공유

เด็กพี่หมอ
เด็กพี่หมอ
작가: เย้ายวน

บทที่ 1

last update 게시일: 2026-11-19 17:55:54

        กลิ่นขนมอบโชยฟุ้งไปทั่วบ้าน ทำให้ชายร่างใหญ่ที่กำลังเดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสองชะงัก แล้วทำจมูกฟุดฟิด ก่อนจะเดินไปยังที่มาของกลิ่น เขายืนกอดอกอยู่ตรงกรอบประตู ความสูงของเขาทำให้ศีรษะเกือบจะถึงขอบประตู เขามองไปตรงคนที่กำลังสาละวนกับหน้าเตา แล้วยิ้มที่มุมปากนิดๆ

            ผู้ชายร่างสูงพอๆ กับเขา แต่รูปร่างเพรียวกว่าไม่หนาเท่ากับมิลินท์ ที่เขานั้นออกกำลังเพาะกล้ามจนกล้ามเนื้อแน่นปั๋งไปทั้งตัว ผิวของหมอนั่นก็ขาวสะอ้านสะอาด ตรงกันข้ามกับเขาที่ผิวมีสีแทนเพราะออกแดดตากลมอยู่ตลอดเวลา

            ชายผู้นั้นคือสีขาว ส่วนเขาก็คือสีดำ...มั้ง?

            อาชีพการงานก็แตกต่างกันนัก เขามีงานประจำคือเทรดหุ้น เป็นที่ปรึกษาการลงทุนให้กับบริษัทของบิดา มีหุ้นในบริษัทของท่าน เขาชอบนักเรื่องการลงทุนการเสี่ยง กล้าได้กล้าเสียแต่มีสติและใช้สมอง การลงทุนของมิลินท์มักจะได้มากกว่าเสีย ตอนนี้จึงมีคนไว้วางใจให้เขาเป็นที่ปรึกษาเพิ่ม กินเงินเดือนประจำอีกสองแห่ง มันทำให้เขาใช้ชีวิตได้ค่อนข้างอิสระ เขามีงานเพิ่มคือการทำ vlog ชีวิตของเขาลงยูทูป มียอดติดตามจำนวนมากพอสมควรทำให้เขาได้รับค่าตอบแทนจากยูทูปในแต่ล่ะเดือนมหาศาลอยู่ เพราะมิลินท์หน้าตาดีมาก หุ่นดี ไลฟ์สไตล์ของเขาเป็นชีวิตในฝันของหนุ่มๆ จำนวนมาก ที่อยากมีอิสระ มีเงิน และมีชีวิตดีๆ และก็เป็นไลฟ์สไตล์ของผู้ชายในฝันของสาวๆ ส่วนใหญ่ ที่ยกให้เขาเป็นสามีทิพย์ ภาพที่เขาจงใจเปิดเผยกล้ามแน่นๆ เนื้อตัวมากหน่อย จะได้รับไลท์ รับคอมเม้นท์อย่างมากมาย จากสาวๆ ที่คลั่งไคล้ในตัวเขา ภาพถูกแชร์ต่อๆ ไปยิ่งทำให้เขาดัง ล่าสุดมิลินท์ถ่ายลงติ๊กต่อกเพิ่ม เป็นคลิปสั้นๆ ก็ฮอตตามเคย ถือว่าเป็นอินฟูลเอนเซอร์คนหนึ่งเลยก็ว่าได้

            ส่วนอาชีพของคนที่กำลังสวมผ้ากันเปื้อน วุ่นกับหน้าเตาขนม ส่งกลิ่นโชยอยู่นั่น คือแพทย์อายุรกรรม เขากับหมอนั่นเส้นทางโคจรมาเจอกันโคตรตลก เพราะอยู่คนล่ะสายโดยสิ้นเชิง แต่เหมือนพรหมลิขิต ใช้คำนี้ก็จั๊กจี้แปลกๆ เพราะเป็นเพศเดียวกัน ฟังๆ แล้วเหมือนมาพบรักกันยังไงพิกล เขากับหมอปัญภัทรตอนนี้เป็นเพื่อนรักกันไปแล้ว ต่างคนช่วยเหลือเกื้อกูลกัน และมาอยู่บ้านเดียวกันได้สามปีแล้วตอนนี้

            เขามองเห็นอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเพื่อนรัก ที่ยังเป็นหนุ่มโสดสนิท ไม่มีแฟน...ปัญภัทรไม่ได้หน้าตาขี้ริ้ว เป็นหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง หมอเป็นที่กรี๊ดกร๊าดจัดอันดับในหมู่พยาบาลคนไข้ทั้งสาวทั้งแก่ ว่าเป็นอันดับหนึ่งหมอโสดในฝันประจำโรงพยาบาล แต่ทำไมยังโสด? หมอไม่ใช่เกย์ แน่ล่ะ...แล้วก็ไม่ได้ชาเฉยกับคำว่าความรัก

            เขารู้หรอกน่าว่าหมอปัญกำลังหัวใจเต้นเป็นจังหวะหวานๆ นั่น

            เพียงแต่หมอยังไม่กล้า...

            ที่มายืนฮัมเพลงหน้าเตาแบบนี้ ก็เพราะสาเหตุที่ทำให้หัวใจเต้นรำนั่นแหละ

            “ทำอะไรกินว่ะไอ้หมอ หอมเชียว ขอไปเป็นเสบียงบ้างได้มะ”

            “เอ่อ...ไอ้หมี ตกใจหมดมาเงียบๆ”

หมอปัญภัทรหันมาแล้วยักไหล่ เขามองขนมที่ออกมาจากถาดอบ แล้วนับชิ้นมันไปด้วย...พอไหมนะ? ตาเหลือบมองนาฬิกาไปด้วย ใกล้ถึงเวลาแล้วด้วยสิ ถ้าให้ไอ้หมีไป ขนมเราจะพอให้น้องไหมหนอ

            “ไหนๆ ดูสิทำอะไร อื้อหือน่ากินว่ะ ชิมชิ้นหนึ่งนะ”

 หยิบไปอย่างรวดเร็ว ห้ามไม่ทัน และขนมชิ้นนั้นก็หายวาบเข้าไปในปากของเพื่อน หมอหนุ่มได้แต่ทำตาปริบๆ ทางนั้นยกนิ้วโป้งให้เขา แล้วหยิบคุกกี้ไปอีกสองชิ้น มิลินท์พูดทั้งที่ขนมยังเต็มปาก

            “เฮ่ย อร่อยว่ะ ขอไปสองนะ”

            “เฮ้ย เอาคืนมาก่อน ถ้าจะเอาก็รอกูอบใหม่แป๊บหนึ่ง”

            “โอ๊ย งกแท้วะ มีอีกตั้งสามอัน กูไปล่ะ คนที่มึงจะทำให้กินน่ะ เค้ากินไม่เปลืองหรอก ตัวแค่นั้น...”

 มิลินท์ว่า เล่นเอาหมอปัญภัทรชะงักไปนิด แล้วก็กระแอมแก้เขิน เพื่อนรู้ทันเสียแล้วสิ มิลินท์กัดคุกกี้กร๊วมๆ แล้วเดินออกจากห้องครัว พร้อมกับบอกเพื่อนไปด้วย

            “กูไปนอกบ้านสักสี่ห้าวันนะไอ้หมอ”

            “เอ่อ ระวังตัวล่ะ”

            “สั่งยังกะเมีย สายวายกรี๊ดสลบแล้วถ้ามาได้ยิน”

            “กูไม่คิดจะเอามึงทำเมียหรอกไอ้ห่า”

ตะโกนตามหลังเพื่อน ได้ยินเสียงหัวเราะดังลั่นขึ้นแล้วก็ได้ยินฝั่งนั้นตะโกนตอบมาอีก

            “เอ่อ กูรู้มึงไม่คิดว่าจะเอากูทำเมีย กูรู้ว่ามึงอยากเอาใครทำเมีย”

            เพื่อนเล่นตอบดังขนาดนี้ เล่นเอาหมอปัญภัทรสะดุ้ง วิ่งออกมาหน้าบ้านตรงต้นเสียงอย่างลืมตัว หูได้ยินเสียงสตาร์ทรถดังกระหึ่มแล้วแล่นออกไปก่อนที่เขาจะทันมาถึง ได้แต่เลิ่กลั่กมองซ้ายขวา ว่ามีใครได้ยินไหมนะที่ไอ้หมีตะโกนว่า...

            เสียงหมาจรแถวนั้นที่เพื่อนตั้งชื่อว่านังบุญมีเห่าทักเขา เหมือนจะบอกเขากลายๆ ว่าตรงนี้ไม่มีใครหรอกมีแต่มันนี่ล่ะ หมอหนุ่มก็พลันโล่งใจ เสียงไอ้หมีดังยังกับฟ้าผ่า...ขืนใครบางคนได้ยินเข้าล่ะก็...

            เขาก้มมองนาฬิกาอีกหน ถอนใจนิดๆ ก่อนจะเดินกลับเข้าบ้านไป เหลืออีกกี่ชิ้นนะ ไอ้เพื่อนตัวดีจิ๊กไปสามชิ้นแล้ว เหลือแค่นั้นจะพอหลอกหล่อเด็กให้อยู่กินขนมกับเขาได้นานแค่ไหนนะ

            คิดแล้วก็อมยิ้ม...

            หลอกล่อเด็ก

            ไอ้หมอ...

            เฮ้อ...

            ไปทำเพิ่มอีกดีกว่า เผื่อว่าเด็กคนนั้นจะไม่อิ่ม ไอ้หมีไม่รู้หรอกว่าตัวแค่นั้นน่ะ แต่ก็กินจุชะมัดเลย

            เขาเดินฮัมเพลงเข้าบ้านไป ใจนับถอยหลังไปด้วยเมื่อมองนาฬิกา เด็กที่ว่ามาบ้านเขาตรงเวลาเสมอนั่นแหละ

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • เด็กพี่หมอ   บทที่ 5

    “เอ๋? มันออกใหม่แล้วหรือคะ นี่มันเล่มเก่านะพี่ปัญ มิ้มอ่านแล้วนะ” เธอว่า ท่าทางตื่นเต้นสุดขีดดูคลายลงทันที เมื่อเขายื่นหนังสือให้ หล่อนจับมันไปพลิกดู แล้วบ่นพี่ชายข้างบ้านเสียงงุ้งงิ้งเหมือนแมว “พี่ปัญอะ หลอกให้มิ้มดีใจเก้อ ก็ว่าอยู่ว่าตามเพจของอาจารย์แบบติดตูดขนาดนั้น ทำไมถึงพลาดถ้าอาจารย์มีเรื่องใหม่ออกมา” “โอ๋ๆ พี่ขอโทษนะคะ พี่นึกว่ามิ้มยังไม่ได้อ่าน ก็รีบเอามาให้อ่าน เบลอไปนิดหนึ่ง” เขาว่า แล้วชวนเธอโอ้เอ้คุยเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องโปรดอีกสองสามประโยค ได้ผลว่าสาวน้อยของเขาเผลอคุยยาวๆ ยามหลงในภวังค์ความชอบแล้ว แม่ตัวเล็กของเขาจะเป็นแบบนี้ล่ะ ลืมทุกอย่าง “น้องมิ้ม น้องมิ้มครับ” เสียงห้าวทุ้มเรียกดังขึ้น เมื่อลูกศิษย์ของเขาหายไปนาน พิสุทธิ์เลยลุกขึ้นมาตาม เขาได้ยินเสียงคุยกันดังที่ตรงนี้เลยเดินมา เมื่อสายตาของเขาปะทะกับใครบางคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กับวาริสา ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วมองอีกฝ่ายแบบหัวจรดเท้าอย่างรวดเร็ว อื้อหือ... ถ้าเกิดว่าเขาเป็นแมวมองดาราล่ะก็ เขาคงจะส่งหมอนี่เข้าไปแคสติ้ง บทหนุ่มหน้าสวยคงไม่พลาด ตอนนี

  • เด็กพี่หมอ   บทที่ 4

    “วันนี้หมอกลับไวจังค่ะ” เสียงนางพยาบาลทัก เมื่อเห็นเขาเดินสวนมา เขายิ้มนิดหนึ่งให้ แล้วไม่ตอบด้วยซ้ำก่อนจะเดินเร่งฝีเท้าไปยังรถที่จอดไว้ อาการรีบร้อนทำให้นางพยาบาลคนนั้นนึกสงสัย ว่าเหตุใดจึงเร่งรีบถึงขนาดไม่ทักหล่อนตอบ ผิดวิสัยหมอปัญที่มักจะอารมณ์ดี และทักทายยิ้มแย้มแจ่มใส “รีบไปไหนของเขานะ” เขามองนาฬิกาข้อมือ แล้วเม้มปาก หัวร้อนไปหมดเมื่อเห็นว่าตัวเองสายแล้ว แอบถามยัยน้องว่าจะเรียนพิเศษกี่โมง จะยังไงเขาก็ต้องสกรีนก่อนล่ะ ว่าไอ้ครูสอนพิเศษคนนี้ เป็นยังไงเหมาะสมไหมที่จะมาสอนเด็กของเขา ใช่... เด็กของเขา ทำไมเขาถึงได้รู้สึกเหมือนมีไฟสุมหัวขนาดนี้นะ หมอปัญผู้เฉื่อยนิดๆ ด้วยซ้ำ เพราะเขาไม่ใช่คนเร่งร้อนรีบเร่ง วันนี้แค่รถติดไฟแดง เขาก็แทบอยากจะแบกรถวิ่ง...ฝ่าการจราจรไปถึงบ้านไวๆ ต้นเหตุของการหัวร้อน ก็หึงนั่นแหละ ถ้าไอ้หมีรู้ว่าเขาหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนคนบ้าแบบนี้คงจะขำ แล้วก็คงจะบอกว่า กูบอกแล้วให้มึงรีบๆ สารภาพกับเด็กมันไปซะ เขาเหยียบคันเร่งรถเร็วขึ้นอีกนิดเมื่อพ้นการจร

  • เด็กพี่หมอ   บทที่ 3

    วาริสาเดินกัดขนมกินไปพลาง ฝีมือของพี่หมอยังไม่ตก อยากกินอะไรเป็นอันต้องได้กินทุกหน...แม้ระยะหลังนี้บางหนจะห่างกันเพราะเขาทำงานหนัก ตัวเธอเองก็เรียนปีสุดท้ายก็เรียกได้ว่าหนักพอสมควร แต่วันหยุดของเขานั้นเธอมักจะมาขลุกอยู่ด้วย เหมือนชดเชยเวลาที่ไม่ได้อยู่กับเขา เพราะว่าตอนนี้เธอปิดอ่านหนังสือก่อนเข้าสนามสอบ เธอรู้สึกวูบวาบน้อยๆ ยามที่เขาแตะต้องแบบนี้ ตอนนี้พี่หมอปัญโอบเธอไว้แล้วพาเธอเดินไปที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ความรู้สึกเหมือนไฟช็อตนิดๆ นี่คืออะไรกันนะ ไหนจะกลิ่นกายของเขาที่เป็นกลิ่นเฉพาะตัว พี่หมอปัญใช้แต่น้ำหอมกลิ่นนี้ มันก็ตั้งแต่ที่เธอเลือกให้เขาในวันเกิดอายุครบ 25 ปีแล้วกระมัง เขาก็ใช้มันมาตลอด จนกลายเป็นกลิ่นเฉพาะตัว น้ำหอมกลิ่นเหมือนขนม อาจจะหวานไปด้วยซ้ำสำหรับผู้ชาย แต่หมอหนุ่มก็ใช้มันมาตลอด กลิ่นเด่นคือวานิลากับซีตรัส ผสมกับกลิ่นเปรี้ยวนิดๆ ของผลไม้ตระกูลเบอรี่ มันทำให้เขากลายเป็นผู้ชายน่ากิน...กลิ่นหอมสะอาด ไม่แรงมาก หอมหวานเหมือนขนม มันทำให้คนได้กลิ่นสดชื่น...ปนหิวนิดๆ ก็คนใช้น่ะน่ากินเสียขนาดนั้น ใบหน้าเรียวได้รูป คิ้วของเขาเข้

  • เด็กพี่หมอ   บทที่ 2

    หมอปัญภัทรลงมืออบคุกกี้ต่อเป็นถาดที่สอง จากถาดแรกที่แค่ทดลองทำ รสชาติของมันใช้ได้เลย เขาได้คุกกี้สูตรนี้มาจากในเน็ต คุกกี้นูเทล่า มีใครบางคนออดเขาเสียงอ่อนเสียงหวานเมื่อสองวันก่อน ว่าเธออยากกิน นั่นล่ะ น้องอยากได้อะไร คนเป็น ‘พี่’ ก็เลยต้องหาประเคนให้ เขาหยุดตามใจน้องคนนี้ไม่ได้จริงๆ ก็ตั้งแต่ตอนอายุเท่าไหร่แล้วนะ แม่เด็กน้อยแก้มแดงที่มุดรั้วบ้านแหวกมาหาเขา เรียกว่าบุกรุกบ้านของหมอหนุ่ม ในวันที่เขากำลังนั่งตัดแต่งกิ่งไม้ให้พ่ออยู่ เจ้าเด็กน้อยตัวยุ่งก็มุดต้นข่อยออกมาโผล่ปุ๊อยู่ตรงหน้าเขา ต้นข่อยนั้นเป็นรั้วต้นไม้กั้นระหว่างบ้านเขากับข้างบ้าน เจ้าของบ้านคนเก่าไม่ได้ทำรั้วกั้นระหว่างกัน เพราะสนิทสนมกับบ้านของเขาดีเป็นสิบปี มีเพียงรั้วต้นข่อยที่คอยช่วยกันตัดแต่งให้สวยงาม ผลัดกันตัดกิ่งตัดใบตามข้อตกลง แต่พ่อของเขาก็คิดอยู่ว่าควรจะล้อมรั้วไหม? เพราะตอนนี้เจ้าของบ้านคนใหม่ไม่ใช่เพื่อนบ้านคนเดิมแล้ว แล้วแม่เด็กคนนี้ก็โผล่มา... ตาโตแป๋วแหวว ปากนิดจมูกหน่อยเหมือนตุ๊กตา ผิวขาวอมชมพูลออตา ผมของหล่อนยาวหยักศกเล็กน้อยเป็นสีน้ำตาลอ่อน...แขน

  • เด็กพี่หมอ   บทที่ 1

    กลิ่นขนมอบโชยฟุ้งไปทั่วบ้าน ทำให้ชายร่างใหญ่ที่กำลังเดินแกมวิ่งลงมาจากชั้นสองชะงัก แล้วทำจมูกฟุดฟิด ก่อนจะเดินไปยังที่มาของกลิ่น เขายืนกอดอกอยู่ตรงกรอบประตู ความสูงของเขาทำให้ศีรษะเกือบจะถึงขอบประตู เขามองไปตรงคนที่กำลังสาละวนกับหน้าเตา แล้วยิ้มที่มุมปากนิดๆ ผู้ชายร่างสูงพอๆ กับเขา แต่รูปร่างเพรียวกว่าไม่หนาเท่ากับมิลินท์ ที่เขานั้นออกกำลังเพาะกล้ามจนกล้ามเนื้อแน่นปั๋งไปทั้งตัว ผิวของหมอนั่นก็ขาวสะอ้านสะอาด ตรงกันข้ามกับเขาที่ผิวมีสีแทนเพราะออกแดดตากลมอยู่ตลอดเวลา ชายผู้นั้นคือสีขาว ส่วนเขาก็คือสีดำ...มั้ง? อาชีพการงานก็แตกต่างกันนัก เขามีงานประจำคือเทรดหุ้น เป็นที่ปรึกษาการลงทุนให้กับบริษัทของบิดา มีหุ้นในบริษัทของท่าน เขาชอบนักเรื่องการลงทุนการเสี่ยง กล้าได้กล้าเสียแต่มีสติและใช้สมอง การลงทุนของมิลินท์มักจะได้มากกว่าเสีย ตอนนี้จึงมีคนไว้วางใจให้เขาเป็นที่ปรึกษาเพิ่ม กินเงินเดือนประจำอีกสองแห่ง มันทำให้เขาใช้ชีวิตได้ค่อนข้างอิสระ เขามีงานเพิ่มคือการทำ vlog ชีวิตของเขาลงยูทูป มียอดติดตามจำนวนมากพอสมควรทำให้เขาได้รับค่าตอบแทนจากยูทูปในแต่ล่ะเ

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status