ตอนที่ 35

ยามโหย่ว (ประมาณ 17.30 น.) ณ โถงเสวยใหญ่ ตำหนักเก้าชั้นฟ้า มหานครเทียนหยวน

ตึงงงงงงงงง!

เสียงระฆังทองสัมฤทธิ์เก้าใบดังสะท้อนกังวานก้องไปทั่วทั้งตำหนักศิลาหยกขาวอันยิ่งใหญ่ตระการตา ลอยทะลุผ่านม่านเมฆาสีทองยามอาทิตย์อัสดง!

โถงเสวยใหญ่แห่งตำหนักเก้าชั้นฟ้าถูกสร้างขึ้นจากศิลาหยกขาวแกะสลักลวดลายเมฆาและมังกรทอง เสาหินปิดทองคำแท้ตระหง่านเสียดฟ้านับร้อยต้น โต๊ะเสวยยาวเหยียดปูลาดด้วยผ้าไหมแพรพรรณสีแดงชาด เครื่องเคลือบปิดทองคำแท้จัดวางอย่างเป็นระเบียบ กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารหายากพันปีลอยตลบอบอวลประหนึ่งวิมานสวรรค์จุติ

ทว่า... สิ่งที่สะกดสายตาทุกคู่ในโถงจัดเลี้ยง คือ ‘ผังที่นั่งแถวหน้าสุด’!

ผลพวงจากการระเบิดคลื่นพลังสะท้อนกลับสยบยอดฝีมือหน้าประตูเมืองหยกขาวเมื่อบ่ายแก่ๆ... ส่งผลให้คณะทูตแห่งแคว้นต้าซิง ได้รับเกียรติสูงสุดให้นั่งใน "ตำแหน่งแถวหน้าสุดระดับ Super VIP" ติดกับแท่นเสวยของมหาจักรพรรดิแห่งบูรพาอย่างสง่างาม!

เชื้อพระวงศ์ แม่ทัพใหญ่ และตัวแทนจากร้อยแคว้นที่นั่งอยู่แถวหลัง ต่างพากันมองตรงมายังโต๊ะเสวยของต้าซิงด้วยสายตาครั่นคร้ามยำเกรงระคนหวาดผวา ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงกระซิบกระซาบในระยะสิบก้าวแม้แต่คนเดียว!

ทว่า... ตัดภาพมาที่มุมมองของ ‘มะลิ’!

สาวคอนเทนต์ครีเอเตอร์ปี 2026 นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนเบาะนวมกำมะหยี่หนานุ่ม ในชุดฮั่นฝูสีชมพูกลีบบัวรุ่นกระสอบเสบียงพองหนาหกเท่า ดวงตากลมโตเบิกกว้างขยายเท่าไข่นกกระจอกเทศสองฟองซ้อน!

วูบ!

ประกายตาสีน้ำตาลสุกใสสว่างวาบ เปล่งแสงวิบวับเป็นรูปสัญลักษณ์ดอลลาร์ $\$100$ ผสมจานกุ้งมังกรยักษ์และกองทัพหมูหันในชั่วพริบตาเดียว!

‘เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!’ มะลิตะโกนกรีดร้องในใจจนเซลล์สมองแทบระเบิดเป็นสายรุ้ง

‘นี่มัน... นี่มันคือไลน์อาหารบุฟเฟต์นานาชาติระดับโลก กินฟรี พักฟรี เที่ยวฟรี แบบไม่มีอั้นชัดๆ ว้อยยยย! จัดยิ่งใหญ่กว่างานเอ็กซ์โปปี 2026 เป็นร้อยเท่า! สวรรค์ของสาวนักล่าโปรโมชันชัดๆ!’

มะลิกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื้อก! สองมือเงื้อตะเกียบทองคำขึ้นมาเตรียมพร้อมลุยเต็มสูบ!

“พระกระยาหารจานเอกขึ้นโต๊ะ!”

เสียงขันทีหลวงขานก้อง... บริกรหลวงในชุดผ้าไหมสีทองสี่นาย ช่วยกันยกถาดทองคำแท้ขนาดยักษ์เข้ามาจัดวางลงบนโต๊ะเสวยของต้าซิงดัง ตึง!

สิ่งที่วางตระหง่านอยู่บนถาด... คือ "กุ้งมังกรสุวรรณเก้าหางนึ่งเหล้าบ๊วย"!

กุ้งมังกรยักษ์ในตำนานขนาดตัวยาวเท่าท่อนแขนบุรุษ เปลือกสีทองสว่างวาบสะท้อนแสงโคมไฟ เนื้อกุ้งสีขาวนวลแน่นเด้งดึ๋งฉ่ำไปด้วยซอสหวานมันผสมเหล้าบ๊วยหมักพันปี ส่งควันสีขาวฉุยพร้อมกลิ่นหอมหวานเย้ายวนเตะจมูกมะลิเข้าอย่างจัง!

“อู้หู้วววววววววว!” มะลิตาโตเท่าจานข้าว มือสั่นระริก เงื้อตะเกียบหมายจะจ้วงแทงเนื้อกุ้งมังกรคำโต!

หมับ...

ทว่า ก่อนที่ปลายตะเกียบของมะลิจะแตะถูกเนื้อกุ้ง... ฝ่ามือหนาอันอบอุ่นของ ‘เวินเชียนฟาน’ พลันเอื้อมมาจับรั้งข้อมือเรียวของนางไว้อย่างนุ่มนวล

มะลิชะงัก ช้อนสายตามองชินอ๋องตาปริบๆ “อ้าว... ท่านอ๋องคะ? ทำไมห้ามฉันล่ะคะ กุ้งมังกรตัวเบ้อเร่อขนาดนี้ ปล่อยให้เย็นเดี๋ยวเนื้อเหนียวนะคะ!”

เวินเชียนฟานไม่ตอบ เขายกยิ้มละมุนละไมที่มุมปาก แววตาคมกริบทอดมองนางด้วยความทะนุถนอมระดับสะท้านปฐพี

ชินอ๋องปลดถุงมือเกราะศึกสีดำทมิฬออกจากมือตนเอง วางลงบนโต๊ะอย่างไม่ถือพระองค์ ก่อนจะหยิบมีดสลักเล่มบางเนื้อเงินแท้ขึ้นมา สวมบท ‘ประธานบริษัทสายเปย์และแฟนหนุ่มแสนดี’ ลงมือแกะเปลือกกุ้งมังกรยักษ์ด้วยพระหัตถ์ของตนเองต่อหน้าธารกำนัลร้อยแคว้น!

มีดสลักกรีดผ่านเปลือกทองคำดัง กร๊อบ! เนื้อกุ้งมังกรชิ้นโตเท่ากำปั้น ขาวแน่นเด้งดึ๋ง หลุดร่อนออกมาอย่างประณีตไร้ที่ติ

ชินอ๋องบรรจงจุ่มเนื้อกุ้งลงในถ้วยซอสหวานมันเข้มข้น ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเรียวยาวประคองเนื้อกุ้งคำโต ยื่นตรงไปจ่อริมฝีปากอิ่มของมะลิในระยะประชิด!

“อ้าปากสิ...” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เอ่ยออกมานั้น นุ่มนวล อ่อนโยน และหวานหยดย้อยจนคนทั้งโถงจัดเลี้ยงแทบหยุดหายใจ “กินเนื้อกุ้งก่อน... เจ้าเดินทางไกลมาเหน็ดเหนื่อยทั้งวัน ลำบากเจ้าแล้ว ยอดดวงใจของข้า”

เปรี้ยงงงงงงงงง!

เหมือนมีสายฟ้าฟาดใส่กะโหลกสาวโสดปี 2026!

มะลิตาค้าง ใบหน้าเห่อร้อนวาบจนแดงแจ๋ลามไปถึงใบหู! ‘เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยย! ประธานบริษัทสายเปย์แกะกุ้งมังกรป้อนถึงปากต่อหน้าร้อยแคว้นแบบ 4K! ความหล่อทะลุรูขุมขนขนาดนี้ ใครมันจะไปทนไหววะ!’

งับ!

มะลิอ้าปากงับเนื้อกุ้งมังกรคำโตเข้าปากดัง กรวบ!

เนื้อกุ้งแน่นเด้งสู้ฟัน หวานฉ่ำ ละมุนลิ้น ผสานกับรสซอสหวานมันอมเปรี้ยวบ๊วย ทำเอามะลิถึงกับหลับตาพริ้ม เคี้ยวแก้มตุ่ยสองข้างพองออกดุจกระรอกกักตุนอาหาร!

“อื้มมมมมมมมม! อร่อยเหี้ยๆ เลยค่ะท่านอ๋อง!” มะลิเคี้ยวตุ้ยๆ ยิ้มแป้นตาหยี ลืมความสำรวมไปจนหมดสิ้น “เนื้อกุ้งเด้งดึ๋งในปาก หวานเจี๊ยบ ซอสก็เข้มข้น ฟินระดับสิบดาว!”

เวินเชียนฟานมองแก้มนุ่มที่พองออกของนางด้วยรอยยิ้มเอ็นดูสุดหัวใจ อ๋องหนุ่มหยิบผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์ บรรจงซับคราบซอสที่มุมปากอิ่มของมะลิอย่างแผ่วเบาและทะนุถนอมที่สุดในโลก...

กริบ...

ทั่วทั้งโถงเสวยเก้าชั้นฟ้าเงียบสงัดลงจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจ!

บรรดาแม่ทัพและเชื้อพระวงศ์จากร้อยแคว้นต่างพากันตาค้าง อ้าปากค้างจนแมลงวันแทบจะบินเข้าไปวางไข่! ‘พญามัจจุราชแห่งต้าซิง... ผู้สังหารคนนับหมื่นโดยไม่กะพริบตา บัดนี้กำลังนั่งแกะกุ้งมังกรป้อนสตรี และเช็ดปากให้นางด้วยความรักใคร่ถึงเพียงนี้เชียวรึ?!’

ทว่า... ณ โต๊ะเสวยของ ‘มหาจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์แดนประจิม’ ฝั่งตรงข้าม!

กร๊อบบบบ!

เสียงเล็บมือจิกแน่นเข้ากับเนื้อโต๊ะไม้หยกจนแตกร้าว!

‘องค์หญิงสามแห่งจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์แดนประจิม’ (เซวียนหยวนหลิง) หญิงสาวผู้เย่อหยิ่งเลอโฉม นั่งจ้องมองภาพหวานชื่นตรงหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำลุกโชนไปด้วยเพลิงริษยาระดับมหาทวีป!

เซวียนหยวนหลิงหมายปองเวินเชียนฟานมาเนิ่นนาน นางส่งเทียบหมั้นหมายไปกี่ครั้งก็ถูกเขาเหวี่ยงทิ้งอย่างไร้เยื่อใย แต่วันนี้... บุรุษผู้สูงส่งดุจพญามังกร กลับไปนั่งประคบประหงม ‘นังขยะร่างพองหนาตระกูลตกอับ’ ราวกับไข่ในหิน!

“นังสารเลวบ้านนอก...” เซวียนหยวนหลิงเค้นเสียงต่ำลอดไรฟันด้วยความเกลียดชังสุดขีด “บังอาจมาแย่งชิงบุรุษของข้า... คืนนี้ ข้าจะส่งเจ้าลงนรก!”

เซวียนหยวนหลิงแอบส่งสัญญาณลับให้นางกำนัลคนสนิทข้างกาย...

นางกำนัลลอบนำ "จานขนมกุ้ยฮวาอาบผงสะกดชีพจรเหมันต์" ถือแฝงตัวปะปนกับขบวนบริกร เดินตรงดิ่งเข้าไปวางเทียบไว้บนโต๊ะเสวยตรงหน้ามะลิอย่างเงียบเชียบ!

ขนมกุ้ยฮวาสีเหลืองทองอร่าม โรยด้วยน้ำผึ้งป่าส่งกลิ่นหอมหวานละมุนเตะจมูก ถูกวางลงข้างชามกุ้งมังกร...

“เอ๊ะ? ขนมกุ้ยฮวา!”

มะลิที่เพิ่งกลืนเนื้อกุ้งมังกรคำสุดท้ายลงคอดัง อึก! กำลังรู้สึกเลี่ยนมัน พอเห็นขนมหวานหน้าตาน่ากินมาเสิร์ฟ สัญชาตญาณสายกินของคนปี 2026 ก็ทำงานฉับพลันทันที!

“กินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่...นะคะ!” มะลิพึมพำยิ้มร่า “ของหวานตัดเลี่ยนนี่แหละ สวรรค์ของนักกิน!”

หมับ!

มะลิไม่รอช้า คว้าขนมกุ้ยฮวาสีทองชิ้นโตเข้าปากแล้วเคี้ยวคำโตดัง... ง่ำ!

เปรี๊ยะ...

ทันทีที่เนื้อขนมสัมผัสแตะถูกลิ้น... รสหวานหอมของน้ำผึ้งพลันแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นยะเยือกดั่งธารน้ำแข็งขั้วโลกในเสี้ยววินาที!

วูบบบบบบบบบบบ!

"ผงสะกดชีพจรเหมันต์โบราณ" แล่นพล่านเข้าสู่เส้นประสาทและกระแสเลือดอย่างบ้าคลั่ง!

เกล็ดน้ำแข็งที่มองไม่เห็นเริ่มเกาะกุมจากโคนลิ้นลามไปทั่วช่องปาก ลิ้นของมะลิเริ่มแข็งทื่อ ชาจนขยับไม่ได้! ริมฝีปากที่เคยแดงระเรื่อพลันซีดเผือดและกลายเป็นสีม่วงคล้ำในพริบตา!

ความเย็นยะเยือกแล่นลงสู่หลอดลมและปอด ร่างกายของมะลิแข็งเกร็ง หายใจติดขัด เส้นเลือดทั่วร่างปวดร้าวราวกับมีเข็มน้ำแข็งนับหมื่นเล่มทิ่มแทง!

“อึก...!”

มะลิตาเหลือกค้าง ขวัญหนีดีฝ่อจนวิญญาณแทบหลุดลอยออกจากร่าง!

กะโหลกของสาวออฟฟิศปี 2026 กรีดร้องลั่นด้วยความสยองขวัญระดับสิบริกเตอร์:

(เชี่ยแล้วววววววววววววววววววววววววววววววว!!)

(รอบนี้ไม่ใช่ของปลอม! พิษของจริง! ลิ้นกูชาหมดแล้วโว้ยยย! ขยับลิ้นไม่ได้เลย! ตัวกูแข็งเป๊ก หายใจไม่ออก! เส้นเลือดจะแตกแล้ว! กูจะมาขิตรอบสองเพราะขนมหวานเนี่ยนะ?! แม่จ๋าช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยย!!)

“อึก... อื้ออออ... อ่อก!”

มะลิพยายามจะอ้าปากตะโกนขอความช่วยเหลือ ทว่าลิ้นที่แข็งทื่อทำได้เพียงส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดทรมานอย่างแท้จริง!

เคร้ง!!

มือเรียวที่ไร้เรี่ยวแรงปล่อยตะเกียบคู่ทองคำร่วงหล่นกระแทกโต๊ะหยกเสียงดังลั่น! ร่างบางในชุดพองหนาเริ่มสั่นสะท้านงันงก เกล็ดน้ำแข็งสีขาวบางเบาเริ่มจับตัวขึ้นตามไรผมและขนตาของนางอย่างน่าสะพรึงกลัว!

เวินเชียนฟานที่เห็นตะเกียบร่วง หันขวับมามอง พริบตาที่เห็นริมฝีปากสีม่วงคล้ำและเกล็ดน้ำแข็งบนใบหน้าของนาง... ลมหายใจของพญามัจจุราชสะดุดกึก หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้นในทันที!

“ซูเหมย!!”

ทว่า... ก่อนที่ชินอ๋องจะได้ถ่ายทอดลมปราณ!

วิ้วววววววววววววว...!!

ใต้ผ้าปูโต๊ะเสวย VIP ของต้าซิง... สัญญาณเตือนภัยระดับสีแดงกะพริบถี่รัวในระบบวิญญาณนรก!

‘เตือนภัยระดับฉุกเฉินสูงสุด! สัญญาณชีพของดวงวิญญาณหมายเลข 9999 มะลิ กำลังดิ่งลงสู่ศูนย์!’

ปัง!

บานประตูมิตินรกเปิดออกใต้โต๊ะ... ‘ยมทูตหมายเลข 7’ ในร่างทิพย์วาร์ปมุดโผล่พรวดขึ้นมาจากใต้ผ้าปูโต๊ะเสวย! ใบหน้าขาวซีดยิ่งกว่ากระดาษไหว้เจ้า เหงื่อกาฬไหลทะลักท่วมตัวแทบช็อกตายคาโต๊ะ!

‘เชี่ยแล้ววววววววววววววววววววววววววววววว!!’ ยมทูตหมายเลข 7 กรีดร้องในหัวจนเส้นเลือดวิญญาณแทบแตก

‘แม่หนูมะลิโดนวางยาพิษเหมันต์โบราณ! ลิ้นแข็งตัวแข็งใกล้จะขิตรอบสองแล้ว! ขืนนางตายตรงนี้ ข้าโดนท่านพญายมถลกหนังต้มในกระทะทองแดงเก้าแสนล้านปีแน่ๆ!’

ด้วยความลนลานจนขาดสติ ยมทูตหมายเลข 7 ควัก "น้ำแกงเพลิงโลกันตร์สกัดร้อนจัด" (สูตรแก้หนาวระดับสิบของแดนนรก) ออกมาจากกระเป๋ามิติ!

ยมทูตไม่รอช้า ใช้พลังวิญญาณอัดฉีดกรอกน้ำแกงร้อนจัดทะลวงผ่านหลอดลมเข้าสู่กระเพาะอาหารของมะลิโดยตรงทันที!

ฟู่... พรวดดดดดดดดด!

น้ำแกงเพลิงนรกอันร้อนผ่าวดั่งลาวาภูเขาไฟ ปะทะเข้ากับไอพิษเหมันต์ยะเยือกที่แช่แข็งอยู่ในกระเพาะอาหารของมะลิอย่างจัง!

เปรี๊ยะ... ตูมมมมมมมมมมมมมมม!

ปฏิกิริยาเคมีข้ามมิติระหว่าง ‘เพลิงนรก’ กับ ‘พิษเหมันต์’ ก่อให้เกิดแรงดันมหาศาลดุจระเบิดหม้อต้มไอน้ำ! น้ำแข็งที่เกาะกุมโคนลิ้นละลายหายวับไปในพริบตา ทว่าแรงอัดอากาศมหาศาลกลับตีกลับพุ่งทะยานย้อนศรขึ้นสู่ลำคอของมะลิอย่างบ้าคลั่ง!

มะลิตาเหลือก เบิกตากว้างจนแทบหลุดจากเบ้า! อาการสำลักไอควันตีตื้นขึ้นมาจนคอหอยแทบระเบิด!

มะลิอ้าปากกว้าง สำลักไอควันออกมาจากลำคอสุดแรงเกิดเสียงดังสะท้านโถง...

“ฮ่อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!”

บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

พริบตานั้นเอง!

มวลคลื่นไอเย็นบริสุทธิ์ระดับลบหนึ่งร้อยองศา ผสมผสานไอเวทมนตร์นรกที่ถูกบีบอัด พวยพุ่งทะลักออกจากปากของมะลิ กลายเป็น "ลำแสงไอเย็นขนาดยักษ์รูปเศียรมังกรหิมะโบราณ" พุ่งทะยานแหวกอากาศข้ามห้องโถงเสวยเก้าชั้นฟ้าไปด้วยความเร็วแสง!

ฟิ้ววววววววววววววววววววววว—!

ลำแสงมังกรหิมะพุ่งตรงดิ่งข้ามโถง... พุ่งเข้าปะทะโต๊ะเสวยของ ‘องค์หญิงสามแห่งแดนประจิม’ อย่างแม่นยำระดับไมโครมิลลิเมตร!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

เปรี๊ยะ... ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

อาหารเลิศรส จานชามทองคำ ถ้วยสุรา และโต๊ะหยกของแดนประจิม พลันถูกไอเย็นแช่แข็งกลายเป็น "ก้อนน้ำแข็งยักษ์" คาโต๊ะในเสี้ยววินาที!

และที่น่าเวทนาที่สุด... คือตัวของ ‘เซวียนหยวนหลิง’!

ชุดผ้าไหมแพรพรรณหรูหราขององค์หญิงสาม บัดนี้แข็งเป๊กจนขยับไม่ได้! ขนคิ้ว ขนตา และเส้นผมเกาะกุมไปด้วยเกล็ดหิมะขาวโพลน ปลายจมูกและริมฝีปากกลายเป็นสีม่วงคล้ำ ร่างกายแข็งทื่อสั่นสะท้านงันงก ปากสั่นพั่บๆๆๆ ปานลูกหมาตกถังน้ำแข็ง!

เซวียนหยวนหลิงกลายสภาพเป็น ‘มนุษย์หิมะจำแลง’ คาเก้าอี้เสวย อับอายขายขี้หน้าต่อหน้าธารกำนัลร้อยแคว้นจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี!

ทั่วทั้งตำหนักเก้าชั้นฟ้าเงียบสงัดลงจนแทบได้ยินเสียงเข็มเงินตก... มีเพียงเสียงไอค่อกแค่กของมะลิที่กำลังลูบคอตัวเองปอยๆ ท่ามกลางสายตาตกตะลึงค้างของคนทั้งมหาทวีป!