ตอนที่ 10 ตื่นจากฝัน 3

เดิมทีนางกับเขาคบหากันล้วนทำไปเพราะหน้าที่อันพึงมี ปฏิบัติตามคำของบุพการีอย่างเชื่อฟัง

เขาคือบุตรชายของสกุลเกา นางคือบุตรสาวของสกุลหลิน สกุลหลินกับสกุลเกาบิดามารดาของสองครอบครัวเป็นสหายกัน   ผู้อาวุโสทั้งสองฝ่ายต่างเห็นพ้องว่านางกับเขาเหมาะสมคู่ควร             

ชายไม่สูงเกินเอื้อม หญิงไม่ต่ำต้อยแตกต่าง

นางเป็นคนของจวนชินอ๋อง เกาหมิงเป็นบัณฑิตอนาคตไกล ฐานะของพวกเราสามัญเท่าเทียม ความสัมพันธ์ถูกบ่มเพาะแรมปีก่อนที่จะเข้าพิธีหมั้นหมายอย่างเป็นทางการในหนึ่งเดือนต่อจากนี้

ในสีหน้าแสนอ่อนหวานหลินซูซินกำลังแค่นยิ้มหยันในใจ

ระหว่างเกาหมิงกับจางจิ่วเม่ยแรกเริ่มอาจเป็นแค่บังเอิญ ตอนนี้เกาหมิงยังคงปฏิเสธจางจิ่วเม่ยอย่างแน่วแน่

การหลงผิดของเขาอาจจะมิใช่เรื่องที่เกิดขึ้นทันทีทันใด ทว่าสุดท้าย เขาก็นอกใจนางอยู่ดี เป็นการนอกใจอย่างผิดศีลธรรม ซ้ำร้ายยังทำให้ลูกในครรภ์ต้องตายอย่างไร้ความผิดพร้อมกับนาง

น้ำใสหยดหนึ่งคลอหน่วยตา หลินซูซินกะพริบตาทำให้มันหายไปอย่างไร้ร่องรอย

นางไม่มีเหตุผลต้องยื้อบุรุษผู้นี้เอาไว้

ต่อไปนางต้องรักตัวเองให้มากๆ ทำเพื่อคนที่รักนางจริงๆ ไม่ให้ใครต้องเศร้าเสียใจเพราะนางอีก

ขณะคิด หลินซูซินพลันเหลือบตาเห็นคนผู้หนึ่งยืนถมึงทึงอยู่บนหอน้ำชาชั้นสอง กำลังลงมือกระทืบคนอย่างอำมหิตโหดร้าย  โดยมีสมุนตัวโตยืนคุมเชิงคุ้มกันเรียงราย เมื่อจัดการคนเสร็จ            เขาเพียงรับผ้ามาเช็ดเลือดที่มือตัวเอง ก่อนนั่งลงให้สมุนเช็ดเลือดที่รองเท้าให้ จากนั้นก็สั่งให้สมุนลากคนที่ถูกกระทืบออกไป

ทุกอย่างถูกจัดการในเวลาไม่นาน ก่อนที่เขาจะมองลงมาอย่างเฉยชา คิ้วคมเลิกขึ้นเบาๆ แววตาคล้ายอึ้งไปเล็กน้อยที่เห็นนาง

เขาผู้นี้มีบุคลิกแข็งกร้าวดุดัน เหมือนจอมโจรคุมบ่อนพนัน ผสานอันธพาลหยาบช้าที่มาเรียกเก็บเงินค่าคุ้มครองคนทั้งตลาดอย่างหยาบคาย

ท่าทางของเขาคล้ายคนบ้าอำนาจชอบวางโตไปทั่วทิศ  ลิขิตชีวิตผู้บริสุทธิ์ด้วยความตายอย่างไร้ปรานี ปราศจากคุณธรรม!

เพียงแต่เขาแตกต่างจากที่กล่าวมากว่านั้นมาก

แม้บุคลิกจะแข็งกร้าวดุดันไม่ยอมลงให้ใคร แต่นิสัยกลับเถรตรงผ่าเผย หากคนไม่ละเลยทำความผิดจนเป็นวิสัยยากอภัย เขาย่อมไม่ลดตัวลงมาสั่งสอนด้วยตนเอง คนที่ถูกกระทืบเมื่อครู่ย่อมเป็นหนึ่งในนั้น

ฐานะของเขาหรือยังร่ำรวยมหาศาล ฐานันดรไม่สามัญ                มีบิดาเป็นถึงชินอ๋อง ตัวเขาเองยังเป็นประมุขของสำนักยวี้จู๋              คือทายาทผู้สืบทอดเจ้าสำนักอันดับหนึ่งแห่งยุทธภพ

เขาผู้นี้คือ นายน้อย จ้าวเฟิงฉี

เดิมทีกับบุรุษสูงส่งผู้นี้ หลินซูซินมิกล้ามีปฏิสัมพันธ์ด้วย  แม้นางกับเขาจะเจอกันบ่อยๆ ในจวนชินอ๋องตั้งแต่เด็กก็ตาม

เพราะยามเจอกัน จ้าวเฟิงฉีมักจะตีนางที่เป็นแค่เด็กหญิงไร้ทางสู้ แม้อายุของพวกเราห่างกันแค่สามปี ตอนนั้นนางสามขวบ เขาหกขวบ ขนาดตัวไม่ต่างกันเท่าใด แต่เขาเป็นเด็กชายที่มีมือหยาบกระด้างเหลือเกิน ท่วงท่าตอนเดินเหินช่างโอหังอย่างยิ่ง ตอนลงนิ้วกับแก้มนาง ยังอำมหิตอย่างมาก

ในสายตาของเด็กน้อยเช่นนางในตอนนั้น จ้าวเฟิงฉีคือบุรุษที่ชอบเอาเปรียบสตรี ป่าเถื่อนโหดร้าย ฆ่าได้กระทั่งเด็กหญิง!

หลินซูซินฝังใจภาพจำของจ้าวเฟิงฉีกระทั่งเติบโตเป็นสาว

ครั้นถึงคราวดูตัวเพื่อกำหนดหมั้นหมาย นางก็คล้ายเห็นจ้าวเฟิงฉีตัวใหญ่ขึ้น ดุดันขึ้น แววตาที่มองมาทางนางเต็มไปด้วยความเกลียดชัง น่ากลัวยิ่งกว่าเดิมมาก

แต่ก่อน ทุกครั้งที่เจอกัน เขาชอบทำตัวเป็นอันธพาลน้อยที่คอยกลั่นแกล้งเด็กหญิงไม่ประสาเช่นนางตลอดเวลา

พอนางคบหากับเกาหมิง เขาพลันกลับกลายเป็นคนเย็นชาไม่พูดจา เพียงมองหน้าเงียบๆ ด้วยสีหน้าราบเรียบ แววตาลึกล้ำ ทำคนอ่านความรู้สึกไม่ออก

ต่อมา จากไม่พูดจาเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นพูดเหน็บแนมทุกคราที่เจอหน้า แววตาเชือดเฉือนชิงชัง แม้ท่าทางไม่แยแสใส่ใจ แต่กลับเผยออกมาซึ่งความเกลียดชังท่วมท้น

ในฝัน หลังจากนางแต่งกับเกาหมิง จ้าวเฟิงฉีก็หายตัวไป เขาไม่เคยมาเยือนจวนชินอ๋องตอนนางไปทำอาหารแปลกใหม่ให้ซื่อจื่อจ้าวฉีเสวียนกับท่านหญิงจ้าวเล่อเสียอีกเลย

แต่พอนางตาย...

หลินซูซินกัดปากข่มความคิดอันลึกล้ำกลั้นน้ำตามิให้ไหล ก่อนพาตัวเองเดินเข้าไปในหอน้ำชา

นางไม่มีทางหลีกหนีเขาอีกเหมือนที่ผ่านมา...