LOGINShare
ตอนที่ 30
publish date:
2026-10-21 21:43:20
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 30
สบู่ของนางขายดีมาก...เดิมทีสัญญาก็คือส่งให้ร้านของเถ้าแก่ฝานเดือนละหนึ่งร้อยก้อน แบ่งส่งสองรอบรอบละห้าสิบก้อน เถ้าแก่ฝานร้อนใจเพราะเดือนละร้อยก้อนตอนนี้ไม่พอขาย นางนั่งรถม้ามาที่หมู่บ้านด้วยตัวเองเพื่อเจรจาครั้งใหม่เสิ่นจือรู้ตั้งนานแล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องมาหานางแน่ๆ หากไม่มาตอนนี้อีกเดี๋ยวเก็บเกี่ยวเสร็จก็เข้าหน้าหนาวแล้ว หน้าหนาวหากหิมะตกทางเข้าหมู่บ้านก็จะถูกปิดไปนานหลายเดือน การเดินทางย่อมลำบากและเสี่ยงอันตราย“แม่นางเสิ่นข้ามาเพราะมีเรื่องเจรจา”“เชิญเถ้าแก่ฝานกล่าวมาได้เลย”“เจ้าก็รู้ว่าตอนนี้สบู่ของเจ้าเป็นสินค้ายอดนิยมของที่นี่ไปแล้ว แม้แต่สบู่ที่มาจากเมืองหลวงยังไม่อาจสู้สบู่ของเจ้าได้ กำลังการผลิตของเจ้าตอนนี้น้อยเกินไป มิสู้เจ้าเพิ่มกำลังคนและส่งให้ข้าสักเดือนละสามร้อยก้อน ข้าคิดจะขยายการค้าสบู่ไปยังสาขาที่เมืองอื่นๆ หากเจ้าตกลงเรื่องรับส่งสินค้าข้าจะส่งคนเข้ามารับถึงหน้าบ้านเจ้า”เสิ่นจือยิ้มที่มุมปาก “บอกท่านตามตรง ที่ข้าไม่เพิ่มกำลังคนก็เพราะไม่อยากให้สูตรที่ตกทอดกันมาถูกผู้อื่นล่วงรู้”“เจ้าก็ทำสัญญากับพวกเขา หากสูตรรั่วไหลก็นำสัญญากับคนส่งทางการ?”“แต่มันไม่คุ้มนี่ สูตร
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 29
จากจุดที่นางกำลังวิ่งไปมองเห็นคนตระกูลหยาง หยางเหยียนกับน้องชายสองคนในมือมีลิ่มไม้ยาวๆ จ้วงแทง ถึงอย่างนั้นหนังหมูป่าลิ่มไม้แหลมอันเดียวก็ยังยากจะรับมืออยู่ดี หวังเอ้อร์ตะโกนบอกนางให้กลับไป เสิ่นจือแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน นางเงื้อมีดพร้าจากนั้นวิ่งเข้าไปหาหมูป่าตัวที่ใหญ่ที่สุด!!!“ย้าก!!” นางฟันลงไปสุดแรงเพราะหมูป่าตัวนั่นวิ่งเข้ามาหานางแล้วทุกอย่างชุลมุนมาก หมูป่ากลุ่มนี้ไม่รู้หลงมาอย่างไรจึงมาถึงนาข้าว ส่วนหนึ่งของนาข้าวถูกเหยียบย่ำเละเทะ เสิ่นจือฟันมีดลงไปอีกครั้งด้วยความโกรธ คราวนี้เจ้าหมูป่าแน่นิ่งไป นางไม่ทันมองแต่เล็งหมูป่าอีกตัว ตอนส่งเสียงและเงื้อมีดขึ้นอีกครั้งหมูป่าที่วิ่งเข้ามาก็หันหลังกลับราวกับหวาดกลัว นางฟันลงไปโดนกลางหลังของมันเลือดพุ่ง...เสียงตะโกนของนางดังลั่นนาข้าว ชาวบ้านมาถึงแล้วและช่วยกันขับไล่หมูป่ากลับขึ้นเขา เสิ่นจือทิ้งมีดจากนั้นนั่งลงมองนาข้าวที่เสียหายด้วยความเสียดาย ขอบตาของนางร้อนผ่าวก้มลงแตะรวงข้าวที่ใกล้จะได้เก็บเกี่ยว ทว่าตอนนี้กลับถูกย่ำยีจนจมโคลน“ไอ้หมูป่าน่าตาย!!!” สายตาเหวี่ยงไปยังหมูที่นางสังหาร ทุกคนสะดุ้งเฮือก...เสิ่นจือเบิกตา “นั่นอะไร”หวังต
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 28
หวังต้ามองน้องสาวและกำลังจะปฏิเสธ “หากไม่รับข้าก็ล้มเลิกทั้งหมด” เขาหุบปากทันควัน “ข้าไม่ใช่ว่าไม่อยากแบ่งปัน แต่ท่านก็รู้ว่าตอนนั้นพี่สะใภ้รองเป็นอย่างไร หากให้นางเข้ามาช่วยสูตรทำสบู่ของข้าสักวันต้องรั่วไหลแน่ ข้าไว้ใจเสี่ยวม่ายกว่านาง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าข้าไม่ไว้ใจท่านกับพี่สะใภ้ใหญ่นะ ข้าต้องทำตัวเป็นกลางไม่ให้นางมาหาเรื่องพวกท่าน หาเรื่องข้า หรือหาเรื่องด่าทอพี่รองอีก” ตอนนี้ดูเหมือนดีแต่ใครเล่ารับประกันว่านางจะดีไปตลอด ก็เหมือนกับที่คนที่นี่ไม่เชื่อว่านางอาจไม่ดีไปตลอดนั่นละ“พวกเราเข้าใจ” ลั่วซื่อพยักหน้า “เจ้ายอมให้โต้วโต้วกับเสี่ยวม่ายไปช่วยก็ดีมากแล้ว ดีมากจริงๆ”ทำสบู่จะว่าง่ายก็ง่ายจะว่ายากก็ยาก ที่สำคัญคือความเข้มข้นของน้ำด่าง ดังนั้นแม้จะรู้ว่าทำยังไงก็ไม่ได้หมายความว่าจะออกมาดี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำออกมาไม่ได้เช่นกัน เสิ่นจือรู้ว่าการค้านี้อย่างไรก็ยังไม่อาจบอกได้ว่ามั่นคงถาวร หาเงินได้ตอนนี้ก็นับว่าดีแล้ว วันหน้านางค่อยหาวิธีทำเงินด้วยวิธีอื่นนี่เป็นคืนแรกที่บ้านของหวังต้าย้ายออกไป มองลานบ้านโล่งๆ นางรู้สึกโหวงเหวงอยู่บ้าง ตอนคิดจะหันไปปิดประตูก็มองเห็นศีรษะเ
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 27
นึกไม่ถึงสองแม่ลูกตัวน่ารังเกียจเองก็มากับเขาด้วย เสิ่นจือที่อาบน้ำสระผมตัวหอมมองนางจี้กับเสิ่นหู สายตาของพวกนางเห็นชัดว่าละโมบยิ่ง จ้องมองเนื้อหมูป่าที่พี่ชายพี่สะใภ้กำลังเก็บเข้าบ้าน“ล้วนเป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน ในเมื่อจะทำตัวใจกว้างเหตุใดไม่แบ่งๆ คนอื่นไปกินเล่า เหตุใดต้องทำมาเป็นขายให้ชาวบ้านกัน เห็นชัดว่าแสร้งทำเป็นใจดี อีกอย่างหมูป่าตัวใหญ่ขนาดนั้นเนื้อคงจะเหนียวน่าดู อร่อยหรือไม่ก็ไม่รู้ ข้าว่านะเหม็นสาบน่าดูเลยละสิ”“ท่านลุงหัวหน้าหมู่บ้านเจ้าคะ ซี่โครงย่างเกลือหอมหรือไม่เจ้าคะ!” นางตะโกนเข้าไปในบ้าน“หอมสิ!”“เนื้อนุ่มหรือไม่เจ้าคะ”“นุ่ม!”เสิ่นจือหัวเราะ “ร้อยอิแปะต่อชั่ง ไม่มีเงินก็ไสหัวกลับบ้านไป! คนอื่นเขาควักเงินจ่ายไม่มีใครเขาบ่นกัน ท่านป้าจี้ท่านไม่ซื้อแต่ติโน่นนี่เช่นนั้นก็เชิญไปซื้อในตัวอำเภอชั่งละสองร้อยอิแปะเถิด”สองแม่ลูกโกรธจนหน้าแดง “เจ้าเด็กไม่รู้จักผู้อาวุโส ข้าแก่จนเป็นแม่เจ้าได้เลยนะ”“ไม่ละขอบคุณ ท่านแม่ของข้าใจดีกว่านี้เยอะ ไม่มีทางมายืนติโน่นตินี่แต่ในใจหวังอยากได้ของกลับไปโดยไม่ต้องควักเงินซื้อ หมูป่านี่ข้าเสี่ยงชีวิตจึงได้มา หากท่านอยากกินโดนไม่เสียเง
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 26
“ไม่ได้ล่า ข้าขุดกับดักน่ะ” นางกล่าวจากนั้นก็มองเขา “ท่านมาล่าสัตว์?” เขาพยักหน้า “หากโชคดีก็แล้วไป แต่หากโชคไม่ดีข้ากำลังคิดว่าจะแบ่งขายเนื้อหมูป่าตัวนี้ให้คนในหมู่บ้านราคาถูกๆ”เด็กหนุ่มด้านหลังเขาก้มหน้า “พวกเราไม่มีเงินหรอก”เสิ่นจือเพิ่งนึกขึ้นได้... ปิ่นเงินนั่นคงเป็นของชิ้นสุดท้ายของพวกเขาแล้ว นางวางหมูป่าลงแล้วมองคนทั้งสาม “พวกท่านมีใครอ่านออกเขียนได้หรือไม่”หยางเหยียนเลิกคิ้ว “พวกเราล้วนอ่านออกเขียนได้”นางพยักหน้า “ข้าอยากให้หลานชายหลานสาวของข้าทั้งสี่คนอ่านออกเขียนได้ ไม่ต้องเรียนรู้ตำราปราชญ์อะไรพวกนั้นหรอก แค่อ่านออกเขียนได้พอไม่ให้ถูกคนหลอกทำสัญญาที่ไม่เป็นธรรมก็พอ หากท่านส่งคนมาสอนหลานสาวหลานชายของข้าวันละสองชั่วยาม หนึ่งเดือนข้าจ่ายเงินให้หนึ่งตำลึง สอนไปเรื่อยๆ จนกว่าพวกเขาจะอ่านออกเขียนได้ แต่ค่าจ้างงวดแรกข้าขอจ่ายเป็นเนื้อหมูป่า... ครั้งก่อนข้าได้ปิ่นปักผมมา ปิ่นนั้นยังไม่คุ้มกับปลาและเห็ดที่ข้าให้ไป เอาเป็นข้าจะจ่ายรวบยอดครั้งนี้เป็น...ห้าชั่ง พวกท่านมีคนเยอะห้าชั่งพอหรือไม่ ถือว่าข้าแสดงความจริงใจ”“หะ...ห้าชั่ง/เดือนละหนึ่งตำลึง?!”เห็นท่าทางของพวกเขานางลังเลว่า
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 25
ด่าจบนางก็หอบหายใจเล็กน้อย ตอนนี้ความโกรธพุ่งทะยานจนรับรู้ได้ถึงขมับที่เต้นตุบ มองจิ่นซื่อที่เถียงนางไม่ทันใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย ต่อหน้าบุตรสองคน ต่อหน้าสามี ต่อหน้าพี่ชายสามีและพี่สะใภ้ใหญ่ นางอับอายเสียจนทำตัวไม่ถูก หันไปมองสามีที่ก้มหน้า มองบุตรสาวที่ร่ำไห้ นางได้แต่ร่ำไห้ออกมาเช่นกัน “ข้า...ข้า...”“ข้าไม่ได้หวังให้ท่านดีกับคนอื่นในเวลาอันสั้น แต่กับคนในครอบครัวเดียวกัน กับพี่รองกับเสี่ยวม่าย กับเสี่ยวอวี๋ อย่างน้อยท่านเริ่มจากพูดจาดีๆ กับพวกเขาไม่ดุด่าไม่เสียดสี ข้าขอเท่านั้น!”ไม่มีใครตำหนินางที่ระเบิดโทสะ เช่นกันกับที่ไม่มีใครปลอบจิ่นซื่อ ตอนที่เสิ่นจือเริ่มคว้าถังน้ำมาตักน้ำรดน้ำผักที่ปลูกเสร็จ จิ่นซื่อยื่นมือมาแย่งไป “หะ...ให้ข้าทำเอง” นางไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเสิ่นจือ “ดะ...ได้หรือไม่”เสิ่นจือยังคงอารมณ์คุกรุ่นแต่ก็ยอมให้อีกฝ่ายคว้าถังไป นางมองหวังม่ายที่ยังคงสะอื้นตัดสินใจเดินเข้าไปหาหลานสาว “เงยหน้าขึ้น” หวังม่ายเงยหน้าขึ้นมองนาง ดวงตาแดงก่ำน้ำตาหลั่งริน เสิ่นจือถอนหายใจยกสองมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้อีกฝ่าย “ต้องดีขึ้นสิ อย่างน้อยก็ต้องดีกว่าแต่ก่อน อาจไม่ดีที่สุดแต่จะดีขึ้นแ
You May Also Like
ยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว344.3K viewsข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.7K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว82.5K viewsท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว409.3K viewsบัดซบสิ้นดี ทะลุมิติทั้งที ดันต้องสวมบทตัวร้ายทิ้งพระเอก
จิรัฐติกาล353 viewsนิยายเซต ข้ามภพมาทวงแค้นให้เจ้าของร่างยุค80 (3 เรื่องจบ)
บ้านนิยายบายโซ175 viewsรู้สึกตัวอีกทีก็เป็นคุณพ่อซะแล้ว
ท่านจอมยุทธ์1991129 viewsสามีข้าแสนดีที่หนึ่ง
หนามชมพู201 views
