ตอนที่ 56

ยามเซินปลายๆ (เวลาคู่ขนานกับแดนสวรรค์) ณ ห้องพยาบาลส่วนตัว ตำหนักยมทูต มิตินรกภูมิ

กลิ่นสมุนไพรต้มรสขมปี๋อบอวลไปทั่วห้องศิลาใต้พิภพ...

บนเตียงพยาบาลศิลาเย็นเยียบ ร่างทิพย์โปร่งแสงของ ‘ยมทูตหมายเลข 7’ กำลังนั่งพิงหมอนใบหนาในสภาพสุดแสนจะอนาถารัดรันทด! ศีรษะถูกพันด้วยผ้าพันแผลสีขาวรอบกบาลประหนึ่งมัมมี่อียิปต์โบราณ เสื้อคลุมยมทูตสีดำขาดวิ่นเป็นริ้วๆ มีรอยไหม้เกรียมจากสายฟ้าสวรรค์ที่สะท้อนใส่

ในมือซ้ายของยมทูต ถือถ้วย ‘ยาต้มบำรุงวิญญาณรสขมระดับนรกแตก’

ส่วนมือขวา... กำลังถือม้วน ‘เทปกาวสีเงินเหนียวพิเศษ’ บรรจงพันดามรอยหักของ ‘พัดเวทมนตร์นรก’ ที่หักสะบั้นสองท่อนอย่างทุลักทุเล!

แคว่กกกกก! แปะ!

“โอยยยย... หลังข้า... กบาลข้า...” ยมทูตครางกระซิกๆ น้ำตาเล็ด “เกือบไปแล้ว... เกือบโดนสายฟ้าสวรรค์เป่ากบาลแยก ดวงวิญญาณจางหายไปครึ่งร่าง พัดคู่ชีพก็หักสองท่อนจนต้องเอาเทปกาวมาแปะดามไว้เนี่ย!”

ยมทูตยกถ้วยยาต้มขึ้นซดดัง อึก... อึก... พลางสะบัดมือขวาเบาๆ ร่ายมนตร์เปิด ‘กระจกส่องภพสะท้อนวิญญาณ’ บานเล็กตรงหน้า

“ป่านนี้นังหนูมะลิคงโดนทัพเรือรบสวรรค์บดขยี้แหลกเป็นผุยผง หรือไม่ก็โดนจับล่ามโซ่ขังคุกสวรรค์ไปแล้วแน่ๆ...” ยมทูตถอนหายใจยาว พึมพำด้วยความผวา “ขืนนางตายรอบสองตรงนี้... ข้าโดนท่านพญายมลากไปต้มยำทำแกงในกระทะทองแดงแปดแสนล้านปีแน่ ขอส่องดูหน่อยซิว่ายังมีลมหายใจอยู่ไหม...”

วูบบบบบบบบบบ!

ผิวน้ำในกระจกส่องภพกระเพื่อมไหว ก่อนจะฉายภาพมิติแดนสวรรค์เบื้องบนแบบคมชัดระดับ 4K Ultra HD!

ทว่า... ภาพที่ปรากฏสู่สายตาของยมทูต...

มันมิใช่ภาพคุกมืดสวรรค์! มิใช่ภาพลานประหาร! และมิใช่ภาพมะลิถูกล่ามโซ่ตรวน!

แต่ภาพในกระจก... คือภาพของ ‘มะลิ’ ในชุดฮั่นฝูสีชมพูกลีบบัว กำลังยืนเท้าสะเอวอย่างอหังการ มือขวาถือตะเกียบทองคำเคาะขอบกระทะทองคำมังกรแท้ดัง เป๊าะ! เป๊าะ! ชี้นิ้วสั่งการอยู่ใจกลางท้องพระโรงตำหนักหยกสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!

โดยมี ‘มหาเทพผู้ปกครองแดนเซียน’ นั่งกุมขมับ พระหัตถ์สั่นระริกอยู่หน้าเตาหมูกระทะควันฉุย! และเบื้องล่างบันไดหยก มีเหล่ามหาเซียนเคราขาวนับร้อยคนที่นั่งคุกเข่าพนมมือ น้ำลายไหลย้อยเปรอะเครา ร้องไห้โฮขอร้องให้มะลิย่างเนื้อให้กิน!

กริบ...

ลูกตาของยมทูตหมายเลข 7 เบิกกว้าง... ค่อยๆ ขยายโตจนแทบจะถลนหลุดจากเบ้า!

ยาต้มบำรุงวิญญาณที่เพิ่งกลืนลงคอไปครึ่งอึก...

พรวดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!

ยมทูตสำลักยาต้มพุ่งพรวดเป็นสายน้ำพุใส่กระจกส่องภพเต็มเหนี่ยว!

“แค่กๆๆ! แค่ก! เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!”

ยมทูตแหกปากแผดเสียงหลงลั่นห้องพยาบาลนรกจนผนังหินแตกร้าว! มือไม้สั่นจนถ้วยยากระดอนหลุดมือตกลงพื้นดัง เพล้ง!

“น... นังหนูมะลิ!! ข้าอุตส่าห์ยอมพัดหัก ยอมกระอักเลือดวิญญาณหนีตายกลับนรกภูมิ... แต่นี่เจ้า... เจ้าดันปีนขึ้นไปเปิดร้านหมูกระทะบนหัวมหาเทพเนี่ยนะโว้ยยยยยยยยยยยยยยย!!”

ยมทูตเอามือสองข้างกุมขมับที่พันผ้าก๊อซ กรีดร้องโหยหวนจนวิญญาณแทบหลุดลอย

“มหาเทพเบื้องบนกำลังจะเคลิ้ม! สภาเซียนกำลังจะตบะแตก! แล้วถ้าเกิดมีเทพองค์ไหนหยิบ ‘แว่นแก้วส่องวิญญาณ’ มาตรวจดูเนื้อแท้ของวิญญาณนางขึ้นมา... ความลับเรื่องวิญญาณสาวปี 2026 สลับร่างผิดฝาผิดตัวมิแตกโพละกลางสภาสวรรค์หรอกเรอะ?!”

ยมทูตลนลานจนสะดุดชายผ้าคลุมล้มหน้าคว่ำ ก่อนจะรีบตะเกียกตะกายลุกขึ้น คว้าพัดดามเทปกาวและกระเป๋ายา ยัดใส่กระเป๋าเสื้ออย่างบ้าคลั่ง!

“ไม่ได้การแล้ว! ขืนปล่อยให้นังหนูเปิดร้านอาหารคนเดียว ความแตกแน่! ข้าต้องรีบลอบขึ้นสวรรค์ไปเป็น ‘หน่วยลบพิรุธเฉพาะกิจ’ เดี๋ยวนี้โว้ยยยยยยยยยย!!”

ฟึ่บ! วูบบบบบ!

ร่างทิพย์ของยมทูตในสภาพพันผ้าก๊อซรอบหัว สลายตัวกลายเป็นควันดำ มุ่งหน้าลอบแทรกซึมขึ้นสู่แดนสวรรค์เบื้องบนอย่างรวดเร็วปานจรวดมิสไซล์!

ยามโหย่ว (ประมาณ 17.30 น.) ณ ท้องพระโรงใหญ่ ตำหนักหยกสวรรค์เก้าชั้นฟ้า

ซู่ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!

กลิ่นเนยสดแท้เกรดพรีเมียมที่ละลายบนกระทะทองคำมังกรแท้ ผสานกลิ่นเนื้อแกะหมักพริกหม่าล่าและเนื้อวัว A5 ลายหินอ่อน ยังคงส่งควันหอมฉุยตลบอบอวลไปทั่วท้องพระโรงหยกขาวดั่งม่านหมอกสวรรค์

ตรงหน้าบันไดบัลลังก์เก้าสิบเก้าขั้น...

โต๊ะหยกขาวตัวยาวถูกยกมาตั้งไว้เป็น ‘โต๊ะลงนามสัญญาสัมปทานประวัติศาสตร์สามภพ’

มะลิในชุดฮั่นฝูสีชมพู ยืนเท้าสะเอว สองตาวาววับดั่งเหยี่ยวล่าเหยื่อ โดยมี ‘เวินเชียนฟาน’ ยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งของชินอ๋องยังคงโอบรัดเอวคอดของนางไว้แน่นหนา สกินชิปแนบชิดไม่ยอมปล่อยให้ห่างกายแม้แต่คืบเดียว มืออีกข้างวางทาบบนด้ามกระบี่มัจจุราช แผ่รังสีเหมันต์ทมิฬข่มขู่สภาเซียนจนไม่มีใครกล้าสบตา

บนโต๊ะหยก... มะลิควัก ‘ม้วนกระดาษร่างสัญญาฉบับพิเศษ’ ความยาวแปดศอก ออกมากางคลี่พรวดออกไปจนสุดโต๊ะ!

ตัวอักษรพู่กันถูกเขียนเรียงรายละเอียดยิบ แบ่งเป็นข้อย่อย ก. ข. ค. ประหนึ่งสัญญาจัดซื้อจัดจ้างและสัมปทานโครงการเมกะโปรเจกต์ระดับชาติของปี 2026!

“เอาละค่ะมหาเทพ!” มะลิเคาะตะเกียบทองคำกับโต๊ะหยกดัง เป๊าะ! “เพื่อความโปร่งใส ตรวจสอบได้ และวิน-วินทั้งสองฝ่าย (Win-Win Solution) หนูขอสรุปเงื่อนไขใน ‘สัญญาสัมปทานอาหารทิพย์สตรีทฟู้ดเก้าชั้นฟ้า’ ให้ฟังชัดๆ อีกรอบนะคะ!”

มหาเทพผู้สูงส่งบนบัลลังก์ พระหัตถ์ที่ถือพู่กันทองคำสั่นระริก พระศอ (คอ) ขยับกลืนน้ำลายลงคอดัง เอื๊อก! เมื่อสายตามองลอดผ่านกระดาษสัญญา ไปเห็นเนื้อแกะย่างเนยที่กำลังหยดไขมันฉ่ำๆ อยู่บนเตา

“ว... ว่ามาสิ ทายาทมังกรบรรพกาล” มหาเทพตรัสสุรเสียงกระแอมเบาๆ เพื่อรักษามาด

มะลิยิ้มหวาน กางนิ้วชี้แจงทีละข้ออย่างฉะฉาน:

“ข้อที่หนึ่ง: สภาสวรรค์ยอมเซ็นสัญญาสงบศึกถาวร ยกเลิกการเอาความคดีถล่มเรือรบหนึ่งร้อยลำ และห้ามส่งทหารสวรรค์ลงไปรบกวนแคว้นต้าซิงและมหาจักรวรรดิบูรพาอีกเด็ดขาด!”

“ข้อที่สอง: ทางเราขอรับสิทธิ์สัมปทานเช่าพื้นที่ ‘ลานหินหยกหน้าประตูสวรรค์ทิศใต้ (South Heavenly Gate)’ แบบเอ็กซ์คลูซีฟ เพื่อจัดตั้ง ‘แฟรนไชส์หมูกระทะและสตรีทฟู้ดเก้าชั้นฟ้า สาขา 1 (Upper Realm Flagship Store)’ โดยไม่มีการเก็บภาษีย้อนหลัง!”

“และข้อที่สาม... ข้อนี้สำคัญที่สุดสำหรับมหาเทพและเหล่าเซียน!” มะลิขยิบตาข้างหนึ่ง “เพื่อเป็นการชดเชยค่าเช่าพื้นที่ หนูจะเปิด ‘โควตาบัตร VIP หมูกระทะทองคำวันละ 1 เตา’ ส่งตรงถึงตำหนักมหาเทพทุกเย็น! พร้อมโควตาเนื้อแกะย่างเสียบไม้ไม่อั้น แลกกับการที่สวรรค์ต้องให้ความคุ้มครองความปลอดภัยระดับเทพสูงสุดแก่ร้านของหนู!”

กริบ...

เหล่าเซียนทั้งสภาที่นั่งคุกเข่าอยู่ด้านล่าง พอได้ยินคำว่า ‘หมูกระทะวันละ 1 เตา’ ถึงกับส่งเสียงฮือฮา น้ำลายสอเต็มปาก!

มหาปราชญ์เคราขาวรีบคลานเข่าเข้ามากระซิบข้างบัลลังก์ทั้งน้ำตา: “มหาเทพพะยะค่ะ... ข้อตกลงนี้เปี่ยมล้นไปด้วยเมตตาธรรมอันหาที่สุดมิได้พะยะค่ะ! เซ็นเถิดพะยะค่ะ หากไม่เซ็น ข้าพระองค์คงต้องตบะแตกตายเพราะความหิวเนื้อย่างเป็นแน่แท้!”

“เซ็นเถิดพะยะค่ะมหาเทพ!” เหล่าเซียนนับร้อยประสานเสียงอ้อนวอนระงม!

มหาเทพสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นเนยสดหอมกรุ่นพุ่งทะลวงเข้าสู่โพรงจมูกจนจิตใจสั่นคลอนอย่างรุนแรง พระหัตถ์ที่สั่นเทาไม่อาจต้านทานพลังอำนาจแห่งของทอดและของย่างได้อีกต่อไป!

“ต... ตกลง! เจิ้นเห็นแก่ความสงบสุขของสามภพ... มิได้เห็นแก่เนื้อย่างเลยแม้แต่น้อย!”

ปั่ก!!

มหาเทพสะบัดพู่กันทองคำ ประทับ ‘ตราหยกเทวะเก้าสวรรค์’ สีแดงชาดลงบนม้วนกระดาษสัญญาของมะลิอย่างหนักแน่น!

“ดีลค่ะมหาเทพ! การค้าเป็นธรรม โปร่งใส มีผลบังคับใช้ทันที!” มะลิฉีกยิ้มกว้าง ม้วนเก็บสัญญายัดเข้ากระเป๋าซ่อนใต้กระโปรงอย่างไวปานสายฟ้าแลบ!

ยามโพล้เพล้ (ประมาณ 18.30 น.) ณ ลานหินหยกกว้างใหญ่ หน้าประตูสวรรค์ทิศใต้ (South Heavenly Gate)

ตึงงงงงง! ตึงงงงงง!

ขบวนเกวียนเสบียงทองคำสิบเล่มใหญ่ที่ขนเตาถ่าน กระทะทองคำ ถังเนยสด และวัตถุดิบชั้นเลิศ เคลื่อนพลออกจากท้องพระโรงหยก มาปักหลักตั้งค่ายอยู่ใจกลางลานหินหยกหน้าประตูสวรรค์ทิศใต้อย่างยิ่งใหญ่ตระการตา!

มะลิยืนเท้าสะเอว ชี้นิ้วสั่งการดั่งผู้จัดการกองถ่ายระดับมือโปร:

“พี่โม่เฟิง! แขวนป้ายผ้าไหมสีแดงทองตัวเบ้อเร่อตรงซุ้มเสาหินเดี๋ยวนี้ค่ะ!”

พรึ่บ!

ป้ายผ้าไหมสีแดงปักดิ้นทองคำขนาดสิบวา ถูกกางขึงตระหง่านอยู่เหนือประตูสวรรค์ทิศใต้ เปล่งประกายแสงสีทองวิบวับ:

“แฟรนไชส์หมูกระทะสวรรค์เก้าชั้นฟ้า สาขา 1 (Upper Realm Flagship Store)”

(บุฟเฟต์ปิ้งย่าง & ชาบูพรีเมียม สตรีทฟู้ดสูตรลับทะลวงวิญญาณ)

“เอาละค่ะทุกคน! มาแบ่งหน้าที่ประจำตำแหน่งกันเดี๋ยวนี้!” มะลิปรบมือดัง แปะๆ!

“ตำแหน่งแรก... ผู้จัดการฝ่ายบริการลูกค้า (Floor Manager): พี่ชายหัวมะนาว!”

‘ทูตสวรรค์หัวล้าน’ กบาลเตียนโล่งควันฉุย รีบก้าวออกมายืดอกอย่างภาคภูมิใจ สวมผ้ากันเปื้อนสีแดงทับเสื้อเกราะไหม้ ในมือถือพัดขนนกพร้อมรับแขก: “ขอน้อมรับตำแหน่งขอรับอาจารย์เตาไฟ! ข้าจะต้อนรับเหล่าเซียนดั่งญาติมิตรขอรับ!”

“ตำแหน่งที่สอง... หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยและการ์ดหน้าร้าน (Head of Bouncer): เจ้าส้มยักษ์!”

“แง่มมมมมมมม! (เหมียวววว~)”

‘เจ้าส้มยักษ์’ (พยัคฆ์ทมิฬเก้าหาง) ที่ผูกโบผ้าไหมสีแดงขนาดยักษ์ ทิ้งตัวลงนอนหมอบขวางทางเข้าหน้าร้านพุงกระเพื่อม หางเก้าเส้นสะบัดพัดลมเย็นฉ่ำ ลิ้นยาวเลียปากรอเศษเนื้อแกะอย่างอารมณ์ดี!

“และตำแหน่งที่สาม... ตำแหน่งที่สำคัญที่สุดในโลก!” มะลิหันไปสบตาสามีรูปงามข้างกาย “แคชเชียร์คุมโต๊ะเก็บเงิน & บอดี้การ์ดส่วนตัวของหนู: คุณพี่เวินเชียนฟานค่ะ!”

เวินเชียนฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักลึกยกยิ้มละมุนอย่างตามใจ ชินอ๋องนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แกะสลักข้างเคาน์เตอร์หีบสมบัติทองคำอย่างผึ่งผาย ก่อนจะสอดแขนแกร่งเข้าช้อนประคองร่างบางของมะลิขึ้นมา...

ฟึ่บ!

“ว้าย! คุณพี่!” มะลิร้องอุทานเบาๆ

ชินอ๋องดึงมะลิขึ้นมานั่งเกยซ้อนอยู่บนตักกว้างของเขาหน้าตาเฉย! ท่อนแขนข้างหนึ่งโอบรัดเอวคอดของนางไว้แน่นหนา แผ่นหลังของมะลิแนบชิดกับแผงอกแกร่งอุ่นจัด ส่วนมืออีกข้างของชินอ๋องวางทาบบนด้ามกระบี่มัจจุราช แววตาคมกริบกวาดมองลานกว้างอย่างเย็นเยียบ

“เจ้าต้องนั่งตรงนี้... ข้างกายข้า” ชินอ๋องกระซิบชิดริมหูนาง สุรเสียงทุ้มต่ำดุดัน “หน้าที่เก็บเงินข้าจะจัดการให้ ส่วนหน้าที่ของเจ้า... คืออยู่บนตักข้า และห้ามให้บุรุษหน้าไหนมองหน้าเจ้าเกินสองวินาที!”

มะลิหน้าแดงแจ๋ เอาศอกถุ้งอกเขาแก้เขิน: “คุณพี่คะ! นี่มันหน้าร้านนะ คนมองกันเต็มแล้วเนี่ย!”

“ผู้ใดกล้ามอง... ข้าจะฟันลูกตามันเดี๋ยวนี้” ชินอ๋องตอบหน้าตาย ปล่อยไอเย็นยะเยือกแผ่ออกมาเบาๆ จนพื้นหินรอบเคาน์เตอร์เริ่มจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง!

โม่เฟิงและอาชูที่ยืนอยู่ข้างๆ ต้องรีบยกมือขึ้นปิดหน้า... แต่แอบกางนิ้วออกมองลอดช่องด้วยความฟินแก้มแตก!