36

ร้านที่ว่าเป็นร้านไอศกรีมโบราณที่มีให้เลือกหลายรสหลายอย่างไม่ว่าจะเป็น ถ้วย แก้ว และขนมปัง ราคาก็ไม่แพง เหมาะกับวัยนักเรียนไปจนถึงชรา ซึ่งเมื่อก่อนตอนเธอเรียนอาชีวะกับชณิดาภามักมากินเป็นประจำ คงมีแต่พราวนภาที่เลือกเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งเพื่อนคนนี้มีความฝันอยากเป็นดีไซน์เนอร์

“รับแบบไหนดีคะ” เจ้าของร้านเดินมารับรายการด้วยตัวเอง เมื่อทั้งคู่นั่งเก้าอี้ที่ทางร้านจัดไว้ให้

“โกโก้แก้วใหญ่สองค่ะ” สั่งอย่างรู้ใจทั้งตัวเองและสามี

“รอสักครู่นะคะ”

กินไอศกรีมโบราณร้านนี้เสร็จ นนทภัทรก็ขับรถมาจอดในที่จอดรถที่ทางตลาดผักจัดไว้ให้ ก่อนเดินตามหลังภรรยาเพื่อช่วยถือของที่ซื้อไม่ว่าจะเป็นผัก ของแห้งอีกสองสามอย่าง

“พี่นนท์เย็นนี้เราทำแกงเลียงดีไหมคะ” หญิงสาวหันมาถามคนช่วยถือที่เดินตามหลัง

“ก็ดีนะ พี่ไม่ได้กินนานแล้ว” พอถูกกระตุ้นความอยากขึ้นมาอย่างนี้ทำให้คิดได้ว่าไม่ได้กินนานแล้ว

“งั้นเราไปซื้อกุ้งและส่วนผสมอื่น ๆ กัน”

ตกลงกันได้ ก็เดินตรงไปยังร้านที่ถูกพูดถึง ร้านนี้จะมีทั้งอาหารทะเลทุกอย่างตามที่เราต้องการ กรรณิกาเลยสั่งกุ้งหนึ่งกิโล ก่อนจะจ่ายเงินตามที่แม่ค้าบอกจำนวน ซื้อของที่จะทำแกงวันนี้ครบแล้ว ร่างบางเพิ่งคิดไว้ว่าลืมซื้อของสำคัญของผู้หญิงในวันแดงเดือดที่ใกล้จะมาถึง

“พี่นนท์...กิ่งขอไปซื้อของที่ห้างฝั่งนั้นได้ไหมคะ”

“ให้พี่ไปด้วยหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ กิ่งไปเดี๋ยวเดียว พี่นนท์เอาของไปเก็บที่รถดีกว่านะ” บอกเพราะกลัวว่าสามีจะถือของหนัก

“จ้ะ พี่ไปรอที่รถนะ” ท้ายที่สุดก็ยอมจำนน เพราะมือทั้งสองข้างมีข้าวของพะรุงพะรังเต็มไปหมด

“รับทราบค่ะ” ร่างบางตอบรับ แล้วข้ามถนนสองเลนไปอีกฝั่ง ซึ่งเป็นตึกสูงถึงสี่ชั้นตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ชั้นแรกจะเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดกลาง ชั้นสองเป็นศูนย์รวมร้านโทรศัพท์มือถือมือสอง ชั้นที่สามเป็นร้านเสื้อผ้าและแฟชั่นตามสมัยนิยม ส่วนชั้นสุดท้ายเป็นโรงหนังขนาดใหญ่ซึ่งตอนนี้ปิดปรับปรุงชั่วคราว

เข้าซูเปอร์มาร์เก็ตได้ ร่างบางอรชรก็ตรงไปยังโซนของผ้าอนามัยที่อยู่อีกล็อก หยิบยี่ห้อที่ต้องการก่อนนำไปชำระเงินตรงเคาน์เตอร์อย่างชำนาญ แล้วกลับออกมาทางเดิมเพื่อไปหาสามีที่รออยู่ที่รถ

และคิดว่าตัวเองมองรถที่สัญจรไปมาดีแล้วก็ก้าวเท้าเดินข้ามจนตอนนี้เธอไปยืนบนเกาะกลางถนนเพื่อข้ามไปอีกฝั่งก็มีรถเก๋งขับมาด้วยความเร็วสูงชนเข้าร่าง เป็นผลให้ลำตัวเธอกระแทกเข้ากับฝากระโปรงรถอย่างจัง ก่อนไถลลงไปกองกับพื้นทำให้ศีรษะกระแทกอิฐที่ปูบนทางเท้าอย่างแรง

“พี่นนท์กิ่งรักพี่นะ” นั่นเป็นประโยคสุดท้ายที่อยากจะบอกสามี ก่อนที่หญิงสาวจะหลับก็ได้ยินเสียงกรีดร้องของผู้คน จากนั้นเธอก็ไม่รู้สึกตัวอีกเลย...

“กรี๊ด!!!” เสียงผู้คนที่ยืนรอรถอยู่บริเวณนั้นต่างกรีดร้องออกมาอย่างตกใจ

“น้องนักศึกษาคนนั้นน่ะค่ะช่วยเรียกรถพยาบาลให้พี่หน่อยค่ะ” หญิงวัยกลางคนในชุดพยาบาลเดินเข้ามาดูเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตะโกนบอก และเทศกิจที่เดินตรวจความเรียบร้อยอยู่อีกฝั่งวิ่งเข้ามาช่วยเหลือ

“รถพยาบาลกำลังมาค่ะ” นักศึกษาคนที่ถูกให้โทรตามรถพยาบาลฉุกเฉินบอก

ด้านนนทภัทรเห็นว่าภรรยาไปนานเกิดเป็นห่วงขึ้นมาเลยมาตาม ระหว่างทางมีชาวบ้านคุยกันหนาหูว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งถูกรถชนระหว่างข้ามถนนมาฝั่งนี้ ทำให้เขารีบก้าวขายาว ๆ วิ่งไปดู ทันได้เห็นร่างบางที่เขาคุ้นตานอนอยู่บนเตียงเข็นของรถพยาบาล

“ขอทางหน่อยครับ ๆ” พยายามขอแทรกตัวให้ได้เข้าไปใกล้ที่สุด จนใกล้จะถึงรถ กลับมีเจ้าหน้ามาขวางไว้ก่อนถึงตัวของหญิงสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนนั้น

“เข้าไม่ได้นะครับ” เจ้าหน้าที่กู้ชีพนายหนึ่งบอก

“ให้ผมเข้าไปเถอะครับ นั่นภรรยาผม” นนทภัทรเอ่ยงขอร้อง รู้สึกเสียใจที่เขาไม่ยอมตามหญิงสาวมาแต่แรก จนทำให้เธอถูกรถชนอย่างนี้ ร่างสูงได้กล่าวโทษตัวเองในใจ

ระหว่างนั้นร่างของคนเจ็บที่ขับรถชนกรรณิกาที่มีอาการบาดเจ็บเช่นเดียวกัน แต่คงจะไม่สาหัสเท่าคนที่ถูกเข็นไปรถอีกคันซึ่งจอดอยู่ใกล้ ๆ กัน ก่อนเจ้าหน้าที่จะนำคนเจ็บทั้งสองส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว