LOGINShare
ตอนที่ 31
publish date:
2026-10-22 11:57:39
Latest chapter
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 35
หยางเหยียนหรี่ตาลงอย่างครุ่นคิดเพราะเขาลืมเรื่องหนึ่งไป คนในหมู่บ้านน้อยคนนักที่จะได้เรียนหนังสือ ยิ่งมีคนน้อยนักจะรู้กฎหมาย รู้บทลงโทษ เขามองหวังม่าย “เจ้ารีบไปตามท่านลุงหัวหน้าหมู่บ้านมาที่นี่เถิด อีกเดี๋ยวคงได้เกิดเรื่องแน่” หวังม่ายไม่ได้ถามว่าเกิดเรื่องอะไร อาจารย์ให้นางไปนางก็รีบวิ่งฉิวออกจากบ้านตรงไปยังบ้านของหัวหน้าหมู่บ้านตระกูลเสิ่นหวังโต้วกล่าวต่อ “หากมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำผิดสัญญา ทำให้สูตรที่ขายออกไปรั่วไหล ฝ่ายนั้นจะต้องจ่ายเงินค่าเสียหายและอาจจะถูกจำคุกขอรับ”ทุกคนเงียบกริบ...“เจ้าเป็นเด็กจะไปรู้อะไร เรื่องเช่นนี้เจ้าไปรู้มาจากไหนเหลวไหลทั้งนั้น ก็แค่ขู่ให้เจ้ากลัวเท่านั้นไม่มีเรื่องเช่นนั้นหรอก ก็แค่สูตรทำสบู่ไม่ใช่ว่ามีเพียงร้านที่ท่านอาของเจ้าทำขายเสียเมื่อไหร่ ใครจะสืบจนรู้ว่ามันมาจากไหนหากพวกเราไม่พูด เจ้าเป็นหลานชายของข้าข้าไม่พูดเจ้าไม่พูดย่อมไม่มีใครรู้ว่าสูตรนั่นเจ้าเป็นคนบอก หลานชายหลายปีมานี้พวกเราดีต่อเจ้าไม่น้อยเลย เจ้าเชื่อลุงเถิดบอกมาว่าทำอย่างไรพวกเรากลับไปแล้วย่อมเก็บเป็นความลับแน่นอน”“ข้าบอกไม่ได้ขอรับ”“เจ้าเด็กเนรคุณนี่ เจ้าดูนะดูลูกชายคนดีของเจ้า ข้
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 34
หยางเหยียนมองบรรดาสตรีตระกูลหยางด้วยสายตาอ่อนโยน...เมื่อวานพี่สะใภ้รองและน้องชายของเขาเข้าเมืองไปกับเสิ่นจือ เช้าวันนี้ทุกคนก็เริ่มงานปักผ้าเช็ดหน้าแล้ว ไม่เพียงพี่สะใภ้รอง แม้แต่ท่านย่า ท่านป้า ท่านอาและน้องสาวของเขาหลายคนเองก็ลงมือช่วยด้วย ฟังว่าหากฝีมือดีทางร้านก็จะรับซื้อในราคาที่สูงขึ้น ตัวอย่างแรกที่จะนำไปเสนอจึงสำคัญมาก ด้วยการรับรองของเถ้าแก่ฝานที่สนิทสนมกับเสิ่นจือเป็นอย่างดี ดังนั้นตอนนี้ตระกูลหยางก็มีความหวังท่าจะมีรายได้อีกทางวันนี้หยางเหยียนไปส่งมารดาและหยางฮุ่ยน้องสาวคนที่หกไปสอนหลานๆ ของเสิ่นจือ หยางฮุ่ยอายุไล่เลี่ยกับหวังม่ายอีกทั้งยังเก่งคำนวณ ให้นางสอนวิชาคำนวณนอกเหนือจากเขียนอักษรก็เป็นเรื่องดีอีกอย่างหนึ่ง วันนี้ตัวเขาอยู่สอนไม่ได้เพราะยังคงต้องไปแผ้วถางพรวนดินที่ดินรกร้างให้เสร็จเพิ่งไปถึงบ้านของเสิ่นจือก็ได้พบกับหวังต้า เขาต้อนรับด้วยความนอบน้อม เรียกทุกคนว่าอาจารย์หยางด้วยท่าทางเคารพนับถือ ลั่วซื่อทำมื้อเช้าเตรียมเอาไว้ให้แล้วตามคำสั่งของเสิ่นจือ ทว่ายังไม่ทันจัดสำรับเสร็จบ้านของหวังต้าก็มีเสียงตะโกนเรียกลั่วซื่อขมวดคิ้ว “พวกเขามาทำไมกันอีก”“บ้านเดิมของเจ้า
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 33
ตอนเดินไปสมทบกับหยางเหยียนนางถลึงตาให้เขา “หากพวกนางตกเขาไปแข้งขาหักข้าไม่แย่หรือ ข้าบอกจะพาไปเก็บผักป่าบนเขา ไม่ได้จะพาไปเดินเล่นในตลาดนะ ท่านรู้ดีนี่ว่าบนเขานั่นมันอันตราย”เขากระซิบกลับมา “พวกนางหมดอาลัยตายอยากกันแล้วตั้งแต่มาถึง ของกินก็มีไม่มากตอนนี้มีความหวังจะได้รู้จักของกินที่ชาวบ้านกินกันย่อมมีความหวังขึ้นมาหน่อย วันนี้หากเหนื่อยเดี๋ยวก็ล้มเลิกกันเองคงไม่มากันอีก เจ้าไม่ต้องพาขึ้นเขาเข้าไปลึก อยู่รอบนอกก็พอแนะนำพวกนางเพียงบางอย่างที่กินได้”นางเลิกคิ้วมองเขาจากนั้นหันกลับไปมองเหล่าสตรีตระกูลหยาง พวกนางล้วนมาจากตระกูลสูงศักดิ์อย่าว่าแต่ขึ้นเขาเลย เดินเท้ายังยากที่จะได้ทำเพราะมีเกี้ยว มีรถม้าให้นั่ง ตอนนี้แม้แต่ของกินประทังชีวิตยังไม่มี เฮ้อ...เสิ่นจือไม่ได้พาเดินลึกเข้าไปในป่าจริงๆ นางชี้ไปยังหอมซู “พวกท่านมาดูนี่ นี่เรียกว่าหอมซู ใบจะมีลักษณะเขียว เรียว แบน ยาว คล้ายใบกุยช่ายแต่ใหญ่กว่า ส่วนใต้ดินมีรากสีขาว ยาว และอวบอ้วน นี่ละของอร่อยเลย เอาไปผัด ทอด แล้วก็ดอง หรือว่าต้มกับหมู ได้กินรากซูสักครั้งพวกท่านจะไม่ถามหาผักป่าชนิดอื่นอีกเลย ขุดอย่างนี้นะแล้วก็เคาะๆ ดินออก ตอนกลับค่
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 32
นางหัวเราะ “ที่แท้ท่านก็เข้าใจได้เร็วถึงเพียงนี้ ท่านก็รู้ว่ามันไม่ใช่เพียงความยุ่งยาก ข้าเป็นเพียงหญิงชาวบ้าน ข้าไม่อยากเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้ง ที่เป็นอยู่ตอนนี้ข้าพอใจมากแล้ว เอาละข้าเล่าเพราะรู้ว่าหลังจากนี้พี่ใหญ่จะต้องเซ้าซี้ท่านอีกแน่ ข้ารบกวนท่านทำให้พวกเขาเข้าใจด้วยว่าทำอะไรไม่ได้แล้ว”“เหตุใดไม่บอกพวกเขาตามตรง”นางใคร่ครวญครู่หนึ่ง “ความซับซ้อนเหล่านี้ยากจะทำความเข้าใจ อีกทั้งมันยังไม่เกิดขึ้นก็เหมือนข้ากังวลเกินเหตุ พวกเขาเคยใช้ชีวิตเรียบง่ายย่อมไม่เข้าใจว่าความชั่วช้าของจิตใจคนนั้นน่ากลัว”หยางเหยียนยิ้มบาง “ข้าอยู่ในเมืองหลวงและพานพบผู้คนมากมาย พานพบการแก่งแย่งชิงดีในอำนาจของเหล่าขุนนางมาตั้งแต่เด็ก ทว่ากว่าจะรู้ว่าความชั่วช้าของจิตใจคนนั้นน่ากลัวก็เป็นตอนที่สายไปแล้ว หากได้รู้จักเจ้าก่อนข้าสงสัยนักว่าตระกูลหยางจะเกิดเรื่องหรือไม่”“จะเป็นไปได้อย่างไร ข้าอยู่ไกลถึงนี่ ท่านอยู่ไกลถึงเมืองหลวง แม้ท่านจะมาถึงที่นี่แต่จะมารู้จักชาวบ้านธรรมดาอย่างข้าและคบหาเป็นสหายหรือ”“ก็จริง...”“ท่านอาจือจือ ท่านอาจารย์หยาง มื้อเที่ยงพร้อมแล้วเจ้าค่ะ!!” หวังม่ายตะโกนเรียกพวกเขาทั้
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 31
ชายหนุ่มมองเสิ่นจือที่ไม่คล้ายเป็นคนโง่งมที่จะคิดไม่ได้ถึงข้อนี้ แต่ก็รู้สึกว่ามีเหตุผลบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังการตัดสินใจ ตอนที่หวังต้าเข้ามาขอร้องเขาให้เข้ามาเกลี้ยกล่อมนาง เขาเองก็สงสัยว่าการตัดสินใจนี้ยังคงมีเบื้องหลังที่ไม่มีใครรู้ช่วงเวลาพักชายหนุ่มเดินออกมายังหลังบ้านของตระกูลเสิ่น สวนผักของตระกูลเสิ่นงอกงามเขียวขจี ผักหลายชนิดเติบโต ผักใบเขียวบางอย่างสามารถเก็บไปกินได้แล้ว“พี่ใหญ่ส่งท่านมาหรือ” เสิ่นจือมองเขาด้วยรอยยิ้ม“เจ้ารู้ได้อย่างไร”“ตั้งแต่เช้าพวกเขาเอาแต่บ่นว่าข้าตัดหนทางทำมาหากินของตัวเอง พวกเขาถึงขั้นที่ว่าอยากให้ข้านำเงินและสัญญาไปคืน” นางหัวเราะ “ท่านว่าหากคืนเงินคืนสัญญาได้ง่ายดายเพียงนั้น เช่นนั้นในแคว้นนี้จะมีคดีฉ้อโกงหรือไร พี่ใหญ่กล้ารบกวนท่านทั้งที่ปกติเขาเป็นคนขี้เกรงใจ เห็นชัดว่าเขาไว้ใจและเชื่อใจท่านมาก เรื่องสอนหนังสือก็อย่าทำให้ข้ากับเขาผิดหวังเล่า”เขาพยักหน้า “ข้าจะทำให้ดีที่สุดไม่ให้คนที่เชื่อใจผิดหวัง”“ท่านมานั่งตรงนี้สิ แดดแรงมาก” นางตบลงที่เก้าอี้ใต้เพิงเล็กๆ ที่พอได้หลบแดด มองเสิ่นจือนั่งถอนหญ้าในแปลงผักเขาเองก็ยื่นมือเข้าไปช่วยด้วย “เรียนไป
เกิดใหม่เป็นสตรีอ้วนไม่พอข้ายังถูกหย่าด้วยหรือนี่! ตอนที่ 30
สบู่ของนางขายดีมาก...เดิมทีสัญญาก็คือส่งให้ร้านของเถ้าแก่ฝานเดือนละหนึ่งร้อยก้อน แบ่งส่งสองรอบรอบละห้าสิบก้อน เถ้าแก่ฝานร้อนใจเพราะเดือนละร้อยก้อนตอนนี้ไม่พอขาย นางนั่งรถม้ามาที่หมู่บ้านด้วยตัวเองเพื่อเจรจาครั้งใหม่เสิ่นจือรู้ตั้งนานแล้วว่าอีกฝ่ายจะต้องมาหานางแน่ๆ หากไม่มาตอนนี้อีกเดี๋ยวเก็บเกี่ยวเสร็จก็เข้าหน้าหนาวแล้ว หน้าหนาวหากหิมะตกทางเข้าหมู่บ้านก็จะถูกปิดไปนานหลายเดือน การเดินทางย่อมลำบากและเสี่ยงอันตราย“แม่นางเสิ่นข้ามาเพราะมีเรื่องเจรจา”“เชิญเถ้าแก่ฝานกล่าวมาได้เลย”“เจ้าก็รู้ว่าตอนนี้สบู่ของเจ้าเป็นสินค้ายอดนิยมของที่นี่ไปแล้ว แม้แต่สบู่ที่มาจากเมืองหลวงยังไม่อาจสู้สบู่ของเจ้าได้ กำลังการผลิตของเจ้าตอนนี้น้อยเกินไป มิสู้เจ้าเพิ่มกำลังคนและส่งให้ข้าสักเดือนละสามร้อยก้อน ข้าคิดจะขยายการค้าสบู่ไปยังสาขาที่เมืองอื่นๆ หากเจ้าตกลงเรื่องรับส่งสินค้าข้าจะส่งคนเข้ามารับถึงหน้าบ้านเจ้า”เสิ่นจือยิ้มที่มุมปาก “บอกท่านตามตรง ที่ข้าไม่เพิ่มกำลังคนก็เพราะไม่อยากให้สูตรที่ตกทอดกันมาถูกผู้อื่นล่วงรู้”“เจ้าก็ทำสัญญากับพวกเขา หากสูตรรั่วไหลก็นำสัญญากับคนส่งทางการ?”“แต่มันไม่คุ้มนี่ สูตร
You May Also Like
ข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม32.1K viewsทาสสาวพราวพิลาส
พิณเคล้าสายฝน129.0K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.6K viewsทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า86.2K viewsทะลุมิติมาเป็นที่พึ่งสุดท้ายของครอบครัวพร้อมระบบx2
ภัสสพิชชา2.4K viewsไหนว่าเกลียดข้า ไยท่านอ๋องไม่ยอมหย่า!
แคลร์ออสติน165 viewsระบบคอสตูมสะท้านวังหลัง
Pink Jade*16 viewsท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena80 views
