บทที่ 14 ชายที่ชื่อเกาเฉียวฟงและตระกูลเกา

เกาเฉียวฟงถือกำเนิดในตระกูลขุนนางนักรบแห่งแคว้นเว่ย บ้านเกิดอยู่ทางทิศเหนือซึ่งเป็นดินแดนหนาวเย็นและเต็มไปด้วยการศึกจากชนเผ่าชายแดน บิดาของท่านเคยเป็นแม่ทัพรักษาด่านซีเหมิน มารดาเป็นบุตรีตระกูลนักปราชญ์ ท่านจึงเติบโตขึ้นท่ามกลางทั้งศาสตร์แห่งอักษรและคมดาบ

ตั้งแต่วัยสิบห้าปีท่านได้รับสมญาพยัคฆ์หนุ่มแห่งด่านซีเหมิน เพราะสามารถนำกองทหารอาสาเพียงสามร้อยคน เข้าตีซุ่มข้าศึกที่มีจำนวนมากกว่าเป็นเท่าตัวได้สำเร็จ เมื่ออายุยี่สิบห้าเกาเฉียวฟงได้รับพระบัญชาให้เข้ารับราชการในราชสำนักภายใต้รัชกาลของฮ่องเต้หลงเจี้ยน ในฐานะแม่ทัพรักษาชายแดนด้านเหนือ ด้วยความสามารถในการวางกลศึกและการปกครองที่เที่ยงธรรม เขาได้รับการเลื่อนขั้นอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นแม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพแคว้นเว่ย

ภายหลังจากที่สงครามชายแดนสงบ ฮ่องเต้ทรงเห็นว่าท่านไม่เพียงมีฝีมือการศึก แต่ยังมีวิสัยทัศน์ทางการเมือง จึงโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง เสนาบดีใหญ่แห่งกระทรวงทหารมีอำนาจควบคุมกองทัพทั่วทั้งแผ่นดิน

เกาเฉียวฟงได้แต่งงานกับจ้าวเฟยเถา มีบุตรชายด้วยกันสี่คนมีบุตรสาวหนึ่งคน คนโตชื่อเกาฟานหวง คนรองชื่อเกาฟานถง คนที่สามเกาฟานอี้ คนที่สี่เกาฟานอัน คนสุดหลินเจินเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของเกาเฉียวฟง เป็นหญิงที่ได้รับการอบรมด้วยทั้งสติปัญญาและคุณธรรม เมื่อถึงวัยสิบหกปี ได้ถูกคัดเลือกเข้าสู่ราชสำนัก และภายหลังได้เป็นพระชายาขององค์รัชทายาทหลงเฉิน ซึ่งต่อมาคือฮ่องเต้หลงเฉินหรืออดีตฮ่องเต้หลงเฉิน

แม้บุตรสาวจะได้เป็นฮองเฮา แต่เกาเฉียวฟงมิได้อาศัยอำนาจนั้นเพื่อหาผลประโยชน์ ตรงกันข้ามท่านกลับระวังตนยิ่งนัก ไม่ให้ราชสำนักครหาว่าตระกูลเกาแผ่อำนาจ ทว่าความซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาของท่านกลับทำให้ขุนนางบางพวกอิจฉา เกิดเป็นการแบ่งฝ่ายในราชสำนักระหว่าง กลุ่มตระกูลเกากับกลุ่มตระกูลหวังฝั่งภรรยาของเฉียวฟงที่มีอำนาจทางการคลัง

อำนาจของตระกูลเกาในแคว้นเว่ย ตระกูลเกาเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ที่สืบสายมาหลายชั่วอายุคนของแคว้นเว่ย นับตั้งแต่ยุคต้นราชวงศ์ ตระกูลนี้ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากการทำศึกเพื่อแผ่นดิน จากขุนพลผู้ภักดีในสนามรบ กลายมาเป็นตระกูลขุนนางผู้ทรงอำนาจที่สุดแห่งยุค ถึงตระกูลฉินของไทเฮาพระองค์ปัจจุบันจะมีอำนาจทางทหารครึ่งหนึ่ง แต่สำหรับตระกูลเกานั้นนอกจากจะมีทหารครึ่งหนึ่งของกองทัพเว่ยอยู่ได้อานัตแล้ว แต่ตระกูลเว่ยมีกองกำลังของชาวแคว้นเว่ยที่พร้อมปกป้องเสมอ ด้วยเพราะคุณธรรมไม่เคยเอาเปรียบชาวบ้านชาวแคว้นจึงรักตระกูลเกามากจนหลายตระกูลกังวล และตำแหน่งใหญ่ ๆ ทางการทหารคนตระกูลเกานั้นมีมากว่าตระกูลฉิน จึงทำให้หลายตระกูลอยากดึงเข้าร่วมกลุ่มอำนาจด้วย

ความรุ่งเรืองแห่งตระกูลเกาและบุตรชายทั้งสี่แห่งบ้านเกาเฉียวฟงในแคว้นเว่ย หากกล่าวถึงตระกูลเกาไม่มีใครไม่เอ่ยถึงชื่อของท่านแม่ทัพใหญ่เกาเฉียวฟง ชายผู้ที่มีทั้งความกล้า ทั้งสุขุม และซื่อสัตย์ต่อราชบัลลังก์อย่างยิ่ง เขามิได้ยิ่งใหญ่เพียงเพราะกองทัพที่อยู่ใต้บังคับบัญชาเท่านั้น แต่เพราะลูกชายทั้งสี่ของเขา ล้วนเป็นอัจฉริยะที่สืบสายเลือดแห่งเกาอย่างสมบูรณ์

 เกาฟานหวง บุตรชายคนโตขุนศึกผู้เยือกเย็นแห่งทิศเหนือ เกาฟานหวงคือแบบอย่างของนักรบผู้สมบูรณ์แบบ  สุขุม เยือกเย็น และเด็ดขาด ตั้งแต่วัยยี่สิบต้น ๆ ก็รับตำแหน่งแม่ทัพรักษาชายแดนเหนือ ภายใต้การบัญชาของเขา กองทัพแคว้นเว่ยมิถูกศัตรูต่างแคว้นรุกรานได้แม้แต่ก้าวเดียว ว่ากันว่าเพียงเขาออกศึก ดาบยังไม่จำเป็นต้องเปื้อนเลือด เพราะชื่อเกาฟานหวง เองก็เพียงพอจะทำให้ศัตรูยอมถอย

“ข้าไม่ต้องชนะด้วยคมดาบ หากแต่ด้วยความกลัวในใจศัตรู” คำกล่าวของเกาฟานหวงที่กลายเป็นตำนานของเหล่าทหารชายแดน

 เกาฟานถง บุตรชายคนรองเสนาธิการทหารผู้เฉียบแหลม ต่างจากพี่ชายที่เก่งกล้าในสนามรบ เกาฟานถงกลับโดดเด่นในทางปัญญา เขาเป็นนักวางแผนและนักปกครองที่มากด้วยไหวพริบ เป็นผู้ร่างยุทธศาสตร์ให้ราชสำนักเว่ยหลายครั้งจนได้รับตำแหน่งเสนาธิการทหารฝ่ายยุทธศาสตร์ เขามีสติปัญญาลึกซึ้ง มองการณ์ไกล สามารถอ่านใจผู้คนและสถานการณ์ได้ราวกับเปิดหนังสือผู้คนกล่าวว่า เกาฟานหวงชนะด้วยดาบ แต่เกาฟานถงชนะด้วยปากกาและทั้งสองรวมกัน คือพลังของแผ่นดินเว่ยที่ไร้ผู้ต้าน

เกาฟานอี้ บุตรชายคนที่สามขุนพลผู้ร่าเริงแห่งกองม้า เกาฟานอี้เป็นชายหนุ่มเลือดร้อนและรักอิสระ เขาไม่ชอบพิธีรีตองในราชสำนัก แต่กลับเก่งกาจในการรบเคลื่อนที่เร็ว เป็นแม่ทัพม้าผู้มีฝีมือโดดเด่นจนได้รับฉายา อัสนีแห่งเว่ย เพราะทุกครั้งที่กองม้าของเขาปรากฏบนสนามรบ เสียงกลองศึกจะดังราวฟ้าผ่า แม้มีนิสัยหัวรั้นและขบถเล็กน้อย แต่เขาก็เป็นที่รักของเหล่าทหาร เพราะต่อหน้าศัตรูเขามักอยู่แนวหน้าเสมอ

“แม่ทัพไม่ควรสั่งให้ผู้อื่นตายแทนตน แต่ควรให้ศัตรูเห็นว่าตนยอมตายเพื่อแผ่นดินก่อนใคร” คำกล่าวของเกาฟานอี้ ก่อนนำทัพฝ่าศึกตะวันตก

เกาฟานอัน บุตรชายคนเล็กผู้สืบสายเลือดแห่งปัญญาและยุทธศิลป์ เกาฟานอันเป็นบุตรชายคนเล็กสุด ผู้เงียบขรึมแต่เฉลียวฉลาดเกินวัยตั้งแต่เด็ก ตอนยังวัยเยาว์เขากลับได้รับการยกย่องว่า ฉลาดเทียบเสนาบดี แต่ใจกล้าเทียบแม่ทัพ เขาชำนาญทั้งการวางกลศึกและศิลปะการเจรจา ถูกส่งไปเป็นทูตในต่างแคว้นตั้งแต่อายุยังไม่ถึงยี่สิบ และสามารถทำให้แคว้นศัตรูลงนามสันติภาพได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อในราชสำนัก หลายคนกล่าวว่าเขาคือเงาของท่านพ่อ 

ทั้งลุงทั้งสี่นั้นรักหลานสาวอย่างองค์หญิงหลิงเซียงมาก เพราะองค์หญิงหลิงเซียงนั้นน่าสงสารตั้งเสียมารดาไปในวัยอันควร ท่านลุงทั้งสี่นั้นไม่มีลูกสาวเลยจึงรักองค์หญิงมาก จะว่าองค์หญิงหลิงเซียงเป็นคนที่ไว้ดูต่างหน้าของอดีตฮองเฮาก็ว่าได้ และที่สำคัญก่อนอดีตฮองเฮาจะสิ้นพระชนม์ได้ฝากฝังองค์หญิงไว้จนลมหายใจสุดท้าย