LOGINShare
ผลสอบ
publish date:
2026-05-24 17:00:06การสอบครึ่งวันเช้าผ่านพ้นไปด้วยดี เพ่ยหยูออกจาก
Latest chapter
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ปู่พาไปบริษัท
“ไม่มีปัญหา ฉันก็ต้องให้นายลองเกมส์ใหม่ที่ฉันจะสร้างด้วย” เซียวอวี้ตงพยักหน้ารับคำด้วยความเต็มอกเต็มใจ เขาดีใจที่มีเพื่อนอย่างหวังหมิงทงให้คอยคุยด้วยเกี่ยวกับเรื่องเรียนหลังมื้อเย็นของวัน ฉินจ้วงมานั่งคุยกับลูกหลานที่ห้องรับแขก วันนี้เขาเข้าบริษัทเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีตั้งแต่ปล่อยให้หลานชายดูแลธุรกิจ“ช่วงนี้งานในต่างเมืองมากขึ้นหลายเท่าเลยนะ คนที่หลานส่งไปไว้ใจได้แน่นะ” ฉินจ้วงหันไปถามฉินกวงที่วันนี้เข้าบริษัทตระกูลเวยทั้งวัน“ไว้ใจได้ครับคุณปู่ ผมให้พวกเขาตรวจสอบผู้จัดการที่โน่นด้วยจนกว่าโครงการจะแล้วเสร็จ น่าจะอีกหลายเดือนกว่าพวกเขาจะได้กลับเมืองหลวงครับ” ฉินกวงรายงานสิ่งที่เขาสั่งไปแล้ว“อืม...
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ชอบใครหรือยัง?
หลังจบมื้อเช้า คนอื่น ๆ ต่างออกไปทำงานกันหมด ตอนนี้เหลือเพียงเพ่ยหยูกับเวยฉิงที่นั่งเล่นกันอยู่ที่ห้องรับแขกสองคน“พี่สะใภ้ยังเวียนหัวอยู่ไหมคะ หนูจะได้หาเทียนหอมมาจุดให้” เพ่ยหยูกลัวว่าเวยฉิงจะแพ้ท้องขึ้นมาอีกหลังจากกินมื้อเช้า“ไม่แล้วจ๊ะ พี่กินยาที่หมอให้มาแล้วน่ะ ว่าแต่ร้านไอศกรีมของน้องเป็นยังไงบ้าง” เวยฉิงไม่ลืมว่าน้องสามีเป็นหุ้นส่วนร้านเค้กของเธอด้วย ซึ่งผลกำไรในแต่ละเดือนเธอก็ให้สามีฝากเข้าบัญชีให้เพ่ยหยูทุกเดือนไม่เคยขาด“พวกหนูกำลังจะขยายร้านกันค่ะพี่สะใภ้ เสียดายที่พี่กำลังท้องอยู่ ไม่อย่างนั้นหนูก็อยากชวนไปนั่งเล่นที่ร้านอยู่เหมือนกัน ที่นั่นบรรยากาศดีมากเลยนะคะ” เพ่ยหยูยิ้มกว้างบอก“รออีกสักสองเดือนพี่จะให้พี่กวงพาไปนะจ๊ะ&r
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ข่าวดี
“คุณนายน้อยไม่สบายน่ะครับ ทุกคนเลยพาเธอไปตรวจที่โรงพยาบาลเมื่อบ่ายนี้เอง” พ่อบ้านรายงานไปตามตรง เวยฉิงนั้นเวียนหัวตั้งแต่เช้าจึงพักผ่อนอยู่บ้าน แต่พอถึงตอนเที่ยง เธอก็อาเจียนออกมาก่อนจะได้กินมื้อเที่ยงเสียอีก ทำให้ฉินจ้วง ฉินเหวินและหลงเสวี่ยเวยที่อยู่บ้านด้วยกันรีบพาเวยฉิงไปตรวจทันที“อ้าว แล้วนี่พี่ใหญ่รู้หรือยังคะว่าพี่สะใภ้ไม่สบาย” เพ่ยหยูถามต่อด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ทราบแล้วครับ ผมโทรไปบอกแล้ว” พ่อบ้านยิ้มตอบ“อืม...ถ้าอย่างนั้นหนูนั่งรอทุกคนที่นี่ก็แล้วกันค่ะ คุณลุงพ่อบ้านไปทำงานต่อเถอะ” เพ่ยหยูเห็นว่าในทีวีมีรายการน่าสนใจให้ดูอยู่จึงอยากผ่อนคลายหลังการสอบสักหน่อย“ได้ครับ ผมจะ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ขยายร้านไอศกรีม
พวกเพ่ยหยูที่สอบเสร็จกันหมาด ๆ พากันไปที่ร้านไอศกรีมหลังมหาวิทยาลัย พอพวกเขาเห็นว่าลูกค้าในร้านเข้ามาจนแทบไม่มีที่นั่ง ทั้งสามจึงชวนกันไปคุยอย่างจริงจังเรื่องการขยายร้านไอศกรีมเพื่อรองรับลูกค้าซึ่งเพิ่มมากขึ้นทุกวัน“ฉันว่าขยายเลยก็ดีเหมือนกันนะเพ่ยหยู ยังไงห้องติดกันก็ยังไม่มีคนมาเช่า” หวังหมิงทงเอ่ยขึ้นมาหลังจากพวกเขาเข้าไปนั่งที่โต๊ะด้านในร้านซึ่งเป็นโต๊ะส่วนตัวของพวกเขา“ฉันเห็นด้วยกับหมิงทงนะ ถึงกำไรของเราจะยังไม่ครอบคลุมค่าใช้จ่าย แต่ถ้ารอต่อไปแล้วมีคนมาเช่าห้องติดกันก็คงไม่ดีเท่าไหร่” เซียวอวี้ตงพยักหน้าเห็นด้วยกับหวังหมิงทง“อืม...ตกลง ถ้าอย่างนั้นเราไปคุยกับลุงเจ้าของห้องเช่ากันดีกว่า หลังจากนี้ฉันยังต้องปรึกษาพี่ใหญ่เรื่องการปรับปรุงห้องใหม่ด้วย พวกนายอยากให้
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง สมควรแล้ว
“ทำไมลูกพูดแบบนั้นล่ะ พวกเขาเป็นเพื่อนลูกนะ” เถียนไป่ฮวาคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินคำพูดเย็นชาจากลูกสาวที่เธอสอนมาอย่างดีแบบนี้“พวกมันไม่ใช่เพื่อนหนู! หนูไม่มีเพื่อนเสแสร้งแบบนั้น!” ชางเจียวอยู่ ๆ ก็เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาเมื่อจำรอยยิ้มของหญิงสาวยากจนเหล่านั้นที่ดีใจเมื่อได้เข้าเรียนในห้องเดียวกับเธอ เธอเกลียดที่เห็นคนพวกนั้นมีความสุขทั้งที่ครอบครัวแทบไม่มีเงินจะส่งเสีย เธอเกลียดความมุ่งมั่นของเด็กผู้หญิงพวกนั้นที่อยากเรียนสูง ๆ เพื่อให้ครอบครัวมีชีวิตที่ดีขึ้น“หยุด! คุณพูดอะไรกับเธอ! ทำไมเธอถึงได้เป็นแบบนี้!” เจ้าหน้าที่หญิงสองคนได้ยินเสียงดังจึงรีบเข้ามาหยุดชางเจียวที่กำลังหัวเราะเหมือนกับคนบ้า ดวงตาดุร้า
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ไม่มีประโยชน์
พวกเขาต่างเห็นตรงกันว่าคนอย่างชางเจียวนั้นไม่สามารถกลับตัวได้อีกแล้ว นี่เป็นการตัดสินโทษที่หนักที่สุดสำหรับคนอายุเท่ากับชางเจียวเป็นครั้งแรกชางเจียวพอได้ยินคำตัดสินก็ถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งบนเก้าอี้ น้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เธอไม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำเมื่อตอนนั้นจะถึงกับทำให้เธอต้องถูกลงโทษหนักถึงขนาดนี้จริง ๆ ทั้งที่ชางเจียวคิดว่าตัวเองกลบร่องรอยได้มิดชิดแล้วแท้ ๆ แต่เธอไม่รู้เลยว่าคนของหลงไท่เวยนั้นมีความสามารถมากแค่ไหนเถียนไป่ฮวาเองก็ร้องไห้โฮอย่างไม่อายใครเช่นกัน เธอคิดไม่ถึงว่าโทษของชางเจียวจะหนักหนาสาหัสมากถึงขนาดนี้ มีเพียงทนายและคงถงเท่านั้นที่พอจะเดาตอนจบได้ พวกเขารู้ดีว่านี่คือเมืองหลวงไม่ใช่ซูโจวที่อำนาจนั้นไปไม่ถึง“ฮึก...ทนายคะ ฉันสามารถยื่นอุทธรณ์ได้หรือเปล่าคะ ฉันยั
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง เด็กใหม่
“ทราบแล้วค่ะคุณป้า ขอบคุณนะคะ” เพ่ยหยูยิ้มหวานตอบ เธอไม่ได้รู้สึกกลัว ผอ.จู เหมือนกับคนอื่น เพราะเพ่ยหยูเคยเข้าสังคมกับครอบครัวบ่อย ๆ จึงคุ้นเคยกับผู้ใหญ่อย่าง ผอ
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง สถาบันสวัสดิการสังคม
“เพ่ยหยู ต่อไปหนูต้องไปอยู่กับพวกเขานะจ๊ะ” เค่ออวี๋ที่วันนี้ออกมาส่งเพ่ยหยูเอ่ยบอกด้วยสีหน้าสงสาร เธอเสียดายที่ไม่พบครอบครัวของเด็กคนนี้มาก ทั้งที่จริงแล้วเค่ออวี๋คิดว่าครอบครัวของเพ่ยหยูน่าจะรวยมากแท้ ๆ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ได้รับเงินช
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง สถานพักพิงชั่วคราว
“อยู่ที่นี่อาหยูต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ ลุงจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ” ตำรวจที่พามาอดสงสารเพ่ยหยูขึ้นมาไม่ได้ เพราะสภาพความเป็นอยู่ที่นี่ไม่ค่อยสู้ดีนัก ยังดีที่เขากับเพื่อนเก็บสิ่งของมีค่าของเพ่ยหยูซ่อนไว้ในกระเป๋าให้เธอแล้ว
เพ่ยหยู คุณหนูใจแกร่ง ชื่ออะไร?
เมืองซูโจว มณฑลเจียงซู ปี 1975 สภาพผู้คนในเมืองที่เงียบเหงาแห่งนี้ไม่ต่างจากทุกวันที่ผ่านมา เมืองริมคลองที่มีสภาพทรุดโทรมยังคงอยู่ ผู้คนในเมืองต่างไม่สนใจชีวิตของคนอื่น พวกเขาต้องการเพียงเอาตัวรอดไปวัน ๆ ในยุคข้าวยากหมากแพงและการถูกควบคุมจากทางการอย่างเข้มงวดก็ไม่อาจทำให้พวกเขามีชีวิตอย่างอิสระได้
You may also like
จากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน27.9K viewsซูเม่ย พระชายาเซียนแพทย์
Little_Hua เสี่ยวฮวา28.9K viewsหญิงอ้วนทำนา กับสามีบนเขาจอมขี้แกล้ง
ฮวาฮวาน่งหยวี่193.3K viewsข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว40.2K viewsรวมเรื่องจีนย้อนยุค เกิดใหม่ ทะลุมิติ SS1
มังกรเครา462 viewsกำเนิดนิติเวชหญิงแห่งต้าหาน กลิ่นโลหิตใต้แสงโคม
มี่เยี่ยน531 viewsลืมเสียเถิดว่าเคยเป็นหมอ (ทะลุมิติ)
มายุมายูมายา173 viewsทะลุมิติมาอยู่ในยุค80 ฉันจะเอาใบหย่าฟาดหน้าสามี
ภัสสพิชชา1.6K views
