로그인공유
บทที่ 177
게시일:
2025-04-03 23:58:41
최신 챕터
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 230
"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 229
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 228
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 227
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 226
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 225
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 113
แสงแดดยามเช้าถูกแทนที่ด้วยความมืดในเวลาหลายชั่วโมงต่อมา ดรีมเปิดเปลือกตาออกช้าๆ พร้อมอาการสะลึมสะลือ สิ่งแรกที่นัยน์ตาสีน้ำตาลสะท้อนเข้าก็คือ...ใบหน้าหล่อเหลาของเจเลอร์ซึ่งนอนหลับอยู่ การตื่นขึ้นมาแล้วมีเขานอนอยู่ข้างกายแบบนี้มันเหมือนความฝันเลย นัยน์ตาสีน้ำตาลไล่มองเบ้าหน้าฟ้าประทานของชายหนุ่มรุ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 111
"อย่าดื้อ" ท่าทางดุๆ ของเจเลอร์ ทำให้ดรีมไม่กล้าต่อต้าน เธอจำใจปล่อยเขาอุ้มแบบนั้น สายตาแอบลอบมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาเป็นระยะพร้อมหัวใจที่เต้นแรง ติ้ง~ ประตูลิฟต์ของชั้นที่เจเลอร์พักเปิดออก ชายหนุ่มเดินตรงไปยังห้อง ทำการกดรหัสผ่านปลดล็อกประตู ดรีมกวาดสายตามองไปรอบห้องพัก นับว่าเป็นครั้งแรกที่ได้มาคอ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 110
"บ้าจริง มาดับอะไรตอนนี้เนี่ย" ดรีมบ่นด้วยความหัวเสีย อยู่ดีๆ รถที่ขับมาก็เกิดดับกลางทาง อีกทั้งตอนนี้เหมือนฝนใกล้กำลังตกลงมา เพราะเริ่มมีลมพัดและเสียงฟ้าร้องดังมารอแล้ว มือเล็กเอื้อมไปเปิดประตูรถออกแล้วเดินตรงไปยังกระโปรงรถยนต์ จากนั้นทำการเปิดขึ้นเพื่อดูสาเหตุที่ทำให้รถดับ ก่อนจะเดินกลับไปหยิบโ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 109
"นะ...นายจะทำอะไร" "นี่มันรอยที่ผมทำเอาไว้ ผมไม่อนุญาตให้พี่ยุ่งกับมัน" "ฉะ...ฉันไม่อยากให้คนอื่นเห็น" ตอนนี้เจเลอร์อยู่ใกล้เธอมาก...ใกล้จนสามารถมองเห็นตัวเองผ่านนัยน์ตาดำขลับทรงเสน่ห์ของเขา "พี่อย่าดื้อ" เขาจับมือเธอที่เลื่อนขึ้นปิดบริเวณตรงจุดที่เขาทำรอยออก ก่อนจะใช้กระดาษทิชชูเปียกเช็ดคอนซีลเล
