Beranda / โรแมนติก / เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์ / ตอนที่ 3 ดิ้นรนทุกทาง(2)

Share

ตอนที่ 3 ดิ้นรนทุกทาง(2)

last update Tanggal publikasi: 2026-11-18 11:46:11

    ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ หน้าร้านรับซื้อของเก่าและเพชรพลอยใจกลางเมืองมุกดากำลังเดินออกมาด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างในมือถือซองเงินสดก้อนสุดท้ายที่ได้จากการขายแหวนเพชรวงโปรดของแม่ มันเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เธอรักที่สุดแต่จำใจต้องตัดใจขายเพื่อเอาเงินไปโปะหนี้ก้อนแรกตามที่ปากสุนัขของพ่อขู่ไว้ แม้เธอจะรู้ดีว่าต่อให้เอาเงินก้อนนี้ไปให้พ่อก็คงเอาไปละลายทิ้งในบ่อนอยู่ดีแต่สำนึกความเป็นลูกมันค้ำคอจนเธอทำใจเมินเฉยไม่ได้

    เธอได้แต่คิดท้อแท้ในใจว่าตั้งแต่แม่จากไปพ่อก็เปลี่ยนไปเธอเข้าใจนะว่าพ่อรักแม่มากอาจจะรับไม่ได้ที่แม่จากไปแต่เธอไม่ใช่ลูกสาวของพ่อหรือไงทำไมถึงไม่ดูแลเธอบ้างหรือต่อให้เธอจะเป็นคนดูแลพ่อก็เถอะแต่พ่อก็ไม่ควรเดินทางผิดจนทำให้เธอลำบากขนาดนี้ 

" ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ ลำพังเป็นนางแบบถ่ายแบบเสื้อผ้าก็ใช่ว่าจะไม่มีกินสักหน่อยธุรกิจของพ่อถึงแม้ว่ามันจะล้มละลายไปแล้วแต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่ปล่อยให้พ่อลำบากทำไมพ่อถึงทำแบบนี้กับเธอกันนะ " 

    มุกดาบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจดวงตากลมโตแดงก่ำจากการร้องไห้พลันนึกถึงความสุขของครอบครัวตั้งแต่เล็กจนโตก่อนหน้านี้ ตอนนั้นมันอบอุ่นและมีความสุขมากไม่เหมือนตอนนี้เลยสักนิดจนบางทีเธอก็อดคิดแบบอกตัญญูไม่ได้ว่าถ้าเธออยู่บนโลกใบนี้เพียงลำพังคงไม่ต้องลำบากมากขนาดนี้ 

พรึบ!

    จู่ๆ รถยนต์คันหรูสีดำสนิทคันใหญ่ยักษ์ก็แล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทตรงหน้าเธออย่างกะทันหันจนเธอต้องถอยหลังรูดด้วยความตกใจประตูถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วก่อนที่ร่างสูงโปร่งของชายชุดดำสองคนจะก้าวลงมาขวางทางเธอเอาไว้ มุกดาฉุดคิดแล้วว่าเป็นเจ้าหนี้ของพ่อแน่ๆ แต่แค่ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าไหนเพราะเมื่อคืนพ่อก็เล่นเสียมาอีกแล้วตั้งสองล้าน 

" คุณมุกดาใช่ไหมครับ" 

    ชายชุดดำคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เด็ดขาดมุกดาถอยหลังก้นชนกำแพงหัวใจเต้นรัวกระหน่ำด้วยความหวาดกลัว 

" พวกคุณเป็นใครจะทำอะไรน่ะบ้านเมืองมีกฎหมายนะถ้ายังคุกคามอีกฉันจะแจ้งตำรวจแล้ว "

    มุกดาที่พยายามหาทางเอาตัวรอดแต่ดูเหมือนว่าชายชุดดำตรงหน้าไม่ได้ฉายแววความกลัวออกมาให้เห็นเลยสักนิดราวกับว่าตำรวจก็เหมือนมนุษย์ทั่วไปคนหนึ่งที่พวกเขาไม่ได้เกรงกลัวอะไร 

" นายใหญ่ของเราต้องการตัวครับ เชิญครับ ไปกับพวกเราดีๆเถอะอย่าทำให้พวกเราลำบากใจเลย "

    ยังไม่ทันที่เธอจะได้อ้าปากกรีดร้องขอความช่วยเหลือมือหนาของชายชุดดำก็เอื้อมมาคว้าข้อแขนเรียวไว้เบาๆ แต่แน่นหนาก่อนจะดันตัวเธอให้ก้าวขึ้นไปบนรถยนต์คันหรูคันดังกล่าวทันทีโดยที่เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะปฏิเสธด้วยซ้ำ นี่สินะวงการมาเฟียไม่ถามไถ่สุขภาพกันสักคำอยากจับก็จับเลยกลางวันแสกๆ ด้วย 

ปัง!

    ประตูรถปิดลงเสียงล็อกอัตโนมัติดังขึ้นพร้อมกับมุกดาที่หอบหายใจถี่กระชั้นด้วยความตื่นตระหนก เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ เบาะหลังรถกว้างขวางและเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองกระจกมองหลังหัวใจเธอก็แทบหยุดเต้นเมื่อได้เห็นว่าเขาคือเจ้าหนี้คนเมื่อวานคุณโอนิกซ์เขาคือคนที่หล่อร้ายและอันตรายมากจริงๆ 

    ดวงตาคมกริบคุ้นเคยคู่นั้นกำลังจ้องมองเธอผ่านกระจกด้วยรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์และความดุดันอย่างเต็มเปี่ยม โอนิกซ์นั่งไขว่ห้างรอเธออยู่เบาะหลังอีกฝั่งอย่างสบายอารมณ์

" คุณโอนิกซ์คุณมาทำบ้าอะไรที่นี่! ปล่อยฉันนะ ฉันกำลังจะเอาเงินไปใช้หนี้ให้พ่อ "

     มุกดาอุทานเสียงหลงขยับตัวหนีไปชิดติดประตูฝั่งตรงข้ามแทบไม่ทันเมื่อเขาแค่นหัวเราะต่ำๆ ในลำคอและขยับตัวเข้ามาใกล้เธอทีละนิด กลิ่นกายหอมสะอาดผสมความเย้ายวนของผู้ชายอันตรายแผ่ซ่านกดดันจนมุกดาหายใจไม่ออก เธอเคยทำงานใกล้ชิดสนิทสนมกับผู้ชายมาก็หลายคนแต่ไม่เคยมีใครที่ทำให้เธอรู้สึกหัวใจเต้นแรงแบบนี้มาก่อน บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกอย่างไรรู้เพียงแค่ว่าทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาเธอไม่อาจละสายตาได้เลย

" เงินแค่นั้นที่เธอวิ่งขายของจนแทบขาขวิดมันไม่มีค่าพอจะจ่ายดอกเบี้ยให้ฉันหรอกนะคนสวย " 

    โอนิกซ์เอ่ยเสียงพร่าใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้จนปลายจมูกชิดแก้มเนียนใสเขาอยู่ไกล้เธอจนได้สัมผัสกลิ่นกายสาวเธอหอมมากจริงๆ นี่ไม่ใช่กลิ่นน้ำหอมมันคือกลิ่นเฉพาะตัวของเธอแน่ๆ 

" และตอนนี้พ่อตัวดีของเธอก็เพิ่งโดนการ์ดฉันหิ้วตัวไปนอนสงบสติอารมณ์ในห้องใต้ดินของคาสิโนเรียบร้อยแล้ว "

มุกดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด 

" ว่าไงนะ! พ่อฉันทำอะไรผิดปล่อยพ่อฉันนะคุณไม่กลัวฉันแจ้งตำรวจบ้างหรือไงบ้านเมืองนี้ไม่ใช่ของคุณคนเดียวสักหน่อย "

" หึ ตำรวจหรอฉันต้องกลัวตำรวจหรือตำรวจต้องกลัวฉันก็ยังไม่แน่เลยสาวน้อย ส่วนพ่อเธอไม่ได้ทำอะไรผิดหรอก เขาแค่แพ้พนันเกินวงเงินที่ตกลงกันไว้และในเมื่อเขาไม่มีปัญญาใช้หนี้เพิ่มอีกสองล้านฉันเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนข้อตกลงกับเธอใหม่ นี่ฉันช่วยเธออยู่นะ "

    โอนิกซ์กระตุกยิ้มเหี้ยมเกรียมมือหนาเอื้อมไปฉวยคางสดสวยของเธอขึ้นมาบังคับให้สบตากับเขาตรงๆ

" ช่วยหรอ เหอะ ต้องขอบคุณสินะ ข้อตกลงที่ว่าคืออะไร " 

    มุกดาเสียงสั่นเครือน้ำตาคลอเบ้าด้วยความโกรธและกลัวในตอนนี้เธอรู้สึกอัปยศอดสูมากที่สุดในชีวิตตั้งแต่ที่เธอเกิดมาเลย 

" จากนี้ไป..." 

    โอนิกซ์กระซิบข้างใบหูเธอด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและทรงอำนาจที่สุด 

" เธอไม่มีสิทธิ์วิ่งไปขายสมบัติบ้าบออะไรเพื่อช่วยพ่อของเธออีกแล้วเพราะเธอต้องมาเป็นทาสสวาทขัดดอกให้ฉันแต่เพียงผู้เดียวบนเพนต์เฮาส์ส่วนตัวตลอดกาล "

    สิ้นสุดคำพูดนั้นมุกดาก็หน้าซีดเผือดร่างกายชาวาบไปทั้งร่าง เธอกำหมัดแน่นด้วยความคับแค้นใจ ถ้าเธอต้องใช้หนี้ไปตลอดชีวิตสู้ฆ่าเธอตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า ทว่าเมื่อสบตาเข้ากับดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความดุดันและเร่าร้อนคู่นั้นเธอก็รู้ทันทีว่าเกมนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจำนนต่อซาตานร้ายอย่างเขา

" ตลอดชีวิตคงไม่ได้มันมากไป 10 ปีฉันขอเปลี่ยนเป็นสัญญา 10 ปีแทนในช่วงเวลานี้คุณจะทำอะไรกับฉันก็ได้ถ้าคุณเบื่อฉันแล้วก็ให้ฉันไปทำงานอย่างอื่นชดใช้หนี้แทน "

    โอนิกซ์มองใบหน้าใสสะอาดตามแบบฉบับคุณหนูตัวร้ายพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากอย่างพอใจสำหรับเขา 10 ปีก็มากเกินพอแล้วที่เขาจะเบื่อเธอ 

" หึ ตกลง! "

 

 

 

 

 

 

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 6 เกมรุกเร่าร้อนริมระเบียง(2) NC++

    โอนิกซ์อุ้มมุกดาออกมารับลมริมระเบียงจนคนตัวเล็กต้องแอบมองรอบๆ พื้นที่ว่ายังมีคนอยู่หรือเปล่าคนบ้าแบบเขาเธอกลัวเหลือเกินว่าจะทำอะไรบ้าๆ ตรงนี้จริงๆ เธอรับมือไม่ไหวหรอกนะ ขอร้องล่ะอย่าเกินเยียวยาเลย คำนี้เธอได้แต่คิดในใจไม่กล้าพูดออกมาสักคำ" นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไงข้างนอกนี่มันโล่งแจ้งนะใครๆ ก็มองเห็นกันหมดเลยสิ อย่ามาโรคจิตแถวนี้นะ " มุกดากระซิบเสียงสั่นด้วยความอับอาย หน้าแดงซ่านลามไปจนถึงใบหู แต่โอนิกซ์กลับก้มลงมาประกบจูบเธออย่างดูดดื่มอีกครั้งพร้อมกับมือหนาที่ยกขึ้นมากอบกุมอกอวบอิ่มที่มันทะลักออกมาให้เขาได้เห็นในคืนนี้อย่างไม่ตั้งใจ เขาบดจูบโดยใช้ลิ้นเกี่ยวพันหยอกล้อให้เธอคล้อยตามพร้อมกับมือหนาอีกข้างก็วัดไซส์ดอกบัวคู่งามของเธออย่างคนเอาแต่ใจกว่าจะละออกมาก็ทำเอาคนตัวเล็กแทบหมดเรี่ยวแรง" เธอดูเวลาด้วยว่าตอนนี้มันดึกแค่ไหนแล้ว ไม่มีใครกล้าแหงนมองเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของฉันหรอกคนสวยอีกอย่างต่อให้มีคนเห็นก็ไม่มีใครกล้าเสี่ยงเอาชีวิตมาทิ้งกับฉันหรอกน่า " โอนิกซ์ยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็นเขาวางร่างระหงลงยืนบนพื้นระเบียงช้าๆ แต่ทว่าแผ่นหลังบางของเธอกลับต้องแนบชิดติดกับกระจกใสเย็นเ

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 5 เกมรุกเร่าร้อนริมระเบียง(1) NC++

    ไออุ่นจากลมหายใจร้อนผ่าวผสมผสานกับกลิ่นกายสะอาดอันเป็นเอกลักษณ์ของมาเฟียหนุ่มทำให้สติสัมปชัญญะของมุกดาเตลิดเปิดเปิงไปไกลเกินกว่าจะดึงกลับมาได้ ริมฝีปากหนาที่บดขยี้ลงมาอย่างเอาแต่ใจไม่ได้มีความปรานีเลยแม้แต่น้อยมันทั้งดุดันและเรียกร้องราวกับต้องการลงทัณฑ์ความอวดดีและดื้อรั้นที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันแข็งกระด้างของเธอ"อื้อ..." เสียงครางประท้วงในลำคอเล็ดลอดออกมาได้เพียงเท่านั้น เมื่อเรียวลิ้นร้อนล้ำลึกเข้ามาตักตวงความหวานภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย ความวาบหวามซ่านสยิววิ่งพล่านไปตามกระแสเลือดราวกับมีกระแสไฟฟ้านับพันโวลต์แล่นผ่าน ร่างกายระหงที่เคยขัดขืนและพยายามผลักไสบัดนี้กลับอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งลนไฟ สองมือเรียวที่เคยทุบตีแผงอกกว้างแปรเปลี่ยนมาเป็นกำเสื้อเชิ้ตเนื้อดีของเขาไว้แน่นจนมันยับยู้ยี้ไปหมดเพื่อพยุงตัวไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นเคาน์เตอร์ครัว โอนิกซ์รับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงนั้นได้อย่างชัดเจนมุมปากหยักกระตุกยิ้มอย่างพึงพอใจ มือหนาที่รวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้เริ่มออกแรงลูบไล้ขึ้นมาตามแนวแผ่นหลังภายใต้ชุดนอนผ้าแพรเนื้อนุ่ม สัมผัสหยาบกร้านแต่เต็มไปด้วยความช่ำชองปลุกปั่นให

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 4 สัญญาทาสคนหน้าเลือด

    ภายในเพนต์เฮาส์หรูใจกลางเมืองแสงไฟสลัวจากโคมระย้าคริสตัลส่องกระทบลงบนโต๊ะกระจกใสตัวยาวซึ่งมีเอกสารฉบับหนึ่งวางนิ่งอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน มุกดานั่งตัวเกร็งอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท ดวงตากลมโตคู่งามบวมช้ำจากการร้องไห้กวาดมองตัวอักษรบนกระดาษแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ทุกบรรทัดทุกตัวอักษรที่ถูกพิมพ์ขึ้นอย่างเป็นทางการมันคือพันธนาการที่กำลังจะพรากอิสรภาพทั้งชีวิตของเธอ" สัญญาและข้อตกลงการเป็นนางบำเรอเฉพาะกิจ " ชื่อหัวข้อของสัญญาฉบับนั้นช่างบาดลึกหัวใจคุณหนูตกอับอย่างเธอเสียเหลือเกิน ข้างกายเธอคือร่างสูงใหญ่ของโอนิกซ์ที่นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายประดับด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันจางๆ มือหนาถือปากการาคาแพงหมุนเล่นไปมาอย่างใจเย็นราวกับแมตช์นี้เขาเป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่าทุกประตูและไม่มีทางที่เหยื่อในกำมือจะดิ้นหลุดไปได้" อ่านจบหรือยังครับคุณหนู " เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบที่น่าอึดอัด " หรือว่าตัวหนังสือมันเล็กไปจนสมองอันปราดเปรื่องของบัณฑิตเกียรตินิยมอย่างเธอประมวลผลไม่ทัน หืม? " มุกดากัดริมฝีปากอิ่มจ

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 3 ดิ้นรนทุกทาง(2)

    ครึ่งชั่วโมงต่อมา ณ หน้าร้านรับซื้อของเก่าและเพชรพลอยใจกลางเมืองมุกดากำลังเดินออกมาด้วยความรู้สึกเคว้งคว้างในมือถือซองเงินสดก้อนสุดท้ายที่ได้จากการขายแหวนเพชรวงโปรดของแม่ มันเป็นสมบัติชิ้นเดียวที่เธอรักที่สุดแต่จำใจต้องตัดใจขายเพื่อเอาเงินไปโปะหนี้ก้อนแรกตามที่ปากสุนัขของพ่อขู่ไว้ แม้เธอจะรู้ดีว่าต่อให้เอาเงินก้อนนี้ไปให้พ่อก็คงเอาไปละลายทิ้งในบ่อนอยู่ดีแต่สำนึกความเป็นลูกมันค้ำคอจนเธอทำใจเมินเฉยไม่ได้ เธอได้แต่คิดท้อแท้ในใจว่าตั้งแต่แม่จากไปพ่อก็เปลี่ยนไปเธอเข้าใจนะว่าพ่อรักแม่มากอาจจะรับไม่ได้ที่แม่จากไปแต่เธอไม่ใช่ลูกสาวของพ่อหรือไงทำไมถึงไม่ดูแลเธอบ้างหรือต่อให้เธอจะเป็นคนดูแลพ่อก็เถอะแต่พ่อก็ไม่ควรเดินทางผิดจนทำให้เธอลำบากขนาดนี้ " ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ ลำพังเป็นนางแบบถ่ายแบบเสื้อผ้าก็ใช่ว่าจะไม่มีกินสักหน่อยธุรกิจของพ่อถึงแม้ว่ามันจะล้มละลายไปแล้วแต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่ปล่อยให้พ่อลำบากทำไมพ่อถึงทำแบบนี้กับเธอกันนะ " มุกดาบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจดวงตากลมโตแดงก่ำจากการร้องไห้พลันนึกถึงความสุขของครอบครัวตั้งแต่เล็กจนโตก่อนหน้านี้ ตอนนั้น

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 2 ดิ้นรนทุกทาง(1)

    แสงแดดจ้าสาดส่องผ่านกระจกใสบานใหญ่ของร้านอาหารสุดหรูแห่งหนึ่งแต่บรรยากาศรอบตัวมุกดากลับหนาวเหน็บราวกับยืนอยู่ท่ามกลางพายุหิมะบนโต๊ะตรงหน้าเธอเต็มไปด้วยเอกสารสิทธิ์การถือครองไม่ว่าจะเป็นเครื่องประดับแบรนด์เนม และกระเป๋ารุ่นลิมิเต็ดอีดิชันที่เธอกัดฟันหอบหิ้วมาเพื่อทำการส่งมอบให้กับนายหน้าที่จะรับซื้อของพวกนี้ในราคาถูกแสนถูกเพื่อแลกกับเงินสดหนึ่งก้อนไปตัดยอดหนี้ตืด....ตืด.... เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าแบรนด์เนมใบสุดท้ายที่กำลังจะถูกขายสั่นเตือน มุกดารีบหยิบขึ้นมาดูด้วยความหวังว่าจะเป็นยอดเงินโอนจากคนที่นัดซื้อเพชรก่อนหน้านี้แต่มันกลับเป็นชื่อของปัญญาผู้เป็นพ่อแทน" ฮัลโหลค่ะพ่อหนูจัดการเรื่องขายแหวนเพชรตระกูลเราได้แล้วนะคะน่าจะได้เงินมาสักแปดแสนจ่ายงวดแรกให้คุณโอนิกซ์ไปก่อนที่เหลือมุกจะค่อยๆ ทยอยหามาคืนให้ค่ะ " มุกดากรอกเสียงลงไปอย่างร้อนรนหวังจะให้พ่อสบายใจขึ้นบ้างในวันนั้นเธอไม่ได้ปฏิเสธข้อเสนอของโอนิกซ์แต่ก็ยังไม่ได้ตกลงเพราะคิดว่าจะทำทุกทางเพื่อหาเงินมาให้เขาได้แน่" แปดแสนบ้าบออะไรวะแค่นั้นมันจะไปพอใช้อะไรแกรู้วงเงินของเมื่อคืนไหมฉันเสียไปอีกสองล้านโว้ย! ช่างเถอะโอนแ

  • เด็กเลี้ยงคุณโอนิกซ์   ตอนที่ 1 ดอกเบี้ยมีชีวิต

    เสียงลูกเต๋ากระทบกับถ้วยแก้วในมือของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นเป็นจังหวะราวกับเสียงนาฬิกาเคาท์ดาวน์ที่กำลังนับถอยหลังสู่วันหายนะของชายวัยกลางคนบางคน แสงไฟสลัวภายในห้องวีไอพีชั้นบนสุดของคาสิโนหรูระดับท็อปของเมืองสะท้อนเงาร่างสูงใหญ่ของ โอนิกซ์ คาร์เตอร์ มาเฟียหนุ่มลูกครึ่งผู้กุมอำนาจมืดครึ่งหนึ่งของประเทศ ดวงตาคมกริบสีฟ้าอ่อนมองไพ่ในมือตัวเองด้วยความเบื่อหน่ายก่อนจะปรายตามองชายวัยกลางคนสภาพเนื้อตัวมอมแมมเหงื่อกาฬแตกพลั่กที่นั่งตัวสั่นอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขา โอนิกซ์รู้ดีว่าลูกหนี้เจ้านี้ติดการพนันขั้นสุดสภาพนี้ต่อให้ตายก็คงยังไม่สำนึก" ผมหมดตัวแล้วครับคุณโอนิกซ์ขอร้องล่ะครับขอเวลาผมอีกสักสัปดาห์เดี๋ยวมรดกชิ้นสุดท้ายของตระกูลผมจะขายออกแล้ว! รับรองว่าต้องมีเงินมาใช้หนี้ก้อนนี้แน่นอน " เสียงแหบพร่าของปัญญาอดีตนักธุรกิจใหญ่ที่ตอนนี้กลายเป็นผีพนันสิ้นเนื้อประดาตัวดังขึ้นมาพร้อมกับร่างที่ทรุดตัวลงกราบแทบเท้าของมาเฟียหนุ่มรุ่นลูกอย่างไม่เหลือศักดิ์ศรี โอนิกซ์พ่นควันสีเทาออกจากปากช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียบเฉยไร้ความปรานีเขาย่อตัวลงใช้ปลายนิ้วเชยคางของชายแก่ออกเบาๆ แต่สายตากลับเย็นชา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status