LOGINShare
บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่
Last Updated:
2026-02-26 07:25:15บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่
หนึ่งเดือนต่อมา... “ ยัยรสา! ทำไมแกเพิ่งกลับถึงบ้านฮะ ” “ อ้าว ก็หนูเมาไงเลยไม่ได้กลับเมื่อคืน ” “ ฉันโทรหาแกกี่สายแล้วฮะ ทำไมแกไม่ยอมรับสาย ยี๋~ ตัวเหม็นเหล้ามาก ” แม่เดินมาใกล้ได้เพียงชั่วครู่ถึงกับต้องถอยห่างไป “ โห แม่ ตอนนั้นหนูกำลังแดนซ์อยู่กับเพื่อน ๆ ไง ไม่มีเวลาจับมือถือหรอก เพื่อนแต่งงานทั้งที ต้องฉลองกันให้สุดสิ ” “ ก่อนจะออกจากบ้านฉันพูดกับแกว่าไงฮะ แกลืมแล้วเหรอ? ” “ บอกว่าอย่ากลับดึก ” “ ใช่ แกก็จำได้นี่ แล้วทำไมไม่ปฏิบัติตาม ” “ จำได้สิ ก็นี่ไงหนูไม่ได้กลับดึก แต่กลับเช้าแทน หนูทำตามที่แม่บอกแล้วนะ ” “ ยัยรสา! แกนี่เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลยนะ ” แม่ง้างมือขึ้น เธอก็ถอยหลังอย่างเร็ว “ โธ่แม่ ปล่อยหนูบ้างเหอะ ให้อยู่แต่บ้าน หนูก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ ” “ แหม่ ๆ แกพูดเหมือนตัวเองอยู่ติดบ้านเลยว่างั้น ” “ แต่เดือนก่อนทั้งเดือน หนูไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ออกไปข้างนอกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงเองนะ แม่ไม่เห็นจะเยินยอหนูบ้างว่าเป็นเด็กดีแล้ว พอหนูออกไปดื่มแค่วันเดียว แม่ก็เริ่มบ่นเลยอะ ” “ ฉันละปวดหัวกับแกมาก ๆ รีบไปอาบน้ำแต่งตัวซะ เดี๋ยวจะมีคนมาหาที่บ้าน ” “ ใครอีกละแม่ หนูบอกแล้วไง คนที่หนูชอบและจะแต่งงานด้วยมีแค่พ่อรูปหล่อลูกติดคนนั้นคนเดียว ” “ คุณสรุจจะมาที่บ้าน บอกว่าจะมาคุยเรื่องสู่ขอ ” “ ฮะ สู่ขอ? ยัยรดาเหรอ แม่อ่า ทำกับหนูแบบนี้ได้ไง หนูบอกแล้วไงว่าหนูชอบเค้า หนูไม่ยอม อย่างอื่นหนูยอมได้หมด แม่จะให้น้องอะไรก็ได้ แต่ผู้ชายคนนี้ไม่ได้ หนูไม่ยอม! ” “ ยัยนี่ แกจะออกนอกหน้าเกินไปแล้วนะ ” “ ... ” ไม่ตอบเพราะกำลังโกรธอยู่ แย่งของยังไม่โกรธเท่ากับแย่งคนหล่อเลยนะ ไอ้เราอุตส่าห์ไปหาเขาแทบจะทุกวัน วันละชั่วโมงสองชั่วโมง อยู่ดี ๆ จะมายกให้เป็นสามีน้องสาวไปได้ไง “ แกไม่ต้องมาโกรธฉัน ฉันพูดตอนไหนว่าเขาจะมาสู่ขอยัยรดาฮะ ” “ งั้นเขามาสู่ขอใครล่ะ ” ตื่นเต้นแล้วอะ ใจเต้นตึกตักๆเลย หรือจะเป็นเพราะเดือนก่อนที่เธอไปเหมากิ๊บร้านเขาเกือบทุกวัน เขาเห็นว่าเธอเป็นสายเปย์ เขาเลยอยากจะครอบครองเธอเป็นคนของใจ ฮ่า ๆ กรี๊ดด~ “ แกไม่ต้องดีใจขนาดนั้น เขามาสู่ขอป้าปริกโน่น ” “ อ้าว ป้าปริกอยู่ไหน หนูว่าเรามีเรื่องต้องคุยกัน พูดให้เคลียร์ ” “ แกอย่ามาแกล้งโง่ ” “ เขามาสู่ขอหนูใช่ไหมแม่ บอกหนูมาสิ ” “ ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะเป็นหมาที่ไหนอีกล่ะ ” “ หนูยอมเป็นหมา เป็นหมาให้เขาขี่ เอ๊ง เอ๊ง เอ๊ง ” ทำท่าทางไปด้วย พร้อมร้องออกไปเสียงดัง คนเป็นแม่เอือมระอาไม่ไหวเผลอมือฟาดไปที่ไหล่มนทำเอาอีกคนหยุดการกระทำ แต่ใบหน้ายังคงยิ้มไม่หุบ “ โอ๊ย ยัยบ้านี่ แกเก็บอาการหน่อย รีบไปอาบน้ำอาบท่า แต่งตัวให้เรียบร้อยด้วยล่ะ อีกอย่าง แกพูดต้องมีหางเสียงกับเขาด้วยนะ ห้ามพูดคำที่เขาไม่ชอบออกไปล่ะ ไม่อย่างนั้นถ้าเขาหนีไปอีก แกต้องกลับไปเรียนหนังสือ เรียนคณะตามใจฉัน ” “ รับแซ่บ! ” เธอพูดจบวิ่งขึ้นชั้นบนไปทันที 17 : 00 น. “ คุณสรุจมาแล้ว ป้าปริกรีบไปเตรียมน้ำเตรียมขนมมาเสิร์ฟแขกเร็ว ” “ ได้ค่ะ คุณนาย ” ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะ คนเขาอุตส่าห์แต่งตัวรอตั้งแต่เก้าโมง นี่เพิ่งจะมาถึงกัน จากที่นั่งยิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมในตอนแรก กลายเป็นหุบยิ้มไปแล้ว ไม่ได้งอนเขาหรอกนะ เหงือกแห้งต่างหากล่ะ ก็เล่นยิ้มปากฉีกเห็นฟันครบทุกซี่ขนาดนั้น ไม่แห้งให้มันรู้ไป “ สวัสดีครับ ขออภัยด้วยนะครับที่ให้รอนาน พอดีผมติดประชุมครับ ” “ ไม่เป็นไรค่ะ รสาไปตามพ่อภพมาสิ ” โหแม่ คนเขากำลังสำรวจใบหน้าหล่อเหลาอยู่นะ ใช้อีกแล้วอะ “ สวัสดีค่ะคุณสรุจ สวัสดีค่ะคุณ...เอ่อ... ” มีผู้ชายวัยกลางคนอีกคนหนึ่งที่มาพร้อมกับเขาด้วย เธอพนมมือค้างไว้เพราะไม่รู้จักชื่อของอีกคน “ นี่อาของผม ชื่อสุชาติ วันนี้ผมจะให้อามาสู่ขอแทนพ่อแม่ เพราะพ่อแม่ของผมท่านไม่สะดวกที่จะเดินทางไกลครับคุณฉวี ” อ้าว ควรบอกเธอสิ นี่อะไรตบท้ายประโยคกลายเป็นชื่อแม่เธอเฉยเลย “ ค่ะ เชิญนั่งก่อนค่ะ ” แม่พูดพร้อมรอยยิ้ม แล้วกวักมือเรียกให้ป้าปริกเอาของว่างมาเสิร์ฟ “ สวัสดีค่ะคุณอาสุชาติ เชิญนั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวหนูขอตัวไปตามพ่อก่อนค่ะ ” ลุกขึ้นยืนก้มหน้าลงนิด ๆ ผ่านตัวเขา พ่อรูปหล่อ กลิ่นหอมโชยติดจมูกเลยอะ น้ำหอมยี่ห้ออะไรเนี่ย? ทั้งหล่อทั้งล้ำ แถมขาวอีกต่างหาก หึ๋ย! เธอรีบเดินไปหาพ่อภพที่ห้องทำงานทันที ตอนที่ก้มหน้าโค้งตัวนิด ๆ ตอนเดินต่อหน้าเขาและอาของเขา และพูดมีหางเสียงอันไพเราะ เพิ่งโดนคนเป็นแม่สอนมาสด ๆ ร้อน ๆ ตอนสามชั่วโมงก่อนหน้าเลย ไอ้เราที่อยากได้เขาเป็นสามี เลยไม่เกี่ยงที่จะจดจำแล้วนำมาใช้ พอพ่อภพออกมา พวกเขาก็เริ่มคุยเรื่องการสู่ขอ ค่าสินสอดบลา ๆ คงมีแค่เธอที่นั่งเงียบ มองหน้าคุณสรุจเป็นพัก ๆ จนเกือบจะเก็บอาการไม่อยู่ ในชีวิตเธอพบเจอคนหล่อ คนหน้าตาดีน้อยมาก แต่ไม่คิดว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้เป็นว่าที่ภรรยาคนที่มีหน้าตาดีอย่างกับดารา ภายในใจก็รู้สึกปลื้มปริ่มเป็นอย่างมาก ในหัวก็เริ่มวาดฝันอนาคตของครอบครัวที่อบอุ่นขึ้นมาแล้ว “ วันหมั้นผมให้พ่อหามาให้แล้วครับอีกสองวัน ฤกษ์งามยามดี ว่าแต่คุณรณภพกับคุณฉวีวรรณ คิดว่ามันเร็วเกินไปไหมครับ ” “ ผมกับคุณฉวีไม่มีปัญหาหรอกครับ ไม่รู้รสาจะรู้สึกไม่ดีหรือเปล่า เพราะมันกะทันหันเกินไป ” “ รสา รสา ลูกว่าไง ” “…” “ รสา ” “ โอ๊ย อุ้ย…คะ แม่ว่าอะไรเหรอ? ” เพราะโดนหยิกที่เอวบางทำเอาสะดุ้งหันมองแม่ผู้ให้กำเนิดที่นั่งข้าง ๆ ทันที “ อีกสองวันจะหมั้นเลย ลูกมีข้อขัดแย้งอะไรหรือเปล่า ” เป็นพ่อภพที่ถามขึ้น “ มะ…ไม่มีค่ะ แต่งเลยก็ได้ หนูไม่เกี่ยงค่ะ ” พูดจบยิ้มแป้น “ หมั้นก่อนแล้วกัน ฤกษ์แต่งยังไม่มี ผมก็ไม่รีบด้วย ” แต่ถ้าแต่งงานกัน เธอก็จะได้ครอบครองเขาเต็มตัว ถ้าเขาคิดจะหย่า เธอไม่ยอมเด็ดขาด โห เสียดาย หมั้นกันมันก็ต้องมีวันถอนหมั้นสิ “ เอาเป็นว่าตามนี้นะครับ ผมผู้เป็นอาที่ทำหน้าที่แทนพ่อแม่ของหลาน ผมสัญญาว่าสินสอดจะครบตามที่คุยกันไว้ ส่วนเรื่องสถานที่ผมก็จะจัดการเอง ส่วนเรื่องของแขกที่มาร่วมงาน ถ้าฝ่ายคุณรณภพจะเชิญมาก็ได้ครับ แต่ช่วยแจ้งทางผมด้วยนะครับ จะได้จัดโต๊ะถูก ” “ ได้ครับ ” “ งั้นผมกับอาต้องขอตัวก่อนนะครับ ” “ จ้ะ ๆ ขับรถกันกลับดี ๆ นะคะ ” เป็นแม่ที่พูดขึ้น แหม่ มาทั้งที มาคุยแค่เนี่ย แล้วกับเธอไม่ต้องคุย ไม่ต้องทำความรู้จักให้มากหน่อยเหรอ อีกสองวันจะหมั้นกันแล้วนี่น่า “ รสา ลูกไปส่งคุณสรุจสิ ” “ ค่ะ แม่ ” เธอลุกขึ้นยืนเดินตามทั้งสองคนไป “ คุณสรุจคะ ” เธอเดินไปยืนขวางหน้าเขา จนเขาหยุดเดินและมองหน้าเธอ คนเป็นอาก็ขอตัวไปรอที่รถทันที “ เอ่อ…ขอเบอร์โทรคุณหน่อยได้ไหม ” “ เอาไปทำไม ” “ จะหมั้นกัน ไม่คิดจะติดต่อกันไปลองชุดเหรอคะ ” “ ฉันให้เลขาจัดการให้แล้ว ” “ แล้วรู้ไซซ์ฉันเหรอคะ ” “ เมื่อวานฉันให้เลขาโทรหาคุณฉวีแล้ว คุยกันเรื่องชุดเรียบร้อยแล้วด้วย ” ❤️_________❤️ นามปากกาธัญญวรินทร์
Latest chapter
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่
บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่หนึ่งเดือนต่อมา...“ ยัยรสา! ทำไมแกเพิ่งกลับถึงบ้านฮะ ”“ อ้าว ก็หนูเมาไงเลยไม่ได้กลับเมื่อคืน ”“ ฉันโทรหาแกกี่สายแล้วฮะ ทำไมแกไม่ยอมรับสาย ยี๋~ ตัวเหม็นเหล้ามาก ” แม่เดินมาใกล้ได้เพียงชั่วครู่ถึงกับต้องถอยห่างไป“ โห แม่ ตอนนั้นหนูกำลังแดนซ์อยู่กับเพื่อน ๆ ไง ไม่มีเวลาจับมือถือหรอก เพื่อนแต่งงานทั้งที ต้องฉลองกันให้สุดสิ ”“ ก่อนจะออกจากบ้านฉันพูดกับแกว่าไงฮะ แกลืมแล้วเหรอ? ”“ บอกว่าอย่ากลับดึก ”“ ใช่ แกก็จำได้นี่ แล้วทำไมไม่ปฏิบัติตาม ”“ จำได้สิ ก็นี่ไงหนูไม่ได้กลับดึก แต่กลับเช้าแทน หนูทำตามที่แม่บอกแล้วนะ ”“ ยัยรสา! แกนี่เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลยนะ ” แม่ง้างมือขึ้น เธอก็ถอยหลังอย่างเร็ว “ โธ่แม่ ปล่อยหนูบ้างเหอะ ให้อยู่แต่บ้าน หนูก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ ”“ แหม่ ๆ แกพูดเหมือนตัวเองอยู่ติดบ้านเลยว่างั้น ”“ แต่เดือนก่อนทั้งเดือน หนูไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ออกไปข้างนอกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงเองนะ แม่ไม่เห็นจะเยินยอหนูบ้างว่าเป็นเด็กดีแล้ว พอห
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 5 รั้งสิ
บทที่ 5 รั้งสิเส้นดายชอปตรงหน้าคือร้านขายของแบบกิฟต์ชอป เป็นร้านที่ใหญ่มาก คนเข้าออกพลุกพล่านแม่บอกว่าลูกของคุณสรุจชื่อเส้นดาย ร้านนี้ก็คงตั้งชื่อลูก และลูกเขาก็มักจะอยู่ที่ร้านนี้ เขารักลูกสาวมาก ก็คงมาเฝ้าร้านกับลูกแหละ ดูสิลูกเขาจะน่ารักเท่าเธอหรือเปล่า? เด็กนั้นอายุน่าจะ15-16 แล้วแหละ ว่าแต่คุณสรุจมีลูกตอนอายุเท่าไหร่เนี่ย หรือเขาจะอายุมากแล้ว หน้าตาที่ดูอ่อนกว่าวัยก็คงไปศัลยกรรมมาแหละ คนรวยก็แบบนี้แหละ เงินเยอะไม่รู้จะใช้จ่ายอะไรดี เพราะใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมดก้าวแรกที่เหยียบเข้าไปในร้าน หัวใจก็เต้นแรงมาก เพราะมาหาผู้ชายโดยเฉพาะ และเขาคนนั้นก็หล่อมากด้วย อยากได้มานอนกอดจัง!‘ พรึ่บ ’“ โอ๊ย ” เด็กน้อยล้มลงก้นจ้ำเบ้า“ ยัยเด็กนี่เดินยังไงฮะ ไม่ดูตาม้าตาเรือเลย ” ผู้หญิงวัยกลางคนพูดขึ้น ก็คือคนที่เด็กวิ่งมาชน แถมยังยืนเท้าสะเอวมองหน้าเด็กอย่างโมโหอีก“ แง่ ๆ หนูเจ็บ เจ็บ ” เด็กน้อยร้องไห้เริ่มมีน้ำตาไหลออกมา“ เธอวิ่งมาชนฉันเองนะ เธอควรจะขอโทษฉันสิ แล้วนี่พ่อแม่ไปไหน ถึงปล่อยให้มาเดินคนเดียวฮะ ทำคน
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์
บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์วันต่อมา...‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’‘ แกร๊ก ’ ประตูถูกเปิดออก หลังจากเคาะเรียกได้ไม่นาน “ คุณหนูคะ คุณนายให้มาเรียกค่ะ ” “ งื้อ~ หนูง่วง ขอนอนต่อ ป้าปริกบอกแม่ไปนะว่าหนูจะตื่นเอง ” น้ำเสียงที่เปล่งออกงัวเงียสุดๆ “ คุณนายบอกว่า ถ้าคุณหนูไม่ตื่น ให้ป้าเอาน้ำสาดเลยค่ะ ”“ อะ...อ้าว ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที มือทั้งสองข้างขยี้ตาไปด้วย “ คุณหนูลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ เชื่อป้านะ เดี๋ยวถ้าคุณนายขึ้นมาเองจะเป็นเรื่องอีก ”“ ยังเช้าอยู่เลยนะ จะให้รีบตื่นไปไหนกัน ”“ สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ”“ อ้าวเหรอ? ”“ ก็เพราะว่าห้องคุณหนูใส่ผ้าม่านปิดทึบแบบนี้ไงคะ เลยไม่รู้ว่ามันเที่ยงแล้ว ” ป้าปริกพูดจบเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงก็สอดส่องเข้ามาทัน ทำเอาแสบตา ปรับไม่ทันกันเลยทีเดียว “ โอเค ๆ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะรีบลงไปเลย ”“ ค่ะ อย่าช้านะ อย่าให้ป้าต้องมาเรียกอีกครั้งล่ะ ” “ ค่า ”11 : 59 น. “ ฉันให้ป้าปริกไปเรียกแกตั้งนานแล้วนะ ”
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 3 ทะลึ่ง
บทที่ 3 ทะลึ่งภัตตาคารหรูย่านดัง“ แม่คะ ก่อนจะแต่งงานหนูขอเช็กของก่อนได้ไหมอะ ” “ เช็กของอะไรของแกอีก ตอนพบคุณสรุจแกช่วยพูดจาดีหน่อยนะ อะไรที่ไร้สาระก็ไม่ต้องพูดออกไป ”“ ก็ไอ้นั่นของผู้ชายอะ ” ‘ เพี๊ยะ ’“ โอ๊ยแม่ ตีแขนหนูทำไมเนี่ย ”“ ทำไมแกถึงพูดจาทะลึ่งแบบนี้ฮะ เดี๋ยวใครจะว่าเอาได้นะว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนอะ ”“ ถ้าใครว่า หนูก็น้อมรับนะ เพราะหนูไม่มีใครสั่งสอนจริงๆ ”“ ยัยนี่ แกจะเถียงฉันให้ได้เลยใช่ไหมฮะ ”“ ก็มันจริงนี่น่า แม่ตามพ่อภพไปอยู่ต่างประเทศตั้งสามปี ปล่อยให้หนูอยู่กับพี่เลี้ยง หนูก็ไม่มีคนคอยสั่งสอน หนูพูดผิดเหรอ ”“ ตอนนั้นแกอายุสิบห้าปีแล้วนะ แกโตแล้ว รู้จักผิดชอบชั่วดีมีความคิดเป็นของตัวเอง แกก็เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เพราะก่อนหน้านั้นฉันก็สั่งสอน อบรมมารยาทแกตลอด แค่เพียงเวลาสองปีที่ห่างกัน แกถึงกับโทษว่าฉันไม่สั่งสอนแกเลยเหรอ? ”“ ใช่ แม่ไม่รู้เหรอว่าช่วงนั้น เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ หนูก็ไม่ได้รู้ผิด รู้ถูกไปซะทุกเรื่องนะ หนูก็ขาดความอบอุ่นเป็นเวลาสองปีสำหรับแม่อาจจะแป๊บ ๆ แต่สำหรับหนูมันยาวนานมาก หนูต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ตื่นเช้าไปโรงเรียน ตอนเย็นเลิกเรียนก
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อย
บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อยหนึ่งเดือนต่อมา…“ ไม่เอา หนูหาเองได้ ” สิ้นเสียงคนเป็นแม่ รสาก็พูดสวนกลับทันที “ หาเองได้เหรอ เอาที่เป็นนักเลงไม่มีอันจะกินแบบนั้นเหรอ? ”“ ถ้าแม่ชอบไอ้คุณสรุจอะไรนั่น แม่ก็ให้ยัยรดาหมั้นเองสิ ”“ ถ้ายัยรดาไม่มีแฟน ฉันคงให้น้องสาวแกหมั้นแล้วแหละ ครอบครัวคุณสรุจรวยมาก ธุรกิจเยอะแยะ อีกอย่างคุณสรุจก็บริหารเองด้วย แกจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปเหรอ แกคิดดูสิ ถ้าแกแต่งงานกับเขา แกไม่ต้องเรียนจบสูง ๆ ก็ได้ ยังไงผัวแกก็รวย เลี้ยงแกได้ทั้งชาติ ”“ ไม่เอา หนูอยากเรียน หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ ให้ได้ แม่เชื่อมั่นในตัวหนูนะ ”“ ไม่ได้ ฉันไม่ให้แกสอบอะไรแล้ว แกเตรียมตัวไว้เลย พรุ่งนี้จะพาไปดูตัว ”“ ไม่เอา แม่อยากเลี้ยงหลานที่ไม่ใช่หลานตัวเองเหรอ ”“ ถึงเขาจะเป็นพ่อหม้าย แต่เขาก็ยังหนุ่มยังแน่นเลยนะ อีกอย่างแกก็ชอบเด็กด้วยนี่น่า หมั้น ๆ ไปเถอะน่า ”“ ใครบอกว่าหนูชอบเด็ก หนูไม่ชอบต่างหากล่ะ ”“ แกรู้ไหม กว่าคุณสรุจจะยอมมาตามนัด ฉันใช้เวลาไปนานมากเลยนะ ถ้าพ่อแกไม่ช่วยเหลือเขา เขาคงไม่มาดูดำดูดีกับครอบครัวเราหรอก ตอนนี้มีโอกาสแล้วแกควรจะดีใจนะ ”“ ไม่เอา หนู
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา
บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา‘ พรึ่บ ’ รสาที่นั่งอ่านหนังสือนิยายอยู่ ถึงกับถอนหายใจ เมื่อมีคนมาขัดจังหวะฉากเลิฟซีนของพระนาง โดยการแย่งหนังสือไป“ แกอ่านอะไรอยู่ฮะ หนังสือเรียนทำไมไม่รู้จักหามาอ่านบ้าง รู้อยู่ว่าตัวเองสมองขี้เลื่อย ”“ หนูไม่รีบ ”“ ปีหน้าแกต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วนะ ”“ หนูยังไม่อยากเรียนต่อ ”“ แกมีแค่วุฒิม.หกเองนะ แกจะทำอะไรกินฮะ ดูน้องแกสิ ตอนนี้อยู่ปีสอง นำหน้าแกไปแล้วนะยัยรสา ”“ หนูไม่สน ”“ แกจะใช้ชีวิตไปวัน ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ ตอนมัธยมฉันอุตส่าห์ส่งแกไปเรียนที่ดี ๆ ที่แพง ๆ หวังจะให้แกสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ อนาคตจะได้มีหน้ามีตาในสังคมและมีงานการที่ดี แต่นี่อะไร แกเอาแต่เที่ยวเตร่ ทำตัวเหมือนเด็กจรจัดไม่มีคนคอยอบรมสั่งสอนอย่างนั้นแหละ ”“ หนูเบื่อที่จะเรียนแล้ว ”“ แกมันไม่เอาไหน ”“ ช่างปะไร หนูไม่สน ”“ ก็แกเอาแต่คิดแบบนี้ไง สมองแกถึงไม่พัฒนาสักที ”“ สิ่งที่ทำให้หนูไม่อยากเรียน มันก็เกิดจากแม่ด้วยนะส่วนหนึ่งอะ ”“ ฉันทำอะไรแกฮะ พูดมาดูสิ! ”“ ตอนม.หก หนูขอแม่มีแฟน แต่แม่ปฎิเสธ แต่ยัยรดาอยู่แค่ม.สี่ แม่อนุญาตแล้วอะ ”“ เรื่องแค่นี้เองเหรอ ยัยรดารู้จักเอาตัวรอด ฉล
You may also like
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก183.0K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน126.0K viewsห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา43.1K viewsคู่หมั้นสุดหวงของท่านอ๋องกระหายเลือด
ชาไทยเย็น40.4K viewsมาเฟียร้าย พ่ายแค้น ( ตระกูลมัส 5 )
พริ้มพราว27 viewsfull of love พร่ำรักวิศวะ (รักษ์เฟย์)
MamaMarine59 viewsเสน่ห์ซีอีโอจอมหวง
บันทึกของคนขี้อาย625 viewsเธอที่เขาไม่เอา
นามภัทร1.6K views
