ตอนที่ 55

ยามเว่ยแก่ๆ (ประมาณ 15.00 น.) ณ ประตูสวรรค์ทิศใต้ (South Heavenly Gate) แดนเซียนเบื้องบน (Upper Realm)

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!

ม่านเมฆาสีทองคำแท้ที่ปกคลุมขอบฟ้าเบื้องบนแหวกแยกออกเป็นสองฝั่ง เผยให้เห็นซุ้มประตูกลมหินหยกสวรรค์ขนาดยักษ์สูงเสียดฟ้าสลักลวดลายเมฆาโบราณ ‘ประตูสวรรค์ทิศใต้’ ประตูใหญ่ด่านแรกสู่สรวงสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!

สองฟากฝั่งของลานหินหยกหน้าประตู... ปรากฏกองทัพทหารสวรรค์นับพันนายในชุดเกราะเทวะสีเงินเงาวับ ถือทวนยาวสายฟ้าตั้งค่ายกลแปดทิศปิดล้อมพื้นที่ รังสีเทวะศักดิ์สิทธิ์และแววตาดุดันเหี้ยมเกรียมแผ่พุ่งออกมา หมายจะข่มขวัญผู้มาเยือนจากแดนมนุษย์ให้เข่าทรุดตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบย่าง!

ทว่า...

ตึงงงงงงง!

ขบวนเสด็จลอยฟ้าแห่งต้าซิงลงจอดเทียบท่าอย่างนุ่มนวล...

ภาพที่ก้าวลงมาจากรถม้าทองคำ กลับทำเอานายทวารบาลสวรรค์และทหารนับพันนายต้องอ้าปากค้างจนหอกในมือแทบร่วง!

แทนที่จะเป็นนักโทษคดีถล่มเรือรบร้อยลำที่เดินก้มหน้าสั่นงันงก...

‘เวินเชียนฟาน’ ในชุดคลุมสีดำขลิบทองคำสง่างาม ก้าวลงมาจากรถม้าอย่างผึ่งผาย ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งยังคงโอบรัดเอวคอดของมะลิแนบกายไม่ยอมปล่อย ชินอ๋องตวัดสายตาคมกริบดุจพญาอินทรี แผ่รังสีปราณเหมันต์ทมิฬสะกดข่มกลับไป จนคมทวนของทหารสวรรค์รอบข้างส่งเสียงสั่นสะท้านดังกึกๆ!

ข้างกายของทั้งสอง... เกวียนเสบียงทองคำสิบเล่มใหญ่ที่ขนเตาปิ้งย่าง กระทะทองคำ ถังเนยสด และกระสอบพริกหม่าล่า ทยอยลอยลำตามลงมา กลิ่นเนยสดและเครื่องเทศเผ็ดร้อนเริ่มโชยตลบอบอวลกลบกลิ่นไอทิพย์ของประตูสวรรค์จนมิด!

โดยมี ‘ทูตสวรรค์หัวล้าน’ กบาลเตียนโล่งควันฉุย สะพายกระทะทองคำมังกรแท้ไว้บนหลัง เดินยิ้มแป้นนำขบวนอย่างกระตือรือร้น!

และที่พิลึกกึกกือที่สุด... คือ ‘เจ้าส้มยักษ์’ (พยัคฆ์ทมิฬเก้าหาง) ที่ผูกโบผ้าไหมสีแดงขนาดยักษ์รอบคอ มันเดินส่ายตูดพุงกระเพื่อมต้วมเตี้ยม ลิ้นยาวเลียปากแฉะๆ พลางหันไปมองเสาหินหยกสวรรค์ต้นยักษ์ด้วยสายตาวิบวับ ราวกับกำลังเล็งหาที่ลับเล็บชิ้นใหม่!

“น... นี่มันขบวนผู้ต้องหาคดีสงคราม หรือขบวนคาราวานตลาดนัดกันวะเนี่ย?!” นายทวารบาลสวรรค์เหงื่อตก กลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก!

“หลีกทางไป!” ชินอ๋องตวาดสุรเสียงทุ้มต่ำดุดันสะท้านลานหิน “ภรรยาข้ากำลังจะไปพบมหาเทพ หากผู้ใดกล้าขวางทางแม้แต่ก้าวเดียว... ข้าจะฟันเสาประตูสวรรค์ทิศใต้ให้ขาดสะบั้นเดี๋ยวนี้!”

ทหารสวรรค์นับพันนายสะดุ้งเฮือก รีบเปิดทางให้ขบวนยกครัวเคลื่อนพลผ่านเข้าไปแต่โดยดี!

ยามเซิน (ประมาณ 15.30 น.) ณ ท้องพระโรงใหญ่ ตำหนักหยกสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

แอ๊ด... ปังงงงงง!

บานประตูหยกขาวแกะสลักรูปมังกรและหงส์สวรรค์เปิดผางออกอย่างอหังการ!

กลิ่นไอควันเนยสดและเครื่องเทศพริกหม่าล่าจากเกวียนเสบียงที่จอดรอหน้าประตู พลันพัดหอบทะลวงเข้าสู่โถงใหญ่ทันที!

ภายในท้องพระโรงหยกขาวอันกว้างใหญ่ไพศาล... สองข้างทางเรียงรายไปด้วย ‘เสาหินหยกสวรรค์ร้อยต้น’ ซึ่งเบื้องล่างของเสาแต่ละต้น มีเหล่ามหาเซียนชั้นสูงนับร้อยคนที่นั่งขัดสมาธิ บำเพ็ญตบะตัดกิเลสมาหมื่นปีในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ ทุกสายตาที่เคยหลับพริ้ม พลันลืมตาโพลง จ้องเขม็งมายังผู้มาเยือนเป็นจุดเดียว!

เวินเชียนฟานจับจูงมือมะลิไว้แน่นหนา ปลายนิ้วเรียวสอดประสานกันแนบแน่นไม่ยอมคลาย ชินอ๋องประคองร่างบางก้าวเดินเคียงข้างเข้าไปสู่ใจกลางท้องพระโรงอย่างสง่างาม ดุดันดั่งพญามัจจุราชบุกแดนเซียน

เหล่าเซียนชั้นสูงพยายามแผ่จิตคุกคาม กดดันคลื่นพลังวิญญาณหมื่นปีลงมาหมายจะให้สองสามีภรรยาทรุดเข่า...

ทว่า เวินเชียนฟานเพียงแค่ปรายตามอง คลื่นจิตสังหารเหมันต์ทมิฬไร้พ่ายก็ระเบิดตูมสะท้อนกลับไป จนมหาปราชญ์เคราขาวหลายคนถึงกับสะดุ้งตัวโยน ขนลุกซู่ รีบสะบัดพัดบังหน้าด้วยความหวาดเกรง!

“หึ... พวกเซียนแก่บ่มตบะ” ชินอ๋องแค่นเสียงกระซิบข้างหูมะลิ “อย่าได้กลัว... มีข้าอยู่ ไม่มีสิ่งใดทำอันตรายเจ้าได้”

มะลิเงยหน้ามองสามี ยิ้มแป้นฟันขาว “ไม่กลัวหรอกค่ะคุณพี่ หนูเห็นแต่ละคนมองพวกเราตาละห้อย... เหมือนคนอดข้าวมาหลายวันมากกว่านะเนี่ย”

ณ ใจกลางท้องพระโรง เบื้องหน้าบันไดหยกเก้าสิบเก้าขั้น...

เหนือบันไดหยกขาวสูงสุด... ปรากฏร่างอันสง่างามและสูงส่งของ ‘มหาเทพผู้ปกครองแดนเซียน’ ในฉลองพระองค์สีขาวบริสุทธิ์ขลิบทองคำ แผ่รังสีเทวะสว่างเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ รัศมีศักดิ์สิทธิ์รอบพระวรกายกดทับวิมานสวรรค์จนอากาศรอบข้างหนักอึ้ง

มหาเทพทอดพระเนตรลงมายังสองสามีภรรยาเบื้องล่าง แววตาวาวโรจน์ไปด้วยความไม่พอพระทัย

“สามหาวนัก!”

สุรเสียงของมหาเทพดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านวิมานเซียนเก้าชั้นฟ้า ปานฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ!

“มนุษย์ผู้ต่ำต้อย และผู้ถือครองสายเลือดมังกรบรรพกาล... บังอาจทำลายเรือรบเทวะหนึ่งร้อยลำของเจิ้นจนพังพินาศ ซ้ำยังล่อลวงผู้คุมกฎให้กลายเป็นคนรับใช้ก้นครัว! ขึ้นมาถึงตำหนักหยกสวรรค์แล้ว... ยังกล้าเชิดหน้า ไม่ยอมคุกเข่าศิโรราบต่ออำนาจสวรรค์อีกรึ!!”

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!

สิ้นสุรเสียงตวาด! มหาเทพสะบัดแขนเสื้อ ปลดปล่อย ‘แรงกดดันศักดิ์สิทธิ์สิบล้านชั่ง’ ทับถมลงมายังร่างของมะลิและชินอ๋องโดยตรง!

คลื่นพลังเทวะอันบริสุทธิ์และหนักหน่วงดุจมหาบรรพตสิบล้านลูกกระแทกลงมาจากฟากฟ้า พื้นหยกขาวรอบตัวเริ่มส่งเสียงลั่นเปรี๊ยะๆ!

“คุกเข่าลงไปซะ!!” มหาเทพคำรามลั่น หวังจะบดขยี้ให้ทั้งสองก้มกราบแทบเท้า!

ทว่า...

กึก!

ชินอ๋องไม่ลังเลแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว! เขาขยับเท้าขวาก้าวออกมารับแรงกระแทกชั้นแรกแทนมะลิทันที ระเบิดปราณเหมันต์ทมิฬค้ำยันฟ้าดิน สองขาแกร่งปักหลักมั่นไม่ยอมคุกเข่าแม้แต่นิ้วเดียว!

“จะให้ภรรยาข้าคุกเข่ารึ...” เวินเชียนฟานกัดฟันกรอด สุรเสียงทุ้มต่ำดุดันสะท้านท้องพระโรง “ต่อให้เป็นมหาเทพเบื้องบน... ก็หามีสิทธิ์อันใดไม่!”

มะลิสบตาชินอ๋อง เห็นกล้ามเนื้อแขนของเขาตึงแน่นเพื่อปกป้องนาง สัญชาตญาณสายเลือดมังกรในกายของมะลิก็ปะทุเดือดตามอารมณ์!

หมับ!

มือซ้ายของมะลิตะปบกระชับมือหนาของสามีแน่นขึ้น!

เปรี๊ยะ... ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ดวงตากลมโตของมะลิแปรเปลี่ยนเป็นประกายสีทองคำสุกปลั่ง! รังสี ‘สายเลือดมังกรบรรพกาลเก้าเล็บ’ สีทองคำบริสุทธิ์ในกายของนางระเบิดพวยพุ่งขึ้นมาผสานเข้ากับปราณเหมันต์ทมิฬของชินอ๋องอย่างสมบูรณ์แบบ!

วูบบบบบบบบบบบ! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

เกราะมังกรทองคำค้ำบัลลังก์ระเบิดตูม สลายคลื่นแรงกดดันศักดิ์สิทธิ์สิบล้านชั่งของมหาเทพ จนแตกกระจายกลายเป็นละอองทองคำปลิวว่อนไปทั่วท้องพระโรง!

พื้นหยกขาวไม่แตกร้าวแม้แต่รอยเดียว!

ทั้งสองคนยังคงยืนตระหง่าน เคียงบ่าเคียงไหล่ มือประสานมือ จ้องหน้ามหาเทพอย่างไม่สะทกสะท้าน!

เหล่าเซียนทั้งสภา: “...!!” (ตาค้าง อ้าปากค้างจนเคราขาวสั่นระริก!)

มหาเทพบนบัลลังก์ถึงกับพระพักตร์ตึง พระหัตถ์ที่วางบนพนักบัลลังก์กำแน่นด้วยความตกตะลึง!

(สายเลือดมังกรบรรพกาลเก้าเล็บอันบริสุทธิ์... นางคือทายาทที่แท้จริงของเผ่าพันธุ์มังกรโบราณมิผิดแน่! แรงกดดันสิบล้านชั่งไม่อาจทำอะไรนางได้เลยรึ?!)

เมื่อเห็นว่าใช้กำลังข่มขู่ไม่ได้ผล มหาเทพจึงสูดลมหายใจลึก ปรับสุรเสียงให้เข้มงวดเพื่อเปิดฉากไต่สวนคดี

“เอาละ... ในเมื่อเจ้าถือครองสายเลือดมังกรอันสูงส่ง เจิ้นจะละเว้นการลงทัณฑ์ทางกายไว้ชั่วคราว!” มหาเทพตรัสเสียงดังก้อง “แต่คดีที่พวกเจ้าถล่มเรือรบหนึ่งร้อยลำของขุนพลอัสนีบาต และปล่อยไอปีศาจเผ็ดร้อนขึ้นมาทำลายฌานสมาธิของแดนเซียน... พวกเจ้าจะชดใช้ความผิดนี้อย่างไร!”

ชินอ๋องกำลังจะอ้าปากชักกระบี่ตอบโต้ ทว่ามะลิกลับดึงแขนเสื้อสามีไว้เบาๆ

“คุณพี่ขา... ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของหนูเองค่ะ” มะลิขยิบตาให้สามี

เวินเชียนฟานมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของภรรยา ชินอ๋องจึงยอมถอยกลับมาครึ่งก้าว ทว่าสองมือยังคงโอบเอวนางไว้หลวมๆ จากด้านหลังอย่างเป็นเจ้าของ

สัญญาณสมอง 5G ของอดีตฟรีแลนซ์ คอนเทนต์ครีเอเตอร์สายป่วน และตัวแม่นักล่าบุฟเฟต์ปี 2026 เริ่มทำงานเต็มอัตราศึก!

มะลิกอดอก เชิดหน้าขึ้น กวาดสายตามองเหล่ามหาเซียนเคราขาวที่นั่งเรียงรายสองข้างทาง...

ทันใดนั้นเอง จมูกและหูอันว่องไวของสายกินก็จับสัญญาณผิดปกติได้!

ฟุดฟิด... ฟุดฟิด...

มหาปราชญ์เคราขาวแถวหน้าสุดกำลังแอบเอามือคลำพุงตัวเองเบาๆ...

และแล้ว...

โครกคราก... จ๊อกกกกกกกก...

เสียงกระเพาะอาหารของเหล่าเซียนที่พยายามสะกดกลั้นไว้ พลันส่งเสียงครางประท้วงเบาๆ ดังเล็ดลอดออกมา เพราะกลิ่นเนยสดและพริกหม่าล่าจากเกวียนหน้าประตูที่โชยเข้ามาเตะจมูก!

มะลิตาลุกวาว ฉีกยิ้มกว้างอย่างมีชัย ชี้นิ้วตรงไปยังบัลลังก์มหาเทพทันที!

“มหาเทพคะ!” มะลิแผดเสียงใสแจ๋วก้องท้องพระโรง “จะมาเปิดศาลไต่สวนเรื่องเรือรบ... หรือความจริงแล้ว อิจฉาที่พวกเซียนข้างล่างได้กินของอร่อยกันแน่คะ?!”

มหาเทพสะดุ้งเฮือก พระพักตร์กระตุกยิกๆ “ส... สามหาว! เจิ้นเป็นถึงมหาเทพผู้ตัดกิเลส จะไปอิจฉาอาหารมนุษย์ได้อย่างไร!”

“ตัดกิเลสเหรอคะ?” มะลิหัวเราะร่า เดินนวยนาดกลางโถง “ถามจริงเถอะค่ะเหล่ามหาเซียนทั้งหลาย... ทนกินลูกกลอนลมปราณรสขี้เถ้ากับน้ำค้างจืดชืดมาหมื่นปีเนี่ย... ลิ้นไม่ชา ไม่เบื่อกันบ้างเหรอคะ?!”

มะลิหันไปสบตากับมหาปราชญ์เคราขาวแถวหน้า

“ถามใจตัวเองดูสิคะคุณตาเคราขาว... เมื่อกี้กลิ่นเนยสดกับพริกหม่าล่าลอยเข้ามา ท้องร้องดัง จ๊อก ขนาดนั้น น้ำลายสอเต็มปากแล้วใช่ไหมคะ?!”

มหาปราชญ์เคราขาวสะดุ้งโหยง รีบยกมือขึ้นปิดปาก แต่ไม่ทันเสียแล้ว...

เอื๊อกกกกกกกกกก!

เสียงกลืนน้ำลายอันดังลั่นของมหาปราชญ์ ดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่วท้องพระโรงหยกขาว!

ตามมาด้วยเสียงกลืนน้ำลายของเหล่าเซียนนับร้อยคนที่ประสานเสียงกันดัง เอื๊อก! เอื๊อก! เอื๊อก! ระงมไปทั้งห้องโถง! ทุกคนหน้าแดงก่ำ เลิ่กลั่กมองหน้ากันด้วยความอับอายขายขี้หน้าขั้นสุดยอด!

มหาเทพบนบัลลังก์ถึงกับยกพระหัตถ์ขึ้นกุมขมับ พระศอ (คอ) ขยับกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อกใหญ่ เพื่อรักษามาดผู้สูงส่งเช่นกัน!

“เอาละค่ะ! ในเมื่อทุกคนตบะแตกกันหมดแล้ว... เรามาคุยภาษาคนมีอันจะกินกันดีกว่า!”

มะลิดีดนิ้วดัง เป๊าะ!

“พี่หัวมะนาว! พี่โม่เฟิง! เจ้าส้ม! ขนอุปกรณ์ทำมาหากินเข้ามาเดี๋ยวนี้ค่ะ!”

ปังงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

สิ้นเสียงสั่งการ ทูตสวรรค์หัวล้านและโม่เฟิง ก็ช่วยกันแบก ‘กระทะทองคำมังกรแท้’ และ ‘หม้อไฟทองเหลืองสองช่อง’ วิ่งเข้ามาวางกระแทกลงกลางท้องพระโรงหยกขาว หน้าบันไดบัลลังก์มหาเทพพอดิบพอดีเป๊ะ!

ตามมาด้วย ‘เจ้าส้มยักษ์’ ที่คาบถังเนยสดแท้เกรดพรีเมียมเข้ามาวางดัง ตึง! และอาชูที่ถือตะกร้าเนื้อแกะหมักหม่าล่ากับเนื้อวัว A5 ลายหินอ่อนเข้ามาตั้งโต๊ะอย่างคล่องแคล่ว!

มะลิไม่รอช้า ควักก้อนเนยสดแท้ปาดลงบนกระทะทองคำมังกรแท้ทันที!

ซู่ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

ควันสีขาวอมส้มหอมกรุ่นของเนยสดละลายไฟ ผสานกับกลิ่นพริกหม่าล่าและเนื้อแกะหมักชั้นเลิศ พวยพุ่งตลบอบอวล ระเบิดฟุ้งกระจายไปทั่วท้องพระโรงหยกขาวในเสี้ยววินาที!

กลิ่นหอมของเนื้อสัตว์ย่างเนยสด... พุ่งทะลวงเข้าสู่โพรงจมูกของเหล่ามหาเซียนที่อดอยากมาหมื่นปีอย่างจัง!

โครกคราก... จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

คราวนี้เสียงท้องร้องคำรามของเหล่าเซียนนับร้อยดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านวิมานยิ่งกว่าฟ้าร้องกลางพายุ! น้ำลายสอไหลย้อยทะลักเปรอะเคราขาวกันเป็นแถว! แม้แต่มหาเทพบนบัลลังก์ พระหัตถ์ที่ถือคัมภีร์ยังสั่นระริก ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อสูดกลิ่นเนื้อย่างเข้าไปเต็มปอด!

มะลิยืนเท้าสะเอว ถือตะเกียบทองคำ ชี้หน้ามหาเทพและเหล่าเซียน ประกาศข้อเสนอการทูตสตรีทฟู้ดสะท้านสามภพอย่างฉะฉาน!

“มหาเทพคะ! ฟังข้อเสนอระดับวิน-วิน (Win-Win Solution) ของหนูให้ดีนะคะ!”

“หนึ่ง... เรื่องเรือรบร้อยลำพังยับ: แดนเซียนยอมเซ็นสัญญาสงบศึก ยกเลิกการเอาความ ไม่เปิดศึกสงครามระหว่างภพให้เสียเลือดเนื้อ!”

“สอง... เพื่อเป็นการชดเชย: หนู ในนามตัวแทนสตรีทฟู้ดปี 2026 จะเปิด ‘โควตาอาหารทิพย์สตรีทฟู้ดสูตรลับ’ หมูกระทะ ชาบู ปาท่องโก๋ ชานมไข่มุก และเนื้อแกะย่างเนย แจกจ่ายและเปิดสาขาให้เหล่าเซียนบนสวรรค์ได้ลิ้มลองรสชาติแห่งมรรคาที่แท้จริง!”

มะลิฉีกยิ้มกริ่ม แววตาสีทองคำพราวระยับ

“จะเลือกทำสงครามให้เจ็บตัวฟรี... หรือจะเลือกเซ็นสัญญาแล้วได้กินหมูกระทะร้อนๆ จิ้มน้ำจิ้มงาฉ่ำๆ ทุกวัน... เลือกมาเลยค่ะมหาเทพ!”

กริบ...

เหล่าเซียนทั้งสภามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ก่อนที่มหาปราชญ์เคราขาวจะค่อยๆ คลานเข่าออกมา ชูสองมือขึ้นฟ้า น้ำตาไหลพรากด้วยความหิว:

“กราบทูลมหาเทพ... ข้าพระองค์เห็นว่า... สัญญาสงบศึกนี้เปี่ยมล้นไปด้วยเมตตาธรรมและรสชาติแห่งมรรคาแท้จริงพะยะค่ะ! เซ็นเถิดพะยะค่ะมหาเทพ ข้าพระองค์อยากกินเนื้อย่างงงงงง!”

“เซ็นเถิดพะยะค่ะ! พวกเราอยากกินหมูกระทะพะยะค่ะ!” เหล่าเซียนนับร้อยพร้อมใจกันคุกเข่าร้องขอทั้งน้ำตา!

มหาเทพบนบัลลังก์: “...!!”

มหาเทพมองกลิ่นควันเนื้อย่างที่ลอยมาเตะจมูก สลับกับมองเหล่าเซียนที่ตบะแตกคุกเข่าร้องขออาหาร พระหัตถ์สั่นระริก พระพักตร์กระตุกยิกๆ... พยายามสะกดจิตใจอย่างหนักหน่วงเพื่อรักษามาดผู้ปกครองสวรรค์!

และในวินาทีอันแสนชุลมุนและเปี่ยมไปด้วยชัยชนะนั้นเอง...

ฟึ่บ!

วงแขนแกร่งอันอบอุ่นของเวินเชียนฟาน ดึงรั้งร่างบางของมะลิเข้าแนบอกกว้างอีกครั้งอย่างแนบแน่นต่อหน้าธารกำนัลทั้งสรวงสวรรค์!

ชินอ๋องโน้มใบหน้าคมคายหล่อเหลาลงมา บรรจงประทับริมฝีปากอุ่นจุมพิตลงบนหน้าผากมนของมะลิอย่างทะนุถนอม ลึกซึ้ง และอ่อนหวานที่สุดในชีวิต...

ก่อนที่พญามัจจุราชจะเงยหน้าขึ้น สบพระเนตรกับมหาเทพและเหล่าเซียนทั้งเก้าชั้นฟ้า แววตาคมกริบวาวโรจน์ไปด้วยจิตสังหารเหมันต์ทมิฬอันไร้ขีดจำกัด สุรเสียงทุ้มต่ำดุดันประกาศก้องกังวานสะท้านวิมานเซียน!

“จำคำของข้าไว้ให้ดี...”

ชินอ๋องกระชับร่างภรรยาแน่นขึ้น แผ่รังสีปกป้องครอบคลุมทั่วร่างนาง

“สัญญานี้มีขึ้นเพื่อความสุขของภรรยาข้าเท่านั้น... หากผู้ใดในแดนเซียนกล้าตุกติก กล้าหักหลัง หรือทำให้ภรรยาข้าต้องเสียหยาดเหงื่อแม้แต่หยดเดียว... ข้า เวินเชียนฟาน จะนำกระบี่มัจจุราชขึ้นมาฟาดฟันตำหนักหยกเก้าชั้นฟ้าให้แหลกสลายคามือ!”

มะลิที่อยู่ในอ้อมกอดของสามี หลุดยิ้มหวานจับใจ สองมือโอบรอบเอวแกร่งของเขาอย่างมั่นใจ

บนบัลลังก์สูงสุด มหาเทพและเหล่าเซียนต่างมองภาพสตรีตรงหน้าด้วยความยำเกรงอย่างแท้จริง... ทุกคนในแดนสวรรค์ยังคงปักใจเชื่อสนิทใจว่า นางคือ "เซวียนหยวนเหมย องค์หญิงเก้าผู้ถือครองสายเลือดมังกรบรรพกาลตัวจริง" ที่จุติลงมาเพื่อเปลี่ยนแปลงกฎสวรรค์!