สถานะคนที่คุณไม่รัก

สถานะคนที่คุณไม่รัก

last updateآخر تحديث : 2025-11-22
بواسطة:  วรณฤตمكتمل
لغة: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 تقييمات. 2 المراجعات
75فصول
5.1Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

"พี่ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นแฟนพี่อยู่แล้ว" เขาไม่เคยให้สถานะ ไม่เคยบอกใคร คบหาไปวันๆเพียงเพื่อรอแฟนเก่าเขากลับมาเท่านั้น...แล้วเขาก็เลือกเธอคนนั้นไม่ใช่เธอ

عرض المزيد

الفصل الأول

บทนำ คบประสาอะไร

Gimana, Mas, masih sempit kan?"

"Iya, beda sama yang di rumah," jawab pria itu sambil tersenyum.

"Ouh jelas dong."

Pria itu tersenyum, istri barunya ini sungguh berbeda. Dia cantik dan energik. Selalu memberikan kejutan yang membuat dia merasa puas. Beda dengan istrinya yang di rumah yang hanya menyuguhkan itu-itu saja. Sebagai lelaki dia ingin yang berbeda. Apalagi sekarang ini dia bukan lagi karyawan biasa, gajinya bahkan lebih dari cukup untuk menghidupi dua istri. Dia bosan setiap kali harus menahan keinginannya untuk bercinta karena istri pertamanya sering sakit-sakitan semenjak hamil anak kedua mereka. Di usia Herman yang sekarang ini dia sedang di Fase sedang ingin bercinta hingga jika keinginannya tidak tersalurkan itu membuat masalah yang besar baginya. Lagi pula Herman yakin Mona tak akan bisa melawan karena selama ini dia hanyalah wanita yang penurut dan lemah yang selalu menggantungkan hidup padanya. Apa yang bisa dilakukan oleh wanita lemah seperti itu?

_______

"Aku mandi dulu ya, Sayang," ucap Melly setelah tertidur. Pertempuran tadi membuat wanita itu lelah.

"Mau aku temani?" Herman mengedipkan sebelah matanya menggoda.

"Nakal ih, nanti mandinya lain cerita kalau kamu ikut," jawabnya yang berlalu begitu saja meninggalkan Herman.

Herman tersenyum sambil menggigit bibirnya. Istri mudanya betul-betul membuatnya candu.

Drt drt

Pria itu kaget tiba-tiba ponselnya berbunyi dan saat dibuka ternyata pesan dari istrinya. Istri pertamanya itu memberikan foto pernikahannya.

"Loh, kok dia tahu aku nikah, tahu dari mana?" gumam Herman.

Sebenarnya dia minta izin ke istrinya untuk pergi ke luar kota guna menyelesaikan suatu pekerjaan. Lalu diam-diam melangsungkan pernikahan keduanya dengan pacarnya dan tak ada satupun keluarganya yang hadir.

[Ibu, kok Mona tahu aku menikah lagi?] Pria itu mengirim pesan kepada ibunya Karena ibunya tahu rencananya.

[Loh, kok tanya ibu. Ya nggak tahu, lagian ngapain Ibu beritahu pernikahan kamu. Gak penting!] jawab ibunya.

[Terus kok dia tahu Bu. Apa mungkin Dina yang ngasih tahu?] Dina adalah adik kandung Herman dan Dia pun tahu pernikahan ini.

[Gak mungkin, lagian Apa urusannya dia ngasih tahu sama Mona]

"Iya juga sih," gumam Herman.

"Kamu wa sama siapa, Mas?" tanya Melly yang baru saja keluar dari kamar mandi. Dia cemburu melihat suaminya asyik menatap ponsel. Sebagai pelakor dia takut juga kalau Herman sampai berpaling. Tentu tak mudah mencari lelaki tajir seperti Herman.

"Eh, sudah selesai mandinya?" Herman meletakkan ponsel lalu menarik tubuh sang istri untuk duduk di pangkuannya.

"Hmm wangi," ucapnya saat mencium rambut basah istrinya.

"Itu tadi siapa, cewek baru ya!" ketus Melly.

"Bukan, Sayang. Kamu ini kok cemburuan banget. Itu tadi ibu sama Dina dia ngasih selamat ke kita." Herman mencium pundak sang istri. Ingin rasanya Dia mengulang kembali kenikmatan yang baru saja dia lalui.

"Awas kalau kamu bohong!" ancam Melly.

"Enggak." Tangan Herman bergerak cepat menghapus chatnya tadi. Beruntung Melly tidak melihat.

"Nih lihat ponselku," ucap Herman yang langsung memberikan ponselnya.

"Gak usah! Aku percaya kok sama kamu." Wanita itu tersenyum, lalu mengelus pipi suaminya.

"Kita keluar yok cari makan. Aku lapar nih," ucap Herman.

"Ok, aku siap-siap dulu."

Melly segera pergi ke kamar untuk mempersiapkan dirinya sementara Herman segera pergi mandi. Setelahnya Mereka pun pergi ke restoran terdekat.

"Mas, kamu nggak lupa janji kamu kan?"tanya Melly yang membuat Herman menghentikan aktivitas makanya.

"Janji apa?"tanya pria itu.

"Kamu janji setelah kita menikah kamu akan mengajak aku ke rumahmu. Terus ATM kamu aku yang pegang. Pokoknya semua keuangan kamu aku yang atur," ucap Melly yang membuat Herman menggaruk kepala tidak gatal.

Selama ini memang istrinya yang mengatur semua keuangannya dia bahkan tidak tahu Berapa gajinya dan berapa pengeluarannya. Yang dia tahu semuanya beres, istrinya bisa shopping dan juga bisa memberikan jatah pada ibu dan adiknya. Dari situlah Herman mantap untuk menikah lagi.

"Mas, Kok diem aja. Jangan bilang kalau kamu lupa sama janji kamu ya?" Meli menatap tajam ke arah suami barunya.

"Iya beres itu. Lagi pula Mona mana berani melawan aku," jawab Herman. Baginya Mona hanyalah wanita lemah, dia tidak berpenghasilan dan selalu tergantung kepadanya. Jadi sudah pasti wanita itu akan menerima segala keputusannya.

"Kalau dia menolak?" Melly menatap Herman.

"Halah, nggak mungkin dia menolak keinginanku. Mona itu hanya perempuan kampung, dia itu nggak berpenghasilan dan semuanya tergantung kepadaku. Untuk beli cilok aja dia tidak mampu kalau nggak pakai uangku. Jadi sudah pasti dia Pak mau menerima keinginanku," ucap Herman sombong.

"Kalau dia minta cerai?"

"Nggak mungkin itu. Ya kalau cerai sama aku mau pulang ke mana, ke kuburan. Orang tuanya itu sudah meninggal jadi nggak mungkin dia mau macam-macam," jawab Herman.

"Berarti kamu masih cinta sama dia?" Melly menatap suaminya, wanita itu cemburu dan kesal dengan jawaban suaminya.

________

"Mas kamu belum jawab pertanyaanku kemarin?"

Herman yang saat itu sedang menyetir mobilnya seketika menoleh ke arah sang istri.

"Pertanyaan apa?"tanya pria itu datar.

"Apa benar kamu masih mencintai istri pertamamu. Sepertinya kamu keberatan Kalau harus cerai darinya?"

"Bukan begitu, istri pertamaku itu kan sekarang lagi hamil. Aku sayang sama anakku," jawab Herman.

Mobil terus melaju hingga sampailah di sebuah rumah tingkat 3 dengan nuansa putih. Ada taman disamping rumah itu. Sebelum turun Herman sudah menyiapkan mentalnya karena pasti istri pertamanya akan mengamuk karena dia menikah diam-diam. Apalagi sekarang dia membawa istri keduanya itu pulang ke rumah. Sudah pasti Mona akan mengamuk seperti macan yang kehilangan anaknya.

"Ini rumahmu, Mas?"tanya Mona karena memang ini baru pertama kali Herman mengajaknya pulang ke rumah.

"Iya Ini rumahku dan sekarang menjadi milik kita," jawab pria itu sambil tersenyum. Hatinya berdesir dan jantungnya tidak berhenti berdetak ketika melihat istri pertama yang sudah berdiri untuk menyambutnya di teras.

"Itu Mona kan?"tanya Melly saat turun dari mobil.

"Iya itu Mona,"jawab Herman dengan hati yang resah.

"Tua," komen Melly jutek.

Melly menggandeng tangan Herman seolah tidak ingin melepaskan laki-laki itu lalu mereka berdua pun mendekat ke arah Mona.

"Ouh jadi ini istri kedua kamu, mas? Cantik," ucap Mona datar. Tak ada ekspresi marah yang tadi dibayangkan oleh Herman.

'Loh kok gak marah dia, kok gak ngamuk seperti sinetron ikan terbang. Apa dia sudah tak cinta sama aku. Atau jangan-jangan lelaki di foto itu adalah selingkuhannya?'

Baca selengkapnya di KBM

Judul Karma Setelah Mendua

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

Ff1992
Ff1992
มีอัพเรื่องอื่นอีกมั้ยคะ
2026-01-17 21:37:37
0
0
เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
อ่านเพลิน สนุกมากค่ะ เขียนออกมาให้อ่านอีกเยอะๆนร้าา
2025-12-05 10:50:31
1
0
75 فصول
 บทนำ2 คบประสาอะไร
เวลาเกือบห้าโมงเย็นทั้งสามออกมาจากห้องเสื้อชื่อดังก็พากันมานั่งพูดคุยกันในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากห้องเสื้อนั้นมากนัก รัญลฎาที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดูรูปที่ถูกถ่ายเมื่อครู่สีหน้ามีความสุข “แกสวยมากจริงๆนะ ชุดนั้นเหมาะกับแกเลยบัว” ไอลดาที่นั่งอยู่ใกล้ๆชะโงกหน้ามาดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือเพื่อนเอ่ยชมไม่ขาดปาก “แกไม่ลองส่งไปให้พี่เขาดูล่ะ อยากรู้ว่าถ้าเขาเห็นแล้วจะแจ้นมาหาเธอที่นี่แล้วขอเธอแต่งงานเลยหรือเปล่า” ปั้นแก้มพูดอย่างนึกสนุก “ไม่หรอก พี่เขาไม่ใช่คนที่จะตื่นเต้นอะไรง่ายๆ” รัญลฎาตอบด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม พวงแก้มขาวระเรื่อขึ้นสีชมพูจางๆ ก่อนจะลองส่งรูปที่ตนเองใส่ชุดเจ้าสาวส่งไปให้เขาได้ดู หวังลึกๆอยากเห็นปฏิกิริยาหรือคำชมจากเขา รออยู่หลายนาทีข้อความดังกล่าวถึงได้ถูกเปิดอ่าน แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับนอกจากความนิ่งเฉยของเขาที่ทำเป็นปกติทุกครั้งที่เธอกดส่งอะไรไปให้เขาดู ร่างเล็กเผลอขบกัดริมฝีปากล่างตัวเองเบาๆ ผิดหวังซ้ำๆกับการคาดหวังลมๆแล้งๆที่ก็รู้อยู่แล้วเขาไม่เคยสนใจอะไรอยู่แล้วทุกครั้งที่เธอส่งอะไรไปหาเขา การอ่านแ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1-1 โง่จริงๆรัญลฎา
ตอนที่ 1 โง่จริงๆรัญลฎาสายฝนที่เริ่มโปรยปรายลงอย่างหนักตั้งแต่ห้าโมงเย็น ทำให้การจราจรติดขัดหนักกว่าปกติเล็กน้อยกลุ่มเพื่อนที่นัดกันมาสังสรรค์ตั้งแต่ช่วงเย็นเริ่มทยอยกันเดินเข้ามาในร้าน ภัทรกฤชหรือเชฟพอร์ชทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพเหมาโซนพิเศษนี้ไว้รอต้อนรับเพื่อนๆสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้เจอกันนานร่วมปีชายหนุ่มใช้สิทธิพิเศษในการเป็นหุ้นส่วนร้านอาหารชื่อดังจองโซนวีไอพีไว้รอต้อนรับเพื่อนๆที่เริ่มทยอยกันเข้ามาในร้าน พร้อมกับอาหารที่จัดวางไว้อย่างเรียบร้อยพร้อมทาน โดยไม่ต้องเสียเวลาสั่ง แต่ถ้าหากอยากจะทานอะไรพิเศษเพิ่มก็สามารถสั่งได้ในตอนหลังธาราเพื่อนสนิทของเขาเดินควงแฟนสาวที่คบหากันมานาน และตัวเขาเองก็เองก็รู้จักมักคุ้นสนิทสนมกับอีกฝ่ายพอสมควร เพราะเป็นเพื่อนสนิทของมุกรดา อดีตคนรักของเขาที่เลิกรากันไปเกือบสี่ปีเต็มร่างสูงยืนมองเพื่อนสนิทที่ควงแฟนสาวเข้ามา ริมฝีปากหยักหนายกยิ้มบางๆก่อนจะค่อยๆเลือนหายไปเมื่อได้เห็นใครบางคนไม่ได้พบเจอกันมาเนิ่นนาน เดินตามหลังแฟนสาวของธาราเข้ามาด้วยรอยยิ้มหวานละมุนน่ามองจนสะกดสายตาเขาให้อยู่ที่เธอคนนั้นนานหลายนาที“อ้าวเห้ย!! ไอ้พอร์ช อึ้งไปเลยเหรอวะ” ธ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 1-2 โง่จริงๆรัญลฎา
บรรยากาศภายในรถคันหรูเย็นฉ่ำด้วยอุณหภูมิรถ กอปรกับสภาพอากาศที่ค่อนข้างเย็นเพราะฝนตกหนัก เขาถึงหันไปหยิบเสื้อแขนยาวที่แขวนอยู่ด้านหลัง มาคลุมให้กับหญิงสาวที่นั่งกอดอก ตัวสั่นเล็กน้อยเพราะโดนละอองฝนระหว่างวิ่งจากตัวร้านขึ้นมานั่งในรถ“ขอบคุณนะคะ”“ครับ” เขาตอบรับสั้นๆด้วยน้ำเสียงโทนอบอุ่น มองเสี้ยวหน้าของอดีตคนรักที่เขาไม่ได้พบเจอมานาน ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคิดถึง“พี่ดีใจนะที่พี่ได้เจอมุกวันนี้” นัยน์ตาคมจ้องมองสบตาหญิงสาวอดีตคนรักตาเป็นประกาย จนเธอต้องเอียงหน้า เมินหลบตาคู่นั้นที่ทำให้หัวใจเธอสะท้านสั่นไหวขึ้นมา“ค่ะ กลับเถอะนะคะ ดึกมากแล้วมุกอยากกลับบ้านไปอาบน้ำสระผมแล้วค่ะพี่พอร์ช” หญิงสาวแสร้งตัดบท เพราะรู้สึกเก้อเขินหากจะต้องพูดคุยอะไรกับเขามากไปกว่านี้ การไม่ได้เจออดีตคนเคยรักมานาน มันก็แอบทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงเร็วได้อย่างไม่น่าเชื่อ เชฟหนุ่มยกยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะหันไปเปลี่ยนเกียร์รถ เหยียบคันเร่งฝ่าสายฝนไปยังถนนเส้นคุ้นเคย เพราะเมื่อก่อนต้องใช้เส้นนี้รับส่งคนที่อยู่ข้างๆมาโดยตลอด ถนนสี่เลนที่ไม่ใช่ถนนสายหลัก รถราในเวลากลางคืนจึงมีไม่มากนัก ชายหนุ่มขั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2-1 ไม่เห็นเธอแล้ว
ตอนที่ 2 ไม่เห็นเธอแล้ว สายตาหวาดระแวงคอยมองชายหนุ่มแปลกหน้าสองคนที่ขี่รถมอเตอร์ไซน์เวียนวนไปมาอยู่แถวนี้หลายครั้ง หญิงสาวนั่งกอดกระเป๋าสะพายตัวเองไว้แน่น เวลาห้าทุ่มเช่นนี้สายฝนเริ่มซ่างซาตกลงมาปรอยๆ โทรศัพท์มือถือเธอก็แบตเตอรี่หมดทำให้เธอติดต่อกับคนรักของเธอไม่ได้ ข้อความสุดท้ายที่ทักไปถามเขาว่าอยู่ที่ไหนแล้ว เขาก็ยังไม่อ่าน ขณะที่เธอกำลังนั่งหวาดกลัวอกสั่นขวัญแขวน รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นไม่รู้ว่าจอดซุ่มอยู่ตรงไหน รู้ตัวอีกทีก็ถูกชายฉกรรจ์สูงใหญ่สองคนมายืนและนั่งประกบขนาบข้างฝั่งละคน “ลุกขึ้นยืนดีๆ อย่าส่งเสียงกรีดร้องไม่งั้นกูแทงมึงแน่คนสวย” เสียงกระซิบแหบๆดังใกล้หู พร้อมกับแรงกดของวัตถุของมีคมข้างตัว ปลายเหล็กแหลมผ่านเนื้อผ้าสัมผัสผิวเนื้อเจ็บแปลบจนร่างเล็กถึงกับสะดุ้ง หยดน้ำตาเอ่อคลอหน่วยตา ใบหน้าซีดขาวดวงตาสั่นไหวหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นเทา ร่างเล็กค่อยๆลุกขึ้นยืนตามคำบอกของฝ่าย ในขณะที่สายตาสอดส่ายมองหาช่องทางหนีและใครสักคนให้มาช่วยเหลือ จังหวะนั้นสายตาของเธอเหลือบเห็นใครบางคนเพิ่งเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อที่เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง หั
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 -2 ไม่เห็นเธอแล้ว
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในช่วงสายของวันขณะที่หญิงสาวเพิ่งข่มตาหลับได้ไม่กี่ชั่วโมง หลังจากที่เธอตัดสินใจเดินออกมานอนที่โซฟาตรงโซนรับแขกด้านนอก รู้สึกตัวตื่นด้วยอาการงัวเงียสะลึมสะลือขึ้นมองรอบๆห้อง เห็นร่างสูงโปร่งอยู่ในชุดเสื้อยืดโปโลคอปกสีน้ำเงินเข้ม กางเกงห้าส่วน ขาเต่อสีครีม แต่งกายคล้ายกำลังจะออกไปข้างนอก เดินผ่านหน้าเธอไปพร้อมกับกดรับโทรศัพท์ กรอกเสียงไปตามสายด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง นัยน์ตาคมตวัดมองหญิงสาวที่เพิ่งลืมตัวตื่น “ครับแม่....กำลังไปครับ...ได้ครับ...เดี๋ยวเจอกันครับ....ตื่นแล้วเหรอ” เสียงเข้มเอ่ยถามขึ้น เมื่อกดวางสายโทรศัพท์จากมารดาตนเอง “ค่ะ” เสียงแหบแห้งเอ่ยตอบเสียงเบา ร่างกายยังรู้สึกหนักอึ้งจนไม่อยากลุกจากที่นอน “แล้วทำไมไม่เข้าไปนอนในห้อง มานอนตรงนี้เดี๋ยวก็ปวดหลังไม่สบายตัวหรอก” “บัวเห็นพี่หลับสบาย เลยไม่อยากเข้าไปทำให้พี่ตื่น” ปลายน้ำเสียงสั่นเครือ ความน้อยใจตีรื้นขึ้นมา “อืม เมื่อคืนกลับมากี่โมง” “ตีสี่ค่ะ” ร่างสูงใหญ่ชะงักไปเล็กน้อย ขณะเดินไปหยิบขวดน้ำจากตู้เย็นมารินดื่ม “ทำไมกลับมาตี
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3-1 เลิกกันเถอะ
ตอนที่ 3 เลิกกันเถอะรถยุโรปคันหรูขับเลี้ยวเข้ามาจอดในรั้วบ้านหลังใหญ่รายล้อมด้วยแมกไม้นานาพันธุ์ที่เจ้าของบ้านชื่นชมนิยมนำมาปลูกเวลาว่าง ชายร่างสูงใหญ่ท่าทางน่าเกรงขามละมือจากพรวนที่กำลังพรวนดินเตรียมสำหรับลงไม้ดอกที่เพิ่งให้คนไปซื้อมาจากตลาดต้นไม้ หันมารถคันหรูของลูกชาย ใบหน้าคร้ามแดดปรากฏรอยยิ้มขึ้นด้วยความดีใจ“ทำไรอยู่ครับพ่อ”“ต้นแก้วน่ะ พ่อว่าจะลงเพิ่ม แม่เขาชอบ”“ดีเลยครับ ให้ผมช่วยไหม”“หึหึ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวเสื้อผ้าดีๆจะเลอะหมด เรานั่นล่ะเข้าไปในบ้านเถอะ แม่เขามีไรจะอวดเราอยู่น่ะ”“อวดเหรอครับ”“อืม เข้าไปเถอะ เดี๋ยวพ่อลงต้นนี้เสร็จจะตามเข้าไป” พลโทพัชระ พยักพเยิดหน้าให้ลูกเดินเข้าไปในบ้านส่วนตัวเองหันกลับไปสนใจพรวนดินต่อภัทรกฤชเดินเข้ามาในตัวบ้านที่มีกลิ่นหอมของอาหารบางอย่างที่คุ้นเคยจึงเดินเลยเข้ามาในครัวซึ่งอยู่บริเวณด้านหลังของบ้าน“ทำอะไรอยู่ครับแม่ อ้าว...น้องมุก” ร่างระหงในชุดกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อนสวมเสื้อยืดสีขาวหันมาส่งยิ้มหวานให้เขา“ทำแกงเขียวหวานค่ะ เที่ยงนี้ทานขนมจีนเขียวหวานนะคะเชฟ”“หึหึ ตกลงครับ” ริมฝีปากหยักยกยิ้มอบอุ่นให้กับหญิงสาวที่ดูตั้งอกตั้งใจทำอาหารสุด
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3-2 เลิกกันเถอะ
หญิงสาวเดินเล่นระหว่างรอเวลาระหว่างเขาทำธุระจะเสร็จธุระมาหาเธอที่ห้างก็คงเวลาพอดีกัน ด้วยการเลือกซื้อของไปพลางๆ จนเวลาล่วงเลยมาจนเกือบหกโมงครึ่ง รัญลฎาที่เริ่มรู้สึกหนาวๆร้อนๆมาตั้งแต่เช้า มีอาการมึนศีรษะเล็กน้อย จึงมานั่งรออยู่ที่ร้านกาแฟแบรนด์ดังทำไมพี่เขาถึงไม่รับสายนะ....คิ้วสวยขมวดมุ่นด้วยความแปลกใจ เมื่อเธอเพียรโทรหาเขาหลายสาย แล้วยังส่งข้อความไปถามหาว่าเขาถึงไหนแล้ว เพราะเธอเริ่มหิวข้าวแล้วแต่เขาก็ไม่อ่านข้อความและไม่รับสายจนถึงเวลาทุ่มสิบห้านาทีที่พนักงานของโรงภาพยนตร์เริ่มเปิดให้คนเข้าไปด้านใน ร่างเล็กเดินวนไปวนมา ชะเง้อคอคอยหาคนที่นัดดูหนังกับเธอไว้หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้หยดน้ำตาไหลรินอาบแก้มเมื่อเวลาล่วงเลยมาจนถึงสามทุ่มครึ่ง เขาก็ยังเงียบหายติดต่อไม่ได้ แถมอากาศโดยรอบก็เย็นจัดจนเริ่มห่อตัวกอดอกตัวเอง สูดลมหายใจเข้าปอดลึกยาวเขาทิ้งให้เธอรอแบบนี้อีกแล้ว...สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจหอบร่างกายตัวเองที่บอบช้ำทั้งภายในจิตใจและร่างกาย กลับคอนโดของตนเองแทนคอนโดของเขาในเวลาเกือบห้าทุ่ม ฝืนทนเก็บกวาดทำความสะอาดห้องที่
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3-3 เลิกกันเถอะ
            เช้าวันรุ่งขึ้นรัญลฎาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดศีรษะที่เป็นมาสองวันแล้วแต่ก็ยังไม่ดีขึ้น อาการเจ็บคอกลืนน้ำลายด้วยความยากลำบาก เนื้อตัวรุมๆ ปวดเมื่อยตามตัว จนต้องรีบลุกมาหายาทาน แล้วอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงานตามปกติ            แต่เพราะวันนี้ร่างกายที่ไม่ค่อยสบาย ใบหน้าขาวแดงก่ำด้วยฤทธิ์ไข้จนเพื่อนรุ่นน้องที่สนิทชื่อกุ้งอายุอ่อนกว่าเธอปีเดียว อยู่แผนก ฟร้อนสังเกตเห็นว่าผู้ช่วยผู้จัดการสาววันนี้ดูผิดแปลกไป            “พี่บัวไม่สบายหรือเปล่าคะ”            “อืม พี่เป็นไข้น่ะ เป็นมาสองวันล่ะ”            “ว่าแล้ว...พี่บัวหน้าแดงมากเลยค่ะ งั้นไปนอนห้องพักก่อนไหมคะ อุ้ย...พี่บัวตัวร้อนจี๋เลย” กุ้งที่เผลอเอามือแตะไปที่ลำแขนของผู้ช่วยคนสวย
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4-1 ทำไมต้องรักพี่ด้วย
ตอนที่ 4 ทำไมต้องรักพี่ด้วยเสียงปิดประตูห้องดังขึ้นอีกหลายนาทีถัดมา หญิงสาวค่อยๆลืมตาขึ้นมอง ขนตายาวเปียกชื้นเป็นแพ ใบหน้าสวยเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำ หันมองไปยังบานประตูที่เพิ่งปิดไปด้วยหัวใจเจ็บร้าว ก้อนสะอื้นที่ทำให้เธอหายใจแทบไม่ออกอัดแน่น จุกอยู่ในทรวงจะทำอย่างไรดี...บัวถึงจะเข้มแข็งแล้วเดินออกไปจากชีวิตพี่ได้ทำไมบัวต้องมารักพี่ด้วย...ทำไมนึกโทษตัวเองไปสารพัด หากวันนั้นถ้าเราไม่รู้จักกันคงดี เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเป็นช่วงเวลาที่เธออ่อนแอและยากลำบากที่สุด   เมื่อมีใครสักคนเดินเข้ามาในชีวิตเธอจึงรีบไขว่คว้าเอาไว้โดยไม่ได้ดูด้วยซ้ำว่าขอนไม้ชิ้นนั้นที่กำลังลอยมาตามน้ำขณะที่เธอกำลังใกล้จะจ่มน้ำอยู่รอมร่อมีสภาพแบบไหนความประทับใจเล็กๆน้อยๆที่เขาทำให้ในวันนั้นทำให้เธอตกหลุมรักเขาโดยไม่รู้ตัว พอถึงวันนี้วันที่เธอเจ็บปวดหัวใจจนเจียนคลั่งมันก็ยากเหลือเกินที่จะเดินออกไป หัวใจเธอมันยังไม่แข็งแรงพอจริงๆรัญลฎาฝืนตัวเองหลังจากที่นอนหลับไปได้ตื่นหนึ่งก็รีบลุกจากที่นอนขนาดเล็กที่มีไว้สำหรับพนักงานที่เข้ามาพักผ่อน
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status