MasukShare
ตอนที่4
Tanggal publikasi:
2026-04-28 01:16:22ตอนที่4
1 เดือนต่อมา เม็ดทรายไปเรียนมหาลัยปกติ เธอไปกลับบ้านทุกวัน เพราะมหาลัยจะอยู่ไม่ไกลบ้านเท่าไหร่ ปึง!!! " พ่อคะ พ่อพูดอะไร จะให้หนูไปดูตัว พ่อ บ้าไปแล้ว หนูไปมีคู่หมั้นตอนไหน " เม็ดทรายลุกขึ้นตบโต๊ะอาหาร และตะโกนโวยวาย เช้านี้เธอกำลังจะกินข้าวกับพ่อ จู่ๆ พ่อก็พูดเรื่องงานแต่ง งานหมั้น และคู่หมั้นของเธอขึ้นมาเธอตกใจมากที่จู่ๆ พ่อจะให้เธอหมั้น " ใจเย็นๆ สิลูก คือ เรื่องหมั้นเนี่ย พ่อกับลุงแวนพูดคุยกันไว้ตั้งนานแล้ว " มาวินบอกเม็ดทราย กว่าเขาจะหาโอกาสที่เหมาะคุยกับลูกได้ ต้องรอมาเวลามาเป็นเดือน และตอนนี้เขาคิดว่ามันสมควรพูดคุยกันได้แล้ว " แล้วทำไมต้องเป็นหนูล่ะคะ คุยได้ก็ยกเลิกได้ หนูพึ่งปี1เองนะคะ และจู่ๆ จะให้หนูมาหมั้น กับใครก็ไม่รู้ " " ลูกของลุงแวนไงลูก พี่เขาโตกว่าเรานะ " " เฮ้อ พ่อคะ หนูไม่เคยพบเคยเจอกันเลย เราจะมาเป็นคู่หมั้นกันได้ไง " " นี่แหละ พ่อถึงจะนัดพาไปเจอตัวกันไงลูก " " พ่อคะ มันมีอะไรมากกว่านี้ไหมคะ พ่อถึงอยากให้หนูหมั้นตั้งแต่ตอนนี้ " " เม็ดทราย ..... " มาวินเอ่ยเรียกชื่อลูกสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบา " พ่อบอกหนูได้ไหมคะ ให้หนูรู้ตัวบ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น " มาวินลุกขึ้น ไปเอาซองขาว ในลิ้นชักมาให้ลูกดู เขาเดินเอาซองขาวมายื่นให้ลูก " พ่อไม่คิดจะบอกลูกเร็วขนาดนี้ พ่อกะจะเก็บไว้ก่อน " เม็กทรายรับและมาเปิดอ่าน ข้อความข้างในทำเธอช็อกไม่น้อย " พ่อ ... ฮึกฮือ " เม็ดทรายลุกขึ้นยืนและเดินไปกอดพ่อของตัวเอง มาวินลูบผมนิ่มของเม็ดทรายอย่างแผ่วเบา " ไม่ร้องนะลูก พ่อยังไม่เป็นไร พ่อยังอยู่กับเราอีกนาน " " ใช่ค่ะ พ่อต้องอยู่กับหนู พ่อต้องอยู่กับหนู " " ไม่ร้องนะ พ่อต้องอยู่กับเราอยู่แล้ว " " เพราะแบบนี้ใช่ไหมคะ พ่อถึงอยากให้หนูรีบหมั้น " เม็ดทรายเช็ดน้ำตาและพูดกับมาวิน " พี่เขาจะดูแลลูกพ่ออย่างดีที่สุด " มาวินพูดยิ้มอย่างอบอุ่นกับเม็ดทราย " หนูยอมก็ได้ค่ะ ถ้ามันทำให้พ่อสบายใจ " 2 พ่อลูกคุยกัน อยู่พักใหญ่ และเม็ดทรายยังพูดคุยเรื่องการรักษาของพ่อเธอ มาวินป่วยมะเร็งแต่เป็นช่วงระยะแรก ยังรักษาได้ แต่แค่เม็ดทรายรู้ว่าพ่อเธอป่วยเป็นโรคร้ายเธอก็ใจหายไม่ต่างกัน ต่อจากนี้ไม่ว่าพ่อจะขออะไรจากเธอ เธอพร้อมจะทำให้แม้กระทั่งเรื่องที่พ่ออยากให้หมั้น เพราะเพื่อความสบายใจของพ่อ เธอต้องเข้มแข็ง พ่อเธอต้องหาย พ่อเธอต้องการกำลังใจและเธอเนี่ยแหละจะเป็นกำลังใจให้พ่อ #วายุ วันนี้แวนเรียกวายุเข้ามาคุยที่บ้าน แต่เหมือนว่า ลูกชายตัวดีเขาจะไม่เข้ามาช่วงเช้า แต่มาช่วงเย็นเลย บรื้น เสียงรถสปอร์ตหรูขับเข้ามาในรั้วบ้าน วายุจอดรถไว้ แล้วเดินเข้าบ้าน เมียพ่อมารอรับเขาพร้อมกับแม่บ้านคนสนิท เขาเดินผ่านเธอแบบไม่สนใจ " คุณหนู " น้าดาหลา แม่บ้านคนสนิทของแม่เขาเดินออกมารับวายุ " สวัสดีครับน้าดาหลา " วายุยกมือไหว้แม่บ้านของแม่ด้วยความนับถือ แต่คนที่เป็นแม่เลี้ยงเขากลับเมินไม่สนใจ " เหอะ ยกมือไหว้แม่บ้านได้ แล้วฉันล่ะ " โฉมพูดกับวายุ เขามองโฉมด้วยหางตาจากนั้นก็หันไปพูดคุยกับดาหลาต่อ " พ่อล่ะครับ " " คุณท่านรอคุณหนู อยู่บนห้องทำงานค่ะ " " หยิ่งจองหอง " โฉมยังคงพูดใส่วายุต่อ " น้าดาหลาครับ บ้านเราเลี้ยงชะนีตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ส่งเสียงน่ารำคาญมากนะครับ " " ไอ้เด็ก.... ชิ " โฉมรีบสงบปากสงบคำลงทันทีที่วายุหันไปมองด้วยสายตาอย่างเอาเรื่อง " ไปด้วยเถอะครับน้าดาหลา " วายุจับแขนให้ดาหลาเดินไปพร้อมเขา เพื่อไปคุยกับพ่อ ทุกครั้งที่เขามาบ้านนี้ จะมีเพียงดาหลาเท่านั้นที่เขาจะพูดคุยด้วย ปัง !!! วายุเปิดประตูห้องทำงานของพ่อเข้าไปอย่างแรง เขาเดินเข้าไป และยืนตรงโต๊ะทำงานของพ่อ ดาหลาปิดห้องทำงานของแวนลงเบาๆ แต่เธอก็ยังคงอยู่ในห้องกับวายุด้วย " มาสักทีนะ ดาหลาออกไปก่อน " " น้าดาหลาจะอยู่กับผม มีอะไรก็พูดมาเลย " " วันอาทิตย์ฉันจะพาไปดูตัวคู่หมั้น มาให้ตรงเวลาด้วย " " ผมไม่ไป ไม่หมั้น ไม่แต่ง และไม่ต้องมาบังคับ " " ฉันไม่ได้ให้แกเลือก ฉันบอกแกไว้เฉยๆ แกอย่าคิดว่า สิ่งที่แกทำอยู่ แล้วฉันไม่รู้นะ ใกล้จะจบแล้ว กลับมาช่วยงานของที่บ้าน " " พ่อก็ไม่มีสิทธิ์มาบังคับผม พ่อไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวผมมานานแล้ว ตั้งแต่วันที่พ่อเอาเมียเข้ามาอยู่ในบ้านแม่ " " จะพูดเรื่องเดิมทำไม " " งั้นผมกลับ " " วันอาทิตย์มาให้ตรงเวลา เดี๋ยวฉันให้ดาหลาโทรไปบอก " " ผมไม่ไป " " คุณหนูใจเย็นค่ะ " " อีกเรื่อง ถ้าพ่อดูแลน้าดาหลาไม่ได้ ผมจะเอาน้าดาหลาไปอยู่ด้วย " " ดาหลาไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น เพราะ เธอเป็นคนที่นี่ " " คุณท่าน !!! " " หึ พ่อก็เลยปล่อยให้เมียพ่อ ทำอะไรน้าดาหลาก็ได้อย่างงั้นเหรอ " " เลิกพูดเรื่องนี้ เมียฉัน ฉันจัดการเองได้ " " คุณท่านพูดอะไรคะ !! " " หยุด!!! วันอาทิตย์มาให้ตรงเวลา " แวนพูดเสียงเข้มกับวายุและดาหลา วายุเปิดประตูห้องทำงานของแวนออกพร้อมกับ2ร่างที่กระเด็นเข้ามา " เหอะ ทำตัวต่ำๆ " วายุพูดและเดินออกจาห้องไป " คุณหนูคะๆ " ดาหลารีบวิ่งตามวายุออกมา " น้าดาหลา ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ เรื่องนี้ผมไม่คิดอะไร ผมดีใจด้วยที่เป็นน้า มาดูแลเขา ถึงเขาจะไม่เคยดูแลใครได้ก็เถอะ " " คุณหนู ... " " ดูแลตัวเองนะครับ ผมกลับก่อน สวัสดีครับ "
Bab terbaru
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่55
ตอนที่55 วันนี้ทุกคนใส่ชุดปาร์ตี้ ธีมสีพีช ไม่มีอะไรมากแล้วแต่จะแต่งกันมาเพราะว่าที่กินอยู่คนกันเองทั้งนั้น ปาร์ตี้ของงานแต่งของฉันกับพี่วายุ ทำให้ เพื่อนๆ สนุกสุดเหวี่ยงกันจนเกือบเช้าจากนั้นก็แยกกันขึ้นพักที่โรงแรม เช้า “ อื้ม คอแห้งจัง เจ็บคอ แค่ก แค่ก “ ฉันพยายามลืมตาขึ้นแต่รู้สึกมันหนักอึ้งไปหมดทั้งตาและร่างกาย “ เป็นไงบ้าง ไหวไหม “ เสียงพี่วายุ ฉันลืมตา และปรับสายตาสู้กับแสงสว่างในห้อง “ ไหวค่ะ แต่หิวน้ำ คอแห้ง และเจ็บคอด้วย “ ฉันพูดพร้อทำหน้างอๆ ใส่พี่วายุเป็นการอ้อน เขาไม่ได้พูดอะไร เดินหายไป และกลับมาพร้อมกับน้ำ เขาป้อนน้ำให้ฉันกิน “ ฮ่าาา ขอบคุณมากนะคะ “ ฉันพูดยิ้มกับพี่วายุ พอได้กินน้ำแล้วรู้สึกสดชื่นขึ้นมาเยอะเลย “ สนุกไหม “ เขาถามและยิ้มบางๆ “ สนุกมากค่ะ แต่เมื่อคืนเรา... “ “ เราทำไม “ “ เราไม่ได้เข้าหอ แถมพี่วายุยังต้องมาดูแลคนเมาอย่างเม็ดทรายด้วย “ ฉันพูดพร้อมลุกขึ้นไปกอดพี่วายุอย่างอ้อนๆ “ ไม่เป็นไร เมื่อคืนไม่ได้เข้า เดี๋ยวเช้า ก็เข้าเลย “ พี่วายุพูดยิ้มแววตาสื่อความหมายส่งมาให้ฉัน “ งั้นเหรอ อื้มมมม รู้สึกอยากได้คนถูหลังให้จังเลยค่ะ พี่วายุอาบ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่54
ตอนที่54 6 เดือนต่อมา และแล้ววันนี้ก็มาถึง หลังจากที่ฉันกับพี่วายุหมั้นกันไว้ตั้งแต่ฉันปี 1 และอีกไม่กี่ชั่วโมงทุกอย่างกำลังเป็นจริงเพราะฉันกำลังจะแต่งงานกัน ถามว่าตื่นเต้นไหม ตื่นเต้นมากกก งานแต่งเลยนะ และเป็นงานใหญ่มากด้วย พี่วายุเป็นคนที่สังคมกำลังจับตามอง นักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เท่ากับว่า งานแต่งต้องใหญ่ สมศักดิ์ศรีและฐานะของเขา ตอนนี้ฉันกับเขาต้องแยกกันอยู่ งานแต่ง ของฉันถูกจัดขึ้นในอีก 6 เดือนต่อมาหลังจากที่พี่วายุขอแต่งงาน ฉันกับวายุเตรียมงานนี้ด้วยกันเอง เลือกทุกอย่างเองกับมือ การเลือกผ้าชุดแต่งงาน ออกแบบชุด เลือกออแกไนซ์ เลือกช่างแต่งหน้าทำผม ออกแบบงาน ฉันกับพี่วายุจัดการทุกอย่างเอง งานช่วงเช้า ไม่มีอะไรมาก จะเป็นญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่าย ผูกข้อมือ ไหว้พระสวดมนต์ ช่วงเช้าก็มีอาหารเลี้ยงให้ งานช่วงเช้าจัดที่บ้านของฉัน พ่ออยากให้บ้านได้มีงานบ้าง ก็เลยต้องเตรียมสถานที่กันอีก ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร พ่ออยากทำอะไรให้เขาทำ “ สวยมาก วันนี้เป็นวันที่เพื่อนฉันสวยที่สุดเลย “ ยาหวานพูดยิ้มทั้งน้ำตา ยัยนี้ร้องไห้อีกแหละ ตอนนี้พวกเรากำลังนั่งคุยกัน ยาหวานและ เตยหอมมาดูความเรียบร้อยใ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่53
ตอนที่53 เจ้าของที่นี้กำลังมีปัญหาในหลายๆ ด้านและต้องการขายพื้นที่นี้ วายุคิดว่าราคานี้ไม่ได้แพง และเขามองว่า อนาคตข้างหน้าตึกนี้ และย่านแห่งนี้ พื้นที่ดินจะแพงอีก 5 เท่าตัว โอ้วว แค่เขาพูดมาความฉลาดก็ทะลุหน้าตามาเลย “ แล้วมาใส่ชื่อเม็ดทรายทำไมล่ะคะ “ “ ฉันซื้อให้ “ พี่วายุพูดนิ่งๆ ตามสไตล์พี่เขา ฉันลุกจากเก้าอี้ตัวเอง และเปลี่ยนไปนั่งตักเขา “ อยากให้เฉยๆ หรือมีข้อแลกเปลี่ยนคะ “ ฉันกอดคล้องคอพี่วายุและยิ้มถามเขา “ หึ มีข้อแลกเปลี่ยน รอดูนะ “ เขายกยิ้มพูดกับฉันและหอมแก้มของฉันเบาๆ จู่ๆก็มีเสียงดนตรีเปิดเบาๆ พนักงานเดินเรียงกันออกมา 2 คน พร้อมกับเอาอาหารมาเสิร์ฟ พนักเงินเติมเครื่องดื่มให้เราและเดินกลับเข้าไป ในห้องกระจกจึงเหลือแค่ฉันกับพี่วายุ “ หิวแล้ว ลูกค้าพี่จะมาตอนไหนคะ อาหารมาเสิร์ฟแล้วด้วย “ “ ไม่ต้องรอหรอก กินเลย “ เขาพูดพร้อมกับยกไวน์ดื่ม ฉันพยักหน้ายิ้มและเปิดฝาอาหารของตัวเอง แต่... ต้องหยุดชะงักค้าง และหันไปมองพี่วายุที่นั่งทำหน้านิ่งๆ แต่แววตาดูอบอุ่นมากๆ “ แต่งงานกันนะ “ พี่วายุพูด น้ำตาของฉันไหลหยดลงอาบแก้ม พี่วายุลุกขึ้นมาหยิบกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเป
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่52
ตอนที่52 5 ปีต่อมา วันนี้เป็นที่วายุพาฉันออกมากินข้าวข้างนอก จริงๆ เขามาคุยงานด้วยแหละ และเขาก็เลยพาฉันมาด้วย เขาบอกเขานัดลูกค้าไว้ที่ร้านอาหาร “ ใช่ที่นี้แน่เหรอคะ ทำไมมันเงียบจัง ร้านปิดรึเปล่า “ ฉันถามเขา เพราะเข้ามาในร้านแล้วยังเงียบอยู่ เหมือนไม่มีใครมาเลย วายุเดินนำไปนั่งที่โต๊ะ ร้านอาหารสไตล์ยุโรป บรรยากาศดี มองเห็นวิวด้านนอกร้าน “ นั่งเถอะ กินอะไรดี “ พี่วายุถามฉันพร้อมรับเมนูจากพนักงานแล้วมายื่นให้ฉัน “ ไม่รอลูกค้าก่อนเหรอคะ “ ฉันถามพี่เขา ไหนว่านัดลูกค้ามาคุยงาน “ ไม่รอ เมื่อกี้เห็นบ่นว่าหิวไม่ใช่เหรอ เรากินรอเขาก็ได้ “ พี่วายุพูด ฉันยิ้มและพยักหน้า ก้มมองดูเมนู พี่วายุใส่ใจฉันทุกอย่าง เขาไม่เคยปล่อยปะละเลยฉันสักเรื่อง ไม่ว่างานเขาจะยุ่งแค่ไหน เขาก็มีเวลาให้ฉันเสมอ และที่สำคัญ ฉันไม่เคยเรียกร้องอะไร แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ช่วยงานเขา ฉันก็พอใจแล้ว เขาจะไปไหน หรือ ฉันจะไป เราทั้งคู่จะไปด้วยกันเสมอ เหมือนขาดกันไม่ได้ ไม่เข้าใจตรงนี้เหมือนกัน ตอนนี้ฉันเรียนจบแล้ว และเข้ามาช่วยงานพี่วายุ ที่บริษัทแม่เขา พี่วายุต้องดูแล 2 บริษัทควบกันหลังจากที่เขาเรียนจบ และตอนนี้ฉันเรีย
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่51
ตอนที่51 วันนี้ผมเข้าครัวเอง ผมทำอาหารเป็นนะ เพราะว่าผมอยู่คนเดียวตั้งแต่ 16 ของแบบนี้ไม่ยากเลย วันนี้จึงทำอาหาร 3-4 อย่าง ที่กินกับไวน์ได้ พอทำทุกอย่างเสร็จก็ถึงเวลาที่เม็ดทรายกลับ เพราะไปเดินเที่ยวเล่นกับเพื่อนอยู่ อ่ะ ก็ไม่ได้ว่าอะไร ของขวัญ ดอกไม้ ที่เธออยากได้ ผมมีให้หมดแหละ เธออยากได้ขอแค่บอก ผมจัดการให้เธอได้หมด ปึง ! เสียงปิดประตู ผมปิดไฟหมดนะ รอเธอเปิดไฟ พรึ่บบบ ผมมองคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งค้างสายตามองสถานที่ที่ผมจัดเองกับมือ “ อะไรคะเนี่ย “ เม็ดทรายเดินยิ้มมาหาผม “ Happy valentine’s day นะ ยัยแมวเตี้ย “ ผมพูด “ ไม่เห็นต้องทำขนาดนี้เลยนี่ค่ะ แต่ก็ขอบคุณมากนะคะ “ เม็ดทรายเดินมากอดเอวผม เงยหน้ามามองผมเหมือนแมวน้อยที่กำลังอ้อน “ ขอบคุณอย่างเดียวไม่ได้ ทำเพราะหวังผลนะ “ ผมพูดยิ้ม และกอดเม็ดทรายกลับ ฉันกลับคอนโดมาเจอเซอร์ไพรส์วายุ ถึงกลับตาตื่นเลย ไม่คิดว่าคนเย็นชาแบบเขาจะทำให้ฉันขนาดนี้ แต่ ไม่ใช่แค่เขาจะเซอร์ไพรส์ฉันคนเดียวนะ ฉันก็เตรียมเซอร์ไพรส์ไว้เหมือนกัน พึ่งไปเลือกซื้อมาพร้อมกับเตยหอมเลย วายุ ให้ทั้งดอกไม้ ให้ของขวัญเป็นสร้อยข้อมือ ส่วนฉันซื้อนาฬิกาให้เขา แ
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่50
ตอนที่50 “ ทำไมถึงมาขอล่ะคะ “ ฉันได้สติก็ถามพี่เขา ฉันเลื่อนมือไปจับมือพี่เขาอย่างแผ่วเบา “ ตอบมาก่อน “ วายุพูดย้ำเพื่อเอาคำตอบ “ ตกลงค่ะ น้องเม็ดทรายพร้อมจะเป็นแฟนพี่วายุเสมอค่ะ “ ฉันพูดยิ้มและกระโจนกอดพี่วายุ วายุกอดตอบกลับฉัน “ ถึงมันจะข้ามขั้นไปมาก แต่ฉันคิดว่า ฉันต้องพูดกับเธอหน่อย “ “ ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะ “ ฉันเงยพูดกับพี่เขา วายุก้มลงมาประกบปากจูบฉัน เราทั้งคู่จูบกันอยู่เนิ่นนาน ปุง !! ปัง!!! พลุเล็ก มีไฟไม่ใหญ่มาก ลอยขึ้นไปเหนือหัวพวกเรา “ เย้ !!!! “ เสียงกลุ่มคนเฮลั่น ฉันกับพี่วายุกันไปมองเป็นคนในชมรม ทุกคนต่างยินดีกับการขอเป็นแฟนของพี่วายุในครั้งนี้ แต่สำหรับฉัน การกระทำของพี่เขาชัดเจนทุกอย่าง เขาไม่ได้ดูแลฉันอย่างดีคนเดียว เขาดูแลคนใกล้ตัวฉันทั้งหมด ไม่ว่าพ่อ หรือเพื่อนๆ ฉัน เนี่ยแหละ ว่าที่ พ่อของลูกในอนาคต ..... เช้านี้ที่มหาลัยของฉัน ค่อนข้างเป็นอะไรที่ขัดหูขัดตามากๆ เด็กมหาลัยถือดอกไม้ กล่องของขวัญกันเต็มมหาลัย แล้วฉันล่ะ ชิ ไอ้บ้ากามเนี่ย อย่าไปหวังอะไรเลยเม็ดทราย วายุมาส่งฉันที่หน้าคณะ “ วันนี้กลับเองนะ ฉันมีธุระ “ เขาพูดพร้อมมองหน้าฉัน แล้วฉัน
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่23
ตอนที่23 “กรี๊ดดด ช่วยด้วยๆ ช่วยด้วย ไอ้เด็กบ้านี่ จะฆ่าฉัน “โฉมร้องโวยวาย ที่ขาของโฉมเลือดไหล เพราะเศษแจกันกระเด็นไปปักที่หน้าแข้ง สาวใช้คนสนิทของโฉมรีบวิ่งมาดูนายตัวเอง “ถ้าเธอมายุ่งกับน้าดาหลาอีก ฉันไม่ทำแค่นี้แน่ และถ้ายังอยากอยู่ที่นี่ ช่วยทำตัวเป็นกาฝากที่ดีด้วย รู้ไหมกาฝากมีประโยชน์อะไร
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่20
ตอนที่20 ปึก!!! ฉันเดินชนกับร่างของคนที่มาดูหนังกำลังเดินเข้าไปในโรงหนังเหมือนกัน ในนี้ค่อนข้างจะมืดแล้ว " ขอโทษค่ะ " ฉันหันไปขอโทษคนที่ฉันเดินชน เขาหันกลับมา พร้อมกับร่างฉันที่ถูกดึง เจเจดึงฉันให้ไปยืนใกล้เขา " วายุ " ฉันเอ่ยเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเบา สายตาคมมองฉันกับเจเจแบบนิ่งๆ " พี่วาย
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่7
ตอนที่7 ปรี๊ดด เสียงแตรรถดังจากด้านหลัง ฉันรีบหันไปมองรถคันที่บีบแตร รถขับเคลื่อนเข้ามาใกล้ฉัน และลดกระจกลงพอฉันเห็นหน้าเจ้าของรถฉันก็เชิดหน้าและก้าวเดินหนี " นี่! แก ! ยัยเด็กบ้า เกะกะขวางทางรถวิ่ง " เสียงลอยดังเข้ามาในหูฉันก็ไม่สนใจ เสียงแหลมน่ารำคาญมาก ปรี๊ดด เธอยังคงบีบแตรรถไล่ตามห
เมีย(ลับ)ของนายวิศวะ ตอนที่6
ตอนที่6 ฉันเดินกลับมาที่โต๊ะก็เจอกับคนแปลกหน้าอีก2 คน ที่ไม่ใช่มีแค่เพื่อนตัวเอง แต่เหมือนเตยหอมน่าจะรู้จักแหละถึงได้นั่งคุยสนิทขนาดนั้นเลย แต่ไม่ได้ดูหน้ายาหวานเลยรึไง นั่งกินข้าวไปจะร้องไห้แล้วนั้น " เม็ดทราย มาเร็วๆ " เตยหอมหันมาเห็นฉันจึงเรียก ฉันพยักหน้าและเดินไปนั่งข้างยาหวาน เตยหอมนั
Anda juga akan menyukai
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89118.7K DibacaBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด97.8K Dibacaมรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ143.5K Dibacaเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat200.2K Dibacaพ่อของลูกคือผัวบ้า
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ155 Dibacaเมียชังที่(ไม่)ต้องการ
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา735 DibacaInbox ร้อนรัก [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา102 Dibacaรักลวงแค้น
สายธารลับ137 Dibaca
