แชร์

ตอนที่ 1 แรกพบสบตา 1

ผู้เขียน: เทียนเหอ
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-17 21:55:45

เสนาบดีเจิ้งอี้เหยียน ย้ำอยู่เสมอว่าเหม่ยฟางกำลังย่างเข้าสู่วัยสาว ควรตระหนักเรื่องรักนวลสงวนตัวให้มาก ชายชราย้ำคำหนักแน่นจนนางจำขึ้นใจและพยายามปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด แต่ไม่รู้อะไรดลใจให้ยังคงเก็บผ้าที่ชายหนุ่มแปลกหน้าใช้ทำความสะอาดใบหน้านางไว้

หากใครเห็นเข้าก็คงเกิดเรื่องอย่างไม่ต้องสงสัย เหม่ยฟางวิ่งอย่างรวดเร็วไปยังห้องนอนของตน ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากห้องของคุณหนูใหญ่นัก เจ้าตัวซ่อนของที่ระลึกนั้น ก่อนจะรีบส่งข่าวให้กับสาวสวยสมวัยที่อยู่ห้องถัดไป

“ท่านพี่ผิงอัน ขบวนจากทางเมืองหลวงกำลังจะมาถึงแล้ว” สิ้นเสียงของเหม่ยฟาง หญิงสาวที่มีรูปโฉมงดงามจึงได้หันมามองนางด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้น

คุณหนูผิงอัน ยังไม่ได้บอกกับน้องสาวตัวน้อยตรงหน้าเลยว่ากำลังจะมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้น นางพอจะเดาได้ว่าทางวังหลวงกำลังต้องการสิ่งใดจากบ้านต้าหวัง แต่เมื่อเห็นสภาพของน้องสาวต่างสายเลือด ใบหน้าที่กำลังโศกเศร้าก็ถึงกับเปลี่ยนอารมณ์ได้ในทันที

“เหม่ยฟาง! ทำไมสภาพเจ้าจึงได้ดูย่ำแย่เช่นนี้ แอบหนีไปเที่ยวในป่าบนภูเขานั่นมาอีกแล้วใช่หรือไม่”

คุณหนูใหญ่เอ็ดคนตัวเล็กเสียงแผ่ว น้องสาวบุญธรรมของนางดื้อดึงเหลือเกิน ใครบอกสอนอย่างไรก็ไม่ใคร่จะสนใจฟัง ดวงตาคู่สวยนั่นก็เหลือร้าย ทำเอาคนที่อยากจะดุใจแทบขาดต้องล้มเลิกความพยายาม

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามแต่งตัวเป็นเด็กผู้ชาย คราวนี้โดนหวายท่านพ่อหลังลายข้าไม่รู้ด้วย” ผิงอันบ่นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนจะช่วยทำความสะอาดใบหน้าของน้องสาวจอมซน

บรรดาสาวใช้พากันแอบหัวเราะเล็กน้อย ดวงหน้าจิ้มลิ้มนั้นมอมแมมมากกว่าทุกวัน นับเป็นโชคดีที่ คุณแม่บ้านตันหยง ผู้ควบคุมกฎระเบียบไม่ได้มาเห็นภาพนี้ มิเช่นนั้นคงมีเสียงเอ็ดตะโรดังขึ้นเป็นแน่

แม่นมสุ่ยเฟิง ได้ยินเสียงเอ็ดจึงรีบเข้ามาตรวจสอบว่าเกิดเหตุชุลมุนอันใดขึ้น หญิงชราถึงกับกุมศีรษะทำท่าทางคล้ายจะเป็นลม เมื่อพบว่าคุณหนูเล็กของบ้านต้าหวังนั้นดูสกปรกเกินกว่าจะแก้ไขให้ทันฤกษ์มงคลได้ โดยปกติแล้วคุณแม่นมจะใจดีกว่าคุณแม่บ้านมาก แต่กลับไม่ใช่ในวันนี้

“ตายแล้ว! ที่ตั้งใจสอนสั่งให้เป็นกุลสตรีมาตลอดสิบห้าปีนี่ไม่รับฟังข้าเลยหรือ เสียใจจริงๆ ที่แก่จนจะเข้าโลงแล้ว ยังไม่สามารถทำให้คุณหนูปรับปรุงตัวได้เสียที ไม่ต้องสงสัยแล้วล่ะว่ายายแก่คนนี้จะต้องตายตาไม่หลับเพราะใคร จะว่าจะกล่าวอะไรแม่คุณก็ทำตาปริบๆ ให้ดุด่าไม่ลง ก็คงจะได้แต่โทษตนเองที่ไร้ความสามารถ”

เหม่ยฟางถูกตัดพ้อเสียยกใหญ่ จนดวงตากลมโตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แม้พยายามกลั้นแต่กลับไม่สำเร็จ ดวงหน้างามที่ทุกคนในบ้านหวั่นใจว่าจะเป็นภัยแก่ตัวในภายภาคนั้นแดงก่ำเพราะถูกดุ ทางด้านแม่นมเองใจอ่อนตั้งแต่เห็นน้ำตาหยดแรก หญิงชราถอนหายใจยาวก่อนจะสั่งการให้สาวใช้พานางไปขัดสีฉวีวรรณให้สมเกียรติของคุณหนูเล็ก หรือบุตรบุญธรรมของท่านเสนาบดีเจิ้งอี้เหยียน

หลังจากใช้เวลาครู่ใหญ่ เหม่ยฟางก็ได้แอบย่องตามเข้ามาให้ห้องรับรองแขก พิธีการต้อนรับผ่านไปชั่วระยะเวลาหนึ่งแล้ว นับเป็นเรื่องดีที่การแปลงโฉมของนางนั้นกินเวลาพอตัว ทุกอย่างจึงจบลงก่อนที่คุณหนูเล็กแห่งบ้านต้าหวังจะได้สร้างวีรกรรมยุ่งเหยิงขึ้นมาอีก นางมาทันได้เห็นผิงอันก้มศีรษะและย่อตัวอย่างงดงามตามมารยาท พร้อมทั้งยื่นมือไปรับสิ่งของบางอย่างจากชายหนุ่มตรงหน้า จากนั้นก็รีบร้อนออกจากห้องรับรองในทันที

“ท่านพี่! เหตุใดจึงต้องร้องไห้ ใครทำท่านพี่บอกข้ามา ข้าจะจัดการให้เดี๋ยวนี้” แม่ตัวเล็กกล่าวเสียงแข็งเจือแววตื่นตระหนก เมื่อเห็นพี่สาวที่ตนรักหมดหัวใจมีน้ำตานองหน้า นางนึกอยากจะวิ่งไปดูหน้าคนใจร้ายที่ทำให้ผิงอันต้องมีน้ำตา แต่ทว่าก็ตัดสินใจตามคุณหนูใหญ่กลับไปที่ห้องพักเพื่อสืบความเสียก่อน

“ไม่มีประโยชน์หรอกเหม่ยฟาง สิ่งที่ข้าสงสัยมาตลอดเกี่ยวกับการมาของทางวังหลวงนั้นไม่ผิดแล้ว ข้าถูกบังคับให้แต่งงานกับองค์ชาย เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ต้องการไปจากที่นี่ แต่จะได้ประโยชน์อะไรจากการขัดขืนกันเล่า ถึงอย่างไรลูกสาวบ้านนี้ก็ต้องแต่งงานกับองค์ชายหวังจื่อเทียนอยู่แล้ว!”

มือเรียวมองสิ่งของสำคัญที่ได้มา ก่อนจะเดินไปปาลงในเตาผิงอย่างไม่ใยดี ใบหน้างามเผยความโกรธปนความเสียใจที่ซ่อนไว้ไม่มิด

“ท่านพี่ไม่ไปไม่ได้หรือ มีอะไรที่ข้าทำได้บ้าง ข้าเป็นแค่บุตรบุญธรรมจะเป็นตัวแทนได้หรือไม่ เราน่าจะลองไปปรึกษาคุณแม่บ้านดูเผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง”

สาวน้อยพยายามหาทางออก สิ่งที่พูดนั้นไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก แม่บ้านตันหยงเป็นผู้อาวุโสที่ท่านเสนาบดีแห่งบ้านต้าหวังเคารพก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าหญิงชราจะมีอำนาจยิ่งใหญ่ไปกว่าคนจากทางวังหลวง

“เจ้าทำอะไรไม่ได้หรอกเหม่ยฟาง ทางเดียวที่จะช่วยได้คือเจ้าต้องแต่งงานกับองค์ชายหวังจื่อเทียน ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าเจ้ามีใบหน้าที่งดงามราวกับสวรรค์สร้าง อีกไม่กี่ปีข้างหน้าคงไม่มีผู้ใดกล้าปฏิเสธเรื่องที่เจ้าจะกลายเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด แต่ทางวังหลวงต้องการเจ้าสาวในวันที่เจ้าก็ยังเด็กเกินไป” ผิงอันหัวเราะทั้งน้ำตา นางซาบซึ้งในน้ำใจของคนตรงหน้าเป็นอย่างมาก

“ข้ามั่นใจว่าท่านทั้งคู่จะต้องมีความสุข ได้ยินมาว่าองค์ชายหวังจื่อเทียนมีรูปร่างสูงสง่า ใบหน้างดงาม จิตใจโอบอ้อมอารี ส่วนคุณหนูผิงอันแห่งบ้านต้าหวังก็ได้ชื่อว่างามล้ำกว่าสตรีใดในแดนใต้ ผู้คนที่พบเจอต่างพากันตกหลุมรัก องค์ชายรองเองก็คงไม่ต่างจากผู้อื่น” เหม่ยฟางกล่าวปลอบใจคนกำลังเศร้า

“ถึงอย่างไรข้าก็คงไม่มีความสุข ไม่ว่าองค์ชายจะรูปงามหรือประเสริฐเพียงใด ข้าก็ไม่สามารถมีความสุขกับเขาได้ เจ้ายังเด็กคงไม่เข้าใจหรอกว่าเรื่องความรักมันบังคับกันได้ยาก”

ผิงอันยิ้มโศกให้กับน้องสาวตัวเล็ก ก่อนจะขอแยกตัวไปพักผ่อนตามลำพัง เพราะไม่ต้องการให้ผู้เยาว์ต้องเห็นน้ำตาของตนมากไปกว่านี้

เหม่ยฟางนึกสังหรณ์ใจ จึงแอบย่องกลับไปยังห้องโถง เมื่ออยู่ในระยะที่ใกล้มากพอจึงมองเห็นใบหน้าอันชัดเจนของบุคคลที่เป็นสาเหตุทำให้คุณหนูใหญ่ต้องร้องไห้ ใบหน้านั้นดูคุ้นตาอย่างประหลาด เมื่อเพ่งมองให้ดีก็ถึงกับต้องอึ้งไป เพราะองค์ชายจากเมืองหลวงก็คือนายทหารคนนั้นนั่นเอง!

เหม่ยฟางถึงกับขยี้ตาอีกครั้งเพราะยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองกำลังเห็น บุรุษร่างสูงใหญ่ที่คว้าตัวนางเอาไว้ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้า ยามนี้กลับปรากฏตัวในฐานะองค์ชาย เขาแต่งองค์ทรงเครื่องแตกต่างจากเดิมลิบลับ ซ้ำยังแลดูมีสง่าราศีราวกับมิใช่ชายแปลกหน้าที่ใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดแก้มนวลของนาง

ผ้าเช็ดหน้า!...

นึกไม่ถึงเลยว่าผ้าผืนนั้นจะเป็นสมบัติขององค์ชาย ร่างบางเข้าใจว่ามันเป็นเพียงผ้าเช็ดหน้าธรรมดาๆ ของทหารนายหนึ่งที่ปรารถนาดี ไม่อยากให้เด็กหนุ่มใบหน้ามอมแมมกลับบ้านก็เท่านั้น เมื่อรู้เช่นนี้แล้วเหม่ยฟางจึงรีบวิ่งกลับไปยังห้องของคุณหนูผิงอัน ด้วยหวังจะเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่พบว่าอีกฝ่ายนอนร้องไห้จนผล็อยหลับไปเสียแล้ว

เหม่ยฟางเหม่อมองใบหน้างามที่หลับไปทั้งน้ำตาด้วยความรู้สึกห่อเหี่ยว เมื่อสำนึกได้ว่าการเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้สร้างประโยชน์อันใด จึงตัดสินใจเก็บมันไว้เป็นความลับ นางเดินไปหยุดอยู่หน้าเตาผิงตรงมุมห้อง มองดูปรากฏข้าวของเครื่องใช้ที่ได้รับจากองค์ชายมอดไหม้อยู่ในนั้น

แม้จะเอ่ยปากตกลงไปแล้ว แต่การกระทำของผิงอันในเชิงสัญลักษณ์เปรียบเสมือนการปฏิเสธการแต่งงาน นางไม่ได้มีความสุขจากการถูกคลุมถุงชนในครั้งนี้เลยแม้แต่น้อย ของขวัญที่ได้รับจากองค์ชายรองจึงกลายเป็นเถ้าถ่านอยู่เช่นนี้เอง

พิธีมงคลอันยิ่งใหญ่จนเป็นที่เลื่องลือได้เสร็จสิ้นลงแล้ว ทว่าดวงหน้าของผิงอันยังคงหม่นหมอง ทำเอาคนรอบข้างนึกสงสาร หัวใจของนางแทบแหลกสลายในยามที่ต้องลาจากคนในครอบครัว แต่ก็เป็นที่รู้โดยทั่วกันว่าคุณหนูใหญ่แห่งบ้านต้าหวังกำลังจะได้ไปอยู่สุขสบาย และในท้ายที่สุดคู่บ่าวสาวคงจะเกิดใจปฏิพัทธ์ต่อกันไปเอง

หากจะมีใครสักคนที่เข้าใจความรู้สึกของเจ้าสาวหมาดๆ อย่างผิงอัน ก็คงมีเพียงคุณแม่บ้านตันหยงที่กุมความลับไว้ทั้งหมด

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 12 สุราดอกท้อ (3)

    น้ำเสียงเยือกเย็นไร้ความรู้สึกทลายความเข้มแข็งของเหม่ยฟางจนหมดสิ้น ดวงตากลมโตมิอาจซ่อนความรู้สึกเอาไว้ได้อีก จึงปรากฏหยาดน้ำตาบนดวงหน้าหวาน นางรู้สึกปวดร้าวไปทั้งตัว เมื่อหวังจื่อเทียนกล่าวว่าเรื่องทั้งหมดนั้นเป็นเพียงความฝัน“เหม่ยฟาง”องค์ชายรองโถมตัวเข้ากอดนางราวกับว่ามิได้รู้สึกผิดใจต่อกันมาก่อน เขามิได้ไร้เดียงสาขนาดไม่รู้ว่าเหม่ยฟางกำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเพราะคำพูดที่เขาฝืนเอ่ยออกไป ร่างสูงพรมจูบบนศีรษะของนางอยู่หลายครั้ง พลางนึกก่นด่าตนเองที่เผลอตัวเชื่อคำพูดไร้สาระของคุณหนูเล็กแห่งบ้านต้าหวัง“หยุดร้องเสียเถิด”หวังจื่อเทียนไม่รอช้า พรมจูบลงบนดวงหน้าหวาน ด้วยหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจนางให้ลืมคำพูดตัดรอนก่อนหน้านี้ เขาดันตัวนางไปยังเตียงที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก ทว่าพื้นที่บนเตียงมีมากพอสำหรับคนสองคนอย่างไม่ต้องสงสัย มือเรียวละจากการเช็ดน้ำตาและสอดแทรกเข้าไปยังอกอิ่มอย่างจาบจ้วง“ท่านหยุดมือก่อน”เหม่ยฟางเอ่ยขอร้องพลางสะอื้น ยามนี้นางมิอาจร่วมรักกับเขาได้อีก ด้วยสภาพร่างกายยังไม่พร้อมที่จะรับมือกับศึกหนัก คุณหนูเล็กแห่งบ้านต้าหวังนึกขอบคุณองค์ชายรองที่ยอมรามือโดยง่าย เขาโอบกอดนางอย่า

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 12 สุราดอกท้อ (2)

    “ในตอนนั้นข้าเป็นฝ่ายผิด ทว่าเรื่องของวันนี้ท่านลองคิดดูเอาเถิด ว่าข้าเป็นฝ่ายเสนอตัวหรือท่านเองที่ยั่วยุให้ข้าเข้าใจผิด ท่านปลอบโยนข้าอย่างอ่อนโยนเช่นนั้น จะให้ข้าคิดเป็นอื่นได้อย่างไรเล่า”เดิมทีผิงอันตั้งใจมาบอกกล่าวว่าตนจะเดินทางไปยังบ้านต้าหวังแทนการกลับเมืองหลวง ทว่าสภาพของลู่เหวินเจี๋ยเป็นเช่นนี้จึงป่วยการจะเสวนา ร่างบางจึงทำได้เพียงขอตัวลา โดยมิได้แจ้งเรื่องสำคัญให้เขาได้รับทราบร่างสูงแทบสะอึกเมื่อได้รับฟังคำครหา หลังจากตริตรองอยู่พักหนึ่งจึงตระหนักได้ว่าพฤติกรรมของตนนั้นยั่วยุอย่างที่นางกล่าวจริง เขาปล่อยให้ผิงอันอยู่ในอ้อมกอดนานพอที่จะเข้าใจผิด คุณหนูใหญ่แห่งบ้านต้าหวังเสนอตัวจูบเพียงเพราะเขาแสดงความสงสารอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน ทว่าเมื่อคิดดูอีกทีครั้ง กลับไม่มั่นใจตนนั้นอ่อนโยนกับนางเพราะความสงสารหรือความปรารถนากันแน่‘ความรู้สึกของข้าหาสำคัญไม่ เพราะอย่างไรนางก็เป็นถึงชายาเอกขององค์ชายหวังจื่อเทียน อยู่ที่นี่นานไปย่อมเป็นผลร้ายมากกว่าผลดีอยู่แล้ว’ลู่เหวินเจี๋ยครุ่นคิดเรื่องนี้จนกระทั่งเผลอหลับไป ภาพของผิงอันในวันเยาว์ปรากฏขึ้นชัดเจนในความฝัน ใบหน้าของนางฉาบไปด้วยสีสันแห่ง

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 12 สุราดอกท้อ (1)

    สาวใช้ทั้งสี่เร่งตระเตรียมข้าวของเพื่อพาคุณหนูผิงอันเดินทางออกจากบ้านเหล่าอิง ลู่เหวินเจี๋ยไม่พอใจที่นางดึงดันจะออกเดินทางในเวลาบ่ายมากแล้ว เนื่องจากจุดแวะพักที่ใกล้ที่สุดต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง นั่นหมายความว่าขบวนต้องไปถึงหลังตะวันตกดินและนั่นคงไม่ปลอดภัยนัก“ทุกคนหยุดมือบัดเดี๋ยวนี้ หากต้องการตระเตรียมอะไรก็ให้เลื่อนไปเป็นวันพรุ่ง อย่าให้ข้าต้องใช้กำลังข่มขู่” อดีตแม่ทัพเลือกใช้ไม้แข็งทั้งที่ไม่จำเป็น ตามปกติแล้วเขาต้องแจ้งทางวังหลวงให้ส่งกำลังทหารมาเพื่อคุ้มกันชายาเอก ทว่าการเดินทางครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ลู่เหวินเจี๋ยจึงต้องออกคำสั่งให้ทหารของตนทำหน้าที่แทน“ท่านไม่มีสิทธิ์บังคับให้ข้าอยู่ที่นี่ ลืมแล้วหรือข้าเป็นใครและท่านเป็นใคร” ผิงอันมิยอมสบตาอดีตแม่ทัพในยามที่ต้องเอ่ยปาก นางอับอายจนต้องถึงขั้นยอมออกเดินทางในช่วงเวลาที่ไม่เหมาะสม เสี่ยงอันตรายเล็กน้อยยังดีกว่าต้องทนอยู่ร่วมชายคาเดียวกับคนปากร้ายอย่างลู่เหวินเจี๋ย“ข้าก็คือคนที่เจ้าเสนอจูบให้เมื่อครู่ที่ผ่านมาอย่างไรเล่า จะทำตามที่ข้าสั่งหรืออยากมีปัญหา อย่าคิดว่ามีเพียงเจ้าที่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ได้ อย่าได้คิดลอง

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 11 แม่สื่อแม่ชัก (3)

    “เดิมทีอดีตแม่ทัพผู้นี้เป็นคู่หมายของผิงอัน แต่เขากลับยกเลิกการหมั้นหมายโดยไม่เกรงใจเสนาบดีเจิ้งอี้เหยียน เสด็จพ่อไม่ต้องการให้ทั้งสองฝ่ายต้องบาดหมางจึงเสนอทางออก โดยให้มีการหมั้นหมายระหว่างเจ้าและผิงอันแทนเพื่อไม่ให้ท่านเสนาบดีต้องเสียหน้า” องค์ชายใหญ่ไม่แปลกใจนักที่หวังจื่อเทียนชักสีหน้าในทันที เป็นเพราะลู่เหวินเจี๋ยที่ทำให้เขาต้องอดทนใช้ชีวิตร่วมกับผิงอัน“ใยพระบิดาจึงไม่เสาะหาลูกขุนนางชั้นผู้ใหญ่ มารับตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้แทนลู่เหวินเจี๋ยกันเล่า เหตุใดข้าถึงต้องมารับกรรมแทนด้วย”หวังจื่อเทียนพยายามหาคำตอบให้กับตนเอง ทุกอย่างดูไร้เหตุผล หากอดีตแม่ทัพผู้นั้นยกเลิกการหมั้นหมายจริง เหตุใดจึงยังได้รับการยอมรับจากเสนาบดีเจิ้งอี้เหยียน เข้านอกออกในบ้านต้าหวังได้ตามสะดวก“เมื่อครั้งเรายังเด็ก เกิดการก่อกบฏทางแดนใต้ โดยคนกลุ่มนั้นสนับสนุนทายาทองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ชิง ปกติแล้วเหตุการณ์พวกนี้ย่อมมีการนองเลือดครั้งใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้อง ทว่าทุกอย่างกลับจบลงอย่างสวยงาม ปราศจากการเสียเลือดเนื้อ และนั่นเป็นเพราะฝีมือลู่เหวินเจี๋ย หาใช่ใครอื่น” องค์ชายหวังเจี้ยนผิงเล่ารายละเอียดของอดีตแม่ทัพอีกม

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 11 แม่สื่อแม่ชัก (2)

    “อายุของเสี่ยวหลานแทบจะเป็นลูกข้าได้แล้วผิงอัน ข้าอยู่เพียงลำพังมานานกว่ายี่สิบปี อะไรทำให้เจ้าคิดว่าข้าต้องการคนดูแลในตอนนี้หรือ อีกอย่างบ่าวเพียงสองคนนั่นก็มากพอแล้ว การที่ข้าต้องการอยู่อย่างสงบ มิได้แปลว่ายากจนข้นแค้นขนาดไม่มีปัญญาหาคนเพิ่ม” ลู่เหวินเจี๋ยกลอกตาอย่างเหลืออด“เช่นนั้นแปลว่าท่านไม่ต้องการสตรีที่มีอายุน้อยจนเกินไป อายุราวสามสิบไม่เกินสามสิบห้าน่าจะพอมีโอกาสให้กำเนิดทายาทสืบสกุลได้อยู่บ้าง มากกว่านี้ไม่สมควรนัก” ผิงอันทำท่าคิดหนัก นางคงต้องนัดพบกับแม่สื่ออีกครั้งเพื่อจัดหาสตรีให้ตรงกับความต้องการของประมุขบ้านเหล่าอิงลู่เหวินเจี๋ยมองหน้าคุณหนูใหญ่แห่งบ้านต้าหวังอย่างไม่เชื่อหูของตนเองนัก นางพล่ามเรื่องหาคู่ให้กับเขาและคิดว่าคงไม่หยุดโดยง่าย ผิงอันยัดเยียดสาวใช้รุ่นลูกให้มาปรนนิบัติทั้งที่เขาไม่ต้องการ ใช่อยู่ว่าการที่นางตัดใจจากเขาได้เป็นเรื่องดี แต่ทว่าการไม่ยอมวางมือจากชีวิตส่วนตัวของเขายังคงเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวอยู่ไม่น้อย“หญิงสาวที่มีรูปโฉมงามพร้อมและมาจากตระกูลที่ดีนั้นหาได้ไม่ยากนัก แต่หากท่านต้องการสตรีที่อยู่ในช่วงอายุราวสามสิบปีขึ้นไปก็คงยากอยู่สักหน่อย เพรา

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 11 แม่สื่อแม่ชัก (1)

    อ้อมกอดแกร่งยังรัดแน่นแม้จะผล็อยหลับไปแล้วก็ตาม เหม่ยฟางอยากขยับตัวให้เป็นอิสระ แต่กลับถูกดึงรั้งเข้าไปยังอกอุ่น คุณหนูเล็กแห่งบ้านต้าหวังนึกขอบคุณวงแขนเอาแต่ใจคู่นั้นที่ช่วยให้นางไม่ต้องหาข้ออ้าง ว่าเหตุใดจึงยังไม่กลับไปห้องของตนหวังจื่อเทียนบิดตัวอย่างคนเกียจคร้าน นานมากแล้วที่เขาไม่ได้ปล่อยตนเองตื่นยามตะวันตรงศีรษะ และเมื่อทอดมองจากบนเตียงก็พบว่าเหม่ยฟางกำลังย่องหนีออกจากห้อง ทว่าดูเหมือนว่ากิจกรรมที่ทำมาตลอดทั้งคืนยันรุ่งสางจะทำให้นางเดินเหินไม่สะดวกนัก“เจ้ากล้าออกจากห้องในสภาพเช่นนั้นหรือ”เหม่ยฟางหยุดชะงักทันทีและเปลี่ยนใจไม่ขยับกลอนประตู ก่อนหย่อนตัวลงบนเก้าอี้ที่อยู่ห่างจากองค์ชายรองมากที่สุด ระหว่างนั้นนางได้สำรวจร่องรอยที่จอมเจ้าชู้ฝากไว้ทั่วร่าง ก่อนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพบว่าเกือบทุกรอยถูกซ่อนอยู่ภายใต้ร่มผ้าของนางเป็นอย่างดี“แล้วท่านจะให้ข้าทำเช่นใด” คุณหนูเล็กอุทธรณ์ร้องเรียกความเป็นธรรม แทนที่คนตรงหน้าจะเห็นใจกลับยิ้มกรุ้มกริ่มราวกับว่ามันเป็นเรื่องตลก เหม่ยฟางเลี่ยงไม่มองในสิ่งตนคิดว่าเห็นมามากพอแล้ว นางปล่อยให้ร่างสูงจัดการตนเองให้เรียบร้อย ก่อนจะออกไปเรียกสาวใช

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 5 กลับสู่เมืองหลวง (2)

    “ข้ามีเรื่องสำคัญต้องสนทนากับคุณหนูผิงอัน ไปบอกนางว่าข้าต้องการพบเดี๋ยวนี้” อดีตแม่ทัพลู่เหวินเจี๋ยเอ่ยสั่งคนสนิทเสียงเข้ม ก่อนจะหันไปกำชับอาโปเรื่องดูแลเหม่ยฟางมิให้ขาดตกบกพร่อง ทั้งยังบอกถึงช่องทางการติดต่อหากต้องการความช่วยเหลือในอนาคต“เจ้านี่ยังเห็นแก่ตัวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลยนะผิงอัน” ลู่เ

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 5 กลับสู่เมืองหลวง (1)

    เช้าวันเดินทางนั้นวุ่นวายกว่าที่คาดการณ์ไว้เพียงเล็กน้อย สัมภาระของเหม่ยฟางมีไม่มากนัก ทว่าของฝากจากท่านเสนาบดีชราที่มีให้ฮ่องเต้กลับท่วมท้นเกวียนสัมภาระ สาวใช้หลายคนต่างพากันโศกเศร้าเพราะไม่ต้องการให้คุณหนูเล็กจากบ้านต้าหวังไป และอีกหลายคนเกรงกลัวคุณแม่บ้านตันหยงที่กลับมาจัดการทุกอย่างในบ้านดังเดิ

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 4 ทดแทนบุญคุณ (2)

    ร่างบางโกหกพร้อมอาศัยจังหวะทีเผลอ ผลักองค์ชายที่กำลังงุนงงกับชื่อของคุณหนูที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน มือหนาพยายามคว้าตัวนางไว้แต่ไม่ทัน นับว่าโชคยังคงเข้าข้างเหม่ยฟางที่บริเวณนั้นมีผู้คนเดินผ่านมาพอดี“คราวหน้าเจ้าไม่รอดแน่ อาโป!” หวังจื่อเทียนคำรามอยู่ในใจด้วยไม่เคยต้องการอะไรมากเช่นนี้มาก่อนนางเป็นเพี

  • อุ้มรักองค์ชายรอง   ตอนที่ 4 ทดแทนบุญคุณ (1)

    บรรยากาศของบ้านต้าหวังวุ่นวายกว่าที่คาดการณ์ไว้เพียงเล็กน้อย เนื่องจากทุกคนช่วยกันเตรียมงานอย่างขยันขันแข็งตั้งแต่เช้าตรู่ ทว่าก็ยังมีบางสิ่งบางอย่างที่ตกหล่นหรือขาดหายไปอยู่ดีคุณหนูเล็กของบ้านตอนนี้ใต้ตาดำคล้าอย่างคนอดนอน นางอ้างแก่อาโปว่านอนไม่หลับเพราะความตื่นเต้น เหม่ยฟางได้รับคำสั่งจากทหารที่

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status