เข้าสู่ระบบแชร์
พิมพ์มาลา
วันที่เผยแพร่:
2026-11-06 12:45:19ที่ทำงาน
กริ๊ง กริ๊ง… เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้นระหว่างเวลาเก้าโมงเช้า มือบางยกขึ้นรับสายคุยไม่ถึงห้านาทีก็วางรีบหอบเอกสารไปให้คนที่โทรศัพท์เข้ามา
ก๊อก ก๊อก…
หญิงสาวร่างเล็กในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทสีน้ำเงิน กระโปรงทรงเอยาวปิดเข่านิดหน่อย หอบแฟ้มเอกสารที่ต้องตรวจสอบมาให้ลูกชายท่านประธาน
“ได้แล้วค่ะ” แฟ้มเอกสารถูกวางต่อหน้าเจ้าของห้อง
“วางแล้วออกไปได้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย
“ไม่ได้ค่ะ คุณท่านต้องการเอกสารก่อนสิบโมงค่ะ คุณช่วยอ่านทบทวนและเซ็นด้วยค่ะ”
หญิงสาวยกข้อมือดูเวลานี่มันผ่านมาสิบนาทีแล้ว แต่เจ้าของห้องยังไม่โผล่หน้าให้เธอได้เห็น
“เธอเป็นแม่ฉันหรือไง ถึงต้องมาออกคำสั่ง” น้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้น
“ดิฉันเป็นเลขานุการของคุณค่ะ” หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ มือกำแน่นพร้อมหลับตาและคลายออกพร้อมกับลืมตา ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับลูกชายเจ้าของบริษัทหมุนเก้าอี้กลับมา ทำให้เขาเห็นเธอทำท่าทางเหมือนไม่พอใจเขา
“ฮึ ๆ” ชายหนุ่มเค้นหัวเราะพร้อมเบะปาก สายตาคมเข้มมองป้ายที่คล้องคอหญิงสาวก่อนยิ้ม
“เธอชื่ออะไรนะ” ทั้งที่เขาเห็นชื่ออยู่ที่บัตรแต่ก็ยังถาม
“พิมพ์มาลา ค่ะ” หญิงสาวตอบแบบไม่ค่อยพอใจ เห็นอยู่แท้ ๆ ยังจะถาม เขาตาถั่วหรือไรกัน
“อือฮึ” เจ้านายหนุ่มหมุนปากกาไปมา ก่อนจะจรดลงบนเอกสาร แต่เขากลับยกมันขึ้นแล้วทำการหมุนติ้ว ๆ อีกครั้ง
“เอ่อ ถ้าเสร็จแล้วรบกวนเรียกดิฉันด้วยนะคะ”
สองเท้าก้าวไปหาประตูเตรียมเปิดออก
“ผมไม่เข้าใจ รบกวนมาตรวจส่วนนี้ให้ผมหน่อย” จู่ ๆ เขาก็บอกหญิงสาว ทำให้หญิงสาวต้องเดินกลับมายืนที่หน้าโต๊ะทำงานเขาอีกครั้ง
“คอยาวมองเห็นเหรอ” นั่นคือคำพูดของชายหนุ่ม
“มายืนข้าง ๆ ตรงนี้” เขาเรียกให้หญิงสาวไปยืนข้าง ๆ เขาที่นั่งอยู่
หญิงสาวไม่อยากเสียเวลาจึงทำตาม เธอก้มดูเอกสารและอธิบายให้ชายหนุ่มฟัง กลิ่นแป้งเด็กอ่อน ๆ ลอยเตะจมูกชายหนุ่ม เขาเผลอสูดดมโดยไม่รู้ตัว
จนกระทั่งชายหนุ่มเซ็นเอกสารครบทุกหน้า ที่พ่อเขาอยากให้เซ็น มือหนาวางปากกาลงในหน้าที่เขาพึ่งเซ็นเสร็จ
“เธอคือคนที่พ่อฉันส่งให้มาทำหน้าที่แทนเลขานุการคนเก่างั้นหรือ” ปากหนาขยับช้า ๆ
“ค่ะ ต่อไปดิฉันจะมาเป็นเลขานุการส่วนตัวคุณค่ะ” ปากกาถูกวางลงบนพื้นโต๊ะทำงาน พร้อมแฟ้มที่ปิดลง
หญิงสาวตัวเล็กรีบยกแฟ้มเดินถอยห่างออกด้านข้างโต๊ะทำงาน ตรงไปยังประตูก่อนผลักประตูและตรงดิ่งไปยังห้องประธานบริษัท
ห้องทำงานของประธานสุเมธ
“ขอโทษค่ะคุณท่าน ที่มาช้าค่ะ” หญิงสาวรีบวางแฟ้มงานลงบนโต๊ะทำงานขนาดใหญ่
“ไอ้เจ้าธีร์มันลูกเล่นเยอะละสิ” เสียงถอนใจหนัก ๆ อย่างเหนื่อยหน่ายกับลูกชายคนเดียวซะเหลือเกิน หญิงสาวส่งยิ้มให้ท่านประธาน
“คุณท่านลองตรวจดูอีกครั้งไหมคะ เผื่อมีอะไรผิดพลาดหนูจะได้เอากลับไปให้คุณธีร์แก้ไขค่ะ” ก่อนมา เธอมั่นใจว่าตรวจดูเรียบร้อย
“หนูพิมพ์ ยายเป็นยังไงบ้าง ดีขึ้นไหม” ท่านจะคอยถามอาการยายของหญิงสาวตลอด
“ยายดีขึ้นแล้วค่ะคุณท่าน” เธอยิ้ม
“พิมพ์ต้องขอบคุณท่านมาก ๆ นะคะที่ช่วยเหลือยายของพิมพ์”
หากไม่ได้คุณสุเมธเธอคงไม่มีเงินจ่ายค่ารักษาของยายแน่ๆ คุณสุเมธลุกขึ้นยืน ก่อนจะยกมือลูบศีรษะหญิงสาวอย่างเอ็นดู พิมพ์มาลายกมือไหว้
“ว้าว ผมมาขัดจังหวะไหมครับ” น้ำเสียงคนเข้ามาใหม่ดังขัดจังหวะ
“อ้าว เจ้าธีร์ทำไมมาถึงห้องทำงานฉันได้” ปกติให้ลูกน้องตามตัวก็แทบจะยากอยู่แล้ว
“เลขานุการผมหายมานานก็ต้องมาตามสิครับคุณพ่อ ว่าแต่ผมมาขัดจังหวะอะไรไหมครับ” หางตามองทางหญิงสาวที่ยืนก้มหน้า
“ขัดจังหวะอะไรของแก” คุณสุเมธมองหน้าลูกชาย
“ก็กำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มไงครับ” พูดจบก็หัวเราะ
“แกมันบ้าไปแล้วเจ้าธีร์ ไม่มีใครคิดอกุศลอย่างแกหรอกน่า” คุณสุเมธตะคอกใส่ลูกชายเสียงดัง
สองพ่อลูกเหมือนไม่มีใครยอมใคร หญิงสาวเห็นท่าไม่ดีกลัวเรื่องบานปลายจึงได้บอกให้คุณสุเมธรีบเข้าประชุมกลัวจะสาย
บทล่าสุด
เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ ความเป็นมา
หลังจากเมื่อวานตอนค่ำเธอขัดคำสั่งไม่ได้ออกไปหาตามเจ้านายหนุ่มสั่ง ไม่รู้วันนี้ต้องเจออะไรบ้าง หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเหนื่อยหน่ายพิมพ์มาลาเดินมาถึงหน้าห้องทำงาน เสื้อเปียกชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อ อากาศช่างร้อนแรงแต่เช้า เธอรีบวางสัมภาระและรีบเข้าไปตรวจความเรียบร้อยในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่มตั้งแต่เธอมาทำงานที่นี่ไม่เคยเห็นเขาจะมาก่อนหรือตรงตามเวลา“อื้อ” เธอรู้สึกเบื่อหน่ายแทนคุณท่านเสียจริง สองมือคอยปัดเช็ดฝุ่นบนโต๊ะทำงานอีกครั้ง แม้แม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาดไปแล้วก็ตาม หญิงสาวเปิดแอร์ทำความเย็นไว้รอ หากเขามาถึงจะได้ไม่โวยวายเหมือนที่ผ่านมาเธอเหนื่อยที่ต้องอธิบาย ข้อมูลที่อยู่ในมือถือของชายหนุ่มตรงกับบัตรพนักงานของบริษัท นธีร์ให้ลูกน้องคนสนิทสืบประวัติของหญิงสาวถึงแม้เธอจะเป็นเลขานุการมาได้ปีกว่า ๆ แต่เขาไม่เคยสนใจที่จะถามแม้แต่ชื่อ นาน ๆ ครั้งจะเข้าบริษัท มีช่วงหลัง ๆ ที่เขามักจะเห็นหล่อนเข้าไปห้องทำงานพ่อเขาเป็นเวลานาน ๆนางสาวพิมพ์มาลา เลิศพินิจกูล หรือ พิมพ์ อายุยี่สิบสี่ปี เรียนจบปริญญาตรีโดยการสอบเทียบ อาศัยอยู่กับยาย พ่อแม่เสียชีวิตทั้งคู่ดวงตาสีเข้มเพ่งดูข้อมูลของเลขาน
เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ คนเจ้าอารมณ์
เวลาพักเที่ยงภายในห้องทำงานหรูหรา ชายหนุ่มที่รับตำแหน่งรองประธานนอนเหยียดยาวบนโซฟาที่อยู่ไม่ไกลจากโต๊ะทำงานก๊อก ก๊อก…ประตูถูกผลักเข้ามาภายในห้อง สายตากวาดมองหาเจ้าของห้อง เธอจะมารายงานว่าบ่ายนี้แฟนสาวจะเข้ามาหา แต่เธอเห็นชายหนุ่มนอนอยู่จึงจะหมุนตัวกลับ“มีอะไร” น้ำเสียงติดแหบพร่านิดหน่อย“คุณลลิตาโทรศัพท์มาว่า เธอจะเข้ามาหาคุณช่วงบ่ายนี้ค่ะ” หลังจากแฟนสาวของชายหนุ่มโทรศัพท์หาแล้วเขาไม่รับจึงโทรศัพท์เข้าที่ทำงานแทนเจ้าของห้องทำงานดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที เมื่อได้ยินชื่อหญิงสาว เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนมองเห็นแผงอกเป็นลอน ๆ หญิงสาวเผลอมองโดยไม่ตั้งใจ“มองนานไปละนะ” เขาเห็นเธอมองด้วยงั้นหรือ“คุณธีร์จะไปไหนคะ” พิมพ์มาลาร้องตามหลัง เมื่อเห็นเขาเดินชนแขนเธอไปหยุดที่ประตู“ไปธุระ” ปากหยักบอก“แล้วคุณลลิตาละคะ” เธอถามด้วยความร้อนใจ“เธอเป็นคนรับสายก็รับหน้าไปสิ” ก่อนทิ้งให้เลขานุการยืนงง“กรี๊ด” เสียงกรีดร้องจนแสบแก้วหู เมื่อมาถึงไม่เจอคู่หมั้น ทั้งที่เธอโทรศัพท์มาแจ้งกับเลขานุการหน้าห้องเรียบร้อย แต่มาถึงกลับไม่เจอชายหนุ่มนางแบบสวยเข้ากระชากแขนพิมพ์มาลาและลงมือทุบตี เพื่อนร่วมงานต้องคอยเข้
เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ พิมพ์มาลา
ที่ทำงานกริ๊ง กริ๊ง… เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้นระหว่างเวลาเก้าโมงเช้า มือบางยกขึ้นรับสายคุยไม่ถึงห้านาทีก็วางรีบหอบเอกสารไปให้คนที่โทรศัพท์เข้ามาก๊อก ก๊อก…หญิงสาวร่างเล็กในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยเสื้อสูทสีน้ำเงิน กระโปรงทรงเอยาวปิดเข่านิดหน่อย หอบแฟ้มเอกสารที่ต้องตรวจสอบมาให้ลูกชายท่านประธาน“ได้แล้วค่ะ” แฟ้มเอกสารถูกวางต่อหน้าเจ้าของห้อง“วางแล้วออกไปได้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย“ไม่ได้ค่ะ คุณท่านต้องการเอกสารก่อนสิบโมงค่ะ คุณช่วยอ่านทบทวนและเซ็นด้วยค่ะ”หญิงสาวยกข้อมือดูเวลานี่มันผ่านมาสิบนาทีแล้ว แต่เจ้าของห้องยังไม่โผล่หน้าให้เธอได้เห็น“เธอเป็นแม่ฉันหรือไง ถึงต้องมาออกคำสั่ง” น้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้น“ดิฉันเป็นเลขานุการของคุณค่ะ” หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ มือกำแน่นพร้อมหลับตาและคลายออกพร้อมกับลืมตา ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับลูกชายเจ้าของบริษัทหมุนเก้าอี้กลับมา ทำให้เขาเห็นเธอทำท่าทางเหมือนไม่พอใจเขา“ฮึ ๆ” ชายหนุ่มเค้นหัวเราะพร้อมเบะปาก สายตาคมเข้มมองป้ายที่คล้องคอหญิงสาวก่อนยิ้ม“เธอชื่ออะไรนะ” ทั้งที่เขาเห็นชื่ออยู่ที่บัตรแต่ก็ยังถาม“พิมพ์มาลา ค่ะ” หญิงสาวตอบ
เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ ดูถูก
กำปั้นน้อย ๆ ยกขึ้นทุบตีไหล่ระรัว แต่มือใหญ่คว้าและรวบตรึงเหนือหัวเช่นเดิม นธีร์ใช้มือสอดเข้าใต้กระโปรงทรงเอยาวเพียงหัวเข่านิ้วหนาเกี่ยวแพนตี้ตัวน้อยรูดลงปล่อยให้มันไหลลงข้อเท้า ส่งนิ้วทักทายร่องกลีบสีสด ข้างในฝืดคับเหมือนไม่เคยมีอะไรเข้ามาก้าวก่ายภายในพิมพ์มาลาสะดุ้งเฮือกด้วยจิตสำนึก เธอเริ่มดิ้นอีกครั้ง มือบางกำมือหนาแน่น ขาแกร่งทรงพลังดันขาเรียวแยกห่างกัน ส่วนกลางลำตัวถูไถร่องสีสด“แน่นฉิบ” นธีร์ถอนจูบออกห่างหญิงสาว“อื้อ คุณธีร์ เจ็บค่ะ” น้ำเสียงสั่นไหว เนื้อตัวสั่นสะท้าน ใบหน้าแดงเห่อ แววตาคมคายเพ่งมองใบหน้าเลขานุการอย่างหลงใหล“กับพ่อฉันเจ็บมากไหม” คำพูดเยาะเย้ยถากถาง เขายกยิ้มมุมปาก“ฉันไม่เคยทำเรื่องอย่างที่คุณพูด หยุดทำเดี๋ยวนี้นะคะ”พร้อมความรู้สึกซ่านตีขึ้นสมอง ต้องเม้มปากแน่น ร่างกายบิดเกลียวอย่างห้ามไม่ได้ กระโปรงทรงเอถูกมือหนาดึงขึ้นเอวกิ่ว ขณะนิ้วผลุบเข้าผลุบออกรัว ๆแววตาเป็นมันจ้องไม่กะพริบ ขณะที่มือใหญ่ปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงปล่อยให้มันไหลลงเท้า สะบัดทิ้งไม่รู้ทิศทางตามด้วยกางเกงในราคาแพงความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของพิมพ์มาลากลับมาอีกครั้ง พยายามผลักไสร่างหนาออกห่าง
เพียงเศษเสี้ยวของหัวใจ อารัมภบท
🌻🌻แนะนำพระ-นาง🌻🌻นางสาวพิมพ์มาลา เลิศพินิจกูล หรือ พิมพ์อายุยี่สิบสามปี หญิงสาวบ้านนอกอาศัยอยู่กับยาย พ่อแม่เสียชีวิต เรียนจบปริญญาตรีที่กรุงเทพฯ และทำงานเป็นเลขานุการที่บริษัทส่งออกยานยนต์ขนาดใหญ่อุปนิสัย ร่าเริง ยิ้มเก่งสดใส อ่อนหวานถ่อมตนเรียบร้อย ขยัน ผิวขาวตัวเล็กด้วยความสูงหนึ่งร้อยห้าสิบแปดเซนติเมตรนายนธีร์ กิตติโยธิน หรือ ธีร์อายุยี่สิบแปดปี หนุ่มหล่อบ้านรวย เป็นลูกคนเดียว แม่เสียชีวิต พ่อแต่งงานใหม่กับแม่หม้ายลูกติด เป็นทายาทของบริษัทส่งออกยานยนต์และเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถแข่งอุปนิสัย เคร่งขรึม ดิบ เถื่อน เจ้าของฉายาเสือยิ้มยาก แต่ถ้าได้ยิ้มทีละลาย เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร🌻🌻แนะนำเพื่อนนางเอกกับพระเอก🌻🌻👉 นางสาวเปรมสินี เกตุวิมล หรือ ครีมอายุ ยี่สิบสี่ปี อุปนิสัย ตลก รักเพื่อน ใจถึงพึ่งได้ เป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของพิมพ์มาลา ทำงานที่บริษัทส่งออกยานยนต์ แต่คนละแผนกกับเพื่อน👉นายน่านฟ้า โรจน์จนฤทธิ์ หรือ ไม้ อายุ ยี่สิบแปดปี แต่เพื่อน ๆ เรียกน่านฟ้า หนุ่มหล่อพ่อรวย ที่บ้านเปิดโชว์รูมขายรถ อุปนิสัย คุยสนุกสนาน เป็นกันเอง อบอุ่น เจ้าของความสูงหนึ
บางทีคุณอาจจะชอบ
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.6K viewsรวมเรื่องสั้นสุดฟิน
กาสะลอง330.4K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก77.1K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.6K viewsสถานะลับ...ฉบับคู่อริ
Ladyporn118 viewsหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว753 viewsรักกันเมื่อวันที่สายไป
PAIZAY64 viewsสุวรรณกาย
ไอดีลม76 views
