Chapter 17 : เพื่อนลูกสาวยั่วรักด้วยการใช้ปากให้ SM NC

ในห้องน้ำของโรงแรม

นาราทรุดตัวลงกับขอบอ่างอาบน้ำ พลางใช้มือยันขอบไว้เพื่อพยุงร่างกายที่อ่อนล้า แข้งขาแทบไร้เรี่ยวแรง เธอค่อย ๆ สอดตัวลงในน้ำอุ่นที่ลอยละล่องด้วยฟองสบู่สีขาว สัมผัสของน้ำช่วยบรรเทาความปวดร้าวที่แล่นไปทั่วร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณท้องน้อยและต้นขาที่อ่อนยวบอย่างน่าใจหาย

“แม่งเอ๊ย...ไม่น่าเลยกู...” เสียงพึมพำดังขึ้นจากริมฝีปากบางที่ยังคงเจือรอยซีดจาง เธอสบทกับตัวเองขณะพยายามปรับลมหายใจให้สม่ำเสมอ ความรู้สึกแสบร้อนจากแผ่นหลังและก้นยิ่งตอกย้ำถึงค่ำคืนอันร้อนแรงที่เพิ่งผ่านมา

“อายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่แรงแม่งยังกับหมาบ้า...” นาราบ่นอุบอิบ พร้อมกวาดมือไล่หยดน้ำจากใบหน้าที่เปื้อนด้วยหยาดเหงื่อและความเหนื่อยล้า ริมฝีปากบางโค้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อคิดถึงชรัณ เจ้าของพลังที่ราวกับไม่เคยลดน้อยลงตามวัย

เธอหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุด สูดควันเข้าปอดลึก ๆ ก่อนพ่นออกมาเป็นสายหมอกจาง ๆ ที่ล่องลอยวนเวียนในอากาศรอบตัว รอยยิ้มเย้ายวนปรากฏบนใบหน้า เธอนั่งเอนพิงขอบอ่าง น้ำอุ่นกระเพื่อมเบา ๆ ราวกับจะโอบอุ้มความอ่อนล้าของเธอไว้ เธอในตอนนี้ดูราวกับเทพธิดาที่หลบซ่อนความงดงามไว้ในแสงจันทร์จาง ๆ ภายในห้องน้ำสลัว

 

ความทรงจำของค่ำคืนที่ร้อนแรง

แม้ชรัณจะรีบร้อนออกไปจากโรงแรม ถูกลูกน้องเรียกตัวกลับไปที่ผับเพราะมีปัญหาบางอย่าง แต่นาราก็ยังคงมีภาพของเขาฝังแน่นในหัว ทุกสัมผัส ทุกเสียง ทุกการเคลื่อนไหวที่เขามอบให้ยังคงชัดเจน เธอไม่สามารถลืมช่วงเวลานั้นได้

“ดุอย่างกับเสือหิวไม่ผิด...” เธอพึมพำเบา ๆ ในขณะที่สูบบุหรี่ส่วนสุดท้ายจนหมด

ความคิดถึงก่อเกิดความหงุดหงิดในใจ เธอขยับตัวขึ้นจากอ่างน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นก่อนหยิบโทรศัพท์มองเวลา “พรุ่งนี้ต้องไปมหาลัยแล้วนี่หว่า...” เธอถอนหายใจ ก่อนแต่งตัวและเรียกแท็กซี่เพื่อกลับไปที่ผับ เพื่อเอาบิ๊กไบค์ของตัวเอง

 

ที่ผับ

เมื่อเธอเดินลงจากแท็กซี่ มัดหมี่ที่กำลังนั่งคุยอยู่กับชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งเหลือบเห็นเธอผ่านสายตา มัดหมี่ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “นารามาที่นี่อีกทำไม?” เธอคิดในใจ แต่ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกมา

นาราไม่ได้สนใจใคร เธอเดินตรงไปยังรถของตัวเอง ขับออกไปอย่างรวดเร็ว เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องราวกับต้องการทิ้งบางสิ่งบางอย่างไว้เบื้องหลัง

 

ที่หอพัก

เมื่อกลับมาถึงห้องพัก กลิ่นน้ำยาดับกลิ่นและกลิ่นบุหรี่จาง ๆ ที่เคล้ากันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของห้อง ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย เธอทอดตัวลงบนเตียงนุ่มที่ไม่ได้กลับมาสัมผัสอยู่สองวัน ความรู้สึกเหงาและคิดถึงบรรยากาศของห้องนี้พลันถาโถมเข้าใส่

เธอหลับไปตอนไหนก็ไม่แน่ใจ ตื่นมาอีกทีก็เป็นเวลาเช้าที่เธอต้องไปเรียนตามปกติ ในวันนี้ นาราและมัดหมี่ไม่ได้พูดคุยกันเลย เธอหลบสายตาของมัดหมี่ด้วยหลากหลายเหตุผลที่ไม่อาจอธิบาย

 

งานกลางคืน

ในค่ำวันเดียวกัน เพื่อนชายหลายคนของนารามาชวนเธอไปดื่มเหล้าหลังเลิกเรียน เธอตอบตกลงทันทีโดยไม่คิดอะไร เมื่อถึงผับ เพื่อน ๆ ของเธอตกใจที่พบว่าเธอทำงานอยู่ที่นี่ แถมยังเป็นนักเต้นคู่กับดีเจชื่อดัง

เมื่อดนตรีดังสนั่น นาราในชุดนักเต้นเซ็กซี่ปรากฏตัวบนเวที เคียงคู่กับพี่เฟื่องดีเจประจำผับ ทั้งสองสร้างบรรยากาศที่ร้อนแรงและปลุกเร้าฝูงชนในผับ เพื่อนชายของเธอมองด้วยความอึ้งปนชื่นชม

หลังจากโชว์จบ นาราก็เดินมาดื่มเหล้ากับพวกเขาต่อจนเมาหนัก เพื่อน ๆ ของเธออาสาจะพาเธอกลับ แต่กลับถูกชรัณ เจ้าของผับที่เพิ่งกลับมาขวางไว้

“เดี๋ยวฉันดูแลเธอเอง” น้ำเสียงเย็นเยียบของเขาเอ่ยขึ้น

เพื่อน ๆ ของเธอไม่กล้าแย้ง ชรัณอุ้มเธอขึ้นไปยังห้องคาราโอเกะส่วนตัวที่เธอคุ้นเคยดี

 

เวลา 05:00 น. 

นาราค่อย ๆ ปรือตาขึ้น เธอพบว่าตัวเองยังคงอยู่ในห้องคาราโอเกะส่วนตัวของชรัณ กลิ่นบุหรี่จาง ๆ และกลิ่นเหล้าคละคลุ้งในอากาศ ราวกับเป็นเครื่องหมายประจำตัวของเขา เสียงหัวเราะเบา ๆ ของชายที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องดึงความสนใจของเธอ สายตาคมของเขาจับจ้องไปที่จอทีวีตรงหน้า คลิปวิดีโอที่เขากำลังเปิดดูไม่ใช่สิ่งอื่นใดนอกจากภาพที่เร่าร้อนระหว่างเธอและเขาในสถานที่เดียวกันนี้  

นาราขยับตัวเล็กน้อย ความรู้สึกตึงและหน่วงที่สะโพกยังคงหลงเหลือจากค่ำคืนที่ผ่านไป ชุดที่เธอสวมอยู่เป็นเพียงเกาะอกสีดำที่แนบลำตัวเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง และกางเกงยีนส์สั้นที่โชว์เรียวขาอย่างไม่มีสิ่งใดปกปิด เธอยื่นมือไปหยิบบุหรี่บนโต๊ะ จุดไฟสูบควันแรกเข้าไปลึก รสชาติที่ขมละมุนช่วยกลบความรู้สึกกระอักกระอ่วน  

“คุณเก็บไว้ดูคนเดียวสิ จะเปิดให้ฉันดูด้วยทำไม?” เธอกล่าวพลางดึงรีโมตจากมือเขา กดปิดหน้าจออย่างไม่ลังเล  

ชรัณยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ “ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เธอดู...แต่ก็ดีที่เธอตื่นมาพอดี...ที่สำคัญ...ฉันตั้งใจที่จะดูแค่คนเดียวอยู่แล้ว” เสียงของเขาช่างราบเรียบแต่กลับทำให้หัวใจของเธอเต้นระรัว  

นาราเบือนหน้า สูดควันบุหรี่เข้าลึก ก่อนปล่อยออกมาอย่างเนิบช้า “ตื่นแล้วจะไปหาอะไรกินไหม?” ชรัณถามขณะลูบเคราแหลมของตัวเอง สายตาเจ้าเล่ห์ของเขาจับจ้องมาที่เธอ  

“โกนเคราซะบ้างก็ได้นะ ดูรุงรังน่ารำคาญ” นาราบ่นพลางมุ่นคิ้ว  

คำตอบของเขากลับเป็นเพียงรอยยิ้มกวนประสาท เขาลุกขึ้นเต็มความสูง เดินผ่านเธอไปอย่างจงใจ และในจังหวะนั้นเอง มือใหญ่ก็ตีก้นเธอเบาๆ  

“คุณทำบ้าอะไรของคุณ! ได้แก่!!” นาราตะโกนลั่น หน้าแดงก่ำทั้งความอายและโกรธ เธอสูบบุหรี่ด้วยท่าทีหงุดหงิด  

“ก็แค่ปลุกเธอให้ตื่นเต็มที่ก็เท่านั้นเอง...” ชรัณกล่าวเสียงขรึมแต่แววตานั้นเจ้าเล่ห์เหลือเกิน  

 

บรรยากาศยามเช้าในเมืองใหญ่

ร้านข้าวต้มริมฟุตบาทมีกลิ่นน้ำซุปร้อน ๆ หอมฟุ้งในอากาศ เสียงช้อนกระทบถ้วยดังก้องเบาๆ เป็นจังหวะที่กลมกลืนกับความวุ่นวายของถนนใหญ่ที่เริ่มคึกคักในยามเช้าตรู่ นาราและชรัณนั่งอยู่ตรงโต๊ะไม้เล็ก ๆ ท่ามกลางความวุ่นวายนั้น  

เธอห่อตัวเล็กน้อยในชุดบางเบา ความหนาวจากลมยามเช้าทำให้เธอกอดอกแน่น ชรัณถอนหายใจเบา ๆ ก่อนถอดเสื้อโค้ตตัวหนาของเขาคลุมลงบนไหล่ของเธอ  

“ขอบใจ” นารากล่าวเสียงเบา รู้สึกอบอุ่นขึ้นทันที  

“อย่าคิดมาก ฉันแค่ไม่อยากให้พนักงานของฉันล้มป่วย” น้ำเสียงของเขายียวน เธอเงยหน้ามองเขาอย่างไม่พอใจ  

“ไอ้แก่บ้า...” เธอสบทเบา ๆ พลางจิบชาอุ่น ๆ ไปด้วย ใบหน้าของเธอแดงเรื่อด้วยความหงุดหงิดปนเขิน  

 

กลับที่ผับ

หลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งคู่กลับไปยังผับที่ยังปิดเงียบอยู่ ไม่มีลูกค้า ไม่มีพนักงาน มีเพียงเงาของเธอและเขาที่ทอดยาวบนพื้นหินอ่อนเย็นเฉียบ  

นารารู้สึกถึงความเงียบที่แทรกซึมเข้ามาในใจ เธอเงยหน้ามองเขา ความร้อนรุ่มบางอย่างในใจเธอเริ่มปะทุอีกครั้ง ภาพจากค่ำคืนก่อนยังติดตา รอยจูบ รอยสัมผัส และเสียงที่ยังดังก้องในหัวทำให้เธอแทบไม่อาจกลั้นความรู้สึก  

“ฉันขอหน่อยได้ไหม...ก่อนกลับห้อง?” นารากล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ดวงตาหลบสายตาของเขา แต่คำพูดนั้นกลับหนักแน่นอย่างเหลือเชื่อ  

ชรัณมองนาราด้วยสายตาที่ลึกซึ้ง ราวกับสายตานั้นสามารถทะลุผ่านกำแพงที่เธอพยายามสร้างขึ้นมาเพื่อปิดบังความรู้สึกตัวเอง ความเงียบโรยตัวในบรรยากาศ เขาขยับเข้ามาใกล้ จนกระทั่งมือหนาของเขายกขึ้นแตะปลายคางเธอเบาๆ สัมผัสนั้นทำให้นาราสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเธอเต้นแรงจนเธอแทบได้ยินเสียงของมันเอง  

“ขออะไรเหรอ?” เสียงทุ้มนุ่มนวลกระซิบใกล้ใบหูของเธอ ก่อนที่น้ำเสียงนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นกึ่งประชด “เงินงั้นเหรอ? ฉันโอนไปให้แล้ว”  

คำพูดราบเรียบของเขาทำให้เธอสะอึก ความประหม่าเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ แม้ปกตินาราจะเป็นคนกล้าพูดกล้าทำ แต่สถานการณ์นี้ทำให้เธอรู้สึกไม่เหมือนทุกครั้ง ดวงตาเธอหลุบต่ำ หลีกเลี่ยงการสบตาเขา  

“ไม่ใช่... ฉันหมายถึง...” นาราอ้ำอึ้ง ลมหายใจของเธอสะดุดเมื่อความคิดวิ่งวนไปมา แม้ว่าเธอจะเคยร้องขอเขาอย่างเปิดเผยในยามเมา ทว่าในตอนนี้ที่ทุกอย่างแจ่มชัด ความรู้สึกบางอย่างในใจกลับทำให้เธออับอาย เธอรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวเอง ความรู้สึกที่มากเกินกว่าความหลงไหลในเรือนกายของเขา เธอเริ่มรู้ตัวแล้วว่ากำลังชอบเขา  

“แล้วขออะไรล่ะ?” ชรัณถามซ้ำด้วยน้ำเสียงที่เพิ่มแรงกดดัน แววตาของเขายังจ้องจับมาที่เธอไม่วาง  

นาราไม่กล้าพูดออกไป เธอเอาแต่หลบสายตาและกัดริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ ชรัณถอนหายใจเบา ๆ ก่อนที่จะหันหลังเดินไป “ถ้าไม่มีอะไรก็กลับหอไปได้แล้ว” เสียงของเขาเย็นชาราวกับไม่ได้ใส่ใจ  

ตอนนั้นเอง “ฉันอยากจะมีเซ็กส์กับคุณ!” คำพูดนั้นหลุดออกมาอย่างร้อนรนและเต็มไปด้วยความกล้า เธอรู้สึกเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นในวินาทีที่เสียงของเธอดังก้องไปทั่วผับที่ไร้ผู้คน มีเพียงเธอและเขา นาราเสริมด้วยน้ำเสียงที่สั่นเล็กน้อย “ฉันต้องการคุณ…”  

คำสารภาพนั้นทำให้ใบหน้าของนาราแดงซ่านถึงใบหู เธอยืนตัวตรงเหมือนพยายามรวบรวมความมั่นใจ แต่ท่าทางเขินอายนั้นกลับทำให้เธอดูน่ารักอย่างน่าประหลาด  

ชรัณชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จะเผยออกมาบนใบหน้า ราวกับว่าเขารู้คำตอบนั้นตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขามองเธอด้วยสายตาที่มีเสน่ห์ร้ายกาจ ก่อนที่จะหัวเราะในลำคอ  

“ถ้าจะอ้อนฉัน ก็ทำให้มันน่ารักกว่านี้หน่อยสิ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงกึ่งหยอกล้อ พลางเดินไปนั่งลงที่โซฟาตัวหนึ่ง เขาจุดบุหรี่ สูดควันเข้าไปลึก ก่อนปล่อยออกมาเป็นสายควันที่ลอยอ้อยอิ่งในอากาศ  

นารายืนอึ้งกับท่าทีไม่ใส่ใจของเขา เธอกำมือแน่น รู้สึกทั้งโกรธและอาย แต่ลึกลงไปเธอกลับรู้สึกว่าท่าทีเย็นชาของเขานั้นกลับน่าดึงดูดจนเธอไม่อาจละสายตาได้

“ไอ้แก่นี่...” นาราสบถเสียงเบาเพียงพอที่จะได้ยินแค่ตัวเอง เธอสูดลมหายใจลึก รวบรวมความกล้าก่อนจะก้าวเข้าไปยืนอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาเธอสบกับสายตาของชรัณที่ยังคงนิ่งสงบ แต่แฝงความลึกล้ำเอาไว้  

เธอทรุดตัวลงอย่างอ่อนช้อยตรงหว่างขาของเขา ขณะที่เขานั่งเอนหลังอย่างสบายอารมณ์บนโซฟา บุหรี่ในมือยังคงปล่อยควันจาง ๆ ลอยขึ้นสู่เพดาน ชรัณมองเธอด้วยสายตาที่แฝงความสงสัย แต่ริมฝีปากยังยกยิ้มบาง ๆ เหมือนไม่ได้ใส่ใจกับการกระทำของเธอ  

นารารวบเส้นผมขึ้นอย่างใจเย็น มัดเป็นหางม้าสูงอย่างเรียบร้อย เส้นผมที่แกว่งไหวตามแรงมือของเธอทำให้เธอดูมีเสน่ห์อย่างน่าหลงใหล ดวงตาของเธอสบกับเขาด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น ท่าทางนั้นไม่ต่างอะไรกับนักล่าที่เตรียมพร้อมจะโจมตีเหยื่อ  

“จะทำอะไร...?” เสียงทุ้มต่ำของชรัณดังขึ้นพร้อมกับควันบุหรี่ที่พ่นออกจากริมฝีปาก เขาถามด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ แต่ดวงตากลับจ้องมองเธอราวกับกำลังจับผิด  

“ก็อ้อนคุณไง...?” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงหวานเย้ายวน ริมฝีปากบางเผยรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ นาราไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งตัว เธอค่อย ๆ ปลดเข็มขัดของเขาด้วยท่าทีที่มั่นใจ แม้มือเล็กจะสั่นไหวเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ยอมหยุด  

กลิ่นอับชื้นที่แฝงไปด้วยความดิบเถื่อนเล็กน้อยลอยมาแตะจมูกเธอ มันทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น แต่เธอกลับไม่ยอมให้ความเขินอายมาเป็นอุปสรรคในตอนนี้  

“นี่ไม่ได้เรียกว่าอ้อน...” ชรัณกล่าวพลางเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย ดวงตาของเขาไหววูบไปชั่วขณะราวกับใจเริ่มหวั่นไหว แต่เสียงของเขายังคงรักษาความนิ่งสงบไว้  

นาราสบตาเขาอย่างไม่หวั่นไหวก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เจือความขี้เล่น “แต่ฉันเชื่อว่าคุณชอบแบบนี้...” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยขึ้นบนใบหน้าของเธอ ขณะที่เธอยังคงปลดกระดุมและซิปกางเกงของเขาอย่างช้า ๆ  เผยให้เห็นกางเกงในที่ห่อหุ้มบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่เอาไว้

ชรัณยืนขึ้นอย่างไม่อาจทนไหว ราวกับการกระทำของเธอได้จุดไฟที่เขาเก็บซ่อนเอาไว้ มือหนาของเขาวางลงบนไหล่ศีรษัเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ ราวกับจะทดสอบว่าเธอจะไปไกลแค่ไหน  

นารายิ้มมุมปาก ดวงตากลายเป็นรูปสระอิ ก่อนจะกระซิบแผ่วเบาด้วยเสียงที่เหมือนสายลมพัดผ่าน แต่กลับหนักแน่นในความตั้งใจ “คุณชรัณ...คุณอาจจะยังไม่รู้ว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน...”

หญิงสาวถอดกางเกงในของเขาลง จากนั้นก็นำมือเรียวเล็กของตัวเองไปจับท่อนเนื้อใหญ่ยาวของเขามาแนบกับแก้มนิ่ม ๆ ของตัวเอง ท่าทางเป็นไปอย่างยั่วยวนและปลุกเร้าอารมณ์ได้ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ ก่อนที่จะกล่าวต่อ “ฉันจะแสดงให้คุณดูผ่านริมฝีปาก ปลายลิ้น...”

หล่อนแลบลิ้นเลียส่วนลำของเขาเบา ๆ ทำให้เขาสะท้านเล็กน้อย “และลำคอ...คุณชรัณ...ถ้าคุณรักฉันโปรดตอบแทนฉันกลับด้วยควยของคุณ...เย็ดฉันแรง ๆ อย่างที่คุณต้องการนี่เป็นการขอร้องอ้อนวอนไม่ใช่ประโยคเชื้อเชิญ...” ว่าแล้วเธอก็อ้าปากกว้าง แลบลิ้นยาว จากนั้นก็ทำการเขมือบและกลืนกินตั้งแต่ส่วนปลายสีม่วงอมชมพูนี้ กระทั่งมันลึกเข้าไปในลำคอของเธอสุดลำ

 

To be continued...