ตอนที่ 48

ยามโพล้เพล้แก่ๆ (ประมาณ 17.45 น.) ณ ลานหินช่องแคบม่านเมฆา รอยต่อพรมแดนสองมหาทวีป

ท่ามกลางความเงียบงันระดับมหาเอกภพหยุดหมุน...

กริบ...

ไม่มีแม้แต่เสียงลมหายใจของทหารเกราะทองคำสิบล้านนาย มีเพียงขาสองข้างสวมเกราะทองคำของ ‘ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎ’ ที่ยังคงชี้โด่เด่ขึ้นฟ้า กระตุกงึกๆๆ อยู่ข้างเตาน้ำมันเดือด

แกร๊ก... กึก...

ฝ่ามือสองข้างที่สวมถุงมือเทวะไหม้เกรียม ค่อยๆ ขยับยันแผ่นหินที่แตกร้าว ออกแรงดันตัวขึ้นอย่างทุลักทุเลเพื่อถอนศีรษะออกจากหลุมหินลึกสองคืบ!

ป๊อกกกก!!

เสียงศีรษะหลุดออกจากหลุมหินดังก้องกังวานราวกับเสียงเปิดจุกขวดไวน์!

ทว่า... สภาพของเซียนชั้นฟ้าผู้เคยสูงส่งสง่างามในยามนี้ ทำเอาสายตานับสิบล้านคู่แทบจะถลนหลุดจากเบ้า!

หมวกเกราะเทวะทองคำแตกกระจายละเอียดเป็นผุยผงไม่เหลือชิ้นดี เส้นผมสีทองสลวยดั่งเส้นไหม ขนคิ้วโก่งดั่งคันศร ขนตายาวงอน และหนวดเคราเซียนอันงามสง่า... บัดนี้มอดไหม้กลายเป็นขี้เถ้าปลิวหายไปกับสายลมจนเกลี้ยงเกลา!

ศีรษะของทูตสวรรค์กลายสภาพเป็น ‘กบาลล้านเลี่ยนเตียนโล่ง ดำมะเมื่อมควันฉุย ดุจลูกมะนาวถูกเผาไฟ’! บนกระหม่อมมีกลุ่มควันสีเทาอมส้มลอยกรุ่นออกมาดัง ฟู่... ฟู่...

“อ่อก... อึก...”

ทูตสวรรค์โซเซยันกายลุกขึ้นยืน สองตาเหลือกถลน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ สติสัมปชัญญะเริ่มฟื้นคืนกลับมาพร้อมเพลิงโทสะระดับล้างสามภพ!

“มด... ปลวก... ชั้นต่ำ!” ทูตสวรรค์เค้นเสียงคำรามลอดไรฟัน มือสั่นระริกเอื้อมไปจับด้ามกระบี่เทวะข้างเอว เตรียมจะรวบรวมลมปราณเซียนเก้าสวรรค์ แผดเสียงสังหารล้างบางมนุษย์เบื้องล่างให้มอดไหม้เป็นจุล!

ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่กระบี่กำลังจะถูกชักออกจากฝักนั้นเอง!

ฟุดฟิด... ฟุดฟิด!

รูจมูกเซียนที่ไม่เคยสัมผัสกลิ่นอาหารปรุงสุกมาตลอด 5,000 ปี พลันกระตุกกึก!

กลิ่นหอมกรุ่นของแป้งสาลีหมักยีสต์สดใหม่ ที่กำลังพองตัวฟูกรอบในน้ำมันงาบริสุทธิ์อันเดือดพล่านด้วยไฟอัสนีบาตสายฟ้า ลอยพุ่งทะลวงแทรกซึมเข้าสู่โพรงจมูกของทูตสวรรค์อย่างรุนแรงและแม่นยำระดับ 4K!

ตลอดห้าพันปีบนวิมานเก้าชั้นฟ้า... อาหารของเซียนมีเพียง ‘ลูกกลอนลมปราณรสขี้เถ้า’ กับ ‘น้ำค้างจืดชืด’ เพื่อชำระกิเลส! พวกเขาไม่เคยรู้จักความเค็ม ความหวาน ความมัน หรือความกรอบของแป้งทอดมาก่อนในชีวิต!

กลิ่นหอมของแป้งทอดเตาร้อนๆ พลันกระชากสติสัมปชัญญะของเซียนหนุ่มจนแหลกสลาย!

โครกคราก... จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

เสียงกระเพาะอาหารของทูตสวรรค์ผู้คุมกฎ ร้องคำรามลั่นประหนึ่งฟ้าร้องกลางวันแสกๆ! เสียงดังสนั่นกึกก้องกัมปนาทสะท้านช่องแคบ ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามกว่าสายฟ้าทัณฑ์สวรรค์เมื่อครู่เสียอีก!

ทูตสวรรค์ชะงักกึก มือที่กุมกระบี่ร่วงหล่นข้างลำตัว ปากที่กำลังจะอ้าด่าสาปแช่ง อ้าค้างจนกรามแทบหลุด น้ำลายสอไหลย้อยทะลักออกจากมุมปากเป็นทางยาวพรากๆ ดุจสายน้ำตกไนแองการา!

ณ หน้าเตากระทะทองคำ...

มะลิมิได้สนใจความเงียบงันหรือสายตาของใครทั้งสิ้น สัญชาตญาณแม่ครัวมือโปรปี 2026 ทำงานอย่างลื่นไหล!

มือเรียวสวยถือตะเกียบไม้ยาวคู่ชีพ คีบปาท่องโก๋คู่สีเหลืองทองอร่าม ที่ผิวนอกกรอบฟู ลอยสะเด็ดน้ำมันขึ้นมาวางพักบนตะแกรงไม้ไผ่ดัง กร๊อบ!

“อื้อหือ... แป้งฟูสวยมากแม่คุณเอ๊ย!” มะลิชมเปาะอย่างอารมณ์ดี

นางวางตะเกียบ ใช้มือซ้ายหยิบปาท่องโก๋ร้อนๆ ขึ้นมาหนึ่งคู่ แล้วออกแรงฉีกออกเป็นสองท่อนเบาๆ...

กร๊อบบบบบ!

เสียงเปลือกนอกกรอบสะท้านหู เผยให้เห็นเนื้อแป้งสีขาวนวลข้างในที่มีโพรงอากาศโปร่งนุ่ม ไอร้อนควันสีขาวหอมฉุยพวยพุ่งตลบอบอวล คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นแป้งสาลีและกลิ่นน้ำมันงาอันเย้ายวนชวนน้ำลายสอ

ยังไม่หมดแค่นั้น!

มะลิล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าซ่อนใต้กระโปรง ควักเอา ‘โถกระเบื้องเคลือบใบน้อย’ ที่นางเคี่ยวเตรียมไว้ตั้งแต่เช้าออกมาเปิดฝา...

กริ๊ก!

สิ่งที่อยู่ข้างใน คือ “นมข้นหวานสูตรเคี่ยวนมแพะผสมน้ำตาลอ้อยโบราณ” เนื้อเนียนนุ่ม ข้นคลั่ก สีงาช้างนวลตา ส่งกลิ่นหวานมันละมุนลอยไปเตะจมูกทูตสวรรค์ซ้ำสอง!

กลืนน้ำลาย... เอื๊อกกกกกกกกกก!

เสียงกลืนน้ำลายอันดังลั่นสะท้านปฐพี ดังมาจากร่างในชุดเกราะไหม้เกรียมหัวล้านเลี่ยน!

สองขาของทูตสวรรค์ก้าวโซเซดั่งคนละเมอ ดวงตาที่เคยเปล่งรังสีอำมหิต บัดนี้เบิกกว้างจับจ้องปาท่องโก๋และโถนมข้นหวานในมือมะลิตาเป็นมัน น้ำลายย้อยลงมาหยดแหมะๆ บนแผ่นหินดัง ติ๋ง... ติ๋ง...

มะลิปาดปาท่องโก๋ลงในโถนมข้นหวานจนน้ำตาลฉ่ำเยิ้ม กำลังจะอ้าปากงับเข้าปาก... แต่พอนางเหลือบไปเห็นคนหัวล้านดำมะเมื่อมมายืนน้ำลายไหลย้อยจ้องมองอยู่ระยะประชิด มะลิก็ชักมือกลับทันควัน!

หมับ!

มะลิเท้าสะเอว เชิดหน้าขึ้น ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย สวมวิญญาณอินฟลูเอนเซอร์สาวสายเขี้ยวแห่งปี 2026 ทันที!

“อยากกินใช่ไหมคะพี่ชายคอสเพลย์หัวมะนาว?”

ทูตสวรรค์กะพริบตาปริบๆ ลิ้นแห้งผาก พยักหน้ารัวๆ โดยไม่รู้ตัว: “อ... อาหารมนุษย์สิ่งนี้... เหตุใดจึงส่งกลิ่นหอมล่อลวงวิญญาณถึงเพียงนี้...”

“แน่นอนสิคะ!” มะลิยกปาท่องโก๋ชุบนมข้นหวานขึ้นโบกยั่วๆ ไปมาตรงหน้าเขา “นี่คือ ‘ปาท่องโก๋เกรดพรีเมียม Deep-Fry ด้วยไฟทัณฑ์สวรรค์แปดแสนโวลต์’ ผิวนอกกรอบกริ๊บ เนื้อในนุ่มฟูดั่งปุยเมฆ จิ้มนมข้นหวานเคี่ยวนมแพะสูตรโบราณ หาทานไม่ได้ในสามโลกนะบอกไว้ก่อน!”

มะลิหรี่ตาลง เคาะตะเกียบกับขอบเตาดัง เป๊าะ!

“แต่ก็นะ... ของฟรีไม่มีในโลกค่ะพี่ชาย! ในโลกธุรกิจปี 2026 อยากเปิดแพ็กเกจชิมอาหาร หรืออยากได้ของพรีเมียมเข้าปาก... มันต้องจ่าย ‘ค่าสปอนเซอร์’ มาก่อนค่ะ! ตัวพี่เป็นถึงเซียนบนฟ้า คงไม่ได้กะจะมาขอกินฟรีๆ แบบหน้าด้านๆ ใช่ไหมคะ? มีไอเทมวิเศษหรือของเด็ดอะไรจากแดนสวรรค์มาแลกเปลี่ยนไหมคะ?!”

ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎ: “...!!”

เซียนหนุ่มถึงกับสะอึก! ศักดิ์ศรีแห่งเก้าชั้นฟ้าและกฎสวรรค์อันเข้มงวดที่ยึดถือมาห้าพันปี พลันพังทลายลงในชั่วพริบตา เมื่อกลิ่นหอมหวานมันของนมข้นและแป้งทอดพุ่งกระแทกเข้าสู่ต่อมรับรสจนกระเพาะบิดเกร็ง!

ความหิวโซระดับ 5,000 ปีที่ปะทุเดือด ชนะทุกสิ่งในเอกภพ!

“มี! ข้ามี!” ทูตสวรรค์ละล่ำละลักจนลิ้นพันกัน มือสั่นระริกล้วงเข้าไปใน ‘กระเป๋ามิติมหาเทวะ’ ข้างเอวอย่างบ้าคลั่ง!

วูบบบบบบบบ!

ทูตสวรรค์ควักเอาสมบัติระดับตำนานที่แม้แต่มหาจักรพรรดิแห่งแดนมนุษย์ยังมิอาจเอื้อม ออกมาสองชิ้น ประเคนยื่นให้มะลิตรงหน้าด้วยสองมือที่สั่นงันงก!

สิ่งแรกคือ ‘ป้ายหยกเบิกทางเก้าสวรรค์’ ป้ายหยกสีเขียวมรกตสลักลวดลายมังกรเหินเวหา แผ่รังสีเซียนบริสุทธิ์อันอบอุ่น (ไอเทมระดับบั๊กที่สามารถเปิดม่านพลังกั้นภพ ผ่านเข้าออกแดนเซียนได้ทุกด่านโดยไร้ผู้ขัดขวาง!)

สิ่งที่สองคือ ‘ศิลาผลึกทิพย์หมื่นปี’ ก้อนผลึกใสขนาดเท่ากำปั้น เปล่งประกายแสงสีรุ้งเจ็ดสีระยิบระยับ สว่างไสวดุจดวงดารายามราตรี!

“นี่คือป้ายหยกผ่านด่านเก้าสวรรค์ และศิลาผลึกทิพย์หมื่นปี!” ทูตสวรรค์กลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ สองตาสะท้อนภาพปาท่องโก๋ “ข้ามอบให้เจ้าทั้งหมด! แลกกับ... แลกกับแป้งทอดชุบนมสีขาวนั่นหนึ่งชิ้นเถิด!”

มะลิมองป้ายหยกสีมรกตกับหินผลึกเรืองแสง...

วูบ!

ดวงตากลมโตของสาวคอนเทนต์ครีเอเตอร์เบิกกว้าง ประกายตาสีน้ำตาลสว่างวาบเป็นรูปสัญลักษณ์ดอลลาร์ $\$100$ ผสมเคาน์เตอร์ร้านทองเยาวราชทันที!

สัญญาณสมอง 5G ถอดรหัสด้วยความเร็วแสง:

(เชี่ยเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!! หยกพม่าแท้เกรดเอเนื้อแก้วเม็ดเป้งขนาดเท่าฝ่ามือ! เอาไปส่งโรงประมูลขายได้ไม่ต่ำกว่าร้อยล้านบาทแน่ๆ! ส่วนหินเรืองแสงเจ็ดสีนี่... โคตรสวย! ไม่ต้องเสียค่าไฟ เอาไปวางทำโคมไฟหัวเตียงในห้องนอนได้สบายๆ เลยว้อย!)

มะลิฉีกยิ้มแป้นฟันขาวจนแทบถึงรูหู ตะครุบคว้าป้ายหยกและก้อนหินเรืองแสงยัดเข้ากระเป๋าซ่อนใต้กระโปรงอย่างไวปานสายฟ้าแลบ!

“ดีลค่ะพี่ชาย! การค้าเป็นธรรม โปร่งใส ตรวจสอบได้!”

มะลิยื่นปาท่องโก๋คู่สีทองกรอบฉ่ำ ที่ชุบนมข้นหวานเยิ้มๆ ส่งให้ทูตสวรรค์ 1 คู่เต็มๆ!

หมับ!

ทูตสวรรค์คว้าปาท่องโก๋มาถือไว้ด้วยมืออันสั่นเทา ควันอุ่นๆ และกลิ่นหอมหวานมันเตะจมูกจนน้ำตาเซียนแทบจะไหลริน

ไม่รอช้า เซียนหนุ่มอ้าปากกว้าง ยัดปาท่องโก๋คำโตเข้าปากแล้วกัดลงไปเต็มแรง!

กร๊อบบบบบบบบบบบบบบบบ!!

เสียงความกรอบของผิวนอกแตกกระจายลั่นก้องกังวานไปทั่วช่องแคบ!

ตามมาด้วยสัมผัสความนุ่มหนึบของเนื้อแป้งข้างใน และความหวานมันเข้มข้น หอมละมุนลิ้นของนมข้นหวานเคี่ยวน้ำตาลอ้อย... พลันแตกซ่านระเบิดท่วมท้นโพรงปาก ลำคอ และทะลวงผ่านเข้าสู่เส้นชีพจรวิญญาณของเซียนในเสี้ยววินาที!

เปรี๊ยะ... ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ดวงตาสีทองที่เคยดุดันเย่อหยิ่ง พลันแปรเปลี่ยนเป็น ‘ประกายดาววิบวับระยิบระยับปานการ์ตูนตาหวานญี่ปุ่น!’

ตุบ!

เข่าสองข้างของทูตสวรรค์ผู้คุมกฎแห่งเก้าชั้นฟ้า อ่อนยวบยาบทลายลง กระแทกคุกเข่าลงกับพื้นหินดังสนั่น!

สองมือยกขึ้นทาบอก กบาลล้านเลี่ยนเตียนโล่งสั่นสะท้าน น้ำตาเซียนสีทองคำบริสุทธิ์ไหลพรากอาบสองแก้มเป็นสายเลือดและแสงทิพย์ เซียนหนุ่มแหงนหน้าขึ้นฟ้า ร้องไห้สะอึกสะอื้นโฮลั่นช่องแคบด้วยความฟินระดับบรรลุธรรม (Food Enlightenment)!

“อ๊าาาาาาาาาาาาาาาากกกกกกกกส์!!”

ทูตสวรรค์กรีดร้องทั้งน้ำตา ตัวโยนปานคนเสียสติ

“นี่มัน... นี่มันมิใช่ควันปีศาจ! แต่มันคือ ‘รสชาติแห่งมรรคาที่แท้จริง’! กรอบนอกนุ่มใน หวานมันลึกล้ำจนวิญญาณเซียนจะแตกสลาย! ห้าพันปีที่ผ่านมา... ข้าทนกินลูกกลอนลมปราณรสขี้เถ้ากับน้ำค้างจืดชืดไปเพื่ออะไรกันนนนนนนนนน!!”

เซียนหนุ่มเคี้ยวกลืนปาท่องโก๋ลงคอดัง เอื๊อก! ก่อนจะก้มลงเลียปลายนิ้วตัวเองจนสะอาดเอี่ยมอ่องทุกซอกเล็บ ไม่มีเหลือแม้แต่เศษแป้งเดียว!

“หมดยังคะพี่ชาย?” มะลิถามพลางยิ้มกริ่ม

ทูตสวรรค์คลานเข่าเข้ามากอดชายกระโปรงมะลิทันที แหงนใบหน้าล้านเลี่ยนคิ้วกุดที่มีน้ำตานองหน้าขึ้นอ้อนวอนสุดชีวิต!

“ท่านอาจารย์เตาไฟ! ได้โปรดเถิด! ข้าขออีกคู่... ไม่สิ ข้าขออีกสิบคู่! ข้าขอลิ้มรสชาติแห่งมรรคาสวรรค์นี้อีกครั้ง!”

มะลิกอดอก เชิดหน้าขึ้น สวมบทบาทหัวหน้าฝ่ายบุคคลและซีอีโอสาวปี 2026 ทันควัน

“อยากกินต่อใช่ไหมคะ? บอกแล้วไงคะว่าของฟรีไม่มีในโลก! ป้ายหยกกับหินเรืองแสงเมื่อกี้ มันหมดโควตาสำหรับปาท่องโก๋คู่แรกไปแล้วค่ะ!” มะลิชี้นิ้วสั่งการ “แต่ถ้าพี่ชายอยากได้ ‘โควตาอาหารวันละสามมื้อ’ พร้อมของหวานไม่อั้นตลอดการเดินทาง... เรามาเซ็น ‘สัญญาจ้างงานสตรีทฟู้ด’ กันไหมคะ?!”

ทูตสวรรค์ตาโตเป็นประกาย “สัญญาจ้างงานรึ?! ต้องทำสิ่งใดบ้างขอรับท่านอาจารย์เตาไฟ!”

“ง่ายๆ ค่ะ!” มะลิเคาะตะเกียบ “นายต้องมาเป็น ‘เด็กเสิร์ฟและลูกหาบประจำขบวน’ ช่วยแบกกระทะทองคำมังกรแท้ หิ้วโหลน้ำมันงา ถือตะกร้าพริกหม่าล่า และช่วยพัดลมเตาไฟให้ฉันทุกครั้งที่ตั้งครัว! ทำงานแลกข้าว ตกลงไหมคะ?!”

ทูตสวรรค์พยักหน้ารัวๆ เร็วยิ่งกว่าไก่จิกข้าวสาร!

“ตกลงขอรับ! ตกลงพะยะค่ะท่านอาจารย์เตาไฟ! ข้าน้อมรับตำแหน่งลูกหาบประจำครัวพะยะค่ะ!!”

กริบ... กริบ... กริบ...

ทั่วทั้งช่องแคบม่านเมฆา... ทหารเกราะทองคำสิบล้านนาย ยืนตาค้าง กรามค้าง อ้าปากกว้างจนแทบจะหลุดลงไปกองกับพื้นรอบที่สอง!

อาชูที่ยืนถือถุงเกาลัดค้างอยู่ ถึงกับยกมือขึ้นกุมขมับ พึมพำตาลอย: “คุณหนูสามเจ้าคะ... นั่นเทวดาจากสวรรค์นะเจ้าคะ ไม่ใช่เด็กรับใช้ในตลาด...”

ส่วนเจ้าส้มยักษ์ที่นอนผูกโบแดงอยู่ข้างรถม้า เอียงคอทำตาแป๋ว สะบัดหางเก้าเส้นพัดลม ฟู่ๆ มองดูทูตสวรรค์หัวล้านอย่างงุนงง

และเบื้องหน้าเตา...

เวินเชียนฟานที่ยังคงกุมกระบี่มัจจุราชค้างอยู่... สมองระดับมหาอัจฉริยะของพญามัจจุราช เกิดอาการลัดวงจร Short-Circuit ระเบิดตูมตามระดับเก้าสิบเก้าชั้นฟ้าซ้ำสองอย่างรุนแรง!

‘ท... ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎแห่งเก้าชั้นฟ้า... ผู้มีตบะห้าพันปีและสายฟ้าทำลายล้างมหาทวีป...’

เวินเชียนฟานกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก! แววตาคมกริบสั่นสะท้านด้วยความเคารพเลื่อมใส เทิดทูนบูชา และคลั่งรักภรรยาจนแทบจะถวายชีวิต!

‘บัดนี้... กลับถูกยอดดวงใจของข้า ใช้เพียง ‘แป้งทอดจิ้มนม’ สยบจนยอมละทิ้งศักดิ์ศรีแดนเซียน กลายสภาพเป็นลูกหาบช่วยหิ้วโหลน้ำมันงาและแบกกระทะให้นาง?!’

‘บารมีแห่งพระชายาเอกของข้า... ก้าวข้ามแม้กระทั่งเทพเทวะเบื้องบนไปแล้วโดยแท้จริง!’

ยามโพล้เพล้แก่ๆ สู่พลบค่ำ (ประมาณ 18.30 น.) ณ ปลายช่องแคบม่านเมฆา

ก่อนที่ขบวนเสด็จจะเคลื่อนพลต่อไป...

ทูตสวรรค์ในสภาพหัวล้านเลี่ยนเตียนโล่ง รีบหยิบ ‘ม้วนโองการสวรรค์สีทอง’ แผ่นใหม่ออกมาจากกระเป๋ามิติ เสกพู่กันเซียนขึ้นมาสะบัดเขียนรายงานเท็จส่งกลับวิมานเก้าชั้นฟ้าอย่างลื่นไหลและไร้ยางอายที่สุดในประวัติศาสตร์สามภพ!

‘กราบทูล มหาเทพและสภาเซียนเบื้องบน...

ข้าพเจ้าผู้คุมกฎ ได้ลงมาตรวจสอบไอควันเผ็ดร้อนและพลังมังกรในแดนมนุษย์เบื้องล่างอย่างละเอียดแล้ว... แดนมนุษย์ไร้ซึ่งปีศาจมารร้าย ไอควันที่ตรวจพบ แท้จริงแล้วคือ ‘มรรคาเตาไฟแห่งมหาปราชญ์ก้นครัวผู้บรรลุธรรมขั้นสูงสุด’...

เนื่องจากมรรคาเตาไฟนี้มีความลึกล้ำสะท้านฟ้าดิน ข้าพเจ้าจึงขอเสียสละตนเอง แฝงตัวสืบข้อมูลเชิงลึกระยะยาวอยู่ ณ แดนมนุษย์เบื้องล่าง ... จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบ!’

เขียนเสร็จ ทูตสวรรค์ก็สะบัดมือเบาๆ

วูบบบบบบบบ!

ม้วนโองการทองคำพลันกลายสภาพเป็น ‘นกกระเรียนเวทมนตร์สีทองคำ’ สยายปีกบินทะยานแหวกม่านเมฆา พุ่งตรงกลับสู่แดนเซียนเบื้องบนอย่างแนบเนียนไร้ร่องรอย!

ทูตสวรรค์หันกลับมายิ้มประจบสอพลอมะลิอย่างนอบน้อม: “รายงานเรียบร้อยแล้วขอรับท่านอาจารย์เตาไฟ! บัดนี้ข้าพร้อมรับใช้แล้วขอรับ!”

“ดีมากค่ะพี่ชายหัวมะนาว!” มะลิพยักหน้าพอใจ “เอ้า... หิ้วโหลน้ำมันงากับตะกร้าพริกหม่าล่าตามหลังรถม้ามาให้ดีๆ ล่ะ ตกหล่นแม้แต่เม็ดเดียว โดนตัดโควตาอาหารนะบอกไว้ก่อน!”

“น้อมรับคำสั่งขอรับ!”

ตึงงงงงง! ตึงงงงงง! ปู๊นนนนนนน!

เสียงกลองศึกและแตรเขาสัตว์ดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านแผ่นดิน ขบวนเสด็จประวัติศาสตร์เคลื่อนพลพ้นช่องแคบม่านเมฆา เข้าสู่เขตแดนแคว้นต้าซิงอย่างสง่างามและเกรียงไกร!

ทว่า... ภาพขบวนเสด็จในยามนี้ กลับพิลึกกึกกือที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษยชาติ!

บนรถม้าพระราชทานทองคำแท้ มะลินั่งเคี้ยวปาท่องโก๋สบายใจเฉิบเคียงข้างชินอ๋องที่คอยเช็ดปากให้นางด้วยสายตาหวานเชื่อม...

ข้างรถม้า... มี ‘เจ้าส้มยักษ์’ ผูกโบแดงเดินต้วมเตี้ยมพุงกระเพื่อม...

และด้านหลังรถม้า... ปรากฏร่างของ ‘ทูตสวรรค์ผู้คุมกฎแห่งเก้าชั้นฟ้า’ ในชุดเกราะไหม้เกรียม หัวล้านเลี่ยนเตียนโล่งควันฉุย กำลังเดินถือโหลน้ำมันงา สะพายตะกร้าพริกหม่าล่า และในมือถือพัดขนนกคอยพัดวีให้มะลิอย่างนอบน้อมดั่งเด็กรับใช้ประจำครัว!

เบื้องหน้าคือประตูเมืองหลวงต้าซิงที่กำลังเปิดอ้าต้อนรับการกลับมาของพญามัจจุราช...