Se connecterPartager
บทที่ 178
Date de publication:
2025-04-03 23:58:41
Dernier chapitre
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 230
"ชอบไหม" เขาเอ่ยถามลูเซียร์ "ชอบค่ะ ชอบมากๆ เลย ไม่ยักรู้ว่าพี่เดย์รู้จักที่นี่ด้วย" "ที่นี่เป็นร้านอาหารเพื่อนแม่พี่น่ะ" "พี่เดย์ช่วยถ่ายรูปให้เซียร์ได้ไหมคะ" "ได้สิ" เธอยิ้มหวานออกมา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้อังเดรเพื่อถ่ายรูปให้ อังเดรมองคนรักผ่านหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความหลงใหล นัยน์ตาสีดำขลับนั้
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 229
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา หมับ ลูเซียร์เดินเข้ามากอดคนรักซึ่งกำลังยืนทำอาหารเช้าในห้องครัว "หอมจัง..." "ตื่นแล้วเหรอ" เขาหันไปพูดกับลูเซียร์ด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ก่อนจะดึงสายตากลับมามองข้าวต้มกุ้งซึ่งเป็นของโปรดคนข้างหลัง "ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกเซียร์ล่ะคะ" "เห็นเซียร์กำลังหลับสบายเลยไม่อยากกวน" เธอไม่ตอบอ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 228
"พอก่อน" "เซียร์อยากนั่งตักพี่เดย์" "หึ...มานั่งสิ" หญิงสาวยิ้มดีใจที่อีกฝ่ายเริ่มกลับมาพูดคุยปกติด้วย ลูเซียร์เคลื่อนย้ายตัวเองมานั่งลงตักแกร่งอย่างไม่รีรอ "ที่คุยเรื่องฤกษ์เมื่อกี้...พี่เดย์อยากแต่งงานกับเซียร์เร็วขนาดนั้นเลยเหรอคะ?" "ใช่ พี่ไม่อยากรอนาน กลัวเซียร์เปลี่ยนใจไม่แต่งงานกับพี่"
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 227
หลายวันต่อมา @บริษัทอังเดร แกร๊ก ลูเซียร์เปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานของอังเดรหลังจากที่ขอเขาลงไปซื้อของกิน ริมฝีปากสีระเรื่อเตรียมขยับเพื่อทักทายคนรัก แต่ทว่าต้องชะงักเมื่อสายตามองเห็นเขากำลังนั่งคุยกับอนาคินคนเป็นพ่อ จากที่ต้องทักทายอังเดร กลับกลายเป็นทักทายพ่อคนรักแทน "สวัสดีค่ะคุณละ...เอ่อ..คุ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 226
"แล้วจะให้เซียร์ยิ้มดีใจเหรอคะที่มีผู้หญิงเข้าหาพี่เดย์แบบนี้" "บอกไม่งอน แต่คำพูดประชดประชันเหมือนงอนเลยนะ" "ก็แค่เคืองนิดหน่อย" "กลับโรงแรมเมื่อไหร่...จะง้อทั้งคืนเลย" เขาพูดแล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา "ไม่ต้องมาหื่นเลยนะคะ หยุดความคิดที่จะง้อเซียร์ด้วยวิธีแบบนั้นไปเลยนะ เมื่อเช้าก็ทำไปแล้ว" "
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 225
วันต่อมา ลูเซียร์นั่งมองคนเป็นพ่อซึ่งกำลังเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์กับคนรักใหม่ด้วยแววตาอาลัยอาวรณ์และรู้สึกเสียดาย การหย่าร้างของพ่อแม่ในครั้งนี้ แม้ว่าทั้งสองคนจะตกลงว่ายังคงทำหน้าที่พ่อและแม่ให้เธอเหมือนเดิม มาฉลองด้วยกันทุกเทศกาลและวันสำคัญของเธอ ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกเสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ค
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 184
ตกดึก เขาเปิดประตูห้องน้ำออกมาหลังจากอาบน้ำเสร็จในสภาพสวมชุดนอนเรียบร้อย สายตาคมเข้มมองไปยังลูเซียร์ซึ่งกำลังนั่งมองเขาตาแป๋วบนเตียงนอน "ทำไมยังไม่นอนอีก" "รอนอนพร้อมพี่เดย์" "นอนได้แล้วจะห้าทุ่มแล้ว" "คืนนี้ขอนอนกอดพี่เดย์ได้ไหมคะ" ประโยคนั้นทำให้เขาซึ่งกำลังพิมพ์ตอบกลับคนสนิทชะงักนิ้วมือ แ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 183
"ลงไปนอนดีๆ" เขาบอกลูเซียร์ที่ยังนั่งแช่บนตัก "เซียร์ยังไม่ง่วง" "เธอไม่สบาย ต้องนอนพัก" "เวลาเซียร์นอนหลับ พี่เดย์จะไม่แอบหนีไปหาผู้หญิงคนอื่นใช่ไหมคะ" กลัวว่าถ้าเธอเผลอหลับ เขาอาจจะแอบไปหาผู้หญิงคนอื่น "แล้วหลายชั่งโมงที่ผ่านมาฉันไปไหนไหมนอกจากนั่งทำงานข้างนอก" "อย่าให้รู้นะคะว่าแอบไปหาผู้หญิ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 180
"อ๊ะ" "แค่ถูนิดเดียวก็เสียวแล้วเหรอ" ใบหน้าสวยหวานร้อนผ่าวเมื่อโดนอังเดรเอ่ยแซวแบบนั้น "พี่เดย์..." "อยากให้ฉันใส่เข้าไปแล้วอย่างนั้นเหรอ? ขอร้องฉันสิ แล้วฉันจะใส่เข้าไปให้" "...." เธอเม้มปากเข้าหากันพลางเบือนหน้ามองไปทางอื่น หลังจากฟังเขาพูดประโยคนั้นออกมา สำหรับเขาคงพูดได้ไม่อายปาก แต่สำหรับ
เจ้าสาวมาเฟีย บทที่ 179
"นั่งนิ่งๆ" อังเดรปรามลูเซียร์ที่เอาแต่ดิ้นไปมาบนตัก ก่อนหน้านั้นเธอปีนขึ้นมาตักแต่โดนจับลงไปนั่งที่เบาะแล้วรอบหนึ่ง หลายนาทีต่อมาก็ปีนขึ้นมานั่งเหมือนเดิม จนสุดท้ายทำอะไรไม่ได้จึงยอมปล่อย ใช่ว่านั่งบนตักเขาแล้วจะนั่งนิ่งๆ เพราะตลอดทางลูเซียร์ไม่สามารถอยู่นิ่งๆ ได้เลย ดิ้นไปมาราวกับลิงน้อยแสนซน
Vous vous intéresseriez aussi à
