مشاركة

บทที่ 8

last update تاريخ النشر: 2026-07-10 00:42:40

8

          “นี่ๆเธอ ฉันได้ยินมาว่าจางลี่จะขุดหลุมทำบ่อปลาที่หลังบ้านด้วยนะ”

          “จริงเหรอ เธอเอาเงินมาจากไหนตั้งเยอะแยะ”

          “นั่นสินะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน”

          นี่ไม่สิ่งที่ชาวบ้านทั่วไปจะพูดออกมาให้ได้ยินกันง่ายๆว่าใครเป็นคนยังไง แต่สำหรับชาวบ้านบางคนที่ไม่สนห่าเหวอะไรก็มักจะเอาเรื่องของคนอื่นมาเล่าสู่กันฟังอย่างสนุกปาก ใช่แล้ว หญิงวัยกลางคนสองคนนี้ที่ดูใบหน้าเป็นตัวประกอบพวกนี้หยิบยกเอาเรื่องของจางลี่มาพูดคุยกัน

          “ไม่แน่นะว่าบางทีเธออาจจะเอาเงินมาจากคุณยายอี้ก็ได้นะ”

          “เป็นไปได้ ก็คุณยายอี้น่ะทั้งใจดีและเชื่อคนง่ายอยู่ด้วย”

          “ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ฉันแล้วสงสารคุณยายอี้”

          หญิงวัยกลางคนสองคนนี้ก็พูดไปตามที่ไม่ได้เห็นเป็นความจริง แต่พวกเธอพากันคิดและแต่งขึ้นมาว่ามันน่าจะเป็นอย่างนั้น ซึ่งมันไม่ใช่เลยสักนิด

          เจียงและเหนียง หญิงวัยกลางคนที่ชาวบ้านละแวกนี้รู้จักเป็นอย่างดีว่าชอบเอาเรื่องของชาวบ้านคนอื่นมาเล่าสู่กันฟัง ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องใส่สีเติมสีเข้าไปเพื่อเพิ่มความอรรถรสในการนินทาว่าร้ายมากยิ่งขึ้น อย่างเช่นตอนนี้ พวกเธอนินทาว่าร้ายจางลี่โดยไม่สนใจว่าจะถูกหรือผิด ขอให้ได้นินทาก็เพียงพอ

          “นี่เหนียง พวกเราลองไปถามเธอดูดีไหมว่าเธอเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ”

          “เอาสิ ไปถามเลยเจียง”

          เจียงและเหนียงรู้ดีอยู่แล้วว่าจางลี่นั้นขายของอยู่บริเวณหน้าบ้านที่เธอเช่าอาศัยอยู่ แต่พวกเธอไม่คิดว่าแค่ขายเนื้อแดดเดียวและถังหูลู่จะได้เงินมากมายจนสามารถสร้างเนื้อสร้างตัวได้ แถมยังมีความคิดที่จะขุดบ่อเลี้ยงปลาอีก

          ทว่าหญิงวัยกลางคนทั้งสองคนนี้ก็ยังไม่ได้ไปถามจางลี่เพื่อความอยากรู้ แต่พวกเธอนั้นนินทาชาวบ้านคนอื่นกันต่อ

          “อีพวกเปรตพวกนี้ ว่างกันมากสินะถึงได้ว่างมานินทากู”

          จางลี่ที่อยู่ภายในบ้านเช่านั้นเธอได้ยินทุกคำพูดของมนุษย์ป้าพวกนี้ตั้งแต่แรกจนมาถึงตอนนี้ เธอไม่รู้เหมือนกันว่าพวกมนุษย์ป้าจงใจพูดคุยกันให้เธอได้ยินหรือว่าอะไรกันแน่ แต่เธอก็ไม่ได้สนใจ เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาของพวกวัยกลางคนที่ชอบนินทาว่าร้ายชาวบ้าน ครั้งนี้เธอก็เลยปล่อยไปก่อน ถ้าหากมันมากขึ้นก็คงจะใช้วิธีการตามแบบของเธอ

          “ถ้ากูได้ยินพวกมึงนินทากูอีกนะ เจอกูแน่”

          จางลี่พูดกับตนเองก่อนจะหันไปสนใจเตรียมของเอาไว้ขายในวันพรุ่งนี้ เธอก็เลยไม่ได้อะไรกับมนุษย์ป้าสองตัวที่กำลังนินทาว่าร้ายชาวบ้านคนอื่น

          .

          .

          .

          มองคนอื่นในแง่ร้ายไม่ดีหมดเลยกูดีคนเดียว เห็นใครดีกว่าหน่อยทนไม่ได้ อกอีแม่จะแตก

ต้องคอยด่าต้องนินทาต้องเหน็บแนมอิจฉาริษยาเขา ผลสุดท้ายชีวิตบัดซบ จนลูกเดียวและตายห่าไป

ตกนรก

          คำพูดนี้เป็นคำพูดของอาจารย์ท่านหนึ่งได้กล่าวเอาไว้ มันเป็นคำพูดที่เหมาะกับคนชอบนินทาว่าร้ายชาวบ้านชาวช่องคนอื่นไปทั่วอย่างพวกมนุษย์ป้า

          (เราจะมัวมาสนใจพวกมนุษย์ป้าพวกนี้ไม่ได้ ชีวิตของเราตอนนี้กำลังไปได้สวย เราต้องมีชีวิตที่ดีกว่านี้)

          จางลี่บ่นกับตนเองในใจขณะที่กำลังทอดเนื้อแดดเดียวก่อนจะนำไปวางบนถาดเพื่อนำไปตั้งขายหน้าบ้าน

          เหมือนอย่างทุกครั้ง หลังจากจางลี่นำเนื้อแดดเดียวทอดกรอบออกมาวางขายหน้าบ้าน ชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้นก็พากันเข้ามาซื้อ ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็ขายหมดทันที ถังหูลู่เองก็หมดเช่นเดียวกัน

          “ขอบคุณมากนะคะที่มาอุดหนุน”

          จางลี่กลายเป็นที่รู้จักของชาวบ้าน เธอเป็นคนแปลกที่จู่ๆก็ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ในเมืองเสฉวน แต่ไม่มีใครรู้ว่าทำไมเธอได้มาอยู่ที่นี่ ยกเว้นมีเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเธอเป็นยังไง เธอผ่านอะไรมาบ้าง ใช่แล้ว ไห่เทารู้เรื่องนี้มาจากปากของจางลี่เอง แล้วเช้าสายวันนี้เขาก็มาหยุดอยู่หน้าบ้านของจางลี่ แล้วเธอในตอนนี้ก็กำลังเก็บของเข้าบ้านอย่างที่ไห่เทาเห็นอยู่ตอนนี้

          “จางลี่”

          “ไห่เทา นายเองเหรอ มีธุระอะไรที่นี่อีก”

          “เปล่า ฉันก็แค่แวะมาทักทายน่ะ”

          “งั้นเหรอ”

          จางลี่เห็นว่าไห่เทามาทักทายแล้วอยู่กับเธอด้วย ก็เลยให้ไห่เทามาช่วยเก็บของบ้าน อย่างน้อยก็จะได้เบาแรงลงบ้าง

          “ไห่เทา มาช่วยฉันเก็บข้าวของเข้าบ้าน

หน่อยสิ”

          “ได้ เดี๋ยวฉันช่วย”

          ไห่เทาทำตามที่จางลี่บอกทันที ไม่ใช่แค่นั้น จางลี่ยังให้ไห่เทาไปรดน้ำผักและให้อาหารไก่อีกด้วย แบบนี้ก็เท่ากับไห่เทาเป็นลูกน้องจางลี่น่ะสิ

          เรื่องที่ไห่เทาบอกนั้นจางลี่ยังไม่เชื่อว่าเขาจะมาแค่ทักทายตนเอง แต่เธอเก็บเรื่องนี้เอาไว้ยังไม่พูด คงเป็นหลังจากทำอะไรเรียบร้อยเสร็จก่อนนั่นแหละ

          “เสร็จสักที จางลี่ เธอมีอะไรให้ฉันช่วยอีกไหม”

          “ไม่มีแล้ว หมดแล้วน่ะ นายไปนั่งรอฉันหน้าบ้านที่แคร่ก่อนนะ เดี๋ยวฉันหาอะไรให้กิน”

          “อืม”

          ไห่เทาเป็นคนว่าง่าย ไม่ว่าจางลี่จะพูดอะไร เขาก็จะทำตามโดยไม่มีบ่นให้ได้ยินสักคำเดียว

          จางลี่เดินออกมาจากบ้านพร้อมกับถาดแตงโมที่ปอกเอาไว้ก่อนจะนำมันวางลงแคร่ที่มีไห่เทานั่งอยู่

          “นี่แตงโมหวาน”

          “ขอบคุณนะ”

          “ตอบแทนที่ช่วยฉันน่ะ ไม่ตอบขอบคุณหรอก ว่าแต่ว่านายคงไม่ได้มาทักทายฉันอย่างเดียวหรอกใช่ไหม”

          “ก็นะ ฉันก็แค่อยากรู้ว่าเธอทำอะไรอยู่น่ะ”

          “งั้นเหรอ”

          ในระหว่างที่พูดคุยกันนั้นจางลี่ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไห่เทาถึงได้หน้าแดง บางทีอาจเป็นเพราะเธอใช้งานไห่เทานั่นแหละ ไห่เทาถึงได้เหนื่อยแล้วก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างที่เห็น

          ...

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 30 2/2 จบ

    ดูเหมือนว่าจางลี่จะเหนื่อยแล้วหลับไปแค่นั้น ส่วนทางด้านซินเทียร์และคนรับใช้สองคนหมดสติไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ลุงหนานที่เข้ามาทีหลังก็พอจะเดาได้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำให้คุณลุงวัยกลางคนต้องกุมขมับ “ให้ตายสิ เด็กสมัยนี้ไม่รู้จักโตกันเลยนะ” “ขอโทษครับลุงหนาน ผมขอโทษที่เรื่องมันเป็นแบบนี้” “ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าลุงทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็แล้วกัน แต่อย่าได้มีเรื่องกันอีกล่ะ เข้าใจไหม” “เข้าใจแล้วครับ” . . . หลังจากเหตุการณ์ทะเลาะตบตีกันระหว่างจางลี่และซินเทียร์ก็ผ่านมาได้หนึ่งเดือนเต็ม แล้วในช่วงเวลาที่ผ่านมา จางลี่ก็ได้ไหว้วานให้ไห่เทาทำเรื่องบางอย่างขึ้นโดยการปล่อยข่าวลือว่าซินเทียร์นั้นมีชู้กับชายหนุ่มร่ำรวยคนหนึ่งในเมืองเสฉวน ทำไมถึงทำแบบนั้น ก่อนหน้านี้จางลี่ได้ให้ไห่เทาไปสืบเรื่องของซินเทียร์ แล้วไห่เทาบังเอิญไปเห็นซินเทียร์กำลังเดินควงแขนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งชายหนุ่มคนที่ว่าก็เป็นผู้ติดต่อธุรกิจกับเธอรวมไปถึงสามีของเธอด้วย แล้วข่าวลือนี้ก็ทำให้ความจริงของซินเทียร์ถูกเปิดเ

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 30 1/2 จบ

    30 เพียะ! เพียะ! เพียะ! จางลี่รัวฝ่ามืออรหันต์ใส่ซินเทียร์และคนรับใช้ของเธอ นี่ไม่ใช่สามรุมหนึ่งแต่เป็นหนึ่งรุมสาม ต่อให้มีคนเยอะกว่าแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรเธอได้ ซินเทียร์และคนรับใช้กลายเป็นกระสอบทรายโดยปริยาย “กูจะไม่หยุดจนกว่าจะตายไปข้างหนึ่ง อีห่ารากซินเทียร์! อีเปรตซินเทียร์!” ไม่มีใครหยุดจางลี่เอาไว้ได้ นอกเสียจากลุงหนานจะมาเห็น แต่นั่นก็เป็นเรื่องที่ขอร้องกันไม่ได้ด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าลุงหนานจะกลับมาเมื่อไหร่ จางลี่ก็เลยมันมืออย่างที่เห็น ชาวบ้านที่เข้ามาดูเรื่องทะเลาะของจางลี่ไม่มีใครเข้าไปห้าม พวกเขาตกใจและอึ้งในสิ่งที่เห็น แม้แต่มู่เฉินที่เจ็บตัวอยู่ก็ตกใจไม่คิดว่าภรรยาของเขาจะเป็นคนแบบนี้ ที่ผ่านมาจางลี่นั้นอ่อนแอไม่กล้าเผชิญหน้ากับใคร เธอเป็นคนขี้เกรงกลัว สั่งให้ทำอะไรเธอก็ยอมทำทุกอย่าง พอมาเห็นภาพเบื้องหน้าตอนนี้มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน “นี่คือจางลี่ในตอนนี้เหรอ” มู่เฉินพูดด้วยความอึ้ง “ใช่ เธอเป็นแบบนี้แหละ แล้วก็เป็นแบบนี้ตลอดไป” ไห่เทาพูดตอบมู่เฉินไปตามความจริ

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 29

    29 “มู่เฉิน” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับจางลี่เป็นฝีมือของซินเทียร์ทั้งหมด ก่อนหน้านี้ก็เรื่องของพ่อแม่ของจางลี่ ซินเทียร์พาพวกเขามาหาจางลี่ แล้วก็เรื่องนี้ด้วย เธอพามู่เฉินซึ่งเป็นสามีของจางลี่มาด้วยเช่นกัน นี่คือสิ่งที่ซินเทียร์ต้องการให้มันเป็น เธอทำไปเพื่อไม่ให้จางลี่ได้มีชีวิตอันสงบสุข (อีเปรตเอ๊ย!) ถึงแม้ว่าจะเจอกับสามีอย่างมู่เฉินที่ไม่ได้เจอกันมานานเป็นปีเธอก็ไม่ได้รู้เกรงกลัวเลยสักนิดเดียว สีหน้าที่ดูเกรงกลัวอีกฝ่ายนั้นไม่ใช่เกรงกลัวแต่อย่างใด แต่เธอแสดงสีหน้าด้วยความโกรธแค้นอย่างถึงที่สุด เธอแค้นมู่เฉินและแค้นซินเทียร์ ทำให้ไห่เทาที่เห็นอย่างนั้นเข้าใจผิดไป “จางลี่ กูตามหามึงมานานแสนนาน ไม่คิดเลยว่ามึงจะมาอยู่ที่นี่” “มู่เฉิน มึงตามหากูเหรอ มึงทำเพื่ออะไร กูกับมึงไม่ได้เป็นสามีภรรยากันอีกต่อไปแล้ว” “มึงกล้าปากดีกับกูเหรอ” “ก็มึงทำร้ายกูก่อน แล้วกูก็ไม่คิดที่จะกลับไปหามึงด้วย” “อีนี่!” ไห่เทาเห็นว่ามู่เฉินจะเดินเข้ามาทำร้ายจางลี่ เขาก็เลยมายืนขวางเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้จางลี่ได้รับ

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 28

    28 “เหอะ ไม่คิดเลยว่ามันจะใช้วิธีนี้เพื่อตัดครอบครัวออก ฮ่าฮ่าฮ่า แต่ว่า แค่นี้มันยังน้อยไปนะจางลี่ ฉันยังมีอะไรสนุกเตรียมเอาไว้ให้เธออีกเยอะ” ซินเทียร์ที่พูดบ่นอยู่ตอนนี้ เธอเองก็เป็นคนที่เห็นเหตุการณ์ว่าสวนส้มของจางลี่เกิดเรื่องอะไรขึ้น เรื่องที่ซินเทียร์บอกที่อยู่ของจางลี่ให้จางเหม่ยและจางหมิ่นซึ่งเป็นพ่อแม่ของเธอได้รู้นั้นก็เป็นแผนของซินเทียร์เพื่อที่จะทำให้จางลี่ได้รับผลกระทบและประสบปัญหา ซินเทียร์เองก็ไม่คิดว่าจางลี่จะกล้าต่อต้านพวกเขา แถมยังใช้คำพูดที่ไม่สมกับเป็นลูกที่เกิดมาโดยพวกเขา “ฉันรับรองได้เลยว่า ครั้งต่อไปเธอจะต้องไม่มีความสุขไปตลอดกาล ฮ่าฮ่าฮ่า” ซินเทียร์พูดทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้นก่อนจะเดินกลับพร้อมคนรับใช้หญิงสาวสองคน . . . เมืองเหอหนาน หญิงสาวร่างบางพร้อมกับคนรับใช้เป็นหญิงสาวสองคนยืนอยู่บริเวณหน้าบ้านหลังหนึ่งเพื่อมาพบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ในบ้านหลังนี้ พวกเธอไม่ได้รู้จักผู้ชายเจ้าของบ้านเป็นการส่วนตัว แต่ที่พวกเธออยากมาพบกับชายหนุ่มคนนี้ก็เพื่อต้องการทำบางอย่างซึ่งเป็นผลประโ

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 27

    27 นี่ไม่ใช่การประจานตนเอง แต่เป็นความอัดอั้นที่สะสมมานานของหญิงสาวร่างบางที่ต้องต่อสู้เพื่อตนเองมีชีวิตรอดจนมาถึงตอนนี้ จางลี่ได้พูดทุกอย่างออกมาทั้งหมดให้คนที่อยู่ในสวนส้มรับรู้เอาไว้ พวกลูกจ้าง พ่อค้าแม่ค้าและพวกชาวบ้านไม่มีใครนินทาว่าร้ายจางลี่เลย ทุกคนมีแต่ความเห็นอกเห็นใจที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องพบเจอเรื่องบัดซบเฉกเช่นนี้ “จางลี่ เธอไม่ผิดหรอก คนที่ผิดน่ะก็คือคนพวกนี้ต่างหาก อย่าไปสนใจคนแบบนี้เลยนะ พวกเราเอาใจช่วย” “ใช่แล้ว เธอเก่งมากเลยนะที่ผ่านเรื่องนี้มาได้ เธอเก่งที่สุด” “หนูไม่ต้องคิดมากนะจางลี่ สู้ๆนะ” “จางลี่ เธอเป็นคนดี ไม่ใช่คนเลว” “เธอเป็นผู้หญิงที่แกร่งมาก พวกเราเห็นมากับตาแล้ว” “พยายามเข้านะจางลี่ พวกเราคอยเอาใจช่วย” นี่เป็นเสียงของคนที่กรูกันเข้ามาดู พวกเขารู้จักจางลี่เป็นอย่างดี เพราะจางลี่มีชื่อเสียงและมีความสามารถคนหนึ่ง เธอเป็นที่น่านับถือของชาวบ้านละแวกนี้กันทุกคน แม้แต่ศัตรูก่อนหน้านี้อย่างมนุษย์ป้าเจียงและเหนียงก็ยังนับถือจางลี่กันเลย จางเหม่ยและจางหมิ่นถึงกับพูดไม่ออกว่าลูก

  • เกิดใหม่มาเป็นจางลี่ ยุค 80   บทที่ 26

    26 “ฮ่าฮ่าฮ่า มีความสุขที่สุดเลย เห็นหน้าอีจางลี่เวลาที่มันหงุดหงิดแล้วน่าสมเพชที่สุดเลย ฮ่าฮ่าฮ่า” ซินเทียร์ที่อยู่ภายในบ้านของสามี เธอมีความสุขที่ได้เห็นความทุกข์ของจางลี่ ซึ่งเธอเองก็อยู่ดูโดยไม่ให้จางลี่รู้เห็น เรื่องที่พ่อแม่ของจางลี่ได้รับเงินห้าพันหยวนเธอก็รู้เช่นกัน “ฉันไม่ต้องทำอะไรให้เสียเวลา ฉันก็แค่รอดูความฉิบหายของมันก็พอ แต่แค่นี้มันยังน้อยไป นี่พวกเธอ” “คะ” “ฉันมีเรื่องจะให้พวกเธอไปทำอีกเรื่องให้ฉันหน่อย” “เรื่องอะไรเหรอคะ” ซินเทียร์ได้วานให้คนรับใช้หญิงสาวสองคนไปทำกัน ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร แต่คงไม่ใช่เรื่องดีเป็นแน่ “เข้าใจแล้วนะ” “เข้าใจแล้วค่ะ” เมื่อได้รับคำสั่ง หญิงสาวคนรับใช้ทั้งสองก็เดินออกจากห้องนั่งเล่นภายในบ้านไปทันที “ความสนุกมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น ฮ่าฮ่าฮ่า คราวนี้แหละจางลี่ ชีวิตของเธอจะต้องจบลงแต่เพียงเท่านี้ ฮ่าฮ่าฮ่า” ท่าทางจะมีความสุขมาก มีความสุขกับความทุกข์ของคนอื่น นี่แหละตัวจริงของซินเทียร์ที่แม้แต่สามีวัยกลางคนก็ยังไม่เคยได้เห็น

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status