ขัดตา

แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องลอดใต้ม่านสีราคาแพงตกกระทบลงบนพื้นห้อง ใกล้กันมีสองร่างนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มบนเตียงขนาดคิงไซซ์

ไออุ่นลืมตาขึ้น มือเล็กยกปิดตาข้างหนึ่งด้วยความรู้สึกหนักหัว เธอพยายามจะลุกขึ้นแต่ร่างกลับขยับไม่ได้แถมยังรู้สึกหนักบริเวณช่วงเอวคอด ร่างบางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก่อนมองต่ำลงไปทางปลายเตียง พบว่ามีมือของผู้ชายกอดรัดเอวเธออยู่

ไออุ่นเบิกตากว้าง รีบหันมองคนข้าง ๆ ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็น ธารา พี่ชายข้างบ้านที่ตอนนี้พ่วงด้วยพี่รหัส (ที่เธอคาดเดา)

" จะจ้องพี่อีกนานไหม ? " ริมฝีปากหนาขยับทั้งที่ตายังคงหลับอยู่

" ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ " นิ้วเล็กของคนในอ้อมกอดยกแตะบนปลายจมูกของธาราอย่างลืมตัว เมื่อก่อนเธอมักจะทำแบบนี้บ่อย ๆ เพื่อปลุกให้คนพี่ตื่นมาช่วยติวหนังสือต่อ

" ตั้งแต่แมวน้อยขยับตัว "

" ปล่อยไอด้วยค่ะ " ไออุ่นดิ้นไปมาในอ้อมกอดแกร่งก่อนพูดประโยคที่คนหลับตาถึงกับรู้สึกไม่พอใจ เธอกล้าดียังไงแทนตัวเองว่าไอเหมือนที่ใช้แทนกับคนอื่น

" เมื่อกี้แทนตัวเองว่าอะไรนะ "

" หูตึงหรอคะ...อื้อส์ ! " ไม่ทันที่ไออุ่นจะพูดจบ ธาราคว้าเธอเข้ามาใกล้ก่อนฉวยโอกาสจูบเข้าริมฝีปากบาง ไออุ่นเม้มปากแน่นไม่ให้เขารุกล้ำสอดลิ้นเข้าในโพรงปาก เขาบีบเอวคอดแน่นจนเธอเผลออ้าปากร้องออกมาจังหวะนั้นลิ้นหนาสอดเข้าชิมความหวานในโพรงปากเธอ เขาใช้ลิ้นเลียวนรอบลิ้นของเธอก่อนตวัดดูดอย่างช่ำชอง ไม่สนใจมือเล็กที่พยายามทุบอกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

จนเธอเริ่มหายใจไม่ออก เขาจึงปล่อยให้เธอเป็นอิสระ

ทั้งสองสบตากันไม่พูดอะไร

" รีบแต่งตัวซะ เดี๋ยวผมไปส่ง " ธาราพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

" พี่ธา... " ริมฝีปากบางเอ่ยเสียงแผ่วเบาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ เขาล่วงเกินเธอโดยที่ไม่มีคำขอโทษเลยสักนิด แถมยังแทนตัวเองว่า ผม

" ธารา " เขากดเสียงต่ำอย่างเยือกเย็น

@ คอนโดไออุ่น

ไออุ่นอาศัยจังหวะที่ธาราเข้าห้องน้ำ เธอรีบพาตัวเองออกมาจากห้องคนใจร้ายคนนั้น ในเมื่ออยากจะทำเป็นคนไม่รู้จักกันก็ไม่สมควรที่จะต้องรับรู้ว่าเธอพักอาศัยอยู่ที่ไหน ถึงไออุ่นจะโกรธที่ธาราทำแบบนั้นแต่เธอก็ไม่ได้มีความคิดที่จะล้มเลิกการง้อเขา เพียงแต่ขอเวลาพักฟื้นสภาพจิตใจก่อน เธอไม่พร้อมที่จะเจอเขาในตอนนี้

ร่างบางทิ้งตัวเองลงบนเตียงนอนอย่างเหนื่อยล้าพลางนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน

หลังจากธารากระซิบข้างหูชายคนนั้นวิ่งออกไปทันที ประโยคนี้ไม่มีใครได้ยินนอกจากธาราและชายหนุ่มที่แตะตัวไออุ่น แม้เธอจะยังคงอยู่ในอ้อมกอดเขาแต่ความมึนเมาทำให้เธอไม่สามารถฟังได้ชัด

" พี่จะไปส่งอุ่นที่คอนโดเอง "

" แต่ว่า... "

" ไม่เป็นไร ไอรู้จักกับพี่ธารา "

" ไม่ต้องห่วงถึงห้องปลอดภัยแน่ "

" งั้นฝากด้วยนะคะ "

ธาราลากไออุ่นขึ้นมาบนรถ ตลอดทางไร้เสียงพูดคุย เขาพยายามข่มอารมณ์ไม่ให้เธอรู้สึกกลัวแต่คนข้าง ๆ ไม่รู้ตัวเลยสักนิด เธอเอาแต่เหม่อมองออกนอกหน้าต่าง

" กลับคอนโดพี่ "

" ไหนบอกว่า... "

" พี่รู้สึกมึน ๆ ขับต่อไม่ไหว "

" งั้นจอดข้างหน้าก็ได้ค่ะ เดี๋ยวอุ่นเรียกรถ "

" อย่าให้พี่ต้องพูดซ้ำ "

" ก็ได้ "

เพราะไออุ่นรู้ดีว่า ธาราโกรธจะเป็นยังไง เธอจึงไม่อยากต่อล้อต่อเถียง การนอนร่วมเตียงกับเขาใช่ว่าเธอจะไม่เคยนอน แค่คืนเดียวเองคงไม่เป็นไร

ติ้ง เสียงข้อความเข้า

ไออุ่นสลัดความคิดทุกอย่างออกจากหัวก่อนเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาเปิดอ่านข้อความ

กลุ่ม : สาวบริหารสุดสวย

Tety : คุณหนูไออุ่นเล่าเรื่องพี่ธาราให้เพื่อนตี้คนสวยฟังเดี๋ยวนี้เลยนะ !

I-oon : ไม่มีอะไร พี่ชายข้างบ้าน

CHOM.p : แต่สายตาพี่เขาดูไม่ได้คิดแบบนั้นนะ

Am_pere : แอมเห็นด้วยกับยัยชมพู

I-oon : ไม่มีอะไรหรอก

Tety : ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ละ เมื่อคืนพี่ธาราไปส่งไอที่คอนโดตามที่รับปากพวกเราไว้ไหม ?

I-oon : ส่งสิ ให้ไอถ่ายรูปส่งก็ได้นะว่าตอนนี้ไอนอนอยู่บนเตียงตัวเอง

ไออุ่นเลือกที่จะโกหกเพื่อน เธอไม่ได้ตั้งใจปิดบังแต่แค่ไม่อยากบอกใครเพราะความสัมพันธ์เธอกับธาราตอนนี้ดูยังเหินห่าง

Am_pere : ไม่ต้องหรอกไอแค่รู้ว่าพี่ธาราไปส่งถึงที่ปลอดภัย พวกเราก็หายห่วง

I-oon : @ทุกคน ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ

Tety : ส่งสติกเกอร์

CHOM.p : ส่งสติกเกอร์

Am_pere : ส่งสติกเกอร์

ไออุ่นเผลอยิ้มให้ความน่ารักของเพื่อนทุกคนแม้จะรู้จักกันได้ไม่นานแต่เธอก็รับรู้สึกความห่วงใยที่เพื่อนทุกคนมอบให้

ร่างบางคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนเผลอหลับไปจนประจวบเวลายามเย็น

เธอตื่นลืมตาขึ้นมาด้วยความงัวเงียแม้จะง่วงแค่ไหนก็ไม่สามารถทนต่อเสียงท้องร้องของตัวเองได้

ไออุ่นเดินลงมายังหน้าคอนโด เธอตรงดิ่งไปร้านสุกี้เจ้าดังของโปรดทันที

ทางด้านธาราวันนี้เขาหัวเสียกับไออุ่นไม่น้อย แต่ก็ได้ระบายอารมณ์ด้วยการออกไปเตะฟุตบอลที่สนามเดิมของมหาลัย

" วันนี้ไอ่ธาราแม่ง เล่นแรงจัด " แบล็คเอ่ยขึ้น

" เออจริง ใครไปทำอะไรให้เจ้าพ่อโกรธกันครับ ใช่น้องอุ่นหรือเปล่า " ภูผาพยักหน้าตามก่อนหันมาถามธาราที่นั่งนิ่งไม่สนใจที่พวกเขาพูดแต่พอมีชื่อน้องข้างบ้านออกจากปากเพื่อน เขาถลึงตาใส่ภูผาทันที

" ใจเย็นไอ่หนุ่ม แตะไม่ได้เลยคนนี้ สรุปน้องเป็นใครในชีวิตมึงวะ " ภูผายกมือขึ้นสองข้างพลางบอกให้เพื่อนใจเย็น ลืมไปว่าธาราไม่ชอบให้ใครเรียกไออุ่นว่า อุ่น

" น้องข้างบ้าน "

" ชอบ ? "

" ให้ได้ทั้งชีวิต " เขาเลี่ยงที่จะไม่พูดว่าชอบหรือรักแต่ใช้คำอื่นแทนเพื่อให้รู้ว่ารักมากขนาดไหน

" แต่ตึงใส่น้องเขาเนี่ยนะ "

" กูมีเหตุผลของกู "

" บอกกะ... " ไม่ทันที่โจชัวร์จะพูดขึ้น กลับมีเสียงหวานแทรกขึ้น พวกเขารีบหันไปมองต้นเสียงทันที

" ป้าคะ หนูเอาสุกี้ทะเลพิเศษเพิ่มกุ้งค่ะ "

" ได้เลยลูกเข้าไปนั่งรอก่อนนะจ๊ะ "

ธารานั่งมองเจ้าของเสียง เดาว่าเธอคงไม่ได้สังเกตว่ามีพวกเขานั่งในร้าน ร่างสูงขบกรามแน่น ไออุ่นอยู่ในลุคสบายๆเสื้อยืดกางเกงก็จริงแต่ชุดที่เธอใส่แม้จะสวมเสื้อยืดแต่กางเกงตัวจิ๋วนั้นสั้นมาก...มากจนเสื้อเธอคลุมไว้มิด เห็นแล้วขัดตายิ่งนัก

ระหว่างที่เธอเดินเข้าร้าน มือเล็กก็เล่นโทรศัพท์ไปด้วย ขณะที่จะผ่านโต๊ะของธารา มือหนาคว้าแขนบางเข้าประชิดตัวเอง ไออุ่นเผลอร้องตกใจ " อ๊ะ ! พี่ธารา "