ตอนที่ 37

ยามโหย่วปลายๆ ณ แท่นบูชาศิลาเทวะ โถงเสวยใหญ่ ตำหนักเก้าชั้นฟ้า มหานครเทียนหยวน

กริบ... ทั่วทั้งมหาทวีปตกอยู่ในความเงียบงันอันไร้ขอบเขต!

กริ๊ง... กริ๊ง... วูบบบบบบบบบบ! ‘ป้ายหยกมังกรทองประจำพระองค์’ ที่มหาจักรพรรดิแห่งบูรพาทรงพกติดตัวไว้ตลอดสิบแปดปี พลันส่งเสียงกู่ร้องสั่นสะเทือน ตอบรับคลื่นพลังสายเลือดบริสุทธิ์ตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง!

“ส... สายเลือดมังกรบรรพกาลเก้าเล็บบริสุทธิ์... เก้าชั้นฟ้า?!”

มหาจักรพรรดิแห่งบูรพาทรงเบิกพระเนตรกว้างจนแทบหลุดจากเบ้า พระวรกายสั่นสะท้านอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในชีวิต น้ำพระเนตรเอ่อล้นทะลักไหลพรากอาบสองปราง!

พระองค์ก้าวลงจากบัลลังก์ทองคำด้วยพระบาทที่สั่นเทา ก่อนจะทรง ‘ทรุดพระชานุ (คุกเข่า) ลงต่อหน้าธารกำนัลร้อยแคว้น’ ด้วยพระทัยที่แตกสลายระคนตื้นตันใจสุดขีด!

ตุบ! ตุบ! ตุบ!

พริบตานั้นเอง! เชื้อพระวงศ์ แม่ทัพใหญ่ ยอดฝีมือจากร้อยแคว้นนับหมื่นคน รวมถึงทหารเกราะเงินทั่วทั้งตำหนัก... ต่างพากันเข่าอ่อน ทรุดลงหมอบกราบราบไปกับพื้นดิน ตัวสั่นสะท้านดุจใบไม้ต้องพายุต่อหน้าบารมีแห่งพญามังกรทองคำเก้าเล็บ!

“เซวียนหยวนเหมย... ลูกพ่อ!” สุรเสียงของมหาจักรพรรดิสั่นเครือ แหบพร่า และเต็มไปด้วยความเจ็บปวดระคนตื้นตันใจอย่างหาที่สุดมิได้ “สิบแปดปี... สิบแปดปีที่พ่อตามหาเจ้าจนแทบพลิกแผ่นดิน... ในที่สุดเจ้าก็กลับมาสู่อ้อมอกพ่อแล้ว!”

เวินเชียนฟานที่ยืนอยู่เบื้องล่าง แม้จะตกตะลึงจนลมหายใจสะดุดกึก ทว่าแววตาคมกริบของพญามัจจุราชกลับลุกโชนไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ชินอ๋องก้าวขึ้นบันไดหยกมายืนเคียงข้างมะลิทันที มือหนากุมด้ามกระบี่แน่น พร้อมจะปกป้องนางจากคนทั้งโลก!

ทว่า...

ท่ามกลางเสาแสงเก้าสีอลังการและมังกรทองคำยักษ์ที่กำลังบินวนเวียนอยู่รอบกาย...

มะลิยืนจุ้มปุ๊ก กะพริบตาปริบๆ...

นางค่อยๆ ยกฝ่ามือขวาขึ้นมาดู... ปรากฏว่าคราบซอสหม่าล่าบนฝ่ามือยังเช็ดออกไม่หมด ยังเหลือคราบมันเหนียวๆ ติดอยู่ตรงง่ามนิ้วอีกหน่อย!

สัญญาณสมอง 5G ของสาวออฟฟิศปี 2026 เกิดอาการช็อตฟีลขั้นวิกฤต!

(เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!)

มะลิตะโกนกรีดร้องในใจจนเซลล์สมองแทบระเบิดเป็นละอองทอง!

(นี่กูแค่... นี่กูแค่เอามือเปื้อนคราบน้ำมันกุ้งกับซอสหม่าล่า มาแอบถูเช็ดกับก้อนหินสีดำเนี่ยนะ?!)

มะลิตาเหลือกค้าง อ้าปากพะงาบๆ มองเสาแสงเก้าสีที่พุ่งทะลุหลังคาตำหนักจนกระเบื้องพังกระจาย สลับกับมองมังกรทองบินวนบนหัว

(ซอสหม่าล่าพริกสิบเม็ดมันทำปฏิกิริยาเคมีกับก้อนหินศักดิ์สิทธิ์ จนก้อนหินระเบิดไฟกะพริบ หลังคาตำหนักพังเป็นรูเบ้อเร่อเลยเหรอวะเนี่ยยยยยยยยยยยยยย?!)

มะลิกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื้อก! ขาสั่นพั่บๆ สติแตกไปไกลถึงระบบสุริยะจักรวาล

(มหาจักรพรรดิคุกเข่าร้องไห้ขนาดนั้น... หลังคาตำหนักเก้าชั้นฟ้าพังยับเยินขนาดนี้...)

(กู... กูจะโดนเจ้าภาพปรับเงินค่าทำหินศักดิ์สิทธิ์พังกับค่าซ่อมหลังคาวังไหมเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!)

มะลิรีบชักมือที่เปื้อนซอสไปซ่อนไว้ข้างหลัง เอ่ยเสียงสั่นละล่ำละลักด้วยความกลัวโดนปรับเงิน

“เอ่อ... คุณลุงคะ! ใจเย็นๆ ก่อนนะคะคุณลุง! หนูไม่ได้ตั้งใจทำหินระเบิดนะคะ! หนูแค่หามือเช็ดซอสหม่าล่าไม่ได้จริงๆ ค่ะ! ค่าซ่อมหลังคาวังหนูขอผ่อนจ่ายเดือนละสามร้อยอีแปะได้ไหมคะคุณลุง!”

มหาจักรพรรดิบูรพา: “...!!” (ทรงชะงักกึก ชะเง้อพระพักตร์ขึ้นมองลูกสาวด้วยความงุนงง)

ฟึ่บ!

ก่อนที่มหาจักรพรรดิจะได้ทันซักไซ้... เงาร่างสีเทาหม่นดุจควันไฟของ ‘เยี่ยหาน’ ยอดองครักษ์เงามือหนึ่งแห่งมหาจักรวรรดิ พุ่งทะยานลงมาจากยอดเสาหิน ทรุดกายลงคุกเข่าถวายรายงานด่วนต่อหน้าพระพักตร์!

“กราบทูลมหาจักรพรรดิ!” เยี่ยหานประสานมือแน่น น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความคับแค้นใจ “ผลการสอบสวนลับขั้นเด็ดขาดที่กระหม่อมส่งหน่วยเงาไปเค้นคอ ‘ซูเฉิง’ ที่เมืองชายแดนต้าซิง... บัดนี้ความจริงอันดำมืดเมื่อสิบแปดปีก่อน กระจ่างแจ้งแล้วพะยะค่ะ!”

มหาจักรพรรดิทรงขบกรามแน่น สุรเสียงเย็นเยียบดุจน้ำแข็งพันปี “พูดมาเดี๋ยวนี้! เกิดอันใดขึ้นกับลูกสาวของข้า!”

เยี่ยหานก้มหน้าลงต่ำ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดคลอเบ้า

“ในคืนที่เกิดศึกกบฏวังบูรพาเมื่อสิบแปดปีก่อน... แม่นมคนสนิทอุ้มองค์หญิงเก้าหนีฝ่าวงล้อมข้ามพรมแดนมาจนหมดสติที่ชายแดนต้าซิง ทว่าแม่นมทนพิษบาดแผลไม่ไหวจึงสิ้นใจไปก่อน... ในตอนนั้น ‘ซูเฉิง’ นายอำเภอชั้นผู้น้อยแห่งต้าซิง บังเอิญมาพบศพแม่นมและองค์หญิงเก้า พร้อมด้วย ‘ตั๋วทองคำมหาศาลและป้ายหยกมังกรทอง’!”

เยี่ยหานสูดลมหายใจสั่นสะท้าน เค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความเกลียดชัง

“ด้วยความโลภ... ซูเฉิงฮุบเอาตั๋วทองคำทั้งหมดขององค์หญิงเก้า ไปใช้วิ่งเต้นซื้อตำแหน่งขุนนางเข้าสู่เมืองหลวงต้าซิง! และเพื่อปกปิดความชั่วช้า ซูเฉิงจึงกุเรื่องว่าทารกน้อยคือ ‘ลูกสาวที่เกิดจากอนุภรรยาที่ตายไปแล้ว’ ตั้งชื่อให้นางว่า ‘ซูเหมย’ เพื่อกดขี่ให้นางมีสถานะต่ำต้อยที่สุดในบ้าน!”

“ว่าอย่างไรนะ?!” เวินเชียนฟานที่ยืนอยู่ข้างๆ ดวงตาคมกริบเบิกกว้าง รังสีสังหารปะทุเดือดจนอากาศรอบข้างสั่นสะเทือน!

เยี่ยหานรายงานต่อด้วยความแค้นระดับสะเทือนฟ้าดิน

“ซูเฉิงและซูเหลียนบุตรสาวคนโต ปฏิบัติต่อองค์หญิงเก้าดุจทาสรับใช้ในครัว! ให้นางกินเพียงข้าวต้มก้นหม้อแห้งกรัง ให้สวมใส่เพียงเสื้อผ้าเก่าขาด ซ้ำยังปล่อยให้บ่าวไพร่รังแกสารพัด! และเมื่อซูเหมยเติบใหญ่... ซูเฉิงก็ยังผลักไสส่งตัวองค์หญิงเก้าผู้สูงส่ง มาเป็น ‘อนุภรรยาแก้ขัด’ ในวังชินอ๋อง เพื่อเอาตัวรอดทางการเมืองพะยะค่ะ!!”

เปรี๊ยะ... ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

พริบตาที่สิ้นเสียงรายงาน!

รังสีมังกรพิโรธระดับเก้าสิบเก้าชั้นฟ้า พลันระเบิดพวยพุ่งออกจากร่างของมหาจักรพรรดิบูรพาดั่งภูเขาไฟระเบิดทลายแผ่นดิน! เสาหินปิดทองคำและโต๊ะเสวยรอบข้างแตกร้าวละเอียดเป็นผุยผง!

พระเนตรของมหาจักรพรรดิลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะระดับลบมหาทวีปออกจากแผนที่โลก! พระหัตถ์ฟาดลงบนพื้นศิลาเทวะจนแผ่นดินแยกออกเป็นทางยาว!

“สารเลวตระกูลซู!! บังอาจขโมยสมบัติราชวงศ์ และกดขี่ทายาทสายเลือดมังกรบรรพกาลให้เป็นทาสรับใช้ในครัวเชียวรึ!!”

มหาจักรพรรดิตวาดสุรเสียงก้องกังวานสะท้านโถงเก้าชั้นฟ้า จนยอดฝีมือร้อยแคว้นกระอักลมหายใจออกมาด้วยความสะพรึงกลัวขั้นสูงสุด!

“ถ่ายทอดพระบัญชาของข้าเดี๋ยวนี้!! ระดมกองทัพมังกรเกราะทองคำสิบล้านนาย ข้ามพรมแดนไปบดขยี้แคว้นต้าซิงให้กลายเป็นเถ้าถ่าน! ลบชื่อแคว้นต้าซิงออกจากแผนที่โลกเดี๋ยวนี้!!”

“รับพระบัญชาพะยะค่ะ!!” แม่ทัพใหญ่แห่งบูรพานับสิบนายชักกระบี่ขานรับเสียงกึกก้อง!

บรรดาผู้แทนร้อยแคว้นขนหัวลุกชัน รับรู้ได้ทันทีว่า "มหาศึกสงครามล้างเผ่าพันธุ์ระดับทวีป" กำลังจะระเบิดขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจ!

“ช้าก่อนพะยะค่ะ!! พระราชโองการด่วนแปดร้อยลี้จากต้าซิงมาถึงแล้ว!!”

ฟิ้ววววววววววววววววว—! ตึง!

ก่อนที่กองทัพมังกรจะได้ทันเคลื่อนพล เหนือหลังคาตำหนักเก้าชั้นฟ้าที่พังทลาย พลันมีเสียงกู่ร้องของ ‘เหยี่ยวเวหาเวทมนตร์ 800 ลี้’ แห่งราชสำนักต้าซิง พุ่งถลาแหวกอากาศลงมาดั่งลูกศรทองคำ ทิ้งม้วนพระราชโองการทองคำแท้ลงกลางลานพิธีอย่างพอดิบพอดีเป๊ะ!

‘หัวหน้าราชทูตพิเศษแห่งต้าซิง’ ที่ติดตามขบวนมา รีบพุ่งตัวออกไปคุกเข่าคว้าม้วนพระราชโองการมาคลี่ออกด้วยสองมือที่สั่นงันงก ใบหน้าขาวซีดยิ่งกว่ากระดาษไหว้เจ้า เหงื่อกาฬไหลทะลักท่วมตัวจนแทบจะช็อกตายคาลาน!

ราชทูตต้าซิงรีบอ่านสุรเสียงสั่นเครือจาก ‘ฮ่องเต้ต้าซิง’ (ผู้ซึ่งกลัวโดนทัพมังกรบูรพาถล่มจนเมืองแตกพ่าย) ดังลั่นโถง!

“พระราชโองการด่วนพิเศษสะท้านแผ่นดินแห่งราชสำนักต้าซิง!”

“ข้อที่หนึ่ง... สั่งปลดซูเฉิงและซูเหลียน ลากคอคนตระกูลซูทุกคนจากเมืองชายแดนเข้าสู่คุกมืดแดนประหารทันที! โทษฐานก่ออาชญากรรมสะเทือนสองมหาทวีป กดขี่สายเลือดมังกรศักดิ์สิทธิ์ เกือบทำให้แคว้นต้าซิงถูกลบออกจากแผนที่โลก สั่งประหารเก้าชั่วโคตร!!”

“ข้อที่สอง... เพื่อคืนความยุติธรรมและเกียรติยศสูงสุด ราชสำนักต้าซิงขอประกาศสถาปนา ‘เซวียนหยวนเหมย’ (ซูเหมย) ขึ้นเป็น ‘พระชายาเอก (หวางเฟย) เพียงหนึ่งเดียวแห่งวังชินอ๋อง’ อย่างถูกต้องตามกฎมณเฑียรบาลและจารึกไว้ในพงศาวดารต้าซิงนับแต่วินาทีนี้!”

ราชทูตต้าซิงกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื้อก! สูดลมหายใจสั่นสะท้านก่อนจะอ่านข้อความข้อสุดท้ายที่ฮ่องเต้ต้าซิงเขียนเว้าวอนไว้ด้วยลายพระหัตถ์น้ำตานอง:

“และข้อที่สาม... เพื่อเป็นการขอขมาต่อมหาจักรพรรดิบูรพา และชดใช้หนี้แค้นที่เกือบทำลายสองแคว้น... ราชสำนักต้าซิงขอน้อมส่ง ‘ชินอ๋องเวินเชียนฟาน’ พระอนุชาและพญามัจจุราชแห่งต้าซิง... ไปเป็น ‘ของแถมกำนัลและราชบุตรเขยบรรณาการ’ ใส่พานมอบให้มหาจักรพรรดิบูรพาใช้งานได้ตามพระทัย! จะสั่งให้รบ จะสั่งให้ผ่าฟืน หรือสั่งให้ปรนนิบัติองค์หญิงเก้าก็ตามแต่ฝ่าบาทจะเมตตา... ขอเพียงฝ่าบาทโปรดละเว้นการส่งกองทัพมาบอมบ์เมืองต้าซิงด้วยเถิดพะยะค่ะ!!”

กริบ...

ทั่วทั้งตำหนักเก้าชั้นฟ้าเงียบสงัดลงจนแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจ!

บรรดาแม่ทัพและเชื้อพระวงศ์ร้อยแคว้นต่างพากันตาค้าง อ้าปากค้างจนแมลงวันบินเข้าไปทำรังได้สามตลบ!

พญามัจจุราชผู้ไร้เทียมทานแห่งต้าซิง... แม่ทัพเกราะทองคำผู้สังหารคนนับหมื่นโดยไม่กะพริบตา... บัดนี้กลายสภาพเป็น “ของแถมกำนัลดับไฟแค้น” ที่ฮ่องเต้ต้าซิงแพ็กใส่กล่องส่งด่วน EMS มากำนัลพ่อตาไปเสียแล้ว!

ทว่า... พริบตาที่ได้ยินพระราชโองการข้อสุดท้ายนั้น!

วูบ!

ดวงตากลมโตของมะลิเบิกกว้าง ขยายโตเท่าไข่นกกระจอกเทศสองฟองซ้อน!

ประกายตาสีน้ำตาลสุกใสสว่างวาบ เปล่งแสงวิบวับเป็นรูปสัญลักษณ์ดอลลาร์ $\$100$ ผสมบัตรเบ่ง VIP กินฟรีสองมหาทวีปทันที! สัญญาณสมอง 5G ของสาวคอนเทนต์ครีเอเตอร์ปี 2026 ทำการถอดรหัสโปรโมชันด้วยความเร็วแสงระดับจักรวาล!

(เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!)

มะลิตะโกนกรีดร้องในหัวจนเซลล์สมองแทบระเบิดเป็นสายรุ้งเจ็ดสี!

(นี่มันคือโปรโมชั่น Bundle แพ็กเกจคู่ ซื้อ 1 แถม 1 ชัดๆ ว้อยยยย! ซื้อองค์หญิงเก้าแห่งบูรพา แถมฟรีประธานบริษัทอ๋องสายเปย์หนึ่งอัตรา!)

มะลิกลืนน้ำลายดัง เอื้อก! มือไม้สั่นระริกด้วยความฟินระดับขึ้นสวรรค์ชั้นเก้าสิบเก้า:

(ฮ่องเต้ต้าซิงนี่กลัวโดนบอมบ์เมืองจนรีบแพ็กน้องชายใส่กล่องส่งด่วนมาให้พ่อตาถึงที่เลยเหรอวะเนี่ย! จากอนุภรรยาตระกูลตกอับ... สู่ ‘องค์หญิงเก้าแห่งมหาจักรวรรดิตะวันออก’ ควบตำแหน่ง ‘พระชายาเอกแห่งต้าซิง’ แถมได้ประธานบริษัทสายเปย์มาคอยแกะกุ้งมังกรและปอกผลไม้ป้อนถึงปากตลอดชีพ...)

(ดีลนี้กูกินฟรีหรูหราสองมหาทวีปแบบไม่มีวันจนของแท้! มีพ่อเป็นจักรพรรดิสายเปย์ มีผัวเป็นอ๋องสายเปย์... คุ้มกว่านี้ไม่มีอีกแล้วว้อยยยย! ดีลค่ะดีล!)

มะลิยืนลูบพุงที่อิ่มกุ้ง ฉีกยิ้มแป้นฟันขาวจนแทบถึงรูหู ลืมเรื่องคราบซอสหม่าล่าบนง่ามนิ้วไปจนหมดสิ้น!