ผู้ชนะการประมูล? 8

การประมูลยังคงดำเนินต่อไปตามกำหนดการ พร้อมๆกับความพ่ายแพ้และกฎ ‘ห้าเท่า’ ที่ตามวนเวียนอยู่ไม่ห่าง ริมฝีปากจิ้มลิ้มเม้มเข้าหากันอย่างคนขัดใจ เมื่อเธอต้องสูญเสียที่ดินอีกสามแปลงในสามเขตของพื้นที่อำเภอปากช่องให้คนข้างกายไป จนสุดท้ายก็ทำได้แค่นั่งกอดอกทิ้งตัวลงบนพนักพิงเก้าอี้ด้วยความเบื่อหน่าย เพราะที่ดินที่เธอต้องการไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว

ช่างแตกต่างกับคนข้างกายเธอเวลานี้!

เพทายดูเหมือนกำลังสนุกกับการชูป้ายเพื่อปั่นราคาที่ดินให้สูงขึ้นไปเล็กน้อยสำหรับที่ดินที่ตนเองไม่ต้องการ และเสนอราคาที่สูงขึ้นไปอีกห้าเท่าสำหรับที่ดินที่ต้องการ...กะรัตพิจารณาคนข้างกายอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนความคิดบางอย่างจะเปลี่ยนดวงตากลมใสเบื่อหน่ายให้ฉายประกายวาววับระยับราวสับสวิตช์ พร้อมกับริมฝีปากจิ้มลิ้มที่ยกยิ้มขึ้นมา

“ที่อมยิ้มแบบนี้...ไม่ได้หลงรักผมใช่ไหม ฮืม?” เสียงทุ้มของคนที่เธอคิดว่าเขาไม่ทันมอง ทำให้คนเพิ่งมีความคิดบางอย่างต้องหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

“เดี๋ยวคุณก็รู้เอง…” คำตอบสั้นๆ พร้อมกับร่างระหงที่ตั้งตัวตรงขึ้นอีกครั้งเพื่อการประมูลที่ดินผืนถัดไป ทำให้คนข้างกายเลิกคิ้วมองด้วยความประหลาดใจ

               การประมูลเข้าสู่โค้งสุดท้ายพร้อมๆกับคนที่ยังไม่ได้อะไรจากงานนี้ แต่รอยยิ้มแสนกลที่เคลือบมุมปากของเธอกลับกระจ่างใสขึ้นกว่าเก่าอย่างไร้เหตุผล เพทายเหลือบมองคนข้างกายอีกครั้งคล้ายประเมินท่าทีเหล่านั้นด้วยความสงสัย ก่อนเสียงประกาศเกี่ยวกับโฉนดที่ดินแปลงใหญ่สุดที่ตนเองหมายตาจะเริ่มต้นขึ้น

“หมายเลขสามสิบแปดเพิ่มห้าล้านบาท ราคารวม ‘ยี่สิบห้าล้านบาท’ ” ไม่รอให้ใครได้ตัดหน้าเสนอราคา เพทายชูป้ายบวกราคาที่สูงขึ้นไปอีก ‘ห้าเท่า ของ ห้าเท่า’ ในทันที

               ราคาที่ดีดตัวขึ้นไปอย่างรวดเร็วทำให้ห้องทั้งห้องเงียบสนิทในบัดดล มีเพียงเสียงประกาศทวนซ้ำของผู้ดำเนินงานเท่านั้นที่ดังก้องไปทั่วบริเวณ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากกับเสียงเคาะครั้งที่สองเมื่อไม่มีใครสู้ราคาสักคน

“หมายเลขยี่สิบเจ็ดเพิ่มยี่สิบห้าล้านบาท ราคารวม ‘ห้าสิบล้านบาท’ ” เสียงประกาศที่ดังกึกก้องขึ้นแทนเสียงเคาะปิดราคาขาย ทำให้เพทายต้องหันควับกลับมามองคนข้างกายด้วยความตกตะลึง

“วงเงินสดสั่งจ่ายของบริษัททุกแห่งจะไม่เกิน ‘ร้อยล้านบาท’ ต่อครั้ง จริงไหมคะ?” เธอเอ่ยถามเสียงหวานทั้งที่ยังนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสบายๆ พลางเอ่ยต่อ “หรือต่อให้เกิน วงเงินในการวางประกันสำหรับเข้าประมูลคือ ‘ห้าเปอร์เซ็นต์’ ของยอดประมูลทั้งหมด...ซึ่งคุณก็วางมาเท่าๆกับฉัน ประมาณห้าล้าน?”

“เราจะประมูลที่ดินได้ไม่เกิน ‘หนึ่งร้อยล้านบาท’ ” เสียงทุ้มเอ่ยรอดไรฟัน และสันกรามที่บดเข้าหากันเพื่อระงับความขุ่นมัวจากภายใน

ตอนนี้เขาประมูลไปแล้ว หกสิบสามล้าน!

เมื่อมองย้อนกลับไปก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะตัวเอง หากไม่ประมูลที่ดินของคนข้างกายตัดหน้ามาเพราะความสนุก ก็ไม่มีทางเลยที่เขาจะพ่ายแพ้ให้กับเธอง่ายๆอย่างนี้ คิดได้เท่านั้นเสียงเคาะครั้งสุดท้ายเพื่อปิดราคาประมูลก็ดังขึ้น และเสียงนั้นก็ทำให้หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างผู้มีชัย

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิค่ะ มันก็แค่เกม” ว่าจบร่างระหงก็เดินออกจากห้องประชุมไปในทันที ทิ้งให้คนที่ถูกย้อนคำพูดแค่นหัวเราะในลำคอ

เขาคือผู้พ่ายแพ้ที่แท้จริงสินะ!