Share

บทที่ 77

last update Tanggal publikasi: 2026-09-08 15:39:45

            “วิธีอะไรคะ!” พันไมล์เอ่ยถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเขาทำให้เธอหวาดระแวง

            “เดี๋ยวก็รู้ ของแบบนี้มันต้องเห็นด้วยตาของตัวเองถึงจะมั่นใจ จริงไหม” อัมรานพูดพร้อมกับอุ้มตัวเธอไว้ในอ้อมแขน

            พันไมล์ตกใจที่ถูกจู่โจมแบบกะทันหัน เธอกอดคอเขาไว้แน่น

            “จะพาฉันไปไหนคะ”

            “ห้องหอของเรา”

            ชีคหนุ่มอุ้มร่างบางของภรรยาเดินตรงเข้ามาในห้อง ก่อนจะปล่อยตัวเธอให้เป็นอิสระ

            “ทีนี้ก็เชิญคุณสำรวจร่างกายผมได้ตามสบายเลย คุณจะได้รู้ว่าผมได้รับบาดเจ็บตรงไหนบ้าง”

            แต่เมื่ออีกฝ่ายยังคงนิ่งเฉย เขาก็ลงมือถอดเสื้อโชว์แผงอกกำยำ ที่มีเพียงรอยเย็บไม่กี่แห่งจากบาดแผลถูกลอบยิงในครั้งนั้น อัมรานยิ้ม ก่อนจะคว้ามือเรียวบางของภรรยามาวางไว้ที่อกของตนเอง เลิกคิ้วไปเชิงท้าทาย

            พันไมล์กัดริมฝีปาก ข่มความอาย และลูบไล้ฝ่ามือสำรวจบาดแผลตามร่างกายของเขาเปะปะ อัมรานถึงกลับต้องกลั้นหายใจและระงับเสียงครางไว้ เขารีบคว้ามือซุกซนไว้ทันก่อนที่จะไปถึงจุดอันตราย แต่เหมือนพันไมล์จะไม่รับรู้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของชีคหนุ่ม เธอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อไม่พบบาดแผลใดใดบนร่างกายกำยำล่ำสันนั้น

             “คุณไม่เป็นไรจริงๆ”

            “พอใจแล้วใช่ไหม ทีนี้ก็ถึงตาผมบ้างนะ”

            อัมรานพูดพร้อมกับดึงตัวเธอเข้ามากอด ประทับริมฝีปากลงบนกลีบปากสีระเรื่อของเธออย่างแผ่วเบาและอ่อนโยน เพื่อปิดกั้นเสียงทักท้วงของภรรยาได้อย่างทันท่วงที พันไมล์หลับตาพริ้ม ตอบสนองจุมพิตอ่อนหวานที่เขามอบให้ด้วยความเต็มใจ มือของชีคหนุ่มเริ่มซุกซน ลูบไล้ไปยังแผ่นหลังนวลเนียนผ่านเสื้อตัวบางที่เธอสวมใส่ ก่อนจะวกเข้าไปยังเนื้อนวลใต้เสื้อ มือข้างเดิมไล้วนมาลูบไล้ผ่านทรวงอกทีละข้างอย่างช้าๆ มืออีกข้างของเขาก็ลูบไล้ลงบนสะโพกเนียน

            พันไมล์เริ่มหายใจติดขัด ตกใจกับการกระทำของเขา รวมถึงตั้งรับไม่ถูกกับการจู่โจมแบบสายฟ้าแลบ อัมรานอุ้มร่างบอบบางของภรรยาไว้ในอ้อมแขน

            “คุณจะทำอะไร!” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยความตกใจเมื่อถูกเขาอุ้มตรงรี่ไปที่เตียงนอน

            เขาเคลื่อนไหวเร็วมากเกินกว่าประสาทรับรู้ของเธอจะคิดทัน เนื่องด้วยถูกมอมเมาด้วยจุมพิตที่ร้อนแรงจากเขา

            “ก็ทำในสิ่งที่เราควรทำตั้งนานแล้วน่ะสิ”

            “อย่านะ!” พันไมล์รีบร้องห้าม

            ถ้าเธอยอมให้เขาแตะต้องตัวเธอตามแต่ใจละก็ เธอคงใจอ่อนยอมทำทุกอย่างตามความต้องการของเขา

            “อย่าห้ามเลย”

            เขาเว้าวอน พร้อมกับก้มหน้าลงซุกไซ้ติ่งหู และกัดเบาๆ เพื่อส่งกระแสซ่านสะท้าน หญิงสาวร้อนผ่าวไปทั้งตัว แต่ความกลัวในประสบการณ์แปลกใหม่ทำให้พันไมล์เริ่มดิ้นรนขัดขืน แต่ยิ่งดิ้นรนก็เหมือนยิ่งยั่วยุอารมณ์ของเขาให้กระพือโหม

            “แต่ฉันกลัว...” เธอกระซิบบอกเสียงแผ่ว แก้มแดงเรื่อจากแรงอารมณ์ที่ถูกเขาปลุกเร้า

            “ไม่ต้องกลัวนะคนดี...ไม่มีอะไรน่ากลัว” เขาบอกพร้อมกับก้มจุมพิตหญิงสาวอีกครั้ง โดยครั้งนี้ก็ได้รับความร่วมมือจากพันไมล์เป็นอย่างดี

             “อัมราน...” เธอกระซิบเสียงแผ่วเบา

            เพียงแค่เขาได้สัมผัสแตะต้องตัวเธอก็ทำให้เครื่องของเขาร้อน และพร้อมที่จะดำเนินการขั้นต่อไปจนเสร็จสมอารมณ์หมายทันที นี่ขนาดเขาแค่กอดจูบเธอเท่านั้นนะ ยังเกิดความปรารถนารุนแรงถึงเพียงนี้ และถ้าเขาได้แทรกกายหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ มีหวังคงตื่นเต้นจนหัวใจวายเอาดื้อๆ แน่

            อัมรานคิดพร้อมกับก้าวเท้าไปจนถึงเตียงนอนขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่กลางห้องจากนั้นก็วางร่างบางลงบนเตียงและแนบเรือนกายสูงใหญ่ประชิด ไม่เปิดโอกาสให้พันไมล์ได้มีโอกาสคิด พันไมล์นอนหงายโดยมีร่างของเขากอดกระชับอยู่ทั้งตัว ขาข้างหนึ่งของเขาแทรกอยู่ระหว่างกลาง ต้นขาของเธอเสียดสีอยู่กับท่อนขาแกร่งกำยำของเขา อัมรานซุกไซ้ใบหน้าลงบนซอกคอหอมกรุ่นของพันไมล์ เพื่อปลุกเพลิงปรารถนาภายในกายสาวให้เร่าร้อน กระตุ้นให้เธอตอบสนองสัมผัสนั้นไปโดยปริยาย

            สติรับรู้ของพันไมล์เริ่มเลอะเลือนไป เพราะการเล้าโลมแบบจู่โจมของเขา ราคะร้อนแรงที่เกิดขึ้นภายในกำลังจะระเบิดออกมา เธอพยายามที่จะต้านทานมัน และเอียงหน้าไปด้านข้างเพื่อจะได้ไม่ต้องเห็นความปรารถนาที่สะท้อนออกมาจากสายตาคมคู่นั้น

            “อย่าฝืนไว้เลย ปล่อยมันไปตามกระแส...และความรู้สึกของคุณเท่านั้นก็พอ” ชายหนุ่มบอกเสียงพร่า

            มนตร์ขลังเย้ายวนเข้าครอบงำ ทำให้พลังต้านทานของเธอแทบสูญสิ้น เมื่อเข้าโน้มตัวมาจูบเธออีกครั้ง พันไมล์ก็ตอบสนองทันทีโดยไม่ลังเล เขาจูบเธออย่างเร่าร้อน และใช้ลิ้นไล้ระไปตามริมฝีปากบางของเธอ เพื่อเปิดทางให้เขาได้เข้าไปลิ้มรสความหวานข้างใน มันช่างเป็นจูบที่หอมหวานเร่าร้อนปนเรียกร้อง

            พันไมล์ขยับตัวอย่างอึดอัด ราวกับแสวงหาบางสิ่งซึ่งคงมีแต่เขาเท่านั้นที่จะดับให้ได้ มือของเธอเธอลูบไล้ไปตามแผงอกแข็งแกร่งของเขาอย่างเพลิดเพลิน พร้อมกับการตอบสนองจุมพิตร้อนแรงของเขาไปในคราวเดียว อัมรานดึงมือเธอออก นัยน์ตาทอประกายโชนกล้าขณะก้มมองเธอ

            “น่ารักที่สุด”

            เขาชมพร้อมเคลื่อนมือไปสัมผัสทรวงอกคู่งามของเธอ มือเรียวนั้นลูบไล้และเคล้าคลึงไปทั่วทรวงอกอิ่มทั้งสองข้างโดยแรง ก่อนจะแทนที่ด้วยริมฝีปากผ่านเสื้อนอนที่อีกฝ่ายสวมใส่ เพื่อสร้างอารมณ์ปรารถนาให้กับร่างบางตรงหน้า

            พันไมล์แอ่นกายอยู่ใต้ร่างเขา และหวีดร้องเบาๆ ทรวงอกของเธอตอบรับสัมผัสของเขา มันเต่งตึงและท้าทายทั้งที่มีเนื้อผ้าเป็นปราการอยู่อีกชั้นหนึ่ง ถึงกระนั้นนิ้วที่ช่ำชองของเขาก็ปลุกเร้าอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะส่วนที่ไวต่อสัมผัสของเธอ เขาจูบละไปทั่วใบหน้าเธอ ในขณะที่มือก็ซุกซนลูบไล้ไปตามเรือนร่างบาง เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของเธอให้โลดแรงขึ้น เธอจะได้ยุติการขัดขืน เขาโล่งใจเมื่อเริ่มได้ยินเสียงครวญคราง อย่างสุขสมและเร่าร้อนแต่ทว่าแผ่วเบาของเธอ แต่แค่นั้นยังไม่เพียงพอ

            เขารับรู้ถึงความต้องการของเธอ และความต้องการของเขานั้นก็ไม่แตกต่างกัน อัมรานถอดเสื้อผ้าของพันไมล์ออกด้วยความชำนาญ ก่อนจะปลดตะขอหน้าของเสื้อชั้นในสีหวานและดึงมันออกไปให้พ้นทาง พร้อมกับปลดปราการด่านสุดท้ายของเธอ รวมถึงถอดกางเกงที่ตัวเองสวมใส่และเหวี่ยงออกไปโดยไม่ไยดี จากนั้นก็กลับมามอมเมาเธอด้วยการเล้าโลมไปทั่วเรือนร่างของเธออย่างย่ามใจ การเล้าโลมอย่างเร่าร้อนของเขาทำให้เพลิงปรารถนาของพันไมล์ทะยานสูงขึ้น

            ปฏิกิริยาทางธรรมชาติในกายสาวที่ถูกปลุกเร้าด้วยน้ำมือของเขานั้น กระตุ้นให้เธอตอบสนองบทรักของเขาโดยไม่รู้ตัว ในขณะที่ความเป็นชายของเขาก็อยู่ในสภาพที่กำลังตื่นตัวเต็มที่ เพลิงปรารถนาฉายชัดในแววตาของอัมราน เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาต้องการเธอมากเพียงใด

           

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 108

    หลังจากพาลูกๆ เข้านอนแล้ว พันไมล์ก็เดินกลับเข้ามาในห้องนอนของตนเองอีกครั้ง เธอพบว่าสามีเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ “แม่ตัวยุ่งหลับแล้วหรือพาย” “สิ้นฤทธิ์ไปแล้วค่ะ วันนี้ซนจนหมดแรง แถมยังเจอเรื่องที่ทำให้ตื่นเต้นตกใจ ก็เลยหลับไวกว่าทุกวัน” พันไมล์ตอบพร้อมกับเดินไปช่วยเช็ดผมให้เขาด้วยความตั้งใจ ทั้งคู่สบตากันผ่านกระจกเงาบานใหญ่ “เชอรีนทั้งซนและดื้อเหมือนใครนะ” พันไมล์ตวัดตาคมค้อนสามีที่เขากระเซ้าเย้าแหย่เธอ ก่อนจะเอ่ยแย้ง “ที่ลูกเป็นแบบนี้เพราะพ่ออย่างคุณให้ท้ายมากกว่าค่ะ ฉันว่าทาซัสและมัสซาร์ดูจะเรียบร้อย ไม่ซนและดื้อมากเท่าเชอรีน เพราะคุณรักและตามใจเชอรีนมากเกินไป ลูกถึงได้ใจอยากทำอะไรก็ทำ” รอยยิ้มอ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้นำบารัซ เขากุมมือเรียวบางของภรรยาขึ้นมาแนบริมฝีปาก ก่อนจะลุกจากเก้าอี้และหมุนตัวกลับไปสวมกอดเธอไว้ พันไมล์สวมกอดเขาไว้เช่นกัน เธอแนบหน้าซุกแผงอกล่ำสัน เพราะอายเกินกว่าจะกล้าสบตาแพรวพราวคู่นั้น อัมรานกอดกระชับร่างบางในอ้อมแขน จมูกโด่งรังแกแก้มนวลของเธอตามแต่ใจปรารถนา พร้อมกับกร

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 107

    “นอกจากแม่จะลิบอาวุธของลูกแล้ว ลูกยังต้องคัดลายมือ ก-ฮ หนึ่งร้อยจบ โดยห้ามมิให้ใครช่วยเด็ดขาด และจะออกไปไหนไม่ได้จนกว่าจะคัดเสร็จ” “หนูต้องโดนกักบริเวณด้วยเหรอคะ” “จะพูดแบบนั้นก็ได้” ทุกคนต่างรู้ดีว่าคุณหนูเชอรีนชื่นชอบการออกไปวิ่งเล่นซุกซนกลางแจ้ง มากกว่าที่จะอุดอู้อยู่แต่ในห้อง แต่เมื่อถูกมารดาสั่งกักบริเวณ แม่หนูน้อยก็หันไปสบตาบิดาเพื่อขอความช่วยเหลือ “พ่อคะ” อัมรานไม่ยอมสบตาลูก เพราะถ้าเขาสบตาเป็นต้องยอมแพ้แม่หนูน้อยเชอรีนแน่ และคงอดไม่ได้ที่จะหันไปพูดขอร้องภรรยาให้ลดหย่อนโทษให้บุตรสาว ที่สำคัญเขาเห็นด้วยกับพันไมล์ในการทำโทษเชอรีนในครั้งนี้ ลูกจะได้หลาบจำและไม่กล้าทำอะไรเช่นนี้อีก เชอรีนจำต้องยอมรับบทลงโทษของมารดาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ โดยเริ่มจากการกล่าวคำขอโทษทหารองค์รักษ์ทุกคนที่เธอยิงลูกแก้วใส่ ซึ่งก็รวมถึงหน่วยสวาททั้งสามคนของบิดาด้วย แต่ในเมื่อยังไม่ได้กลับไปที่จัสตินพาเลซ เธอจึงทำได้แค่กล่าวคำขอโทษคุณอาทั้งสาม “ขอโทษนะคะที่เชอรีนยิงลูกแก้วใส่พวกคุณอา เชอรีนแค่อยากรู้ว่าอาวุธที่ลุง

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 106

    “ช่วยด้วยค่ะ...ช่วยด้วย...เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” หนูน้อยเชอรีนร้องขอความช่วยเหลือจากแม่เฒ่า ก่อนที่ร่างปราดเปรียวจะปรากฏตัวให้เห็น เมื่อไปถึงจึงรู้ว่าแม่เฒ่าไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่กำลังนั่งคุยอยู่กับบิดามารดาของตนเอง พร้อมด้วยสามองครักษ์หนุ่มที่เชอรีนมักจะขนานนามพวกเขาว่า “หน่วยสวาท” “เกิดอะไรขึ้น! ทำไมลูกถึงได้วิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนี้” อัมรานเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แม่หนูน้อยเมื่อเห็นบิดา ก็เหมือนพระมาโปรด วิ่งถลาเข้าสู่อ้อมกอดของพ่อทันที “พ่อจ๋า” อัมรานเห็นดวงหน้าเล็ก อ่อนใสของลูกสาว ก็แทบจะลืมเลือนเรื่องยุ่งๆ ที่บุตรสาวก่อไว้จนหมดสิ้น ได้แต่ดึงลูกมาหอมแก้มแดงใสไปมาด้วยความรักใคร่ หลังจากเชอรีนหอมแก้มสากระคายของบิดาทั้งสองข้างแล้ว เหมือนจะนึกอะไรได้ ดวงตากลมโตที่ถอดแบบบิดามาแทบทุกอย่างเบิกกว้างราวกับนึกอะไรได้ “โอ๊ะ! พ่อจ๋า มีคน มีคนอยู่...” ปากเล็กๆ สีแดงเรื่อกำลังจะบอกพ่อ พันไมล์ซึ่งมองเห็นท่าทีร้อนรนของลูกสาว ก็เอ่ยทะลุกลางปล้องขึ้นมาว่า “ไปก่อเรื่องอะไรไว

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 105

    “หางนกยูง!!” ชีคอัมรานอุทานเสียงสูง “ใช่แล้วค่ะหางนกยูงตัวโปรดของคุณ” “คุณเชอรีนแต่งให้ผมครับท่านพ่อ เธอบอกว่าจะได้เหมือนกับพวกอินเดียแดง” จาบรินนิ่งไปเมื่อได้ยินคำตอบของลูกชาย “ตอนนี้แม่ของเจ้าอยู่ที่ไหน” ทันใดนั้นเองซันเดได้มาปรากฏตัวในห้องดังกล่าว พร้อมกับเอ่ยถามเจ้านายสาวด้วยความร้อนใจ “พบตัวคุณหนูเชอรีนหรือยังคะท่านชายา” “ยังไม่พบแต่รู้แล้วว่าหนีไปหลบอยู่ที่ไหน” ซันเดอุทานเมื่อเหลือบไปเห็นใบหน้าของบุตรชาย “ชาคินหน้าของเจ้า...” “ไม่ต้องห่วงนะซันเด เดี๋ยวฉันจะไปจัดการกับแม่ตัวยุ่งให้เธอเอง ตอนนี้เธอพาชาคินไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน” “ค่ะท่านชายา” ซันเดรับคำสั่ง ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตนเอง “ชาคินเจ้าตามแม่มานี่” ทันทีที่เชอรีนรู้ว่าบิดามารดากำลังเดินทางมารับตัวเธอที่วิหารแห่งนี้ ทำให้ต้องรีบไปหาที่หลบซ่อนตัว เพราะก่อนหน้าที่จะเดินทางมาที่นี่เธอได้ทำเรื่องวุ่นวายไว้หลายเรื่อง ทั้งจับตัวน้องชายฝาแฝดและชาคินมาแต่งตัวเลียนแบบพวกอินเดียแดง โดยนำลิปสติกแ

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 104

    “ดีค่ะ ไล่ออกให้หมด....” พันไมล์โต้ตอบกลับไป เมื่อเดินตามมาสมทบ “ไล่ฉันออกด้วยนะคะ” เธอบอกพร้อมตวัดสายตาคมมองผู้เป็นสามีอย่างกล่าวหา “พาย!” อัมรานเรียก เดินเร็วเข้าไปหา ดึงมือเล็กมากุมไว้อย่างเอาใจ “ใครจะกล้าไล่คุณออกกันเล่า....แต่พวกนี้สิบังอาจทำเชอรีนหาย มันน่าถูกไล่ออกให้หมด” “ใครทำเชอรีนหายคะ” เธอย้อนถามเสียงเย็น คราวนี้ชีคหนุ่มเริ่มจะรู้ถึงความผิดปกติ เพราะแม้พันไมล์จะเป็นมารดาที่เข้มงวด แต่ก็รักลูกสาวสุดหัวใจเช่นกัน “อ้าว...” ชีคหนุ่มมีอาการงุนงง “ก็มีคนไปแจ้งผมว่าเชอรีนหายตัวไป ไม่ใช่ถูกลักพาตัวไปหรอกหรือ” เขาถาม กวาดสายตามองทุกคนในห้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าสบตาเขาสักคน “ตกลงเรื่องราวมันเป็นอย่างไรกันแน่” ชีคหนุ่มเอ่ยถามโดยไม่ได้เฉพาะเจาะจงว่าถามใคร พันไมล์ตวัดตาคมค้อนให้อีกรอบ “จะอะไรซะอีกล่ะคะ นอกเสียจากหลบหนีความผิดของตัวเอง” “ความผิด!!” อัมรานย้อนถามอย่างจับต้นชนปลายไม่ถูกจริงๆ หญิงสาวได้แต่ถอนหายใจ ตัดสินใจลากตัวสามีไปดูผลงานของเชอรี

  • เดือนประดับทราย   บทที่ 103

    หลังจากพันไมล์ย้ายมาอยู่ที่ห้องพักฟื้นวีไอพี สองหนุ่มสาวต่างก็ถกเถียงกันถึงเรื่องของลูก แต่เป็นการถกเถียงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสุข “คุณคอยดูนะ ฉันจะฝึกฝนให้ลูกของเรา เก่งทางด้านการต่อสู้ทุกรูปแบบเหมือนฉัน” “ไม่ได้เด็ดขาด คุณควรเลี้ยงให้ลูกเติบโต เป็นผู้หญิงที่อ่อนหวานน่ารักสิถึงจะถูก รู้ไหมว่าผู้ชายเขาไม่ชอบผู้หญิงที่เก่งกล้าเกินตัว” “ไม่ชอบแบบนี้จริงหรือคะ” อัมรานหัวเราะ ขยี้ศีรษะยุ่งๆ โยกไปมา “ไม่จริง!...” เขาปฏิเสธเสียงจริงจัง จนคนฟังยิ้มแก้มปริ ก่อนจะมาหงิกงอเมื่อเขาพูดต่อด้วย “มันช่วยไม่ได้หลงผิดไปแล้ว จะให้กลับตัวกลับใจตอนนี้คงไม่ทัน คงต้องปล่อยเลยตามเลย” พันไมล์ฟังแล้วทั้งฉุนทั้งขำ มือบางจึงแจกขนมตุ้บตั้บไปหลายที “โอ๊ย! ทำไมชอบซ้อมสามีอยู่เรื่อย เดี๋ยวก็ช้ำในตายกันพอดี” พันไมล์ค้อนขวับ กับความช่างพูดเกินจริงของอีกฝ่าย “อย่ามาเฉไฉ...จากนี้ไปคุณต้องเปลี่ยนทัศนคติ ในเรื่องของความไม่เท่าเทียมกันระหว่างชายหญิงซะใหม่ เพราะผู้หญิงก็มีสิทธิเท่าเทียมกับผู้ชายอกสามศอกอย่างพวกคุณ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status