เรื่องเมื่อคืน

"ยัยฝัน!"

เสียงตะโกนเรียกด้วยความตกใจสุดขีดของคนหน้าห้องน้ำดึงสติของพระนายให้กลับมาอยู่กับปัจจุบันอีกครั้ง ดวงตาคมปรายขึ้นมองเจ้าของเสียงนิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนสายตากลับมามองยังคนที่อยู่ตรงหน้าซึ่งกำลัง...

"เฮ้ย! ทำบ้าอะไรของเธอวะ!"

ยัยบ้านี่ดมเป้าเขาอีกแล้ว ตั้งแต่ตอนไหนวะทำไมไม่ทันรู้ตัว หรือจะเป็นตอนที่กำลังเหม่อคิดถึงเหตุการณ์วันนั้นอยู่ 

"จุ๊ๆ อย่าดุสิคนกำลังจะหลับอยู่แล้วเชียว"

คนเมาเอ่ยเสียงอ้อแอ้ในลำคอ กอดขาแกร่งไว้แล้วแนบพวงแก้มเนียนแดงเรื่อถูไถเบาๆ พร้อมกับหลับตาพริ้มไปกับความแข็งแรงของเรียวขายาว

พลอยใสถอนหายใจหนักด้วยความปลงตกกับอาการของเพื่อนตัวเอง ถ้ายัยนี่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่แถมยังเป็นคนที่... มันพยายามหลบหน้ามาตลอดด้วยคงได้วิ่งชนกำแพงฆ่าตัวตายแน่

เธอไม่รู้หรอกนะว่าสองคนเคยรู้จักกันหรือเคยมีเรื่องอะไรกันมาก่อนหน้าหรือเปล่า แต่เพื่อนเธอเหมือนจะคอยหลบหน้ารุ่นน้องเฮดว๊ากหน้าอ่อนมาโดยตลอด พอถามก็บอกว่าไม่มีอะไรเรื่องมันผ่านไปแล้ว แต่มันก็ยังไม่ลืมนี่สิมันเลยทำให้เธอสงสัยมากจริงๆ ว่าสองคนมีเรื่องอะไรกัน

แต่หากดูจากทรงแล้วเหมือนรุ่นน้องตัวโตตรงหน้าจะไม่รู้นะว่าเขากับเพื่อนเธอเรียนที่เดียวกัน อย่างว่าล่ะนะคนดังกับคนเงียบๆ เหมือนไม่มีตัวตนแบบพวกเธอจะเหมือนกันได้ยังไง ไม่ว่าเขาจะไปที่ไหนก็มีแต่คนให้ความสนใจแต่พวกเธอนี่สิคนธรรมดาใครจะมาสนใจกัน

"เออ.. ขอโทษนะ เพื่อนพี่คงจะเมามากแล้วเลยทำอะไรไปโดยไม่รู้ตัวอย่าไปถือสาคนเมาเลยนะแฮ่ๆ"

"แบบนี้ไม่เรียกคงจะแล้วครับ เขาเรียกเมาครับ เมาเหมือนหมา"

"...." โห่... ปากร้ายชะมัด คำพูดแต่ละคำเจ็บจี๊ดถึงใจเลย

"เอาออกไปสิครับผมจะเข้าห้องน้ำ หรือจะให้ลากไปด้วย?"

"...." เป็นอีกครั้งที่ทำได้เพียงยิ้มแหยให้เด็กหนุ่ม พลอยใสเดินมาดึงมือเพื่อนให้ปล่อยขาของรุ่นน้องหนุ่มออกแต่มือเหนียวหนึบเป็นตุ๊กแกแบบนี้กว่าจะหลุดได้เล่นเหงื่อตกเหมือนกันนะเนี่ย 

พระนายปรายตาลงมองยังคนเมาที่ยังคงทำหน้างอแงแม้มือจะหลุดจากขาเขาแล้วแต่ท่าทีดื้อรั้นยังคงไม่ยอมขยับออกไปจากพื้นที่นั่งอยู่เลยสักนิด คนเดินผ่านไปผ่านมาก็มองไปสิครับคนเขาคงจะคิดว่าเขาเป็นแฟนที่ทิ้งเธอไปแล้วเธอก็มาอ้อนวอนคุกเข่าขอให้เขากลับไปหาเธอ...

เหอะ! น้ำเน่าแบบนี้คิดออกมาได้ไงวะกู

ร่างสูงเดินผ่านสองคนที่กำลังยื้อยุดกันเข้าไปยังห้องน้ำอย่างไม่สนใจอะไร แต่กลิ่นหอมๆ นี่มัน... สัสเอ๊ย! ยังตามมาถึงในห้องน้ำอีก เป็นผีหรือไงวะ!

มือหนายกขึ้นทึ้งผมแรงๆ ดึงสติอย่าไปสนใจกลิ่น หรืออะไรที่มันเป็นของของผู้หญิงคนนั้น คนที่ทำให้เกิดภาพหลอนขึ้นในหัวมาตลอดหนึ่งปีมานี้ ใบหน้าคมหล่อเหลาสะบัดเรียกสติแรงๆ สองสามครั้งแล้วเดินเข้าไปจัดการทำธุระส่วนตัวพยายามไม่นึกสนใจอะไรที่มันกำลังรบกวนจิตใจเขาอีก

.

.

"อือ~" เสียงครางแหบแห้งในลำคอพร้อมกับมือที่ถูกเจ้าของยกขึ้นมาทุบหัวตัวเองเบาๆ รัวๆ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวย่นคิ้วจนยุ่งเหยิงด้วยความปวดหัวตุบๆ 

ทอฝันดันตัวลุกขึ้นหลับตาปรับโฟกัสสายตาให้มั่นคง เกลียวคลื่นทะเลรอบกายยังคงวิ่งวนเข้ามาหาราวกับเธอกำลังนั่งเรืออยู่ท่ามกลางมหาสมุทรกว้าง และกำลังถูกความรู้สึกเช่นเดียวกับเมาคลื่นเมาเรือเล่นงานอย่างหนัก

"แฮงค์เหล้าเป็นแบบนี้เหรอทรมานมากเลย"

คนเพิ่งหัดดื่มอย่างเธอไม่น่าใจกล้าบ้าบิ่นยกเอาๆ เลยจริงๆ แต่ให้ทำไงก็ตอนนั้นมันไม่ได้คิดอะไรมากนี่นา คนกำลังอกหักเสียใจที่ถูกทิ้งจะให้คิดอะไรมาก คิดถึงเรื่องนี้แล้วยังไม่หายเจ็บใจเลย คนเป็นแฟนกันเพียงเพราะหวังเรื่องเซ็กซ์แค่นั้นเหรอ พอไม่ให้ก็เลิกงั้นเหรอ เซ็กซ์มันสำคัญมากกว่าความรักที่มีให้กันหรือไงนะ

ครืน~ครืน

เสียงสั่นเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือบนหัวเตียงดึงความคิดสติให้กลับมาอยู่กับปัจจุบัน ร่างเล็กเอี้ยวตัวคว้าเครื่องมือสื่อสารยกขึ้นมากดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์เพื่อนที่โทรเข้ามา

"ฮัลโหล~"

'เสียงแหบแบบนี้เพิ่งตื่นล่ะสิ'

"มีไร วันนี้วันอาทิตย์แกคงไม่โทรชวนฉันไปเดินห้างเที่ยวเล่นด้วยหรอกนะ ฉันปวดหัวมากเลยไม่มีอารมณ์ไปด้วยหรอก"

'รู้หรอกน่าฉันไม่ได้โทรมาชวนแกไปไหนเสียหน่อย แค่อยากถามว่าแกจำเรื่องเมื่อคืนได้หรือเปล่าเท่านั้นเอง'

"เรื่องอะไร"

ร่างบางล้มตัวลงนอนหลับตาตามเดิมยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วไปด้วยเพื่อให้คลายความปวดหัวลง ในระหว่างที่รอคำตอบจากเพื่อนอย่างไม่ค่อยให้ความสนใจมากนัก

'หึๆ รู้ไหมเมื่อคืนเราเจอใคร'

"ใคร?"

'เฮดว๊ากหน้าอ่อน...'

"เฮดว๊ากหน้าอ่อนอะไรของแกเนี่ย เจอใครก็บอกมาสิ... เดี๋ยวนะพลอย แกคงไม่ได้หมายถึงคนที่ฉันไม่อยากเจอหรอกใช่ไหม"

'คิดว่าไงล่ะ'

จะ... จริงเหรอเนี่ย ตายแล้วทอฝันเธออุตส่าห์หลบหน้าเด็กมาตั้งนานคงไม่ได้มาโป๊ะเพียงแค่น้ำเมาหรอกใช่ไหม

"ฉัน.. ทำอะไรบ้างพลอย คงไม่ได้ทำอะไรน่าขายหน้าหรอกใช่ไหม"

'ก็ไม่เท่าไหร่หรอก แกแค่จะปล้ำน้องเขาเองไม่มีอะไรมาก'

"หา... ปล้ำเลยเหรอ"

'ไม่แค่นั้นนะยังลูบคลำจับโน่นนี่นั่นน้องไปทั่ว แถมยังบอกจะพาน้องกลับห้องด้วยเอาขนมมาล่ออีก'

ตายๆ ยัยฝันเอ๊ย! เรื่องเก่าเขาไม่เอาเรื่องก็บุญแล้วแต่ยังจะไปสร้างเรื่องใหม่ขึ้นมาอีก ทีนี้ทำไงล่ะเขาคงไม่ตามมาเอาเรื่องเธอหรอกใช่ไหมฮือ...

'แกอย่าคิดมากไปเลยปกติแกก็หลบหน้าน้องมันตลอดอยู่แล้วนี่ นี่ก็แค่ต้องระแวงเพิ่มเข้าไปอีกสองเท่าแค่นั้นเอง เอ้อลืมไปฉันบอกน้องไปด้วยนะว่าเราเรียนที่เดียวกัน แกก็ระวังๆ ตัวหน่อยละกันฝัน แค่นี้นะกินข้าวก่อน'

"ดะ... เดี๋ยวพลอย ยัยพลอย!"

ได้ยินไม่ผิดใช่ไหม ยัยพลอยบอกเขาว่าเธอเรียนที่เดียวกันกับเขาเธอ.... ได้ยินไม่ผิดใช่ไหม ฮือ.... อยากเอาหัวโขกกำแพงตายจริงๆ เลยทอฝันเอ๊ย...