LOGINShare
บทที่ 82
publish date:
2026-09-18 00:39:35“ผมอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ก็ได้ครับ”
คิ้วเรียวสวยของพัดชาขมวดมุ่น
“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ คุณจะบอกอะไรฉันกันแน่ อย่าบอกนะว่าคุณสงสัยว่าคุณเป็น...”
“ไม่ใช่ผมแต่เป็นพี่พีท”
“คุณธนวรรธน์!” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงตกใจ
“ใช่ครับ”
“อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้น”
“ไม่รู้ว่าคุณพัดเคยสังเกตไหมว่าญาณินกับพี่พีทหน้าเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียว แถมยังมีเลือดกรุ๊ปเดียวกัน และยังแพ้กุ้งเหมือนกัน”
“มันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ ใคร ๆ ก็มีกรุ๊ปเลือดตรงกันได้ แพ้กุ้งเหมือนกันได้ หน้าตาอาจจะคล้ายกันได้โดยไม่จำเป็นต้องเป็นสายเลือดเดียวกัน”
“จริงครับที่คนเราอาจจะบังเอิญเหมือนกันได้ แต่คงไม่เหมือนกันมากขนาดนี้ แล้วกรุ๊ปเลือดของญาณินก็ไม่ตรงกับของคุณญาดา นั่นหมายความว่าญาณินเลือดกรุ๊ปเดียวกับพ่อ และบังเอิญเป็นกรุ๊ปเลือดที่หายากซึ่งตรงกับกรุ๊ปเลือดของพี่พีทพอดี เขาจึงให้เลือดญาณินได้ สิ่งเหล่านี้ก็เลยยิ่งตอกย้ำให้ผมค่อนข้างมั่นใจว่าพี่ชายผมเป็นพ่อของญาณิน เพียงแต่ยังไม่มีหลักฐานมายืนยัน”
“คุณจะบอกฉันว่าดาเคยไปพักที่ไร่ของพวกคุณเมื่อหลายปีก่อน”
“ใช่ครับ พี่พีทพาคุณญาดาไปพักที่ไร่หลังจากที่เขาเกือบขับรถชนเธอ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งของพวกเขา ก่อนที่คุณญาดาจะจากไปโดยไม่บอกลา จากไปเพราะอะไรก็ไม่มีใครรู้”
เมื่อได้ฟังเหตุผลของธนกฤต พร้อมกับย้อนคิดถึงการที่น้องสาวของตนเองปฏิเสธเสียงแข็งที่จะรับงานนี้ ตอนนั้นพัดชาเองก็ไม่เข้าใจ เพราะงานนี้เป็นงานที่น้องสาวถนัดแถมยังรายได้ดี แต่ทำไมถึงปฏิเสธ ถ้าสิ่งที่ธนกฤตพูดมาเป็นความจริง บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้ณชญาดาไม่อยากรับงานนี้ แต่เมื่อถูกหว่านล้อมหนักเข้าก็เลยจำเป็นต้องรับ
“สิ่งที่คุณพูดมาคือเรื่องจริง”
“จริงครับ พี่พีทยืนยันเรื่องนี้ได้”
ในเมื่อธนกฤตเปิดอกคุย พัดชาจึงยอมพูดความจริงในสิ่งที่ตนเองรู้
“คุณเข้าใจถูกต้อง ชลธีไม่ใช่พ่อของญาณิน จริงอยู่ที่ชลรักดา แต่ดาเห็นเขาเป็นเพียงเพื่อน และวางเขาไว้ในฐานะญาติสนิทในครอบครัวของเราเท่านั้น ซึ่งชลเองก็รู้เรื่องนี้ดี เขารู้ว่าสิ่งที่เขาคาดหวังคงไม่มีวันเป็นไปได้ ตอนที่ชลรู้ว่าดาท้อง เขาขอดาแต่งงาน เพื่อรับเป็นพ่อของเด็กในท้อง แต่ดาไม่ยอม ดาปฏิเสธที่จะแต่งงานกับเขา และบอกว่าจะรับผิดชอบลูกในท้องเอง”
“แล้วคุณญาดาเคยบอกคุณพัดไหมครับว่าใครคือพ่อของญาณิน”
พัดชาส่ายหน้าก่อนจะขยายความ
“บอกตามตรงนะคะคุณพอล เราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นพ่อที่แท้จริงของญาณิน”
“แม้แต่คุณพัดก็ยังไม่รู้เรื่องนี้เหรอครับ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณญาดาจะปิดบังเรื่องนี้กับคุณ”
“ดาไม่เคยเอ่ยปากบอกว่าใครเป็นพ่อของลูก เรื่องนี้จึงเป็นปริศนาที่ยากจะหาคำตอบสำหรับเรามาจนถึงทุกวันนี้ จำได้ว่าดาได้เดินทางมาที่เชียงใหม่เมื่อหลายปีก่อน โดยบอกว่าจะมาหาสถานที่เขียนนิยายรักเรื่องใหม่ หลังจากนั้นเพียงสองอาทิตย์ดาก็เดินทางกลับกรุงเทพฯ สองเดือนต่อมาถึงได้รู้ว่าท้อง แต่ไม่ยอมปริปากบอกว่าใครเป็นพ่อของเด็ก บอกแต่เพียงว่าเด็กในท้องของเธอเกิดจากความรักที่เธอมีให้ต่อผู้ชายคนหนึ่ง แต่เธอมารู้ทีหลังว่าผู้ชายคนนั้นมีคู่หมั้นคู่หมายอยู่แล้ว ที่สำคัญพวกเขากำลังจะแต่งงานกัน”
“ตอนนั้นคุณดาเป็นยังไงบ้างครับ”
“ช็อคมากค่ะ เพราะไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แต่เมื่อรู้แล้วก็รู้สึกเสียใจ ที่ตนเองกลายเป็นมือที่สามในชีวิตของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ ดาจึงตัดสินใจยุติความสัมพันธ์และจากมาด้วยหัวใจที่บอบช้ำ แต่ก็ไม่เคยโทษผู้ชายคนนั้นที่ทำให้ดาต้องพบกับสถานการณ์ที่ยากลำบาก และยังคงรักเขาไม่เคยเปลี่ยน เพียงแต่ไม่พูดมันออกมา ปกติฉันกับน้องคุยกันได้ทุกเรื่อง ดาไม่เคยปิดบังอะไรฉัน ไม่เคยมีความลับ ยกเว้นเรื่องพ่อของญาณิน แม้ฉันจะพยายามถามถึงเรื่องนี้กับน้องอยู่บ่อยครั้ง แต่ดาก็ไม่เคยบอกเรา เรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนาที่เราเองก็ไม่รู้คำตอบนานเท่ากับอายุของญาณินค่ะ”
ธนกฤตคาดคะเนจากวันและเวลาที่พัดชาเล่ามา ประกอบกับอายุของญาณิศาก็ทำให้ธนกฤตมั่นใจว่า ญาณิศาเป็นหลานสาวแท้ ๆ ของตนเอง หลานที่เขาไม่เคยรู้ว่ามี
“ผมมั่นใจว่าญาณินต้องเป็นลูกของพี่พีท พี่ชายผมก็คิดแบบนั้น แต่เราไม่มีหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์มายืนยัน และคุณญาดาเองก็ปฏิเสธเรื่องนี้มาโดยตลอด”
“ญาณินจะเป็นลูกของคุณธนวรรธน์หรือไม่ แล้วมันต่างกันตรงไหนคะ มันเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอกค่ะ”
“เปลี่ยนได้สิครับ”
“ลืมอะไรไปหรือเปล่าคะคุณพอลว่าคุณธนวรรธน์มีเจ้าของแล้ว”
“ถ้าคุณพัดหมายถึงคู่หมั้นของพี่พีทล่ะก็เรื่องนี้ไม่ใช่ปัญหา”
Latest chapter
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 109
ธนวรรธน์โอบกอดเธอไว้ด้วยความดีใจ นัยน์ตาของเขาเปล่งประกายแห่งความสุข “ผมดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่าที่คุณมอบให้ผม” “หุบยิ้มบ้างก็ได้นะคะ ฉันรู้แล้วค่ะว่าคุณมีความสุขมากแค่ไหน” “เราไปบอกข่าวดีนี้กับทุกคนกันเถอะ” ธนวรรธน์และณชญาดาประกาศข่าวดีนี้ให้คนอื่นรู้ ทุกคนต่างก็โห่ร้องแสดงความยินดีกับเขา แม้แต่ญาณิศาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่รู้ว่าตนเองกำลังจะมีน้อง “น้องอยู่ในนี้เหรอคะแม่ดา” ญาณิศาวางมือบนหน้าท้องแบนราบของมารดา “ใช่แล้วลูก” “เข้าไปอยู่ได้ยังไง” เด็กน้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย คำถามของญาณิศาทำให้ผู้ใหญ่หลายคนอึ้งไป เพราะไม่รู้จะตอบคำถามนั้นยังไง และพร้อมใจกันยกหน้าที่นี้ให้ณชญาดาเป็นผู้ตอบ “พอหนูโตขึ้นหนูก็จะรู้คำตอบนี้เองค่ะ” “หนูก็เคยอยู่ในท้องของแม่ดามาก่อนใช่ไหมคะ” “ใช่ค่ะ ถึงแม้หนูจะตัวเล็กตอนอยู่ในท้องแม่ แต่หนูดิ้นเก่งมากเลย” “ญาณิศาขาแดนซ์ตัวจริงเสียงจริงอยู่ตรงนี้นี่เอง อาเพิ่งรู้นะว่าญาณินแดนซ์เก่งตั้งแต่ยัง
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 108
“น่าสงสารคุณวันนะคะ ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นตายร้ายดียังไง” “สงสารวันทั้งที่วันส่งคนมาจับตัวลูกของเราไปน่ะเหรอ คนแบบนี้ไม่น่าสงสารหรอกญาดา” “ฉันรู้ค่ะพีทว่าสิ่งที่เธอทำลงไปมันผิด แต่ฉันก็ไม่อยากที่จะไปซ้ำเติมอะไรเธอมากไปกว่านี้” “ใจดีมากเกินไปหรือเปล่าครับคุณญาดา” “ฉันแค่สงสารเธอเท่านั้นเองค่ะคุณพอล แต่ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เอาเรื่องนะคะ ฉันเชื่อค่ะว่ากฎแห่งกรรมยุติธรรมเสมอ ใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับสิ่งนั้นเป็นการตอบแทน” “เราออกเดินทางกันดีกว่า ขืนชักช้าก็อาจจะตกไฟร์ทได้” “เดี๋ยวผมจะขับรถไปส่งพวกพี่ที่สนามบินเองครับ” “เด็ก ๆ ออกเดินทางกันได้แล้วลูก” ในขณะที่ทุกคนเดินไปขึ้นรถ ช้อยก็ถึงกับเข่าอ่อนเมื่อแอบได้ยินเรื่องราว เกี่ยวกับชะตากรรมเจ้านายของตัวเอง ดีนะที่ไม่พลอยติดร่างแหไปด้วย ไม่งั้นคงได้ไปกินข้าวแดงในคุกแน่ นาทีนั้นช้อยก็ตัดสินใจที่จะแปรพักตร์มาอยู่กับนายหญิงคนใหม่ของไร่ธนวรรธน์ ทั้งนี้เพื่อความอยู่รอดของตัวเอง ถ้าขืนยังกระด้างกระเดื่องมีหวังได้โดนไล่ออกเป็นแน่ ใครจะว่ายังไงก
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 107
ร่างกายของณชญาดาร้อนผ่าวไปกับการกระทำของเขา ลมหายใจหอบกระชั้นที่เป่ารดลงมาของอีกฝ่าย สร้างความวาบหวามให้เธอได้เช่นกัน ร่างสูงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อที่กำลังคลอเคลียใกล้ชิดจนแทบเป็นเนื้อเดียวกัน ทำให้หญิงสาวคิดอะไรไม่ออก รู้แต่เพียงว่าอยากให้เขาพาเธอไปให้สุดทาง ไม่ว่าเขาจะพาเธอไปลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ที่ไหน เธอก็พร้อมที่จะไปกับเขา ใช่แต่เธอเท่านั้นที่รู้สึก ร่างกายเขาเองก็แทบจะลุกโลดไปด้วยไฟรักที่ร้อนแรงเช่นกัน หญิงสาวยอมทำทุกอย่างตามเสียงกระซิบสั่งของธนวรรธน์ดุจต้องมนตร์ ไม่ว่าเขาสั่งให้ทำอะไรเธอก็ทำตามโดยไม่ขัดขืน อีกทั้งยังตอบสนองจุมพิตและโอบรัดร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามที่เขาร้องขอ แถมยังเผลอเบียดตัวเข้าหาเขาแทนการวิงวอนร้องขอให้เขาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย ซึ่งธนวรรธน์ก็ทำตามคำวิงวอนนั้นโดยไม่รั้งรอ ความเชี่ยวชาญและช่ำชองของเขานั้น ไม่ทำให้หญิงสาวต้องเจ็บปวดอย่างที่เคยนึกหวั่น เพราะห่างหายจากเรื่องเหล่านี้มานานเท่ากับอายุของลูก แต่มันหาเป็นเช่นนั้น เธอรู้สึกแต่เพียงความอึดอัดที่ก่อตัวขึ้นในส่วนหนึ่งของร่างกายเท่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงแรงปรารถนาที่ถูกซุ
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 106
หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการสำคัญบนเวที เจ้าบ่าวได้ทำเซอร์ไพรสเจ้าสาว ด้วยการออกมาโชว์สเต็ปการเต้นพร้อมกับน้องชายของเขา และที่จะขาดไม่ได้เลยคือสองแสบวัยซนประจำไร่ ไม่รู้ไปแอบซุ่มซ้อมเต้นกันมาตั้งแต่เมื่อไร เสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมเสียงปรบมือตามจังหวะดังขึ้นตลอดเวลา แขกที่มาร่วมงานดูจะชื่นชอบและสนุกสนานไปกับเซอร์ไพรสในครั้งนี้ การแสดงของพวกเขาได้สร้างความสุขและเสียงหัวเราะให้กับทุกคนที่มาร่วมงาน โดยเฉพาะณชญาดา ไม่เคยคิดเลยว่าคนอย่างธนวรรธน์จะลุกขึ้นมาทำอะไรที่เซอร์ไพรสเธอแบบนี้ เพราะมันไม่ใช่วิสัยของเขาแต่เขาก็ทำเพื่อเธอ หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างมีความสุข และรู้สึกซาบซึ้งกับสิ่งที่เขาทำ เรียกได้ว่างานฉลองมงคลสมรสของธนวรรธน์และณชญาดา ได้ถูกจัดขึ้นในบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกันเอง และคงจะเป็นที่กล่าวขานกันไปอีกพักใหญ่เกี่ยวกับบิ๊กเซอร์ไพรส์ของเจ้าบ่าว เมื่อถึงฤกษ์ส่งตัวเข้าหอคุณจันทราซึ่งเป็นผู้อาวุโสที่สุด ได้เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายมาให้โอวาทแก่คู่บ่าวสาว “ป้าขออวยพรให้พวกคุณทั้งสองดูแลซึ่งกันและกัน แล้วก็รักกันให้มาก ๆ ครองรักกันอย่า
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 105
“จริงเหรอครับคุณวุธ” “จริงครับ แต่มันก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง คนเป็นแม่เหนื่อยกว่าเราเยอะ” “ไม่เป็นไรผมยอมเหนื่อยเพื่อลูก” “แล้วจะคอยดู อย่ามาบ่นให้ได้ยินนะ จะปล่อยให้เลี้ยงลูกคนเดียวให้เข็ดเลย” “อย่ามาขู่ผมเสียให้ยากเลย ผมไม่กลัวคำขู่ของคุณหรอกญาดา” “กลัวหน่อยไม่ได้เหรอคะ เราก็มีญาณินอยู่แล้วทั้งคน แค่นี้ก็พอแล้วเนอะ” ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อได้ยินคำพูดออดอ้อนพร้อมกับยืนยันหนักแน่น “ไม่” ณชญาดาทำหน้าหนักใจกับเผด็จการทางความคิดของเขา แต่การมีลูกก็ไม่ได้แย่ ถึงจะทำให้เหนื่อยแต่ก็มีความสุข เมื่อได้เฝ้ามองพัฒนาการในทุกย่างก้าวของพวกเขา ความคิดของหญิงสาวต้องหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินคำพูดของจิรนันท์ “ตอนแรกที่ญาดาปฏิเสธที่จะรับงานนี้ พี่นึกว่าเป็นเพราะไม่อยากทิ้งญาณินไปทำงานที่ต่างจังหวัดตามลำพัง ที่แท้คุณพีทกับญาดาเคยมีอดีตร่วมกันมาก่อน แต่ต้องเลิกลากันไปก่อนจะย้อนกลับมาคบกันใหม่อีกครั้ง แบบนี้เขาเรียกว่าลมพัดหวนใช่ไหมคะ นี่ล่ะนะที่โบราณว่าคู่กันแล้วก็ไม่แคล้วกัน” “แต่กว่าที่พวกเข
เงาใจในเพลิงพรหม บทที่ 104
ณชญาดาเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับน้ำที่จะใช้เช็ดตัวให้ญาณิศา ธนวรรธน์ดึงตัวฑีฆายุให้นั่งบนตักเขา หญิงสาวเช็ดตัวให้ลูกด้วยความทนุถนอม เพียงไม่นานญาณิศาก็เริ่มรู้สึกตัว “น้องฟื้นแล้วครับน้าดา” “เป็นยังไงบ้างลูก เจ็บตรงไหนหรือเปล่าคะ” ญาณิศาส่ายหน้าก่อนจะลุกขึ้นกอดมารดา “คนใจร้ายจับตัวหนูไป” ณชญาดาลูบหลังและไหล่ของลูกพร้อมกับพูดปลอบโยน “ขวัญเอ๋ยขวัญมา ไม่เป็นไรแล้วนะลูก พ่อพีทกับอาพอลไปช่วยหนูกลับมาได้อย่างปลอดภัย” “เป็นอะไรหรือเปล่าญาณิน” ฑีฆายุเอ่ยถามด้วยความห่วงใย “ไม่เป็นไรค่ะ แล้วพี่ซันละคะเป็นอะไรไหม” “พี่ไม่เป็นไร กลับบ้านไปคราวนี้พี่จะไปฝึกเทควันโดให้มาก ๆ คราวหน้าจะได้ช่วยญาณินจากคนร้ายพวกนั้นได้” สองพี่น้องกอดกันและกันไว้อย่างอบอุ่น สายใยแห่งความผูกพันของเด็กน้อยทั้งสอง เรียกรอยยิ้มจากผู้ใหญ่ได้เป็นอย่างดี ทันใดนั้นโทรศัพท์ของธนวรรธน์ก็ดังขึ้น เขากดรับคุยอยู่สักพักก็วางสายก่อนจะหันมาบอกทุกคน “ตำรวจจับตัวคนร้ายได้สองคน กำลังนำตั
You May Also Like
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี63.5K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.7K viewsห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน130.9K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา145.3K viewsชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป | ONE MORE NIGHT
อยู่ในตะเกียงแก้ว3.3K viewsหอมกรุ่นอุ่นรัก
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์213 viewsเมดคนโปรดของAdele (อเดล) 20+
มนต์ศิขริน122 viewsลุ้นรักทายาทมาเฟีย
เซนโด้79 views
