ตอน 8 แค่แฟน ไม่ใช่ผัว 2/2

“ก็ใครจะหน้าด้านเก่งเหมือนมึงล่ะ ดีนะไอ้ขุนเป็นคนดี ไม่งั้นกูคงได้ปวดหัว คนเดียวก็จะบ้าตายอยู่แล้ว” ออมส่ายหน้าอย่างเหนื่อยใจ กะล่อน ทะเล้นก็มีแค่องศา ขุนเขาจะนิ่ง พูดน้อย ไม่ค่อยเล่นหรือแกล้งเก่งเหมือนไอ้นี่

“ด่ากูเสร็จแล้วก็ควรเปลี่ยนกระโปรงได้ละ”

“ไม่เอาอะ เดี๋ยวถึงห้องกูต้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่แล้ว”

ออมวางถุงกระดาษนั้นไว้ข้าง ๆ เธอไม่อยากเสียเวลาเปลี่ยน เพราะยังไงต้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ หญิงสาวคงไม่ออกเจอแฟนกับสภาพเน่า ๆ แบบนี้แน่นอน

“มึงจะให้คนมองว่าพึ่งเอากับกูเหรอ ดูกระโปรงด้วย สภาพงั้นมึงกล้าเดินผ่านคนอื่นเหรอ”

“เหี้ยนี่ บอกว่าไปฟัดกับหมาก็ยังดี แม่งพูดมาได้ว่าเอากับมึง” คำพูดชวนตบปากที่สุด ทว่าคำว่าเอากันทำไมใจเธอถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ก็ไม่รู้ ราวกับว่าพึ่งไปวิ่งมาราธอนอย่างไรอย่างนั้น

“ทำไม ยังไงคนนอกเขาก็เข้าใจว่ากูกับมึงเป็นแฟนกันอยู่แล้ว เอากันมันน่าอายตรงไหน”

“หยุด! ห่านี่ นอกจากไม่อายปากแล้ว หน้าด้านไม่เลิก” ออมยื่นมือปิดปากองศา หากไม่สต็อปก่อน มีหวังพูดไม่จบ เพราะคนหน้าหนาอย่างมัน พูดอะไรก็หน้านิ่งไปหมด

“ยังไง จะเปลี่ยนไหม กูจะได้ขับรถช้า ๆ” กว่าจะถึงคอนโดออมก็อีกนาน ไหนจะต้องติดไฟจราจรอีก เธอเปลี่ยนในรถให้เสร็จสรรพไม่ต้องยุ่งยาก กระจกรถทึบสนิทไม่ต้องห่วงว่ามีใครมองเห็น

“ในรถเนี่ยนะ กูไม่ถนัด”

“ที่ตั้งกว้าง มึงจะกลิ้งยังได้เลย เบาะหน้ามึงปรับให้สุด นั่งยองที่วางเท้ายังได้”

รถเบนส์รุ่นจีคลาสทั้งใหญ่พื้นที่กว้าง เป็นรถคู่ใจของเขาเลยว่าได้ ออมยังกลิ้งหรือทำอะไรก็ได้ สะดวกทุกอย่างแม้แต่ทำเรื่องอย่างว่า อันนี้เขาดูคลิปคู่รักฝรั่งที่เอากันในรถ ซึ่งเขาไม่เคยทำ เพราะรอ… ใครบางคน

ออมกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก หนักใจกับตัวเองว่าทำยังไงดี แต่พอนึกถึงคำพูดขององศาแล้ว ยอมเปลี่ยนแต่โดยดี

องศาเหลือบสายตามองอยู่เป็นระยะ ตั้งแต่ปลดซิปถอดออก ต้นขาเรียวเนียนใสไร้ร่องรอย เนียนซะจนเขาอยากบีบ

หญิงสาวหยิบกระโปรงออกมาเปลี่ยน เธอไม่สนใจเลยว่าเขาจะดูหรือไม่ เพราะข้างในเธอใส่กางเกงขาสั้น ถอดกระโปรงตัวเดิมทิ้งลงที่วางเท้า ใส่อันใหม่พอดีเป๊ะ

“พอดีปะ”

“ก็อืม ได้อยู่ ถ้าไม่บอกว่าซื้อครั้งแรก นึกว่าเซียนซื้อกระโปรงให้สาว เลือกขนาดพอดีเป๊ะเหมือนเจ้าตัวไปเอง”

“กูต้องเก่งใส่ใจเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ดิ”

“ใส่ใจเก่งจัด” ออมประชดเขา ใส่ใจเป็นส่วนหนึ่งของคนแพรวพราวสินะ นอกนั้นปากหวานเหมือนน้ำผึ้ง ล่อให้เหยื่อติดกับเสือ

“เหลือไว้หนึ่งตัว กูจะพากลับคอนโด”

“เอากลับทำไมมึงจะใส่? หรือเก็บไว้ให้เด็กมึง”

“ให้ผู้หญิงของกู เดี๋ยวรอบหน้ามานอนจะได้ไม่วุ่นวายกลับห้องไปเอา” เผื่อไว้ก็ดี ส่วนเสื้อนักศึกษามีแล้ว เพราะยายนี่ตั้งไว้ที่ห้องเขา

“เชี่ยเอ๊ย ว่าละอย่างมึงทิ้งนิสัยเจ้าชู้ไม่ได้” เกือบจะหลงเชื่ออยู่แล้ว หลังมานี้ไม่ค่อยเห็นเขาควงใครนึกว่าเริ่มกลับตัวกลับใจ ที่ไหนได้

“ฮึ มึงเห็นไหมล่ะใครผู้หญิงของกู”

“ไม่เห็น ไม่อยากรู้ด้วย” ออมกอดอกพิงเบาะรถ ทำไมพอเขาพูดถึงผู้หญิงคนอื่นแล้วใจหายยังไงไม่รู้ มันทั้งสั่นวูบวาบ ร้อนรุ่ม ผะผ่าวในร่างกายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน หญิงสาวนั่งนิ่งไม่พูดอะไรหลังจากนั้น

“รู้ไว้ไม่เสียหาย”

“ไม่อยากรู้” เธอตอบทันที อาการกระฟัดกระเฟียดทำเอาคนขับรถหน้าหล่อยกยิ้ม ส่ายหน้าบางเบาให้กับคนตัวเล็ก นึกว่าจะไม่สนใจแล้ว องศาขับรถใกล้จะถึงด่านตรวจ ออมไม่คาดเบลล์ เขายื่นแขนดึงสายเพื่อให้เธอคาดไว้

"อย่าทำตัวรุ่มร่ามกับกู กูมีแฟนแล้ว"

"แค่แฟน ไม่ใช่ผัวสักหน่อย" เขาขึ้นทุกครั้งเวลาเธอพูดคำนี้ คนแค่จะคาดสายเบลล์ แม่งโพล่งออกมาคำไม่เข้าหู

“ไอ้เหี้ยนี่ เอาแขนออกจากนมกูได้รึยัง” ออมมองแขนกำยำที่บดเบียดวางบนหน้าอกเธอ เบลล์รถหรูมันชอบติดอะไรไม่รู้

“ดึงมาใส่ดิ๊ มัวแต่พูดจาไม่รู้เรื่อง”