แชร์

24

ผู้เขียน: ชัญญาณ์ภัช
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-27 23:16:35

“กิ่งจ๋า อาบน้ำพร้อมพี่นะครับ พี่อยากมีคนถูหลังให้น่ะ”

“ว้าย! พี่นนท์” เข้าห้องมาได้ชายหนุ่มก็อุ้มร่างบางตรงไปยังห้องน้ำทันที หญิงสาวกรีดร้องด้วยความตกใจ ก่อนสามีหนุ่มจะวางร่างของเธอลงพื้นกระเบื้องพร้อมทั้งจับถอดเสื้อผ้าจนหมด ไม่ว่าจะเป็นของชิ้นเล็กชิ้นน้อย ถึงมาถอดของตัวเองบ้างโดยใช้เวลาแค่เสี้ยววินาที ร่างกายแข็งแรงเปลือยเปล่าอุดมไปด้วยลอนกล้ามเนื้อท้องของผู้ชายที่มักใช้เวลาหมดไปกับการออกกำลังกายเป็นแรมเดือนกว่าจะได้ร่างกายกำยำอย่างนี้ ทำให้หญิงสาวมองด้วยสายตาตกตะลึงเบิกตากว้างอ้าปากค้าง ถึงแม้จะเห็นมาหลายต่อหลายครั้งก็ยังไม่ชินกับร่างกายของสามีหนุ่มอยู่ดี ล่าสุดในคืนเข้าหอเธอไม่ได้สังเกตอะไรในร่างกำยำนี้แม้แต่น้อย ทุกครั้งที่เขาพาเธอเล่นผีผ้าห่มเขาไม่เคยเลยที่จะให้เธอตั้งตัวหรือเตรียมใจและครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน

ปลง!

สั้น ๆ แต่ได้ใจความ

“กิ่งเช็ดน้ำลายด้วยค่ะ ไหลถึงครางแล้ว” ร่างบางที่มองเขาจนตาค้างอยู่เป็นนานยังไม่ได้สติสักที เลยเอ่ยแซวไปอย่างนั้นเอง

“อุ้ย” หญิงสาวตกใจเมื่อได้ยินคำของสามี เลยเกิดอาการเขินอายอย่างห้ามไม่อยู่

นนทภัทรย่างกายเข้าหากรรณิกาที่ยืนอยู่หน้ากระจกแล้วคว้าเอวบางเข้าหากายแกร่ง ก้มใบหน้าหล่อเหลาลงชิดกับหน้าของคนตัวเล็กปล่อยลมหายใจให้รินรดใบหน้างามพลางใช้ปลายจมูกคมสันถูไปมากับจมูกเล็กอย่างหยอกเย้า ก่อนจะใช้ริมฝีปากหนาบดจูบกลีบปากบางที่เผยอขึ้นอย่างเชิญชวนให้ลิ้มรสชาติที่หวานละมุน ละเอียดไปมาโดยใช้ปลายลิ้นดันเข้าไปสัมผัสกับลิ้นเล็ก ๆ ของหญิงสาวเลยทำให้เธอตวัดตอบรับสัมผัส เป็นผลให้คนตัวสูงปล่อยเสียงทุ้มในลำคอเบา ๆ อย่างถูกใจ

กรรณิกาปล่อยเสียงครวญครางออกมาเมื่อถูกมือหนาลูบไล้ไปตามร่างขาวนวลลออ พลางสูดดมกลิ่นกายของร่างบางที่ผสมกับกลิ่นแป้งที่เธอใช้ประจำ

พลางใช้อีกมือมาตะปบเนื้อสปันจ์เค้กที่เขาชอบกิน และได้ลิ้มลองแล้วว่าอร่อยถูกปากเพียงใด ก่อนผละริมฝีปากหนาออกมาเพื่อขบเม้มรอยไว้ตามลำคอระหงและหน้าอกอวบเหมือนลูกส้มขนาดพอดีมือ เลื่อยลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกินถูกเม้มจนเป็นรอย พลางใช้ปลายนิ้วถูขึ้นลงที่ช่อดอกสีขาว ก้มใบหน้าหล่อคมเข้าไปด้านในเพื่อชิมรสของดอกกรรณิกาที่แก้อาการร้อนรุ่มของเขาได้ดี และใช้ปลายจมูกดมดอมปลายเกสรเล็ก ๆ ที่ชี้ออกมาอย่างห้ามใจไม่อยู่จนได้ยินเสียงร้องครางหวาน ๆ เป็นของแถม

ดูดกินน้ำหวานจนพอใจถึงตัดใจผละออกเพื่อลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วดันร่างบางชนกับผนังห้องน้ำใช้มือหนาเกี่ยวเรียวขาเสลามาพาดไว้บนสะโพกสอบ ย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ท่อนเนื้อขนาดเท่าลำเหล็กสอดเข้าช่อกรรณิกา พอเข้ามาจนสุดลำเหล็กท่อนใหญ่แต่อุ่นร้อนถูกขยับขับเคลื่อนอย่างเป็นจังหวะและเร่าร้อนขึ้นเมื่อใกล้ถึงจุดดวงดาว พร้อม ๆ กับเสียงร้องครางของทั้งคู่ที่ปล่อยออกมาพร้อมกันจนแยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร เมื่อได้ไปเยือนสวรรค์ชั้นฟ้าเรียบร้อยแล้ว

ร่างสูงประคองร่างแน่งน้อยเข้ามาในห้องอาบน้ำเพื่อชำระคราบเหงื่อที่เกิดจากอารมณ์ที่สามีหนุ่มเป็นคนปลุกขึ้นมา โดยบริการภรรยาทุกอย่างด้วยความเต็มใจไม่ว่าจะอาบน้ำให้ คอยเช็ดตัวและสุดท้ายอุ้มมานอนบนเตียงขนาดคิงไซซ์ แถมไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าที่ชายหนุ่มให้เหตุผลว่าดีต่อสุขภาพของผู้หญิงและยังดีต่อความสัมพันธ์

เชื่อเขาเลยจริง ๆ

กรรณิการู้ตัวในเวลาเกือบหกโมงเช้า ปลดแขนแกร่งที่โอบกอดเธอเอาไว้ไม่ห่างกาย พลิกตะแคงหันข้างมองหน้าคนกำลังหลับ สุขใจเหลือเกินกับสิ่งที่ชายหนุ่มคอยดูแลเธอเสมอตั้งแต่เล็กจนโต

“ไม่มีวันไหนเลยที่พี่นนท์จะไม่ดูแลกิ่ง ต่อไปนี้กิ่งจะเป็นคนดูแลพี่บ้างนะคะ” เอ่ยคำมั่นสัญญาเบา ๆ พลางใช้ปลายนิ้วเรียวลูบไปตามสันกราม หนวดเคราเริ่มขึ้นเป็นตอมาให้เห็นบ้างแม้จะเพิ่งโกนไปเมื่อวาน แล้วเลื่อนเลยมาถึงริมฝีปากที่ชอบพูดจาอ่อนโยน ปลายจมูกนี้แหละที่คอยสูดดมหอมแก้มนวลเวลาเผลอและดวงตาคู่คมคู่นี้อีกเช่นกันที่ไม่เคยมองใครอื่นนอกจากเธอตลอดยี่สิบสี่ปี

แม้จะมีหญิงสาวเข้ามาให้สามีเธอเลือกมากมาย เขากลับไม่ชายตาแลมอง เวลาเธอถามเขามักบอกว่ามีเพชรในมืออยู่แล้วจะไปคว้าเอาก้อนกรวดมาทำไม ตอนนั้นเธอคิดว่าผู้ชายคนนี้ปากคอช่างเลาะร้ายนัก จะไม่ยอมเป็นแฟนด้วยเด็ดขาด สุดท้าย...ไม่รู้ว่าไปตกหลุมที่เขาขุดไว้ตั้งแต่เมื่อไร ตั้งแต่นั้นมาจนถึงตอนนี้ก็ขึ้นจากหลุมนั้นไม่ได้เลย

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   39

    นั่งอยู่สวนหย่อมนานกว่าครึ่งชั่วโมงไม่มีทีท่าว่าทั้งเขาและเพื่อนจะเอ่ยปากพูดคุยกัน เพราะต่างฝ่ายต่างมีเรื่องให้ขบคิด เลยตัดสินใจชวนกันขึ้นตึก รีบเร่งฝีเท้าเมื่อเห็นว่าพยาบาลยืนคุยกับคุณกรรชัยหน้าห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะเข้าไปร่วมวงสนทนาจนได้ความว่าคุณขวัญหทัยต้องนอนดูอาการสักคืนสองคืน เพราะแพทย์สั่งให้น้ำเกลือถุงใหญ่ เนื่องจากร่างกายอ่อนแอและเครียดเกินไป เกรงว่าจะวูบกลางอากาศ“อาการของคุณขวัญหทัยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนะคะ แค่ร่างกายอ่อนแอเพียงเท่านั้น เลยต้องให้น้ำเกลือและดูอาการสักสองคืนนะคะ หากไม่มีอาการอะไรแล้ว หมอจะให้กลับบ้านได้ค่ะ” พยาบาลสาวใหญ่รายงานอาการผู้ป่วยให้ญาติฟัง“ขอบคุณครับ”“ด้วยความยินดีค่ะ” ก่อนคุณหมอสาวสวยจะเดินกลับเข้าห้องฉุกเฉินประมาณสิบนาทีบุรุษพยาบาลเข็นเตียงคนไข้หญิงวัยกลางคนออกมาจากห้องดูอาการเพื่อไปยังห้องพักผู้ป่วยที่กานตพงศ์ไปติดต่อไว้ พร้อมทั้งคุณภาวิดาที่ฟื้นแล้วก็นั่งวิลแชร์ตามไปด้วยเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยได้สักพัก ชายหนุ่มบังคับให้มารดากินน้ำหวานที่พยาบาลนำเข้ามาให้

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   38

    “แกโอเคนะ” กานตพงศ์ถามหลังพานนทภัทรมานั่งพักผ่อนในสวนหย่อมของโรงพยาบาลฟังเสียงของจิ้งหรีดเรไรที่ส่งเสียงขับร้องเพลงในยามค่ำคืนอย่างไพเราะเสนาะหูสำหรับคนที่ต้องการความสงบแต่ไม่ใช่เขาหรือนนทภัทร“อืม” ตอบรับสั้น ๆ แต่ได้ใจความ“ไปหาอะไรร้อน ๆ กินกันไหม” ชายหนุ่มยังคงถามต่อ เพราะไม่อยากให้เพื่อนเครียดเกินไปพอซื้อกาแฟร้อนคนละแก้วทั้งสองก็กลับมานั่งที่เดิม ต่างคนต่างไม่พูดอะไรออกมา เมื่อในภวังค์มีเรื่องให้คิดมากมาย ไม่ว่าจะเป็นร่างบางที่นอนอยู่ในห้องไอซียูและคุณขวัญหทัยที่ตอนนี้เป็นลมยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลยครืด! ครืด! ครืด!เสียงสั่นจากมือถือเครื่องบางของนนทภัทรสั่นเตือน เป็นผลให้ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์ความคิดกลับสู่โลกปัจจุบัน เพื่อรับสายของคนที่โทรเข้ามา“ว่าไงนลิน” น้ำเสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มกรอกเสียงลงไป เมื่อรับสายของน้องสาวที่คงจะทราบเรื่องแล้วจากแม่บ้าน(พี่กิ่งเป็นยังไงบ้างคะ) ปลายสายถามด้วยความเป็นห่วง ที่ตอนนี้ทุกคนภายในบ้านมานั่งฟังข่าวอยู่กับเธอด้วยความเป็นห่วงไม่แพ้กัน

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   37

    เสียงไซเรนฉุกเฉินถูกเปิดไปตลอดทางเพื่อให้รถที่สัญจรอยู่บนท้องถนนหลบทางให้ ซึ่งทุกคนให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี จนสิบนาทีต่อมาเจ้าหน้าที่ได้พารถมาจอดบริเวณจุดรับผู้ป่วยของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ก่อนร่างบอบบางที่เต็มไปด้วยเลือดจะถูกบุรุษพยาบาลเข็นเข้าห้องฉุกเฉินพัลวัน“กิ่ง!! ถึงโรงพยาบาลแล้วนะ อดทนนิดนะคนดี” นนทภัทรรีบวิ่งตามบุรุษพยาบาลทันได้กุมมือบางอย่างให้กำลังใจ แล้วปล่อยให้แพทย์และพยาบาลทำการรักษา โดยไม่ต้องให้ใครเอ่ยบอก ตัวเขาเองก็อยากให้หญิงสาวได้รักษาอย่างทันท่วงทีเช่นกันหนึ่งชั่วโมงที่เขารออยู่หน้าห้องด้วยใจจดจ่อ พยายามมีสติให้มากที่สุด แม้จะเหลืออยู่เพียงน้อยนิด หรือแม้กระทั่งเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเลือดของภรรยาสาวก็ไม่มีกะจิตกะใจจะลุกไปเปลี่ยนและยังคอยยกมือไหว้ภาวนาให้คุณพระคุณเจ้าคุมครองคนรักอยู่ตลอดเวลา“อย่าเป็นอะไรนะกิ่ง” พึมพำกับตัวเองในใจกระทั่งเวลาผ่านไปอีกครั้ง ครอบครัวเกรียงไกรและครอบครัวรุ่งโรจน์ทราบข่าวจากเขาระหว่างนั่งรถมาพร้อมร่างบางว่าหญิงสาวถูกรถชนอาการสาหัสก็รีบเดินทางมาอย่างเร็ว คุณขวัญหทัยทันทีที่รู้ข่าวก

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   36

    ร้านที่ว่าเป็นร้านไอศกรีมโบราณที่มีให้เลือกหลายรสหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น ถ้วย แก้ว และขนมปัง ราคาก็ไม่แพง เหมาะกับวัยนักเรียนไปจนถึงชรา ซึ่งเมื่อก่อนตอนเธอเรียนอาชีวะกับชณิดาภามักมากินเป็นประจำ คงมีแต่พราวนภาที่เลือกเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งเพื่อนคนนี้มีความฝันอยากเป็นดีไซน์เนอร์“รับแบบไหนดีคะ” เจ้าของร้านเดินมารับรายการด้วยตัวเอง เมื่อทั้งคู่นั่งเก้าอี้ที่ทางร้านจัดไว้ให้“โกโก้แก้วใหญ่สองค่ะ” สั่งอย่างรู้ใจทั้งตัวเองและสามี“รอสักครู่นะคะ”กินไอศกรีมโบราณร้านนี้เสร็จ นนทภัทรก็ขับรถมาจอดในที่จอดรถที่ทางตลาดผักจัดไว้ให้ ก่อนเดินตามหลังภรรยาเพื่อช่วยถือของที่ซื้อไม่ว่าจะเป็นผัก ของแห้งอีกสองสามอย่าง“พี่นนท์เย็นนี้เราทำแกงเลียงดีไหมคะ” หญิงสาวหันมาถามคนช่วยถือที่เดินตามหลัง“ก็ดีนะ พี่ไม่ได้กินนานแล้ว” พอถูกกระตุ้นความอยากขึ้นมาอย่างนี้ทำให้คิดได้ว่าไม่ได้กินนานแล้ว“งั้นเราไปซื้อกุ้งและส่วนผสมอื่น ๆ กัน”ตกลงกันได้ ก็เดินตรงไปยังร้านที่ถูกพูดถึง ร้านนี

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   35

    ตั้งแต่กรรณิกามาเปิดร้านจนตอนนี้เธอก็ยังไม่ได้ว่างมือเลย คงเป็นเพราะวันนี้วันเสาร์ลูกค้าเลยเยอะกว่าปกติ ซึ่งมีทั้งลูกค้าขาจรและลูกค้าขาประจำ แถมยังจะมีลูกค้าเข้ามารับขนมที่สั่งไว้ประมาณห้าถึงหกราย“สวัสดีค่ะน้องกิ่ง ลูกค้ายังแน่นร้านเหมือนเดิมเลยนะคะ” เสียงลูกค้าคนสุดท้ายและเป็นลูกค้าเจ้าประจำเอ่ยทักทาย พลางสอดส่องสายตาไปทั่วร้านเมื่อเห็นคนนั่งเต็มจนไม่มีที่ว่าง“สวัสดีค่ะ” ยกมือไหว้อย่างให้ความเคารพเพราะคนที่ยืนอยู่ต่อหน้ามีอายุมากกว่าห้าถึงหกปี “นี่ค่ะ ขนมที่สั่งไว้”“ขอบใจมากนะจ๊ะ”“ค่ะ โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ”“พี่กิ่งคะแป้งที่จะใช้ทำขนมเปี๊ยะหมดค่ะ” ลูกค้าเดินออกร้านไป กายถึงเดินออกมาบอกอย่างรู้มารยาท“เหรอ พอจะทำสักส่วนหรือเปล่าล่ะ”“น่าจะพอค่ะ”“งั้นทำเท่าที่พอก่อนนะ พรุ่งนี้เช้าพี่จะเข้าไปซื้อในเมืองให้”“ค่ะ”“วันนี้พี่ไม่ได้ช่วยปิดร้านนะ”“ไม่เป็นไรค่ะ” สั่ง

  • อ้อมกอดสุภาพบุรุษ   34

    พอดีช่วงบ่ายไม่มีเรียน กลุ่มเธอเลยไปหาข้อมูลที่ห้องสมุดกลางของมหาวิทยาลัย เนื่องจากว่าชั้นปีสี่ใกล้จะฝึกงานแล้วเลยไม่มีอะไรมาก แค่ทำโพรเจกต์ให้ทันเวลาที่กำหนดส่งก็พอ เมื่อได้หนังสือตามต้องการแล้วตกลงทำรายการยืมหนังสือคนละเล่มสองคน“นลินกลับยังไง เมื่อเช้ามายังไงเหรอ” ณัฐพลที่อาสาถือหนังสือปึกใหญ่มาให้ ถามระหว่างเดินไปตึกคณะ โดยมีสลิลทิพย์และชมพูนุทเดินตามหลังมาห่าง ๆ“เราขับรถของพี่ชายมา”“แล้วจอดรถไว้ไหน”“ใต้ตึกคณะ” พูดจบก็มาถึงรถเก๋งสีน้ำตาลคันงามของพี่ชาย ก่อนที่ร่างสูงจะวางหนังสือตามมือที่คนตัวเล็กชี้“ดูนัดจะสนใจเธอเป็นพิเศษนะนลิน” ชมพูนุทพูดขึ้น เมื่อนันท์นลินขับออกมาได้สักพัก“ห๊ะ! ทำไมถึงคิดอย่างนั้น” คนถูกตั้งข้อสังเกตถามกลับ“ไม่รู้สิ เดาเอา” ตอบหน้าตายที่สุดในความรู้สึกของคนมอง “ระวังไว้แล้วกัน จะโดนจีบไม่ทันตั้งตัว”“อาจจะไม่ใช่อย่างนั้นก็ได้มั้ง”ระหว่างนั้นรถก็ชะลอลงหน้าบ้านของชมพูนุทที่ทำเป็นห้องพัก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status