Se connecterPartager
หอรักเร้นสวาท บทที่ 6
Date de publication:
2025-04-07 10:31:52
Dernier chapitre
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 10
“อะไรกันนี่ ห้าวเฉินกลับมาได้เช่นนั้นหรือ นี่แสดงว่าที่มันหายไปอาจจะมีใครช่วยเหลือให้มันอยู่ในป่านั่น ไม่น่าเชื่อเลยจริง ๆ แม่หรือก็ดีใจนึกว่ามันน่ะตายไปซะแล้ว ขวากหนามในชีวิตของเจ้าจะได้หมดสิ้นไปเสียที”“อย่าเพิ่งคิดอะไรตอนนี้เลยดีกว่าครับท่านแม่ ข้าว่าเรารีบไปที่บ้านของท่านพ่อจะดีกว่า ข้าเองก็อยากรู้ว่าห้าวเฉินกลับออกมาจากป่านั่นแล้วจะเป็นอย่างไรบ้าง”เหมยกุ้ยพยักหน้าก่อนเดินตามลูกชายไปยังบ้านหลังใหญ่ของสกุลหวง และเมื่อทั้งสองแม่ลูกไปถึงบ้านหลังใหญ่ เหมยกุ้ยและจุ้นเฉียงก็ต้องพบกับความประหลาดใจอย่างที่คาดไม่ถึงนั่นก็คือห้าวเฉินนั่งอยู่ภายในห้องโถงใหญ่ของบ้านสกุลหวงโดยมีห่าวชวนและเจียอี บิดามารดาของเขานั่งอยู่ภายในห้องนั้นด้วยรวมถึงมีบริวารและคนรับใช้รวมทั้งพ่อบ้านอีกเกือบ 10 คน ทุกคนมีสีหน้าและแววตาที่ต่างแสดงความยินดีกับการกลับมาของคุณชายรองซึ่งเป็นบุตรชายของภริยาเอกแห่งสกุลหวงและเมื่อก้าวเข้าไปในห้องนั้นจุ้นเฉียงจึงแสดงความเคารพต่อบิดาของเขา หวงห่าวชวนจึงกล่าวกับบุตรชายคนโตว่า“จุ้นเฉียง เจ้ามาก็ดีแล้ว รู้หรือไม่ว่าน้องชายของเจ้ากลับมาโดยปลอดภัย พ่อดีใจเหลือเกิน”“ขอรับท่านพ่อ...ห้
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 9
“แต่เจ้าก็ไม่ควรผลีผลามทำอะไรในตอนนี้ก่อนนะจุ้นเฉียงถึงแม้ว่าห้าวเฉินจะหายไปนานนับเดือนแต่ก็อย่าลืมนะว่าพ่อของเจ้าก็ยังคงส่งคนออกตามหา ท่านพี่ยังไม่ยอมเชื่อว่าลูกชายคนรองได้ตายจากไปแล้วส่วนแม่เชื่อเต็มหัวใจว่าห้าวเฉินคงจะตายไปแล้วในป่าไผ่พันปีที่พวกชาวบ้านไม่มีใครกล้าเข้าไปนั่น”“ข้าเพียงแสดงความเป็นห่วงใยต่อคู่หมั้นของน้องชายและท่าทางของนางก็ดูเหมือนจะพอใจในตัวข้าด้วยนะท่านแม่”“ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เจ้าก็ไม่ควรเร่งร้อนทำให้คนอื่นเขาเห็นว่าเจ้ากับซูซินฮวาน่ะกำลังมีใจต่อกันและเจ้าก็อย่าได้แพร่งพรายเรื่องที่เราวางแผนให้ห้าวเฉินเข้าไปในป่านั้นและเจ้าเป็นผู้ที่ทิ้งน้องของเจ้าเอาไว้เพราะแผนนี้แม่เป็นคนคิดเองเพื่อที่จะกำจัดเสี้ยนหนาม เพราะถ้าหากห้าวเฉินยังอยู่เจ้าก็จะไม่ได้รับมรดกของพ่อเจ้า ทั้งทรัพย์สินบ้านหลังนี้และกิจการค้าขายที่พ่อเจ้าสร้างเอาไว้”เหมยกุ้ยกดน้ำเสียงให้ต่ำลงราวกับว่าต้องการปรามบุตรชายและไม่อยากให้ใครมาได้ยินสิ่งที่นางพูดกับลูกชายเพียงคนเดียวถึงแผนการที่วางเอาไว้ให้จุ้นเฉียงพาน้องชายต่างแม่เข้าไปหากระต่ายในป่า แท้แล้วก็เพื่อที่จุ้นเฉียงจะได้ทิ้งน้องชายเอาไว้แล้วออกมาจากป่า
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 8
“มันก็คงต้องเป็นเช่นนั้นอยู่แล้วลี่จูในเมื่อเจ้าจะต้องเป็นผู้พาข้าออกจากป่านี้ข้าก็ถือว่าเจ้าคือผู้มีบุญคุณต่อข้าและข้าเองก็จะต้องตอบแทนต่อเจ้าเพียงแต่ว่า...”“เพียงแต่ว่าอะไรหรือ...ดูหน้าตาของเจ้าก็ยังไม่ค่อยสบายใจอยู่อย่างนั้น”“มันอาจจะเป็นเรื่องแปลกประหลาดสักหน่อยที่ข้าหายเข้ามาในป่าแล้วจู่ ๆ ข้ากลับออกไปก็มีเจ้าตามติดไปด้วย ว่าแต่นี่ข้าเพิ่งจะเข้ามาอยู่ที่นี่เพียงแค่ราตรีเดียวใช่หรือไม่”“หนึ่งราตรีของป่าไผ่พันปีเท่ากับเวลา 1 เดือนของโลกภายนอก”“ว่ายังไงนะ!” ห้าวเฉินมีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อได้ยินเช่นนั้น“อะไรกันนี่...นี่แสดงว่าข้าหายออกมาจากบ้านนานนับเดือนแล้วฉันนั้นรึ”“ใช่...ถ้าหากว่าท่านยังอยู่ที่นี่ต่อไปเวลาก็จะยาวนานมากขึ้นและหากเป็นมนุษย์ผู้ซึ่งมิได้บำเพ็ญญาณท่านก็จะต้องแก่ลงภายในเวลาอันรวดเร็วเพราะ 1 ราตรีของที่นี่เท่ากับ 1 เดือนของโลกภายนอกท่านคิดดูเอาเองแล้วกันว่าถ้าหากว่าท่านอยู่ที่นี่สัก 1 ปีแล้วอายุของท่านจะเป็นเช่นไร”“โอ๊ย...ป่านนี้ท่านพ่อกับท่านแม่คงจะต้องร่ำไห้พวกเขาคงจะคิดว่าค่าได้ตายไปเสียแล้วเป็นแน่”“เช่นนั้นจะรออะไรอยู่เล่า อย่าให้พวกเขาต้องเป็นห่วงและกังวล”
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 7
คำตอบของพี่จูทำให้ห้าวเฉินถึงกับตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“ว่าเช่นไรนะ หากเจ้าไม่ไปกับข้า ข้าก็จะไม่สามารถออกไปจากป่านี้ได้เช่นนั้นน่ะหรือ”“ท่านจำได้หรือไม่ว่าตอนที่ท่านเข้ามาน่ะท่านน่ะสามารถที่จะกลับไปเองได้หรือไม่เช่นไร”“ตอนที่ข้าเข้ามาตามทางเดินทอดตัวเข้าสู่อุโมงค์ป่าไผ่ เมื่อข้าหันกลับไปมองอีกครั้งก็ไม่เห็นทางออกเสียแล้ว”“นี่แหละคือป่าไผ่พันปี มันเป็นอาณาเขตหวงห้ามสำหรับมนุษย์ธรรมดา หากว่าเจ้ามิได้มีพลังในการบำเพ็ญเพียรหรือฝึกญาณในตัวของเจ้านานมากพอเจ้าก็จะเป็นแค่เพียงสิ่งมีชีวิตที่ถูกกลืนหายเข้ามาอยู่ในป่าแห่งนี้และจะไม่สามารถหาทางกลับออกไปได้อีกมีทางเดียวเท่านั้นก็คือข้าจะต้องจับมือท่านออกไปและนี่เช่นไรคือเหตุผลที่ว่าทั้งข้าและท่านเราจะต้องพึ่งพากันและกัน ที่ข้าบอกท่านมันไม่ใช่เป็นความประสงค์ที่ข้าต้องการจะแลกเปลี่ยนกับการได้ออกไปจากป่าแห่งนี้หรอกนะแต่ถ้าหากว่าข้าไม่ช่วยท่าน ท่านจะไม่ได้ออกไปจากที่นี่เลยตลอดชีวิต”“โธ่เอ๊ย!...ชีวิตของข้า ใยถึงต้องเป็นเช่นนี้เล่า”เขาถึงถึงกับทรุดลงและนั่งที่ริมลำธารในเวลานั้นลี่จู่มองเขาด้วยจิตที่นึกสงสาร นางนั่งลงข้าง ๆ ห้าวเฉินและจับมือของคุณ
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 6
“ท่านไม่ต้องขอบใจข้าหรอก การที่ข้าช่วยเหลือท่านเพราะเห็นว่าท่านน่ะไม่ได้นำภยันตรายใด ๆ มาสู่ป่าแห่งนี้ ข้าเองในฐานะของผู้ปกปักและดูแลป่าไผ่พันปีจึงรู้สึกว่าท่านคงจะเป็นคนดี และการที่ช่วยเหลือท่านไว้ก็เพราะว่าข้ามีข้อแลกเปลี่ยนที่จะเสนอต่อท่าน หากว่าท่านต้องการออกจากป่านี้ไป”“เจ้าต้องการอะไร หรือเจ้าต้องการชีวิตของข้า ในท้ายที่สุดมันเป็นอย่างนั้นใช่หรือไม่”“บอกแล้วอย่างไรว่าข้าจะไม่ทำร้ายท่านและถึงที่สุดแล้วข้าก็ถือศีลปฏิบัติตนตั้งปณิธานไว้แน่วแน่นับตั้งแต่บำเพ็ญเพียรจนข้ามีชีวิตยืนยาวมาจนถึงทุกวันนี้ ข้าไม่ต้องการที่จะได้มนุษย์มาเป็นอาหารหรือเป็นสิ่งที่จะทำให้ข้าได้พบกับความโอชะและรื่นรมย์ แต่สิ่งที่ข้าต้องการก็คือการได้กลับไปเรียนรู้การใช้ชีวิตเช่นมนุษย์ปุถุชนทั่วไป”“ใช้ชีวิตเช่นมนุษย์เช่นนั้นรึ ในเมื่อเจ้าบำเพ็ญเพียรและถือศีลชนมีอายุยืนยาวถึง 3000 ปีเช่นนี้แล้วจะกลับไปเป็นมนุษย์ที่อายุนั้นสั้นนักด้วยเหตุผลอันใด”ลี่จูหันกลับมานางจ้องหน้าเขา ประกายตาของนางไม่ได้มีความซุกซนขี้เล่นดังเมื่อครู่ มันหม่นแสงลงและน้ำเสียงของนางก็จริงจังมากขึ้น“ห้าวเฉิน ถึงแม้ว่าข้าจะมีอายุยืนยาวมากกว่าส
เซ็ตนิยายอีโรติก หอรักเร้นสวาท เสน่ห์รักนางจิ้งจอก บทที่ 5
ที่รีบบอกว่านางไม่กินเนื้อมนุษย์นั้นจะเชื่อถือได้หรือไม่ สักครู่เขาก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง ห้าวเฉินเงี่ยหูฟังและเดินไปตามเสียงนั้นซึ่งภายในถ้ำเขาก็มองเห็นทางเดินเล็ก ๆ กระทั่งเขาเดินลึกเข้าไปและพบว่าภายในถ้ำขนาดใหญ่มีลำธารไหลผ่านจน เขาก้าวไปอยู่ที่ริมลำธารและก็พบภาพของหญิงสาวเรือนร่างงดงามนางไม่สวมใส่เสื้อผ้าแม้ซักชิ้นกำลังลงเล่นน้ำอยู่ในลำธารที่ไหลเอื่อย มันเป็นสายน้ำเล็ก ๆ ที่ไม่มีความลึกและไม่น่าเชื่อเลยว่าภาพนั้นจะงดงามยิ่งนักเพราะสายน้ำในลำธารนั้นเป็นสีเขียวมรกตแต่แล้วหญิงสาวเจ้าของเรือนร่างงดงามที่อาบด้วยแสงจากคบเพลิงภายในถ้ำค่อย ๆ หันกลับมามอง ห้าวเฉินตกใจ เขารีบหลบเข้าไปอยู่หลังโขดหินหากก็ได้ยินเสียงดังสะท้อนออกมาว่า“ห้าวเฉิน...นั่นท่านใช่ไหม ข้ารู้นะว่าเป็นท่าน ตื่นนานแล้วหรือ”“ข้าเพิ่งตื่น”ห้าวเฉินตอบด้วยน้ำเสียงกุกกัก เขาแทบไม่กล้าเยี่ยมหน้าออกไปยังคงยืนเอาหลังแนบแผ่นหินด้วยความรู้สึกกระดากและละอายแก่ใจ ไม่เคยเห็นภาพของผู้หญิงที่อาบน้ำโดยไม่สวมเสื้อผ้าตั้งแต่เล็กจนโตเป็นหนุ่มก็ยังไม่เคยเลยสักครั้ง“ห้าวเฉิน...ท่านมาแอบอยู่ตรงนี้ทำไมกัน”เสียงที่ดังอยู่ใกล้ ๆ ทำให้คุณชา
Vous vous intéresseriez aussi à
ซื่อจื่อรับอนุข้าขอลา บ้านนี้ก็พังไปหมด
ยอดคนแปดทิศ50.6K Vuesท่านแม่ทัพได้โปรดปล่อยข้าไป
ดอกท้อในสายลม37.8K Vuesทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา
หวานใจ76.2K Vuesทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.4K Vuesทาสราคะวิญญาณร้ายทรราช (เรื่องชุด)
บ้านเขมปัณณ์137 Vuesทะลุมิติไปเป็นสาวอ้วนที่สามีรักมากยุค 70's
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา96 Vuesบุปผาโลหิตหวนคืนทวงแค้น
วริษา151 Vuesบำบัดรักต่างมิติ
JustMoonLight147 Vues
