนนี้หนูก้ามปูก็กลับไปนอนบ้านเธออยู่บ่อยๆ ลูกค้าก็มีหน้าตาดีฐานะดีเข้ามาติดต่ออยู่เรื่อยๆ ฉันกลัวประวัติศาสตร์มันจะซ้ำรอยเอา”

         เมื่อครั้งที่กวินกับขวัญวิภาต้องเลิกกัน ก็เพราะชายหนุ่มเอาแต่สนใจเรื่องงานและไปให้ควาสนิทสนมกับลูกค้าผู้หญิงคนหนึ่งจนขวัญต้องประชดโดยการไปคบหากับลูกค้าชาวเกาหลี แต่ความสัมพันธ์มันดันเกินเลย จึงทำให้ทั้งคู่ต้องเลิกกัน มณีกลัวว่ามันจะเกิดขึ้นอีกครั้ง

          “กวินแม่มีเรื่องขอคุยด้วยหน่อย”

          มณีนั่งรอลูกชายอยู่ที่ห้องรับแขก เพราะเธอทนไม่ไหวอีกแล้ว และวันนี้ก็เหมาะที่จะคุยมากที่สุด เพราะก้ามปูกลับไปนอนที่บ้านของเธอ

          “วันนี้ก้ามปูกลับไปนอนที่บ้านเธออีกแล้วนะ” มณีเริ่มเข้าเรื่อง

          “ผมก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ก้ามปูเขาบอกต้องไปจัดการเรื่องสินค้าก่อนพ่อจะไปเอาของที่จีนให้ แต่เธอก็ไปนอนแค่เดือนละครั้ง”

          “แต่ถ้าลูกยังทำแบบนี้ ก้ามปูจะกลับไปอยู่บ้านของเธอตลอดชีวิตแน่นอน”

          “คุณแม่พูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไรกันครับ”

          กวินไม่ได้แกล้งไม่รู้แต่เขาไม่เข้าใจจริงๆว่าเขาทำอะไรผิด ภรรยาของเขาจึงจะกลับไปอยู่บ้านเลยตามที่มารดาพูด

          “ลูกคิดว่าที่ลูกคอยไปดูแลแม่ขวัญวิภาคนรักเก่าคือสิ่งที่สมควรแล้วใช่ไหม แม่จะไม่ว่าถ้าวันนี้ลูกไม่มีครอครัว ดูพี่กวีครอบครัวเขามีความสุขแค่ไหน ไปไหนเขาก็ไปกับกุ้งนาง ไม่ใช่ว่าพี่เขาไม่มีผู้หญิงเข้ามาในชีวิต แต่เขารู้จักว่าควรทำอะไรและไม่ควรทำอะไร”

          “ผมกับขวัญวิภาเราแค่เป็นเพื่อนกัน ผมสงสารเธอ ก็แค่นั้น” กวินอธิบาย

          “แต่สำหรับก้ามปู เขาคงไม่คิดแบบลูก และการที่ลูกเอาเวลาครอบครัวไปสงสารคนอื่น อีกหน่อยคนที่น่าสงสารคือตัวลูกเอง เป็นสามีภรรยากันลูกดูไม่ออกเหรอ ว่าเมียของลูกเขาไม่เคยถามหรือก้าวก่ายเลย ว่าลูกไปไหน ทำไมกลับมืด เพราะนั่นเขากำลังนับถอยหลังแล้ว แม่เตือนได้แค่นี้ ถ้าเลือกจะรักษาผู้หญิงอย่างขวัญวิภา ลูกก็ต้องยอมเสียผู้หญิงอย่างก้ามปูไป ”

         กวินเดินกลับขึ้นไปอาบน้ำ เขามองเตียงที่เคยมีภรรยาให้เขานอนกอดทุกคืน เขาคิดแต่เพียงว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด เขาไม่ได้นอกใจ แต่คำพูดของมารดาทำให้เขาคิดได้ว่า ก้ามปูไม่ใช่ของตาย แล้วเวลาที่เขากลับมาไม่เจอเธอในห้องมันเหงาแค่ไหน เธอก็คงเหงามากเหมือนกัน ที่ถูกเขาทิ้งให้นอนรอจนดึกอยู่บ่อยๆ

          ชายหนุ่มคิดตามภาษาผู้ชายว่าการที่ผู้หญิงไม่พูด ไม่ว่า ไม่ถาม แปลว่าเธอไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกใจคอไม่ดี เหมือนทุกอย่างที่เธอเจ็บเธอเก็บมันไว้และรอวันที่จะไปจากเขา

          คืนนี้กวินตัดสินใจขับรถไปที่บ้านของพ่อตา เขาถามหัวใจตัวเองแล้ว ว่าเขาจะเลือกที่จะสงสารคนรักเก่าและยอมเสียภรรยาไปไหม เมื่อหัวใจมันได้คำตอบ เขาก็ตอบตัวเองได้ทันทีว่าเขารักก้ามปูมาก มากจนลืมคิดว่าความรักไม่ใช่แค่ความรู้สึกแต่มันต้องแสดงออก

          นอกจากนี้กวินตั้งใจที่จะพาก้ามปูไปเห็นไปรับรู้ว่าที่เขากลับบ้านดึกเพราะอะไร เขาไม่เคยบอกเธอเพราะคิดว่าเธอคงไม่ได้อยากรู้ แต่ตอนนี้กวินคิดว่าก้ามปูคงคิดไปแล้วว่าเขานอกใจเธอ

          กว่าจะอาบน้ำเสร็จก็ดึกแล้ว ชายหนุ่มจึงตัดสินใจที่จะลางานเพราะกว่าจะขับรถไปถึงบ้านก้ามปูก็คงดึกมากแล้วเขาตั้งใจว่าพรุ่งนี้เขาจะพาเธอไปที่บ้านของขวัญวิภาและเล่าความจริงทุกอย่างให้เธอฟัง

          ชายหนุ่มไม่ผัดเวลาอีกแล้ว เพราะเขาเคยสูญเสียคนรักไปเพียงเพราะคิดว่าแค่รักก็เพียงพอ แต่ตอนนี้เขามีภรรยาเขามีคอบครัว เขาจะไม่ยอมเสียคนที่รักไปอีก

          “มาทำไมคะดึกแล้ว พรุ่งนี้พี่กวินก็ต้องไปทำงานอีก”

          ก้ามปูตกใจ เมื่อชายหนุ่มโทรศัพท์ให้เธอลงไปเปิดประตูบ้านให้

          “คิดถึง”

          กวินตอบเพียงสั้นเพราะคิดว่าพรุ่งนี้เขาคงต้องคุยยาวๆกับภรรยา คืนนี้ขอให้ได้นอนกอดได้ทวงความเป็นสามีที่ว่างเว้นมาหลายคืนก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน

          ก้ามปูเองทั้งตกใจ สงสัย เพราะเธอมานอนที่นี่ทุกเดือนไม่เห็นสามีของเธอจะตามมา หญิงสาวอดคิดมากไม่ได้ ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับสามีของเธอ

          “ปิดไฟนอนดีกว่า ไม่ได้ชื่นใจเมียมาหลายวัน คืนนี้ต้องจัดการขั้นเด็ดขาดเสียหน่อย”

          กวินประทับรอยความรัก เพราะกลัวจะสูญเสียเจ้าสาวตัวแสบของเขาไป แต่งานมาครึ่งปีแล้ว ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีตัวเล็กกับเขาเสียที คงเป็นเพราะตัวเขาเองที่มัวแต่ให้ความสำคัญคนอื่นจนลืมให้ความสำคัญกับหัวใจของตัวเอง