Chapter 19 : เพื่อนลูกสาว NTR พ่อ SM NC

เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่ระรัว ราวกับจังหวะกลองรบที่เร่งเร้า ชรัณพึมพำเสียงต่ำข้างหูของเธอ “เสี้ยนไม่ไหวแล้วรึไง...โอดครวญเหมือนหมาไปได้...” น้ำเสียงเขาเจือไปด้วยความกระหายและท้าทาย

ชรัณปรับเปลี่ยนท่าทางอย่างไม่ทันให้เธอตั้งตัว เขาดึงแขนทั้งสองของเธอให้ยืดขึ้น ร่างของเธอถูกยกขึ้นจากโต๊ะจนเธอสามารถยืนและแอ่นก้นไปด้วยได้ แม้จะทำให้แผ่นหลังโค้งงอดูลำบากลำบนแต่ก็แลกมากับความรู้สึกดี ๆ ที่ทยานเข้ามา

นาราต้องแบกรับความรู้สึกท่วมท้นนั้นด้วยร่างกายบอบบางของตัวเอง ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกที่เกินจะอธิบาย คิ้วขมวด ริมฝีปากเผยอ น้ำตาคลอจากความเสียวซ่านที่ท่วมท้น

“ฉันชอบ…ท่านี้…” เธอกล่าวเสียงสั่น น้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความพอใจในสิ่งที่เขามอบให้ ผมยาวของเธอพลิ้วไหวไปตามแรงที่เขาขับเคลื่อน  

ชรัณถามยั่วด้วยเสียงทุ้มต่ำขณะที่โน้มตัวลงมากอดเธอแน่น “แล้วชอบอะไรมากที่สุดล่ะ...” เขากล่าวพลางใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าของเธอเอาไว้ กอบกุมคางอย่างมั่นคง นิ้วหัวแม่มือของเขาสัมผัสริมฝีปากของเธอ ก่อนที่เขาจะสอดนิ้วเข้าไปเบา ๆ  

หญิงสาวรับมันด้วยความเต็มใจ เธอกัดเบา ๆ พลางดูดนิ้วเขาราวกับต้องการยั่วกลับ ดวงตาของเธอเป็นประกายแห่งการท้าทาย เธอตอบด้วยเสียงแผ่ว “ชอบ…ควยของคุณไง...”  

นาราเคลื่อนมือไปด้านหลังเพื่อจับสะโพกเขาไว้มั่น มือเล็กจิกลงที่ผิวเขาเพื่อยึดเกาะ ขณะที่ร่างกายเธอสั่นไหวจนแทบจะรับไม่ไหว ความรู้สึกทั้งหมดที่สะสมพุ่งทะยานขึ้นพร้อมกันในวินาทีนั้น ร่างของทั้งคู่กระตุกเกร็ง เสียงครวญครางแผ่วสะท้อนก้องไปทั่วห้อง  

ชรัณดึงนาราเข้ามาแนบแน่นในอ้อมกอด ขณะที่อัดฉีดน้ำกามของตัวเองเข้าไปในร่างกายเธอไปด้วย ราวกับต้องการจะผนึกเธอไว้ในความอบอุ่นที่แฝงไปด้วยความร้อนแรง

หยาดเหงื่อที่ผสมผสานระหว่างเขาและเธอส่งกลิ่นอายแห่งความเร่าร้อนจนทำให้อากาศรอบตัวเหมือนกำลังมอดไหม้ เสียงลมหายใจที่หนักหน่วงค่อย ๆ จางหายไป ทว่าความปรารถนาที่ซ่อนเร้นอยู่ในแววตาของชรัณยังคงชัดเจนเกินบรรยาย

“ต่อไหม...” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นใกล้หูของเธอ มันไม่ใช่คำถาม หากแต่เป็นคำท้าทายที่แฝงไปด้วยอำนาจ เสียงนั้นพร้อมกับสัมผัสมือใหญ่ที่เลื่อนมาบีบคอเธอเบา ๆ ทำให้นาราเผลอสะท้านไปทั้งร่าง

เธอหลับตา สูดหายใจลึกเพื่อกลบความอ่อนแอในตัวเอง ก่อนจะตอบออกมาด้วยเสียงแผ่วเบา ทว่าชัดเจน “ต่อค่ะ...” คำพูดนั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

 

บนเก้าอี้

ร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่สะท้อนแสงไฟสลัว ๆ ในห้อง ชรัณที่ยืนอยู่ด้านหลัง เฝ้ามองนาราที่คุกเข่าบนเก้าอี้ด้วยท่าทางที่ท้าทายและยั่วยวน มือเล็กของเธอจับขอบพนักพิงไว้แน่น ราวกับมันคือสิ่งเดียวที่ช่วยพยุงร่างกายอ่อนล้าไม่ให้ล้มลง เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่รัวอีกครั้ง กลืนไปกับเสียงครางที่แสดงถึงอารมณ์ที่หลากหลาย ความเจ็บปวด ความสุข และความเสียวซ่านที่ผสานกันเป็นหนึ่งเดียว

ความร้อนแรงที่คุกรุ่นอยู่ในอากาศเหมือนคลื่นเปลวเพลิงที่ไม่มีวันดับ นาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงท้าทายที่เจือความกระหายและความกล้าบ้าบิ่น “คุณชรัณ...ช่วยบีบคอฉันให้แรงกว่านี้หน่อยสิ...แรงคุณตอนนี้เหมือนเด็กผู้หญิงไม่มีผิด...” คำพูดของเธอเหมือนเปลวไฟที่จุดชนวนระเบิด ชรัณหยุดชะงักเพียงเสี้ยววินาที แต่ในสายตาคมลึกของเขากลับปรากฏแววสนุกสนานที่มาพร้อมกับความดิบเถื่อน  

“ทำให้เหมือนตอนนั้นสิ—อึ๊ก!!” นารายังคงเร่งเร้า แต่เสียงของเธอกลับกลืนหายไปกลางประโยคเมื่อชรัณขยับตัวเข้าใกล้ เขาสนองคำท้าของเธออย่างเถรตรง มือหนาบีบรอบลำคอเล็กที่สั่นระริก ส่งความรู้สึกหนักแน่นผสมกับความร้อนแรงในระดับที่เธอพึงใจ ทว่าความเจ็บปวดนั้นกลับแฝงความสุขลึกซึ้งยากที่จะอธิบาย เธอรู้สึกราวกับตัวเองถูกกักขังอยู่ในกรงทองคำของเขา ที่ทุกสัมผัสคือการครอบครองที่ไม่อาจหลีกหนี  

“พูดให้มันดี ๆ หน่อย...” เสียงของชรัณกระซิบข้างหูเธอแผ่วเบา แต่ทุกถ้อยคำกลับหนักแน่นพอที่จะกระตุ้นให้เธอตื่นตัว นาราขยับตัวราวกับแมวป่าที่ถูกล่ามโซ่ ยอมจำนนต่อความปรารถนาอย่างลึกซึ้ง เธอรู้ดีว่าไม่สามารถหลบหนีเขาไปได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม  

เมื่อเขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “...ไม่งั้นฉันจะหยุดนะ” คำพูดนี้ไม่ต่างอะไรกับการจุดชนวนให้ความรู้สึกของเธอระเบิด เธอสะท้านจากปลายเท้าจรดศีรษะ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกได้ถึงความลนลานที่ไม่สามารถควบคุมได้  

“ฉันขอโทษ...ได้โปรดอย่าหยุด...ทำต่อไป...” เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น เธอยอมก้มหัวต่อทุกอย่างเพื่อให้เขาพึงพอใจ  

’เราไม่อยากให้ความรู้สึกนี้มันหยุดลงเลยแม้แต่วินาทีเดียว...ถ้าเขาไม่ทำให้เราเสร็จเราคงจะบ้าตายแน่...’ นาราโอดครวญในใจอย่างทุกข์ทน

ชรัณที่เห็นอย่างนั้นเขายิ้มอย่างพึงพอใจ ดวงตาของเขาเปรียบเสมือนนักล่าที่กำลังควบคุมเหยื่อในเงื้อมมือ “ดี...ฉันอยากได้ยินอย่างนี้มานานแล้ว..” และในทันทีเสียงที่เคยเงียบงันกลับถูกแทนที่ด้วยเสียงเนื้อกระทบกันดังกึกก้อง เสียงหวานของเธอดังขึ้นราวกับบทเพลงที่บรรเลงด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน  

“ได้โปรดเถอะนะคะ...แรงขึ้นอีก...มากกว่านี้อีก...” คำขอร้องของนาราแฝงไปด้วยความสิ้นหวังและความกระหาย เธอเหมือนดอกไม้ที่โหยหาความอบอุ่นจากแสงอาทิตย์ในช่วงฤดูหนาวที่แสนโหดร้าย ดวงตาของเธอพร่ามัวไปด้วยน้ำตาที่อาบแก้ม ตาดำเหลือกลอยขึ้นไปด้านบน มันไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความสุขที่เกินกว่าจะเก็บซ่อน  

และในจังหวะที่เธอกำลังไต่ระดับไปสู่จุดสูงสุด ชรัณกลับหยุดชะงัก ถอนตัวออกอย่างเย็นชา ท่อนเนื้อทั้งท่อนพรวดพราดออกมารวดเดียวทำให้ร่องรักที่เปิดเผยนั้นเกิดช่องว่างขนาดใหญ่ที่กลวงโบ๋ และรูร่องนั้นเองก็ทำการขย้อนของเหลวสีขาวขุ่นออกมาเป็นเส้นสาย ดูยั่วยวนและน่าหวาดเสียว ความรู้สึกอบอุ่นในกายนาราถูกแทนที่ด้วยความหนาวเย็น ราวกับถูกทิ้งให้อยู่กลางพายุหิมะ  

“คุณ...” นารามองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามและความผิดหวัง เธอสะดุดลมหายใจ ความรู้สึกหลากหลายที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอพูดไม่ออก  

ความเงียบครอบงำเพียงชั่วครู่ ราวกับเป็นช่วงเวลาที่ทุกสิ่งหยุดนิ่งก่อนที่พายุจะถาโถม ชรัณยืนมองนาราด้วยดวงตาเย็นเยียบซึ่งซ่อนความเจ้าเล่ห์ไว้ลึก ๆ ในดวงตานั้นมีบางอย่างที่ชวนให้หวาดหวั่นและเร้าใจในคราเดียว “ฉันอยากให้เธอเรียนรู้ที่จะรอ...บางทีความอดทนเป็นสิ่งที่เธอควรสัมผัสบ้างนะ...นารา...” เสียงของเขาแผ่วเบาแต่ทรงพลัง มือหนาลูบไล้ไปตามลำตัวเธอราวกับจะทดสอบความแข็งแกร่งของจิตใจ

สัมผัสของเขาไม่ใช่เพียงแค่การเร้าอารมณ์ แต่มันเหมือนการปลดปล่อยความทรมานในใจเธอ นาราสั่นสะท้าน เธอรู้สึกเหมือนร่างกายถูกปลดเปลื้องพันธนาการจากความอึดอัด แต่ในขณะเดียวกันก็เหมือนถูกพันธนาการอีกครั้งในอ้อมแขนของเขา

“แต่ฉันไม่อยากรอแล้ว...” นาราเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอเหมือนเด็กที่ถูกพรากของเล่นชิ้นโปรดไป น้ำตาที่คลออยู่ในดวงตาทำให้เธอดูเปราะบาง “ฉันใกล้จะเสร็จแล้ว...ขอร้องล่ะ ได้โปรด...เย็ดฉันเถอะ...” คำพูดของเธอเต็มไปด้วยความอ้อนวอนที่ปะปนกับความสิ้นหวัง

ชรัณยิ้มมุมปาก เขาเหมือนนักล่าที่กำลังเพลิดเพลินกับเหยื่อที่ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง “ถ้ามันถึงขนาดนั้น งั้นก็ดี...แต่คราวนี้จะไม่ใช่ที่เดิมนะ...” คำพูดของเขาเหมือนคำท้าทาย มือของเขากระชับสะโพกเธอไว้แน่นเหมือนจะจับเธอให้อยู่ในกำมือ

“หมายความว่าไง—อึ๊ก!” คำถามของนาราขาดหายไปเมื่อร่างกายของเธอสะดุ้งจากแรงกระแทกที่หนักแน่นและคาดไม่ถึง ความรู้สึกที่พุ่งพล่านไปทั้งร่างเหมือนกระแสไฟฟ้าที่วิ่งผ่านเส้นประสาททุกเส้น เธอทั้งจุกเสียดและรู้สึกเหมือนจะล้มลง แต่ในขณะเดียวกันก็มีบางอย่างในตัวเธอที่ถูกเติมเต็มจนแทบจะระเบิดออกมา

ทุกอย่างเป็นไปอย่างลื่นไหลเนื่องจากของเหลวสีขาวขุ่นที่ชโลมทั่วช่วยเพิ่มความชุ่มชื้นและหล่อลื่น ชรัณสอดใส่ท่อนเนื้อของเขาเข้าไปในร่างกายเธอสุดลำผ่านทางรูก้นของเธอ ทำให้มันขยายออกตามขนาดของเขาและลึกตามความยาว ส่งมอบความรู้สึกที่ยากจะต้านทานไปถึงทรวงในของหญิงสาว 

“ก็หมายความตามนี้นั้นแหละ...” เสียงของเขาเต็มไปด้วยความพอใจและยียวนกวนประสาท เขาเร่งจังหวะราวกับต้องการย้ำให้เธอรู้ถึงอำนาจที่เขามีเหนือเธอ “นารา...เธอทำเอาฉันใกล้จะถึงตั้งแต่เริ่ม...เด็กร่าน ๆ อย่างเธอเนี่ยไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลยจริง ๆ อา...รูก้นเธอตอดดีกว่ารูหีเสียอีก” คำพูดของเขาแฝงความพึงพอใจที่ชวนให้เธอรู้สึกทั้งอายและภาคภูมิใจ

นารากัดฟันกรอดส่งเสียงครางในลำคอ ปวดระบมตรงท้องน้อยและลำไส้ไปเสียหมด ดวงตาพร่าเลือน ร่างกายเหมือนถูกกระชากเข้าสู่พายุแห่งอารมณ์ ความสุขสมที่เธอพยายามไขว่คว้าเหมือนจะระเบิดออกมาในที่สุด แต่ในขณะเดียวกันมันกลับทำให้เธอรู้สึกโหยหามากขึ้น 

เมื่อต้านทานไว้ไม่อยู่ ในที่สุดแล้วเธอก็ปลดปล่อยทุกสิ่งที่อัดอั้นออกมา “อร๊าาางงงงงง~!!” นาราส่งเสียงครวญครางดังลากยาว กึกก้องไปทั่วทั้งผับที่ไร้ผู้คน เสียงของเธอสะท้อนไปมาเล็กน้อยราวกับอยู่ในถ้ำ หญิงสาวตัวสั่นระริกและดิ้นพล่านคาเงื้อมมือเขา ถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงด้วยประสบการณ์ใหม่ที่ไม่เคยได้ลิ้มลอง

‘ไม่อยากจะยอมรับเลย...แต่การโดนเย็ดก้นแม่งโคตรดี...อา...แต่อาจจะด้วยความที่เราไม่ชิน...มันก็เลยจุกและเสียวมาก...ไม่งั้นเราคงไม่เสร็จเพียงแค่เขาสอดใส่เข้ามาหรอก...’ นาราครุ่นคิดขณะที่หน้าอกกระเพื่อมแรง เธอหอบหายใจอย่างหนัก

หนุ่มใหญ่หัวเราะเบา ๆ ในลำคอเมื่อเห็นเธอสุขสม “ฉันยังไม่ถึงเลย แต่เธอไปก่อนแล้ว...” ชรัณหยุดขยับครู่หนึ่งก่อนจะรวบผมเธอไว้ในกำมือ แขนของเขาดึงศีรษะเธอขึ้นอย่างแรง ทำให้เธอสะดุ้งเฮือก “อยากได้อีกไหม?” เสียงเขากระซิบใกล้หู ราวกับปีศาจที่ท้าทายความปรารถนาที่ไม่มีที่สิ้นสุดของเธอ

“อยากค่ะ...” คำตอบของนาราออกมาโดยไม่ต้องคิด ความต้องการที่ล้นเอ่ออยู่ในร่างกายทำให้เธอยอมทุกอย่างในขณะนี้

“งั้นบอกรักฉันสิ...” เสียงของชรัณต่ำลึกแต่แฝงไปด้วยความเย้ยหยัน “ทำให้ฉันพอใจด้วยคำพูดหวาน ๆ หน่อย...ฉันอยากรู้ว่าเธอจะทำได้ดีแค่ไหน” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ขณะกระชากผมเธออีกครั้ง ท่าทางของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งที่ทำให้เธอทั้งโกรธและหลงใหลในคราเดียวกัน

นารามองเขาด้วยสายตาสั่นไหว น้ำเสียงของเธอพร่ำเอ่ยคำหวานที่เขาต้องการฟัง ราวกับดอกไม้ที่ผลิบานเพื่อแสงอาทิตย์ที่แสนร้อนแรง “คุณชรัณฉันรักคุณที่สุดเลย...รักมากกว่าใครหน้าไหนทั้งนั้นและจะรักคุณตลอดไป” คำพูดของเธอเปรียบเสมือนคำสาบานที่มอบทั้งร่างกายและจิตใจให้เขาไปโดยสมบูรณ์...

 

เวลาเดียวกันนั้นเอง...

ในขณะที่นาราเอ่ยคำหวานที่ชรัณต้องการฟัง เสียงของเธอพร่ำราวกับบทเพลงที่ล่องลอยในความเงียบ แต่เธอไม่รู้เลยว่าประตูของผับที่เคยปิดสนิทกำลังถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังเป็นจังหวะเบา ๆ ผู้มาใหม่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมัดหมี่ ลูกสาวของชรัณเอง

มัดหมี่ก้าวเข้ามาในผับที่เงียบสงัดโดยไม่ได้เอะใจถึงสิ่งที่กำลังรอเธออยู่ ยามหน้าประตูปล่อยให้เธอผ่านไปโดยง่าย เพราะเธอคือทายาทของเจ้าของสถานที่ แต่เมื่อเธอเดินลึกเข้ามา เสียงบางอย่างที่ไม่คาดคิดกลับทำให้เธอหยุดชะงัก

เสียงครวญครางแผ่วเบา เสียงเนื้อกระทบกัน และเสียงของคำพูดที่ร้อนแรง ล้วนดังก้องในความเงียบของผับ เธอไม่ต้องการเชื่อในสิ่งที่หูได้ยิน แต่มันก็ดึงเธอให้เดินไปยังโซนเวทีโดยไม่รู้ตัว

เมื่อผลักประตูที่ปิดไม่สนิทออกเบา ๆ สิ่งที่ปรากฏในสายตาของเธอคือภาพที่ทำให้ทั้งร่างแข็งค้าง ภาพของนาราเพื่อนสาวคนสนิทและพ่อของเธอ ทั้งคู่กำลังอยู่ในช่วงเวลาที่เธอไม่ควรจะได้เห็น—นารากำลังโดนกระแทกกระทั้นอย่างเร่าร้อนโดยพ่อของเธอเอง

แสงไฟจากโคมเหนือเพดานสาดกระทบร่างที่พันเกี่ยวกันของทั้งสอง เสียงหอบหายใจและคำพูดที่กระซิบกันเหมือนเข็มที่ทิ่มแทงลงในหัวใจของมัดหมี่ น้ำตาของเธอเริ่มไหลโดยไม่รู้ตัว เธอรู้สึกเหมือนทั้งโลกที่เธอเคยเชื่อมั่นกำลังพังทลายลง

มือบางยกขึ้นป้องปากอย่างไร้สติ ขณะมองภาพตรงหน้า สายตาของเธอสั่นไหว ความรู้สึกหลากหลายประดังเข้ามา—ความช็อก ความโกรธ และความเสียใจ ทุกสิ่งทุกอย่างปะปนกันจนเธอไม่สามารถแยกแยะได้

 

To be continued...