ตอนที่ 43

ยามเซินแก่ๆ (ประมาณ 15.30 น.) ณ ลานกว้างใจกลางเขาวงกตกระจกเงา (ด่านศิลาเพลิงหมื่นลี้)

เพล้งงงงง!

เศษกระจกมายาบานสุดท้ายร่วงกราวลงสู่พื้นกลายเป็นผงประกายระยิบระยับ เวินเชียนฟานกระชับมือเรียวของมะลิไว้แน่น พลางก้าวทะยานพ้นดงกระจกมายาเข้าสู่ลานหินกว้างใหญ่ใจกลางหุบเขา

ทว่า ทันทีที่ก้าวพ้นม่านหมอก กลิ่นไอร้อนระอุปานปากปล่องภูเขาไฟพลันพุ่งปะทะร่างอย่างจัง!

ฟู่... ฟู่...!

พื้นลานหินเบื้องล่างที่ทอดยาวนับพันจั้งแดงฉานราวกับเหล็กเผาไฟ ความร้อนระอุจาก ‘ศิลาลาวาโลกันตร์เก้าชั้นฟ้า’ ที่แคว้นซีเหลียงแอบฝังไว้ใต้ดินถูกเร่งพลังงานขึ้นสิบเท่า จนอากาศบิดเบี้ยวคล้ายคลื่นน้ำเดือดพล่าน แผ่ไอความร้อนเฉียดหมื่นองศาพร้อมจะย่างสดทุกคนที่เหยียบย่างเข้ามา!

“ระวัง!”

ดวงตาคมกริบของเวินเชียนฟานวาวโรจน์ ชินอ๋องตวัดฝ่ามือเตรียมชัก ‘กระบี่มัจจุราช’ รวบรวมลมปราณเหมันต์พันปีหมายจะแช่แข็งปูทางข้ามลานเพลิงให้แก่ยอดดวงใจ

“อย่านะคะคุณพี่! หยุดมือเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”

มะลิตะโกนห้ามลั่นป่า สองมือรีบคว้าแขนเสื้อเกราะของชินอ๋องไว้แน่นจนตัวโก่ง!

เวินเชียนฟานชะงักค้าง คิ้วเข้มขมวดมุ่นอย่างไม่เข้าใจ “ซูเหมย? พื้นศิลาเพลิงนี้ร้อนระอุจนหลอมละลายแผ่นเหล็กได้ หากไม่ใช้ปราณเหมันต์ดับไฟ ร่างกายเจ้าจะทนรับความร้อนมิไหว...”

“โธ่... คุณพี่จะดับไฟทำไมคะ เสียดายของ!” มะลิชี้นิ้วลงบนแผ่นหินที่ร้อนแดงฉ่า แววตาสาวครีเอเตอร์ปี 2026 ส่องประกายวิบวับดั่งเจอเหมืองเพชร “คุณพี่ดูสิคะ! หินภูเขาไฟแบนเรียบ ผิวหน้ากว้างขวาง ร้อนฉ่าสม่ำเสมอไร้ควันถ่านรบกวนขนาดนี้... นี่มันคือ ‘เตาปิ้งย่างหินเกาหลีระดับพรีเมียม’ ชัดๆ เลยค่ะ!”

เวินเชียนฟาน: “...หืม? เตา... ปิ้งย่าง?”

“ใช่ค่ะ! เตาฟรี ไฟฟรีแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ นะคะ!”

ไม่พูดพร่ำทำเพลง มะลิปลด ‘กระทะทองคำมังกรแท้ทนไฟหมื่นปี’ ออกมาจากข้างเอว สองมือง้างกระทะแล้วฟาดแปะลงบนพื้นศิลาเพลิงร้อนฉ่าดัง...

ฉ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

อานุภาพทองคำเทวะดูดซับความร้อนจากศิลาลาวาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ก้นกระทะร้อนฉ่าแต่ไม่ไหม้เกรียม ผิวหน้ากระทะเคลือบเซรามิกทองคำเปล่งประกายวาววับ มะลิลูบมือไปมาด้วยความตื่นเต้นระดับสิบริกเตอร์

“เตาร้อนได้ที่แล้วค่ะ! เปิดตี้หมูกระทะกันเลยคุณพี่!”

ตัดสลับไปที่... ซุ้มเสวย VIP สูงสุด ลานประลองยุทธศาสตร์

บนอัฒจันทร์ลอยฟ้าอันหรูหรา...

‘อาชู’ สาวใช้ตัวน้อยกำลังนั่งคุกเข่าตัวสั่นงันงก ขดตัวลีบเล็กจนแทบจะกลืนไปกับพรมขนจิ้งจอก เบื้องหน้าของนางคือ ‘มหาจักรพรรดิแห่งบูรพา’ ผู้เปี่ยมล้นด้วยรังสีมังกรน่าเกรงขาม และข้างกายคือ ‘พยัคฆ์ทมิฬเก้าหาง’ หรือ ‘เจ้าส้มยักษ์’ ที่นอนแผ่หราพุงกระเพื่อม สี่ขาชี้ฟ้าอย่างสบายอารมณ์!

“หง่ำ... ฟี้... (เหมียวววว~)”

เจ้าส้มยักษ์อ้าปากกว้างรอคอย อาชูที่มือสั่นระริกจำต้องใช้คีมเงินคีบเนื้อวัวย่างทั้งตัวจากเตาหลวง ป้อนเข้าปากยักษ์ทีละท่อนๆ ปานพี่เลี้ยงจำเป็น!

“แม่หนู...” สุรเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของมหาจักรพรรดิดังขึ้น “เจ้าบอกเจิ้นซิ... อยู่ที่ต้าซิง เหมยเอ๋อร์ของข้าชอบสิ่งใดเป็นพิเศษบ้าง?”

อาชูสะดุ้งสุดตัว ก้มกราบหน้าผากแทบติดพื้น “ท... ทูลฝ่าบาท คุณหนูสามชอบ... ชอบหมูกระทะ ชาบู บุฟเฟต์ และเกาลัดคั่วเจ้าค่ะ!”

มหาจักรพรรดิพระเนตรเบิกกว้าง พระขนงขมวดมุ่นอย่างครุ่นคิด

‘หมูกระทะ? ชาบู? บุฟเฟต์?... ค่ายกลโบราณอันใดกัน? ชื่อช่างดุดัน ล้ำลึก และพิสดารยิ่งนัก!’ มหาจักรพรรดิพยักพระพักตร์อย่างจริงจัง หันไปสั่งราชเลขา “จดไว้! ค่ายกลหมูกระทะและชาบู สั่งห้องเครื่องหลวงศึกษาและจัดเตรียมไว้ต้อนรับลูกสาวข้าเดี๋ยวนี้!”

อาชูเหลือบตามอง ‘ม่านค่ายกล 4K’ กลางเวหา เห็นภาพคุณหนูสามกำลังวางกระทะทองคำลงบนพื้นหินลาวาเดือด... สาวใช้น้อยได้แต่ยกมือกุมขมับในใจ: (คุณหนูสามเจ้าคะ... นั่นศิลาเพลิงสังหารนะเจ้าคะ ท่านจะเอามาย่างหมูกินจริงหรือเนี่ย!)

ตัดกลับมาที่... ลานหินศิลาเพลิง

“คุณพี่คะ สแตนด์บายค่ะ!”

มะลิควักยุทธภัณฑ์ลับออกจากกระเป๋าข้างสะโพก: ก้อนเนยสดแท้, ชามหมูสามชั้นหมักซอสหม่าล่าพริกสิบเม็ด, ถ้วยน้ำจิ้มแจ่วรสเด็ด และผลทิพย์สวรรค์พันปีที่หั่นเตรียมไว้!

มะลิปาดก้อนเนยสดลงบนกระทะทองคำดัง...

ซู่ซ่าาาาาาาาาาาาาาาา!

กลิ่นเนยหอมกรุ่นคละคลุ้งไปกับไอร้อน มะลิหันไปสั่งการสามีรูปงามทันที “คุณพี่ขา ใช้ปราณกระบี่สไลด์หมูสามชั้นพวกนี้ให้บางเฉียบ 0.1 มิลลิเมตรแบบชาบูพรีเมียมให้หนูหน่อยค่ะ!”

เวินเชียนฟานมองเนื้อหมูในชาม สลับกับมองกระบี่มัจจุราชประจำกายที่ผ่านการสังหารแม่ทัพมานับหมื่น...

‘กระบี่คู่บัลลังก์สังหารศัตรู... บัดนี้ต้องนำมาแล่หมูสามชั้นรึ?’

ทว่า เมื่อเห็นสายตาวิบวับเป็นประกายออดอ้อนของยอดดวงใจ ชินอ๋องก็ถอนหายใจยาวพลางยกยิ้มละมุน “ตามใจเจ้า...”

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!

ประกายกระบี่สีดำทมิฬตวัดวูบวาบด้วยความเร็วแสง! เนื้อหมูสามชั้นติดมันถูกแล่บางเฉียบราวกระดาษสา ลอยละลิ่วตกลงบนกระทะทองคำร้อนฉ่าเรียงรายเป็นระเบียบพอดิบพอดีเป๊ะ!

ฉ่าาาาาาาาาาาาา!

เสียงเนื้อหมูสามชั้นย่างเนยสะท้านลานหิน กลิ่นเนื้อย่างผสมพริกหม่าล่าและเนยสดฟุ้งกระจายไปทั่วสารทิศ!

และหลังโขดหินลาวาห่างออกไปสามก้าว...

จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกก...

เสียงท้องร้องคำรามดั่งฟ้าร้องดังลั่นมาจากความว่างเปล่า!

ร่างโปร่งแสงของ ‘ยมทูตหมายเลข 7’ โผล่หัวออกมาจากหลังหิน น้ำลายไหลย้อยเป็นทางยาวพรากๆ สองมือสั่นระริก กลิ่นหมูย่างเนยหม่าล่าแทรกซึมเข้าสู่วิญญาณจนแทบจะขาดใจ ยมทูตพยายามส่งซิก ทำไม้ทำมือชี้ที่ปาก แล้วร่ายภาพลวงตาตัวหนังสือลอยกลางอากาศ:

‘[แม่หนูมะลิ! ขอกินคำหนึ่ง! กลิ่นหมูสามชั้นย่างเนยหมักหม่าล่าหอมจนวิญญาณข้าจะแตกสลายแล้ว!]’

มะลิเหลือบสายตาไปมอง แกล้งทำเป็นไม่เห็นแล้วคีบหมูพลิกด้านอย่างสบายอารมณ์

ยมทูตหมายเลข 7 ร้อนใจจนแทบคลั่ง ร่ายภาพลวงตาตัวหนังสือสีแดงกะพริบถี่ๆ:

‘[ได้โปรดเถิดแม่หนู! ชาตินี้ข้ากินแต่วิญญาณคนตายกับไอธูปจืดชืดมาสามพันปี! ขอหมูสามชั้นย่างเนยคำเดียว ข้าจะยอมทำทุกอย่าง!]’

ประกายตาสาวคอนเทนต์ครีเอเตอร์ปี 2026 วาวโรจน์ขึ้นมาทันควัน! สัญชาตญาณอินฟลูเอนเซอร์สายรีวิวเปิดโหมดทำงานเต็มอัตราศึก!

มะลิแอบส่งกระแสจิตสวนกลับไปทันที: (ของฟรีไม่มีในโลกค่ะคุณพี่ยมทูต! คิดจะมากินหมูสามชั้นเกรด A5 หมักซอสสูตรเด็ด แถมย่างบนกระทะทองคำของฉันฟรีๆ ฝันไปเถอะค่ะ! นี่มันระดับพรีเมียมคอนเทนต์ อยากกินต้องจ่ายค่าสปอนเซอร์เปิดแพ็กเกจคอลแลบมาค่ะ! มีไอเทมวิเศษหรือบัฟอะไรเจ๋งๆ มาไทอินแลกเปลี่ยนไหมคะ?!)

ยมทูตหมายเลข 7 แทบสำลักน้ำลายตัวเอง: (ขูดรีดยันยมทูตเลยรึนังหนู! ข้าเป็นเจ้าหน้าที่นรกนะเว้ย!)

มะลิคีบหมูสามชั้นชิ้นโตขึ้นมาจ่อลม แล้วพัดกลิ่นหอมฉุยลอยไปทางยมทูต: (ไม่แลกก็อดค่ะ นับหนึ่งถึงสามนะ... หนึ่ง... สอง...)

(ยอมแล้วโว้ยยยยยยยยยยยย!) ยมทูตลนลานจนวิญญาณแทบหลุด ควักกระเป๋ามิตินรกออกมาอย่างไว (ข้ามอบ ‘ยันต์ลมปราณกระจายกลิ่นหมื่นลี้’ ให้เจ้า! ยันต์นี้จะทำให้กลิ่นหอมทะลวงผ่านทุกค่ายกล พัดไปไกลสามโลก แถมนี่... ‘บัฟเกราะเพลิงไร้พ่าย’ เคลือบกระทะทองคำของเจ้า ให้ไฟแรงไม่มีวันมอด ร้อนฉ่าไร้ควันไหม้เกรียม! แลกกับหมูชิ้นนั้นคำเดียว!)

ฟึ่บ! แผ่นยันต์สีทองแดงและละอองเวทมนตร์ลอยวูบมาประกบเข้ากับกระทะทองคำของมะลิทันที!

มะลิยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ คีบหมูสามชั้นย่างเนยเกรียมกรอบห่อด้วยเนื้อผลทิพย์พันปี จุ่มซอสแจ่วฉ่ำๆ ก่อนจะแกล้งสะบัดข้อมือดีดหมูย่างชิ้นนั้นพุ่งวาบเข้าปากยมทูตหลังก้อนหินอย่างแม่นยำ!

งับบบบบบ!

ยมทูตเคี้ยวหมูสามชั้นคำโตดัง กร้วม! น้ำมันหมูฉ่ำซอสและผลไม้ทิพย์แตกซ่านระเบิดท่วมปาก ยมทูตถึงกับทรุดลงคุกเข่า หลั่งน้ำตาแห่งความฟินระดับขึ้นสวรรค์: (อ๊าาาาาาาากกกกส์! อร่อยจนวิญญาณจะหลุดลอย! สวรรค์ชั้นฟ้ามีจริงในหมูกระทะ!)

เมื่อได้ของวิเศษมา มะลิก็หันกลับมาดูแล "ลูกค้า VIP เบอร์หนึ่ง"

“คุณพี่ขา อ้าปากเร็วค่ะ เป่าฟู่ๆ ให้แล้วน้า!” มะลิคีบหมูสามชั้นชิ้นหนานุ่มสีเหลืองทอง ชุ่มซอสแจ่วสูตรเด็ด ยื่นไปจ่อริมฝีปากของชินอ๋อง

เวินเชียนฟานมองท่าทางกระตือรือร้นของภรรยาด้วยสายตาอบอุ่น เขาอ้าปากรับเนื้อหมูย่างเข้าปากอย่างว่าง่าย

เคี้ยว... กร้วม!

ความกรอบนอกนุ่มในของเนื้อหมู รสชาติเผ็ดเค็มกลมกล่อมของซอสแจ่ว ผสานความหวานฉ่ำละมุนลิ้นของผลทิพย์พันปี แตกซ่านไปทั่วโพรงปากของพญามัจจุราช!

“รสเลิศยิ่งนัก...” ชินอ๋องเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมกริบเชื่อมหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า มือหนาหยิบพัดขนนกขึ้นมาช่วยพัดควันไฟให้มะลิอย่างทะนุถนอม “ฝีมือการปรุงโอสถปิ้งย่างของเจ้านั้น ยอดเยี่ยมไร้ผู้ใดเปรียบ ยอดดวงใจของข้า”

“แน่นอนสิคะ! กินเยอะๆ นะคะคุณพี่ เดี๋ยวต้องไปฟาดฟันต่อ!” มะลิยิ้มแป้น คีบป้อนให้อีกคำ

ทว่า... อานุภาพของ ‘ยันต์ลมปราณกระจายกลิ่นหมื่นลี้’ ของยมทูต ได้เริ่มแผลงฤทธิ์แล้ว!

วูบบบบบบบบบบบ!

กลิ่นหมูสามชั้นย่างเนยหม่าล่า ผสานกลิ่นผลทิพย์พันปี ถูกกระแสลมปราณเวทมนตร์พัดหอบทะลวงผ่านม่านหมอก กระจายไปทั่วเขาวงกตกระจกเงาในรัศมีหมื่นลี้!

ณ อีกฟากหนึ่งของเขาวงกต...

เหล่ายอดฝีมือร้อยแคว้นที่กำลังคลุ้มคลั่งเพราะภาพลวงตา จู่ๆ จมูกของทุกคนก็กระตุกกึก!

ฟุดฟิด... ฟุดฟิด...

“ก... กลิ่นอันใดกัน?!” แม่ทัพแคว้นใต้ที่กำลังหวาดกลัวปีศาจ พลันเบิกตากว้าง น้ำลายสอเต็มปาก

“กลิ่นเนื้อย่าง... กลิ่นเนย... กลิ่นเครื่องเทศสวรรค์!”

ภาพลวงตาทั้งหมดพลันพังทลายลงในพริบตาเดียว! สติสัมปชัญญะของเหล่ายอดฝีมือนับสิบคนถูกกลิ่นหมูกระทะกระชากกลับคืนมา ทุกคนตาค้าง น้ำลายไหลย้อย เดินเหม่อลอยขยับขาก้าวตามกลิ่นหอมต้อยๆ กลายเป็น ‘ขบวนซอมบี้สายกิน’ เดินเซถลาตามกลิ่นเนื้อย่างมายังลานหินศิลาเพลิง!

“เนื้อย่าง... ขอเนื้อย่างคำหนึ่ง...”

“ข้าหิวเหลือเกิน... กลิ่นสวรรค์มาจากทางนั้น!”

เมื่อเดินมาถึง ทุกคนก็พบกับภาพอันน่าตกตะลึง: ชินอ๋องกำลังยืนพัดเตาอย่างอ่อนโยน ส่วนพระชายากำลังเคี้ยวหมูสามชั้นแก้มตุ่ยบนลานหินลาวาเดือด!

“อ้าว... มากันแล้วเหรอคะ?” มะลิหันไปโบกตะเกียบทักทาย “เตาใหญ่ ปิ้งย่างฟรีค่ะ แต่ถ้าอยากกิน เดินตามมาที่เส้นชัยนะคะ!”

ว่าแล้ว มะลิก็ใช้คีมคีบกระทะทองคำขึ้นมาถือ ชินอ๋องกุมมือเรียวของนางไว้แน่น ทั้งสองคนเดินนำหน้าฝูงชนมุ่งหน้าสู่ทางออกอย่างสบายอารมณ์ โดยมีเหล่ายอดฝีมือร้อยแคว้นเดินตามตูดต้อยๆ ราวกับฝูงเป็ดเดินตามแม่!

ยามเซินปลายๆ ณ ซุ้มประตูทางออกด่านที่สอง (เส้นชัย)

ตึงงงงงงงง! ปู๊นนนนนนน!

เสียงกลองชัยและแตรศึกดังกึกก้องกัมปนาท เมื่อเงาร่างของสองสามีภรรยาเดินจูงมือข้ามเส้นชัยออกมาอย่างสง่างาม โดยมีฝูงยอดฝีมือร้อยแคว้นเดินโซซัดโซเซตามหลังมาติดๆ

“ผู้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศอันดับหนึ่งร่วมกัน... ชินอ๋องเวินเชียนฟาน และองค์หญิงเก้าเซวียนหยวนเหมย!!”

เฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ!!

เสียงโห่ร้องสรรเสริญดังกึกก้อง โฆษกสนามประกาศผ่านค่ายกลขยายเสียงด้วยความเลื่อมใสสุดขีด:

“ปาฏิหาริย์แห่งยุคสมัย! องค์หญิงเก้าและชินอ๋องมิเพียงฝ่าด่านศิลาเพลิงได้อย่างง่ายดาย แต่ยังทรงใช้ ‘โอสถรมควันกลิ่นเนื้อย่างสวรรค์’ ปลดปล่อยมนตร์สะกดจิต ปลุกสติเหล่ายอดฝีมือร้อยแคว้นให้รอดพ้นจากความคลุ้มคลั่ง! ช่างเปี่ยมล้นไปด้วยเมตตาธรรมอันยิ่งใหญ่!”

เหล่ายอดฝีมือที่เดินตามหลังมา ต่างพากันคุกเข่าลงกราบขอบพระคุณทั้งน้ำตา: “ขอบพระทัยพระชายาและท่านอ๋องที่ช่วยชีวิตพวกเราด้วยกลิ่นเนื้อย่างพะยะค่ะ!”

บนอัฒจันทร์ฝั่งแดนประจิม...

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!”

เซวียนหยวนหลิง (องค์หญิงสาม) เห็นหินลาวาที่ตนแอบเร่งไฟ กลายสภาพเป็นเตาปิ้งย่างหมูกระทะ แถมสองคนนั้นยังเข้าเส้นชัยอันดับหนึ่งร่วมกัน... นางก็กรีดร้องจนเสียงหลง ตาเหลือกค้าง แล้วหงายหลังสลบเหมือดคาเก้าอี้ไปเป็น รอบที่สี่ของวัน!

ส่วนบนซุ้ม VIP... มหาจักรพรรดิแห่งบูรพากัดพระทนต์กรอด พลางลูบหัวเจ้าส้มยักษ์ที่นอนหลับปุ๋ยเคี้ยวเนื้อวัว

‘หน็อยยย... เจ้าเด็กหน้ามึนเวินเชียนฟาน! ผ่านอันดับหนึ่งมาได้สองด่านติดเชียวรึ!’

ทันใดนั้นเอง โฆษกสนามก็ประกาศกติกาครั้งสำคัญสะท้านลานประลอง!

“และบัดนี้... เข้าสู่การประลองรอบชิงชนะเลิศ! การประลองแบบตะลุมบอน ‘Battle Royale สิบคนสุดท้ายบนลานหยกขาว’! ในด่านนี้... อนุญาตให้นำ ‘สัตว์อสูรคู่พันธสัญญา’ ลงร่วมศึกได้!!”

สิ้นเสียงประกาศ...

มะลิที่ยืนถือกระทะทองคำข้างชินอ๋อง พลันหันขวับไปมอง ‘เสาเพลิงเวทมนตร์ขนาดมหึมาสี่ต้น’ ที่ล้อมรอบลานหยกขาว...

ดวงตากลมโตของสาวคอนเทนต์ครีเอเตอร์ปี 2026 เปล่งประกายวาบเป็นรูปหม้อไฟทองเหลืองสองช่องทันที!

‘เสาไฟเวทมนตร์ล้อมรอบลานประลอง... แถมพาน้องส้มยักษ์ลงไปช่วยกันคนได้ด้วยงั้นเหรอ?!’

มะลิหันไปสบตากับชินอ๋อง ยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย

“คุณพี่คะ... ด่านสุดท้ายนี้ หนูว่าเรามาเปิดตี้ ‘หม้อไฟชาบูหม่าล่าซดน้ำซุปร้อนๆ’ รอดูพวกเขาสู้กันดีกว่าค่ะ!”