Masukช่วงบ่ายแก่ ๆหลังจากแอชตันเลิกเห่อของเล่นใหม่แล้ว สองหนุ่มก็ย้ายไปนั่งริมสระว่ายน้ำด้านนอก มองเด็กชายตัวเล็กว่ายน้ำไปกลับอยู่ในสระใหญ่ โดยมือทั้งคู่มีเหล้าราคาแพงที่อีวานซื้อติดมือมาฝากเพื่อนที่ไม่ชอบขี้หน้าเขานัก ส่วนหญิงสาวเจ้าของบ้านขอแยกตัวไปคุยงานของตัวเอง ทำให้เควินและอีวานนั่งกันอยู่ตามลำพัง
“อีวานนนนน ~”“ไงสุดหล่อ คิดถึงลุงไหม” หนุ่มเอเชียอุ้มเด็กชายเอาไว้เอ่ยทักทายเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งเขาก็สามารถตอบกลับได้อย่างคล่องปร๋อเนื่องจากเธอเลี้ยงลูกสองภาษาอยู่แล้ว“คิดถึงสุด ๆ ครับ รอบนี้มีอะไรมาฝากแอชตันบ้าง”“แอชตัน! ลุงเพิ่งมาถึงก็ถามหาของฝากแล้ว ไม่น่ารักเลย” คนเป็นแม่เอ่ยปรามลูกน้อย ก่อนจะ
ห้าปีต่อมาคฤหาสน์เควินเด็กชายผิวขาวจั๊วะจนสามารถมองเห็นเส้นเลือดฝอยบนพวงแก้ม วิ่งหน้าตั้งลงบันไดบ้านมาด้วยความตื่นเต้น ขาสั้นป้อมรีบลัดเลาะผ่านห้องกินข้าวไปยังห้องครัวซึ่งพ่อแม่กำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ในนั้น“มัม ยุงอีวานจะมาถึงตอนหนาย”“เฮอะ!”ฝรั่งหนุ่มผู้พ่อถึงกับกลอกสายตาระอา อดน้อยเนื้
“ไม่ต้องห่วง เพื่อนเธอไม่เหงาหรอก...ไปถ่ายรูปเล่นตรงนั้นไหม”ร่างสูงชี้ไปยังขอนไม้ใหญ่ริมหาดไม่ไกลจากหน้าที่พักมาก แววตายามเควินหันมองมันเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขจนเธอสามารถรู้สึกได้ ส่งผลให้ใบหน้าหวานอดอมยิ้มไม่ได้“ค่ะ”ร่างเย้ายวนในชุดเดรสยาวสีขาวรับตัวลูกชายมาอุ้มพลางเดินย่ำทรายละเอียดไปยังจุดที่เข
บรรยากาศน่าอึดอัดในตอนแรกดีขึ้นบ้างแล้วหลังจากอิงฟ้าเห็นว่าชินคอยเฝ้าดูแลลูกน้อยของเธอไม่ห่าง และเด็กชายก็ยังหลับสบายอย่างที่เควินอ้าง ทำให้เมื่อแวะจุดดำน้ำต่อไปเธอจึงยอมให้มาเฟียขี้หวงลงมาว่ายน้ำกับเธอได้ แถมยังถูกเขาแอบลวนลามในน้ำไปหลายทีใบหน้าหวานเงยขึ้นจากน้ำ นิ่วหน้าหันมองพฤติกรรมแปลก ๆ ระหว่า
“เควินไง”“อ้าว! หมอนั่นยอมเหรอ”“ก็ยอมแหละ เพราะฉันไม่ไว้ใจให้ลูกน้องเขาดูแลลูกให้แน่นอน”อิงฟ้ายกยิ้มสะใจ นัยน์ตาเป็นประกายวิบวับ ก้มหน้าเย้าแหย่กับลูกชายต่ออย่างอารมณ์ดีสามสิบนาทีต่อมาเรือใหญ่จอดนิ่งสนิทบนพื้นน้ำสีฟ้าใส หลังจากกัปตันโยนสมอลงไป แล้วสิ่งที่อิงฟ้าคาดไว้ก็เกิดขึ้นจริง ๆ หลังจากเธอบ
“พูดมา เป็นไปไม่ได้แน่ ๆ ที่อิงฟ้าจะไม่เล่าอะไรให้เธอฟังเลย”บอดี้การ์ดหนุ่มเริ่มทำการทรมานสอบสวนผู้ร้ายปากแข็งโดยการจ่อเครื่องสั่นแนบเม็ดรัก ขยับมือขยี้ให้ส่วนไวความรู้สึกถูกเสียดสีซ้ำ ๆ เพียงเท่านี้ดวงตาเล็กก็ถึงกับเหลือกลอย การดิ้นไปดิ้นมาก่อนหน้าส่งผลให้ผ้าเช็ดตัวที่ห่อพันร่างกายค่อย ๆ คลายตัวออ
ห้องของกิ๊ฟก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูหน้าห้องเรียกความสนใจของสาวตัวเล็กให้ละไปจากหน้าจอโทรทัศน์ แม้ว่าตอนนี้เข้าสู่ช่วงปิดเทอมแล้วแต่หญิงสาวก็ยังเลือกมา ๆ ไป ๆ ระหว่างบ้านกับห้องเช่าขนาดเล็กอยู่ดี เนื่องจากบ้านของเธอเป็นตึกแถวเก่าในละแวกชุมชนคนจีน ชั้นล่างสุดเปิดเป็นร้านก๋วยเตี๋ยวซึ่งเป็นธุรกิจท
“ได้เรื่องยังไงรีบติดต่อกูมาด้วย”“อืม”ทั้งคู่พูดคุยกันต่ออีกไม่กี่ประโยคก็แยกย้ายกันไปสืบข่าว และเหมือนจะมีแค่ชินที่ดูเป็นเดือดเป็นร้อนกับเรื่องในครั้งนี้มากที่สุด ผิดกับเร็นเพราะสถานที่แรกที่บอดี้การ์ดหนุ่มไป ไม่ใช่คฤหาสน์ครอบครัวอิงฟ้า แต่คือห้องเช่าขนาดเล็กของเพื่อนเธอต่างหาก จะไปหาข่าวไกลทำไม
“เธอไปได้ยินอะไรมา! มันไม่ใช่แบบนั้นนะอิงฟ้า!”“ฟ้าไม่อยากจะฟังอะไรอีกแล้วค่ะ ขอให้เรื่องของเราจบแค่นี้ แล้วอย่าได้มายุ่งเกี่ยวกันอีก”“ไม่! ฟ้า! ฉันจะไม่ยอมให้เธอไปง่าย ๆ แบบนี้!”“ลาก่อนคุณเควิน”เธอสูดหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่เอ่ยประโยคที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตออกไป กลั้นใจก้าวต่อไปทางประตู อ้อนวอนต่อ







