บทที่ 66

งานถ่ายโฆษณาปิดลงอย่างราบรื่นกว่าที่คาด

คืนนั้นคุณเจียงเป็นเจ้ามือเลี้ยงขอบคุณทีมงานและนักแสดง

วรรณนรีนั่งอยู่ท่ามกลางเสียงหัวเราะและบทสนทนาสบายๆ

นี่ไม่ใช่งานชิ้นแรกของเธอ และไม่ใช่ครั้งแรกที่ผลงานออกอากาศ แต่เป็นครั้งแรกที่รู้สึกถึงการเติบโตที่แท้จริง ต้องอาศัยความกล้าขนาดไหน ที่จะเดินเข้าไปพูดกับลูกค้าว่างานไม่เหมาะสมกับผลิตภัณฑ์ มานึกย้อนกลับไป ก็พบว่าเธอบ้าบิ่นมาก ถ้าหากวันนั้นคุณเจียงไม่เห็นด้วย คนที่จะซวยก็อาจเป็นตัวเธอเอง

อันตรายเกินไป...

วรรณนรีคิดไปคิดมาก็ขนลุกซู่ เตือนตัวเองว่าอย่าทำแบบนี้อีก เพราะคนเราใช่ว่าจะโชคดีทุกครั้งไป

“ชน!~”

เสียงชนแก้วดังเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้ รู้แค่ว่าเธอยกทุกช็อตไม่มีพลาด

“ขอบคุณทุกคน ขอบคุณๆ”

“เฮ้ย~ คุณเจียงพูดอะไร พวกเราต่างหากที่ต้องขอบคุณ ลูกค้าใจกว้างแบบนี้ หาไม่ได้ง่ายๆ มาๆ ผมรินให้” ผู้กำกับชมกลับ พลางรินเหล้าให้คุณเจียงด้วยท่าทีประจบประแจง ซึ่งคุณเจียงก็หัวเราะชอบใจ ไม่ได้คิดมากอะไร

วรรณนรีมองบรรยากาศครึกครื้นตรงหน้าแล้วก็ได้แต่ยิ้มและหัวเราะตามทุกคน งานออกมาราบรื่น แถมยังได้เลี้ยงฉลองแบบนี้ ถือเป็นการปิดจ๊อบที่สมบูรณ์แบบทีเดียว