LOGINShare
บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์
Last Updated:
2026-02-24 08:23:01บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์
วันต่อมา... ‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’ ‘ แกร๊ก ’ ประตูถูกเปิดออก หลังจากเคาะเรียกได้ไม่นาน “ คุณหนูคะ คุณนายให้มาเรียกค่ะ ” “ งื้อ~ หนูง่วง ขอนอนต่อ ป้าปริกบอกแม่ไปนะว่าหนูจะตื่นเอง ” น้ำเสียงที่เปล่งออกงัวเงียสุดๆ “ คุณนายบอกว่า ถ้าคุณหนูไม่ตื่น ให้ป้าเอาน้ำสาดเลยค่ะ ” “ อะ...อ้าว ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที มือทั้งสองข้างขยี้ตาไปด้วย “ คุณหนูลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ เชื่อป้านะ เดี๋ยวถ้าคุณนายขึ้นมาเองจะเป็นเรื่องอีก ” “ ยังเช้าอยู่เลยนะ จะให้รีบตื่นไปไหนกัน ” “ สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ” “ อ้าวเหรอ? ” “ ก็เพราะว่าห้องคุณหนูใส่ผ้าม่านปิดทึบแบบนี้ไงคะ เลยไม่รู้ว่ามันเที่ยงแล้ว ” ป้าปริกพูดจบเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงก็สอดส่องเข้ามาทัน ทำเอาแสบตา ปรับไม่ทันกันเลยทีเดียว “ โอเค ๆ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะรีบลงไปเลย ” “ ค่ะ อย่าช้านะ อย่าให้ป้าต้องมาเรียกอีกครั้งล่ะ ” “ ค่า ” 11 : 59 น. “ ฉันให้ป้าปริกไปเรียกแกตั้งนานแล้วนะ ” “ ใช่ หนูก็ตื่นแล้ว แต่งตัวอาบน้ำเรียบร้อยแล้วนี่ไง ” ” แกไม่ลงมาบ่ายโมงเลยล่ะ ” “ อ้าว แล้วก็ไม่บอก งั้นหนูไปนอนต่อนะแม่ ” เธอหันหลังกลับเดินไปเพียงสองก้าว หมอนอิงที่วางบนโซฟาก็ลอยลิ้วมาปะทะศรีษะเล็กของเธอทันที “ โห เรียกดี ๆ ก็ได้นะแม่ นี่ลูกแท้ ๆ เลยนะ ไม่ใช่ลูกเลี้ยงสักหน่อย ” “ ฉันไม่เอาไม้ฟาดแกก็ดีแค่ไหนแล้วยัยรสา ” “ ใจร้ายจัง ” “ มานั่งนี่ ” “ มีอะไรอีกล่ะ ” “ ฉันเอือมระอาแกมากๆ ฉันเป็นแม่แก มีอายุมาก เรียกว่าเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งเลย... ” “ แล้ว? ” พอนั่งลง เธอก็เลิกคิ้วสูง มองหน้าแม่อย่างสงสัย “ แกควรจะเคารพ และมีมารยาทกับฉันให้มากกว่านี้นะ ” “ อ้าว หนูผิดอะไรอีก ” “ แกควรจะพูดจาให้ไพเราะและดูมีมารยาทหน่อยนะ เรื่องแบบนี้เขาไม่สอนกันตอนโต ๆ แล้วนะ เพราะเขาสอนมาตั้งแต่เล็ก ๆ แล้ว กับอีแค่คำว่า คะ ค่ะ แกพูดออกมาไม่ได้เลยเหรอ ? เวลาพูดกับผู้ใหญ่ควรมีหางเสียงด้วยสิ! ” “ ก็ได้นะ หนูพูดอยู่ เวลาคุยกับพ่อภพอะ ” “ แล้วกับฉันแกไม่ต้องพูดเหรอ? ” “ ก็พูดอยู่นะบางครั้งอะ ” ” แกควรจะพูดทุกครั้งสิ ” “ จิ๊! ” “ ทำไม รำคาญฉันเหรอ? ” “ เปล่า...ค่ะ ” “ แกช่วยเชื่อฟังฉันบ้างเถอะ ขอร้องล่ะ ” “ ไม่ ๆ ไม่ได้นะแม่ อย่า ๆ ” พูดพร้อมโบกไม้โบกมือ ใบหน้าตื่น “ แกเป็นอะไร? ” แม่มองอย่างงงงงวย “ ก็แม่จะขอร้องอะ หนูว่าไม่ดีนะ เพราะเขาบอกว่าถ้าทำแม่ร้องไห้ จะบาปหนัก หนูกลัวบาปนะสิ จู่ ๆ แม่จะมาร้องไห้ใส่หนูอะ ” “ โอ๊ยยย ฉันจะบ้าตาย ” “ แม่เป็นอะไร ” เธอตกใจเหมือนกัน จู่ ๆ แม่ก็ร้องเหมือนเจ็บปวด “ คุณนาย ๆ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ โดนอะไรกัดหรือเปล่า ” ป้าปริกวิ่งมาจากไกลด้วยใบหน้าตื่น “ เปล่า ๆ ฉันแค่ปวดหัวกับลูกคนนี้เอง ป้าปริกช่วยไปหยิบยาดมให้ฉันหน่อยสิ ” “ ได้ค่ะ คุณนาย ” “ สรุปแม่เป็นอะไรเหรอ? ” “ ฉันขอร้องให้แกเชื่อฟัง ทำตามให้มีมารยาท ไม่ใช่ขอร้อง ที่หมายความว่า ฉันจะร้องไห้กับแกสักหน่อยยัยรสา ! ” “ อ่อ... ” “ แกแกล้งโง่หรือแกโง่จริงๆ ฉันแยกไม่ออกแล้วนะยัยรสา ” “ หนูเป็นคนซื่อ คิดช้าไปหน่อย แม่อย่าทำเหมือนไม่รู้สิ หนูเป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะ ” “ ฉันละปวดหัวกับแกจริง ๆ แล้วนี่แกแต่งตัวจะไปไหน ” “ ปกติหนูก็แต่งแบบนี้อยู่บ้านนะแม่ ” “ เสื้อเกาะอก กางเกงขาสั้น แต่งหน้าจัด แบบนี้เหรอ ปกติของแกอะ ” “ ใช่ไง แม่อย่าถามเหมือนไม่เคยเห็นสิ ” “ แกไปแต่งตัวใหม่ แต่งตัวให้ดูดีมีราคาหน่อย ไปสิ อย่าแต่งตัวเหมือนสก๊อยแบบนี้ ฉันไม่ชอบ ” “ แม่จะพาหนูไปไหนอีกเหรอ ” “ ไปทานข้าวกับคุณพิทักษ์ ” “ ใครเหรอ? ” “ ลูกชายเพื่อนพ่อภพ ” “ ดูตัวเหรอ ? ” “ ใช่ ” “ อ้าว ก็เมื่อวานดูไปแล้วนี่ ” “ คุณสรุจดูท่าจะไม่ชอบแก ” “ ทำไมอะ แต่หนูชอบเขา เขาหล่อ ” “ ก็แกเองที่ทำเสียอะ ฉันบอกแล้วให้กินอะไรที่เขาสั่งไปก็จบ ๆ แกก็ดันไม่ยอม ดันไปทำตรงข้ามกับสิ่งที่เขาไม่ชอบ สมน้ำหน้า ” “ แม่ เขารวยนะ แม่ไม่อยากได้เขาเป็นลูกเขยเหรอ? ” “ อยากได้สิ แต่เขาไม่อยากได้แกเป็นเมียนี่น่า ฉันจะทำไงได้ ” “ เขาอยู่ที่ไหน หนูจะไปหาเขาเอง ” “ แกไม่ต้องพยายามหรอก คนอย่างแก เขาคงไม่ชอบ กาหัว แบล็คลิสต์แล้วแหละ ” “ ไม่ตื้อแล้วจะรู้เหรอ? ” ❤️________❤️ นามปากกาธัญญวรินทร์
Latest chapter
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่
บทที่ 6 ยอมเป็นหมาให้เขาขี่หนึ่งเดือนต่อมา...“ ยัยรสา! ทำไมแกเพิ่งกลับถึงบ้านฮะ ”“ อ้าว ก็หนูเมาไงเลยไม่ได้กลับเมื่อคืน ”“ ฉันโทรหาแกกี่สายแล้วฮะ ทำไมแกไม่ยอมรับสาย ยี๋~ ตัวเหม็นเหล้ามาก ” แม่เดินมาใกล้ได้เพียงชั่วครู่ถึงกับต้องถอยห่างไป“ โห แม่ ตอนนั้นหนูกำลังแดนซ์อยู่กับเพื่อน ๆ ไง ไม่มีเวลาจับมือถือหรอก เพื่อนแต่งงานทั้งที ต้องฉลองกันให้สุดสิ ”“ ก่อนจะออกจากบ้านฉันพูดกับแกว่าไงฮะ แกลืมแล้วเหรอ? ”“ บอกว่าอย่ากลับดึก ”“ ใช่ แกก็จำได้นี่ แล้วทำไมไม่ปฏิบัติตาม ”“ จำได้สิ ก็นี่ไงหนูไม่ได้กลับดึก แต่กลับเช้าแทน หนูทำตามที่แม่บอกแล้วนะ ”“ ยัยรสา! แกนี่เถียงคำไม่ตกฟากจริง ๆ เลยนะ ” แม่ง้างมือขึ้น เธอก็ถอยหลังอย่างเร็ว “ โธ่แม่ ปล่อยหนูบ้างเหอะ ให้อยู่แต่บ้าน หนูก็เบื่อเป็นเหมือนกันนะ ”“ แหม่ ๆ แกพูดเหมือนตัวเองอยู่ติดบ้านเลยว่างั้น ”“ แต่เดือนก่อนทั้งเดือน หนูไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ออกไปข้างนอกแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงเองนะ แม่ไม่เห็นจะเยินยอหนูบ้างว่าเป็นเด็กดีแล้ว พอห
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 5 รั้งสิ
บทที่ 5 รั้งสิเส้นดายชอปตรงหน้าคือร้านขายของแบบกิฟต์ชอป เป็นร้านที่ใหญ่มาก คนเข้าออกพลุกพล่านแม่บอกว่าลูกของคุณสรุจชื่อเส้นดาย ร้านนี้ก็คงตั้งชื่อลูก และลูกเขาก็มักจะอยู่ที่ร้านนี้ เขารักลูกสาวมาก ก็คงมาเฝ้าร้านกับลูกแหละ ดูสิลูกเขาจะน่ารักเท่าเธอหรือเปล่า? เด็กนั้นอายุน่าจะ15-16 แล้วแหละ ว่าแต่คุณสรุจมีลูกตอนอายุเท่าไหร่เนี่ย หรือเขาจะอายุมากแล้ว หน้าตาที่ดูอ่อนกว่าวัยก็คงไปศัลยกรรมมาแหละ คนรวยก็แบบนี้แหละ เงินเยอะไม่รู้จะใช้จ่ายอะไรดี เพราะใช้ยังไงก็ไม่มีวันหมดก้าวแรกที่เหยียบเข้าไปในร้าน หัวใจก็เต้นแรงมาก เพราะมาหาผู้ชายโดยเฉพาะ และเขาคนนั้นก็หล่อมากด้วย อยากได้มานอนกอดจัง!‘ พรึ่บ ’“ โอ๊ย ” เด็กน้อยล้มลงก้นจ้ำเบ้า“ ยัยเด็กนี่เดินยังไงฮะ ไม่ดูตาม้าตาเรือเลย ” ผู้หญิงวัยกลางคนพูดขึ้น ก็คือคนที่เด็กวิ่งมาชน แถมยังยืนเท้าสะเอวมองหน้าเด็กอย่างโมโหอีก“ แง่ ๆ หนูเจ็บ เจ็บ ” เด็กน้อยร้องไห้เริ่มมีน้ำตาไหลออกมา“ เธอวิ่งมาชนฉันเองนะ เธอควรจะขอโทษฉันสิ แล้วนี่พ่อแม่ไปไหน ถึงปล่อยให้มาเดินคนเดียวฮะ ทำคน
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์
บทที่ 4 กาหัว / แบล็กลิสต์วันต่อมา...‘ ก๊อก ๆ ก๊อก ๆ ’‘ แกร๊ก ’ ประตูถูกเปิดออก หลังจากเคาะเรียกได้ไม่นาน “ คุณหนูคะ คุณนายให้มาเรียกค่ะ ” “ งื้อ~ หนูง่วง ขอนอนต่อ ป้าปริกบอกแม่ไปนะว่าหนูจะตื่นเอง ” น้ำเสียงที่เปล่งออกงัวเงียสุดๆ “ คุณนายบอกว่า ถ้าคุณหนูไม่ตื่น ให้ป้าเอาน้ำสาดเลยค่ะ ”“ อะ...อ้าว ” เธอลุกขึ้นนั่งทันที มือทั้งสองข้างขยี้ตาไปด้วย “ คุณหนูลุกขึ้นอาบน้ำเถอะ เชื่อป้านะ เดี๋ยวถ้าคุณนายขึ้นมาเองจะเป็นเรื่องอีก ”“ ยังเช้าอยู่เลยนะ จะให้รีบตื่นไปไหนกัน ”“ สิบเอ็ดโมงแล้วค่ะ ”“ อ้าวเหรอ? ”“ ก็เพราะว่าห้องคุณหนูใส่ผ้าม่านปิดทึบแบบนี้ไงคะ เลยไม่รู้ว่ามันเที่ยงแล้ว ” ป้าปริกพูดจบเดินไปเปิดผ้าม่าน แสงก็สอดส่องเข้ามาทัน ทำเอาแสบตา ปรับไม่ทันกันเลยทีเดียว “ โอเค ๆ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จจะรีบลงไปเลย ”“ ค่ะ อย่าช้านะ อย่าให้ป้าต้องมาเรียกอีกครั้งล่ะ ” “ ค่า ”11 : 59 น. “ ฉันให้ป้าปริกไปเรียกแกตั้งนานแล้วนะ ”
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 3 ทะลึ่ง
บทที่ 3 ทะลึ่งภัตตาคารหรูย่านดัง“ แม่คะ ก่อนจะแต่งงานหนูขอเช็กของก่อนได้ไหมอะ ” “ เช็กของอะไรของแกอีก ตอนพบคุณสรุจแกช่วยพูดจาดีหน่อยนะ อะไรที่ไร้สาระก็ไม่ต้องพูดออกไป ”“ ก็ไอ้นั่นของผู้ชายอะ ” ‘ เพี๊ยะ ’“ โอ๊ยแม่ ตีแขนหนูทำไมเนี่ย ”“ ทำไมแกถึงพูดจาทะลึ่งแบบนี้ฮะ เดี๋ยวใครจะว่าเอาได้นะว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนอะ ”“ ถ้าใครว่า หนูก็น้อมรับนะ เพราะหนูไม่มีใครสั่งสอนจริงๆ ”“ ยัยนี่ แกจะเถียงฉันให้ได้เลยใช่ไหมฮะ ”“ ก็มันจริงนี่น่า แม่ตามพ่อภพไปอยู่ต่างประเทศตั้งสามปี ปล่อยให้หนูอยู่กับพี่เลี้ยง หนูก็ไม่มีคนคอยสั่งสอน หนูพูดผิดเหรอ ”“ ตอนนั้นแกอายุสิบห้าปีแล้วนะ แกโตแล้ว รู้จักผิดชอบชั่วดีมีความคิดเป็นของตัวเอง แกก็เรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ เพราะก่อนหน้านั้นฉันก็สั่งสอน อบรมมารยาทแกตลอด แค่เพียงเวลาสองปีที่ห่างกัน แกถึงกับโทษว่าฉันไม่สั่งสอนแกเลยเหรอ? ”“ ใช่ แม่ไม่รู้เหรอว่าช่วงนั้น เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ หนูก็ไม่ได้รู้ผิด รู้ถูกไปซะทุกเรื่องนะ หนูก็ขาดความอบอุ่นเป็นเวลาสองปีสำหรับแม่อาจจะแป๊บ ๆ แต่สำหรับหนูมันยาวนานมาก หนูต้องใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว ตื่นเช้าไปโรงเรียน ตอนเย็นเลิกเรียนก
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อย
บทที่ 2 แอ๊บเรียบร้อยหนึ่งเดือนต่อมา…“ ไม่เอา หนูหาเองได้ ” สิ้นเสียงคนเป็นแม่ รสาก็พูดสวนกลับทันที “ หาเองได้เหรอ เอาที่เป็นนักเลงไม่มีอันจะกินแบบนั้นเหรอ? ”“ ถ้าแม่ชอบไอ้คุณสรุจอะไรนั่น แม่ก็ให้ยัยรดาหมั้นเองสิ ”“ ถ้ายัยรดาไม่มีแฟน ฉันคงให้น้องสาวแกหมั้นแล้วแหละ ครอบครัวคุณสรุจรวยมาก ธุรกิจเยอะแยะ อีกอย่างคุณสรุจก็บริหารเองด้วย แกจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปเหรอ แกคิดดูสิ ถ้าแกแต่งงานกับเขา แกไม่ต้องเรียนจบสูง ๆ ก็ได้ ยังไงผัวแกก็รวย เลี้ยงแกได้ทั้งชาติ ”“ ไม่เอา หนูอยากเรียน หนูจะตั้งใจอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ ให้ได้ แม่เชื่อมั่นในตัวหนูนะ ”“ ไม่ได้ ฉันไม่ให้แกสอบอะไรแล้ว แกเตรียมตัวไว้เลย พรุ่งนี้จะพาไปดูตัว ”“ ไม่เอา แม่อยากเลี้ยงหลานที่ไม่ใช่หลานตัวเองเหรอ ”“ ถึงเขาจะเป็นพ่อหม้าย แต่เขาก็ยังหนุ่มยังแน่นเลยนะ อีกอย่างแกก็ชอบเด็กด้วยนี่น่า หมั้น ๆ ไปเถอะน่า ”“ ใครบอกว่าหนูชอบเด็ก หนูไม่ชอบต่างหากล่ะ ”“ แกรู้ไหม กว่าคุณสรุจจะยอมมาตามนัด ฉันใช้เวลาไปนานมากเลยนะ ถ้าพ่อแกไม่ช่วยเหลือเขา เขาคงไม่มาดูดำดูดีกับครอบครัวเราหรอก ตอนนี้มีโอกาสแล้วแกควรจะดีใจนะ ”“ ไม่เอา หนู
อ้อนรักพ่อเลี้ยงเดี่ยว บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา
บทที่ 1 สมองไม่พัฒนา‘ พรึ่บ ’ รสาที่นั่งอ่านหนังสือนิยายอยู่ ถึงกับถอนหายใจ เมื่อมีคนมาขัดจังหวะฉากเลิฟซีนของพระนาง โดยการแย่งหนังสือไป“ แกอ่านอะไรอยู่ฮะ หนังสือเรียนทำไมไม่รู้จักหามาอ่านบ้าง รู้อยู่ว่าตัวเองสมองขี้เลื่อย ”“ หนูไม่รีบ ”“ ปีหน้าแกต้องสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้วนะ ”“ หนูยังไม่อยากเรียนต่อ ”“ แกมีแค่วุฒิม.หกเองนะ แกจะทำอะไรกินฮะ ดูน้องแกสิ ตอนนี้อยู่ปีสอง นำหน้าแกไปแล้วนะยัยรสา ”“ หนูไม่สน ”“ แกจะใช้ชีวิตไปวัน ๆ แบบนี้ไม่ได้นะ ตอนมัธยมฉันอุตส่าห์ส่งแกไปเรียนที่ดี ๆ ที่แพง ๆ หวังจะให้แกสอบเข้ามหาวิทยาลัยดัง ๆ อนาคตจะได้มีหน้ามีตาในสังคมและมีงานการที่ดี แต่นี่อะไร แกเอาแต่เที่ยวเตร่ ทำตัวเหมือนเด็กจรจัดไม่มีคนคอยอบรมสั่งสอนอย่างนั้นแหละ ”“ หนูเบื่อที่จะเรียนแล้ว ”“ แกมันไม่เอาไหน ”“ ช่างปะไร หนูไม่สน ”“ ก็แกเอาแต่คิดแบบนี้ไง สมองแกถึงไม่พัฒนาสักที ”“ สิ่งที่ทำให้หนูไม่อยากเรียน มันก็เกิดจากแม่ด้วยนะส่วนหนึ่งอะ ”“ ฉันทำอะไรแกฮะ พูดมาดูสิ! ”“ ตอนม.หก หนูขอแม่มีแฟน แต่แม่ปฎิเสธ แต่ยัยรดาอยู่แค่ม.สี่ แม่อนุญาตแล้วอะ ”“ เรื่องแค่นี้เองเหรอ ยัยรดารู้จักเอาตัวรอด ฉล
You may also like
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน63.3K viewsรักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว350.3K viewsเกิดใหม่ทั้งที ขอหนีจากผู้ชายเฮงซวยคนนี้เถอะ
อี้เสี่ยวเหวิน83.2K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา51.4K viewsSet อีโรติก ว่าที่พี่เขย
อักษรามณี4.2K viewsหย่ารักซุป’ตาร์เบอร์1
พันกุมภา564 viewsTwo Night Stand กลายเป็นแฟนเธอ
คุณน้ำอิง3.4K viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง669 views
