เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 11 ไม่ได้ขอให้มารัก
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-17 11:44:22
บทล่าสุด
เธอที่เขาไม่เอา ช่วยกลับมาเป็นความสุขได้ไหม
เวลาสิบเอ็ดนาฬิกาจุดเก้านาที ณ วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสระบุรี...บทสวดจากท่านเจ้าอาวาสไม่ได้เข้าหูรพีแม้แต่นิด เพราะตอนนี้ในหัวเขาเอาแต่คิดถึงถึงพฤติกรรมของนับเก้าที่ผิดแผกแปลกไปจากเดิม วันนี้เธอไม่เย็นชาใส่เขา แถมยังยิ้มแย้มแจ่มใสจนเขาเริ่มหวั่นใจ... กลัวเหลือเกินว่าสิ่งที่เห็นในตอนนี้จะมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรแอบแฝงพอสิ้นบทสวดถังสังฆทานใบบิ๊กเบิ้มจำนวนหลายใบก็ถูกรพียกไปประเคนต่อหน้าพระเจ้าอาวาสวัด พร้อมกับซองปัจจัยอีกจำนวนหลายซอง การมาทำบุญของนับเก้าในวันนี้ ค่อนข้างจัดหนักจัดเต็มพอสมควร“คนนี้ใช่พ่อของแม่หนูไหม”ด้วยสายตาที่พร่าเรือนไปตามกาลเวลา ทำให้ท่านเจ้าอาวาสต้องหรี่ตาแล้วเพ่งมองมาทางรพี ก่อนจะหันไปเอ่ยถามหญิงสาวผู้เป็นหนึ่งเดียวตรงนั้น“ใช่ค่ะ” นับเก้าพนมมือขึ้นแล้วตอบรับทว่าคนถูกพลาดพิงถึงกับงง รพีไม่รู้มาก่อนว่นับเก้ารู้จักกับพระท่านนี้ มิน่าละเธอถึงเลือกมาทำบุญวัดนี้ ที่แท้ก็เป็นวัดที่มาเป็นประจำ“งั้นก็อย่าเสียเวลาจมปรักอยู่กับทิฐิอีกเลย จะมัวปล่อยให้ความทุกข์มาบดบังความสุขอยู่ทำไม ในเมื่อรู้ทางออกแล้วก็แก้ไขซะนะโยม”นับเก้ายิ้มรับพร้อมพยักหน้าน้อยๆ เธอรู้ดีว่าหลวงพ่อต้
เธอที่เขาไม่เอา บทส่งท้าย ช่วยกลับมาเป็นความสุขได้ไหม
“เมื่อกี้นับพูดจริงเหรอ”คำว่า ‘สามี’ ที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวยังตราตรึงและติดอยู่ในใจ จนรพีไม่สามารถสลัดรอยยิ้มออกจากใบหน้าได้เลยให้ตายเถอะ!นับเก้าประกาศว่าเขาเป็นสามีต่อหน้าคนอื่น วินาทีแรกที่ได้ยินคำนั้นรพีเกือบจะยกมือขึ้นมาตบบ่องหูของตัวเอง แต่ก็ทำได้เพียงยืนเนื้อเต้นด้วยหัวใจระริกระรี้“เรื่องอะไรคะ? เรื่องใช้รถพี่รพีพาลูกไปฉีดวัคซีนน่ะเหรอ”เรื่องพาเด็กหญิงลักษิกาไปฉีดวัคซีนเป็นเรื่องจริง แล้วเมื่อครู่นับเก้าก็พึ่งตกลงกับพ่อของลูกเสร็จว่าเธอจะยอมใช้รถของเขาและให้เจ้าตัวขับพาไป“ไม่ใช่เรื่องนี้สิทูนหัว เรื่องที่นับเรียกพี่ว่าสามี... พูดจริงปะ พี่พร้อมเป็นให้นับได้เสมอ”“ไม่จริงค่ะ นับใช้พี่เป็นไม้กันหมาเฉยๆ”นับเก้าซ้อนรอยยิ้มภายใต้สีหน้าเรียบเฉย ขณะวางลูกน้องน้อยนอนลงบนคาร์ซีท ที่รพีพึ่งย้ายจากรถของเธอมาติดตั้งภายในรถของเขาแทน“นับอะ!” รพีออกอาการกระเง้ากระงอด อดตัดพ้อหญิงสาวไม่ได้จริงๆ ที่ชอบมาล้อเล่นกับหัวใจเขา‘หัวใจนะไม่ใช่เซเว่นที่จะเข้ามาเดินเล่นๆ แล้วก็จากไปน่ะ’ “ทำไมคะ? หรือพี่รพีไม่พอใจ ที่นับไปบอกกับคุณณวัฒน์เขาแบบนั้น”“ทูนหัวก็รู้ว่าพี่ไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น พี่แ
เธอที่เขาไม่เอา รักหนอรัก
ทางด้านรพีหลังจากส่งเมียกับลูกขึ้นรถกลับสระบุรีไปแล้ว ชายหนุ่มก็กลับขึ้นมาบนห้อง ลงมือเก็บข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวลงกระเป๋าใบย่อม เพียงไม่กี่นาทีก็กลับลงมาด้านล่าง“จะไปไหนลูก”แต่ลงมาได้ไม่กี่ก้าวรพีก็ถูกมารดาทักขึ้นเสียก่อน“ผมจะเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศน่ะครับ”“แล้วขนข้าวของอะไรไปเยอะเยอะ”ถ้าไม่ถามและรู้ว่าไปทำงาน สินนภาคงเข้าใจผิดคิดว่าลูกชายเก็บข้าวของหนีตามเมียแน่ๆ“ผมจะไปค้างที่นั่น ผลมทนอยู่ที่นี่ไม่ไหว”ดวงตาคมเข้มหลุบมองพื้นแล้วบอกความรู้สึกที่แท้จริงให้มารดาเข้าใจ เขาทนอยู่ที่นี่ไม่ไหว ในห้องมีแต่กลิ่นลูกกับภาพของนับเก้าวนเวียนอยู่เต็มไปหมด“ผมไปก่อนนะครับ”สิรินนภาพูดไม่ออกนางทำได้เพียงพยักหน้าและปล่อยให้ลูกชายเดินจากไป เห็นลูกเป็นแบบนี้คนเป็นแม่ก็แทบใจสลายต้องไปทำบุญวัดไหนหนอ ลูกชายของนางถึงจะสมหวัง“ถึงกับหนีออกจากบ้านเชียวเหรอ”ร่างสูงหยุดชะงักเป็นรอบที่สอง คราวนี้เป็นน้องชายคนเล็กที่เอ่ยทักเขา“กูไม่ได้หนี กูกำลังจะไปทำงาน”เป็นอย่างปากว่าจริงๆ รพีตั้งใจจะกลับไปเคลียร์งานที่ละเลยมานานหลายเดือน ป่านนี้เอกสารคงกองท่วมหัว หรือไม่ก็คงจะล้นออกมาจนถึงนอกห้องแล้วก็เป็นได้
เธอที่เขาไม่เอา บทที่ 24 รักหนอรัก
“ได้เวลาต้องไปแล้วเหรอ”รพีหันไปเห็นแม่ของลูกก่อนเธอจะเอยท้วงเขารับเช็ดน้ำตาออกจากแก้มสากที่มันตกลงมาอย่างไม่รู้ตัว แค่รู้ว่าต้องปล่อยเธอกับลูกออกห่างจากอกเขาก็รู้สึกชาหนึบไปถึงขั้วหัวใจเมื่อคืนทั้งคืนรพีแทบไม่ได้นอนด้วยซ้ำ เขาเฝ้ามองดูสองแม่ลูกยันเช้า ตั้งใจจะเก็บช่วงเวลาเหล่านี้เอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้เพราะไม่รู้เลยว่าชาตินี้จะมีโอกาสได้ทำอีกหรือเปล่า“ค่ะ ออกช้ากว่านี้นับกลัวรถเยอะ”“ลูกหลับ... ให้พี่เดินไปส่งที่รถนะ”นับเก้าไม่ได้ปฏิเสธพร้อมหลีกทางให้รพีเดินนำหน้า แล้วเธอก็เดินตามหลังเขาออกไปทำให้เธอเห็นได้ชัดเจนว่าบ่ากว้างที่เคยแข็งแกร่งและผ่าเผยมาตลอดนั้น บัดนี้กลับห่อเหี่ยวแห้งแล้งไร้ความสง่าเหมือนอย่างเคย“แล้วพ่อจะรีบเคลียร์งานเพื่อไปหาหนูนะครับ”รพีวางหนูน้อยนับหนึ่งนอนลงบนคาร์ซีทที่ถูกจัดเตรียมไว้ในรถ ก่อนโน้มตัวลงไปจุมพิตแผ่วเบาข้างแก้มใสของลูกน้อยอีกหลายที ถึงยอมตัดใจถอยห่างออมาอย่างอ้อยอิ่งรู้อยู่แก่ใจว่าอีกไม่กี่วันเราต้องได้เจอกันอีก แต่การปล่อยมือจากสองแม่ลูกที่เป็นดั่งดวงใจและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันสามคนพ่อแม่ลูกมานานหลายเดือนย่อมรู้สึกใจหายเป็นธรรมดารพีไม่
เธอที่เขาไม่เอา เด็กหญิงลักษิกา
นับเก้าไม่ได้กลับสระบุรีทันทีหลังออกจากโรงพยาบาล ทุกคนลงคะแนนเสียงตรงกันว่าให้เธอกลับมาอยู่ที่บ้านโชติธนกิจต่ออีกสักพัก จนกว่าจะเลี้ยงเจ้าตัวเล็กคล่องซึ่งเธอเองก็คิดแบบนั้นเพราะที่นี่ล้วนมีแต่พี่เลี้ยงที่มากด้วยประสบการณ์ตรงทุกคน“พริมว่าคุณนับต้องกินน้ำหัวปรีเสริมค่ะ ถ้านมมาน้อยขนาดนี้ไม่ทันหนูหนึ่งกินแน่ๆ”อย่างเช่นสองสะใภ้แห่งบ้านโชติธนกิจ ที่ช่วยสอนวิธีการเป็นแม่ลูกอ่อนให้นับเก้าแทบทุกอย่าง และแนะนำการแก้ไขปัญหาที่ไม่มีเขียนบอกเอาไว้ในตำราหนังสือก่อนจะคลอดเธอศึกษาไว้เยอะพอสมควร ทว่าพอลงหน้างานจริงๆ กลับมีอยู่ไม่กี่อย่างที่ใช้ได้ส่วนปัญหาที่คุณแม่มือใหม่ต้องประสบพบเจอในหนึ่งวันแต่พันมีกว่าเรื่องไม่เกินจริง...“มียี่ห้อไหนแนะนำไหมคะ”“มีแน่นอนค่ะ ตอนนี้เพียงก็ยังกินอยู่ คุณนับจะให้เพียงกดสั่งให้เลยไหมคะ”คุณแม่ลูกสองอย่างเพียงฟ้าเปิดรูปผลิตภัณฑ์เสริมน้ำนมที่ตนเองกินอยู่เป็นประจำให้คุณแม่มือใหม่ดู พร้อมกับอาสา“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คุณพริมกับคุณเพียง นับคงไปไม่เป็น”หญิงสาวเหลือบมองลูกน้อยในวัยสามเดือนที่พึ่งกลมให้หลับไปหยกๆ ด้วยความอ่อนเพลีย แต่ถึงกระนั้นในแววตาก็ยัง
เธอที่เขาไม่เอา บทที่ 23 เด็กหญิงลักษิกา
กำหนดคลอดยังเหลืออยู่อีกตั้งหนึ่งอาทิตย์ แต่ดูเหมือนยายลูกสาวหัวรั้นของนับเก้าอยากจะออกมาดูโลกกว้างก่อนเวลาอันควรเสียแล้วขณะนี้เป็นเวลากี่โมงหญิงสาวไม่อาจล่วงรู้ได้ แต่หากให้เดาจากความรู้สึกและเสียงนกเสียงการอบๆ บ้านคงจะเป็นช่วงเช้ามืด“พี่รพีคะ พี่รพี!” นับเก้ากัดฟันเรียกชื่อคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ เตียง เมื่ออาการปวดหน่วงๆ เหมือนเมื่อสิบนาทีก่อนกลับมาเยือนอีกละลอก“นับจะเอาอะไรครับ หรือว่าอยากเข้าห้องน้ำ”คนถูกปลูกให้ตื่นนอนท่ามกลางฝันหวานงวงเงียลุกขึ้นนั่ง ก่อนเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟเหนือหัวเตียง เพื่อถามความต้องการของคนท้อง“นับเจ็บท้อง”“ห๊ะ! จะ เจ็บท้องจะคลอดลูกเหรอ ยังไง? หมายถึงพี่ต้องทำยังไง”เท่านั้นแหละอาการสะลืมสะลือเมื่อครู่อันตรธานหายวับภายในชั่วพริบตา รพีผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินวนไปมารอบๆ เตียงนอนราวหนูติดจั่นไม่รู้ว่าจะเริ่มจากส่วนไหนก่อนดี ทั้งๆ ที่หาข้อมูลเตรียมตัวรับมือไวแล้วแท้ๆ แต่พอเผชิญกับสถาการณ์จริง สมองเขากลับเรียบเรียงไม่ถูก“อย่างแรกพี่รพีต้องตั้งสติก่อนค่ะ แล้วพานับไปโรงพยาบาล”ว่าที่คุณแม่อดไม่ได้ที่จะทอนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ดูเอาเถิด... เธอเจ็บท้องจะคลอดรพีย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก367.7K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่702.1K viewsกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)38.8K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก44.0K viewsพิสูจน์ใจให้เธอรัก
橙花800 viewsยอดดวงใจคนเถื่อน
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์204 viewsสิงสวาท
เฮียกังฟู153 viewsโจฮันลวงรัก
ริตต้า619667 views
