บทที่7 คำสัญญา

บทที่7

คำสัญญา

เพียงแค่ประโยคนั้นหลุดจากริมฝีปากของคิรินทร์ กลิ่นอายของค่ำคืนนี้ก็เปลี่ยนไป แต่มันคือพลังบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาแรงปรารถนาอันเงียบงันแต่ทรงพลัง

มินตรานั่งนิ่งใบหน้าร้อนวูบวาบแต่ไม่กล้าหันไปมองเขา เธอรับรู้ได้ถึงมืออุ่นที่จับมือเธอไว้แน่น และนิ้วโป้งที่เกลี่ยเบา ๆ บนหลังมืออย่างเชื่องช้า ราวกับพยายามกล่อมจิตใจเธอให้ล่องลอยไปตามจังหวะของเขา

เมื่อรถจอดที่หน้าเพนต์เฮาส์ เธอยังรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้เดิน แต่ถูกแรงอ่อนโยนบางอย่างพาเข้าสู่ลิฟต์ส่วนตัวจนถึงชั้นบนสุด

ประตูลิฟต์เปิดออกโดยไม่มีคำพูดใด ๆ เขาเดินนำหน้าเธอเข้าไปในห้อง ขณะเธอก้าวตามเหมือนถูกสะกดด้วยแรงอธิบายไม่ได้

ภายในห้องตกแต่งด้วยแสงไฟสีส้มอมทองที่ส่องจากโคมข้างหัวเตียง กลิ่นหอมของดอกไม้จากเครื่องกระจายกลิ่นลอยคลุ้งในอากาศ

ทุกอย่างเหมือนจัดเตรียมไว้สำหรับค่ำคืนนี้ค่ำคืนที่เขาบอกว่าจะทำให้เธอลืมคำดูถูกทั้งปวง คิรินทร์หันกลับมามองเธอในแสงสลัว ดวงตาของเขาเข้มลึกและมั่นคงเหมือนพายุที่ซ่อนอยู่หลังเงาเมฆ

"เดินมาหาฉัน มิน"

“ค่ะ”

เสียงของเขาเรียกเธออย่างแผ่วเบา แต่มันสะเทือนจนเธอรู้สึกได้ถึงแรงสั่นในอก เธอเดินเข้าไปช้า ๆ จนยืนอยู่ตรงหน้าเขา

มือของเขายื่นมาสัมผัสปลายคางเธออย่างแผ่วเบา เชยขึ้นให้สบตากับเขาตรง ๆ

"คืนนี้ฉันไม่อยากให้เธอรู้สึกว่าเธอต้องพิสูจน์อะไรทั้งนั้น เธอแค่ต้องรู้ว่าฉันต้องการเธอแค่ไหน"

จุ๊บ

ริมฝีปากเขาประทับลงบนหน้าผากเธออย่างแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนไปแตะที่ข้างแก้ม ปลายจมูกของเขาสัมผัสผิวเธอแผ่วเบาก่อนจะกดริมฝีปากจูบลงมาอย่างแนบแน่นบนอวัยวะเดียวกัน

มือของเขาลูบไล้ไปตามแนวหลังเธอ ดึงเธอเข้าไปใกล้จนร่างแนบแน่น มินตราผงะเล็กน้อยก่อนจะหลับตาและโอนอ่อน มือของเธอยกขึ้นโอบรอบต้นคอเขาอย่างลืมตัว

หมับ!

“อื้มม”

ทุกสัมผัสของเขาไม่รีบร้อน แต่ลุ่มลึกและแนบแน่น ราวกับเขาตั้งใจจะสื่อความรู้สึกทุกอย่างผ่านปลายนิ้วและริมฝีปาก ไม่ใช่แค่ความปรารถนา แต่คือการยืนยันว่าทุกอย่างที่เป็นเธอเขาเห็นและต้องการมัน

เขาพาเธอถอยหลังไปยังเตียงนอนอย่างนุ่มนวล ร่างของมินตราเอนลงบนผืนผ้าปูเตียงเนื้อนุ่ม กลิ่นหอมของผ้าลินินใหม่ผสานกับกลิ่นกายเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนตกอยู่ในมวลหมอกบาง ๆ ที่ทั้งปลอดภัยและเร่าร้อน

มือของเขาเคลื่อนไปตามแขนของเธอ ลูบผ่านผิวเนียนละเอียดก่อนจะปลดสายเดรสลงช้า ๆ ทุกจังหวะเต็มไปด้วยความอดทนแบบผู้ใหญ่ที่รู้ว่าความค่อยเป็นค่อยไปต่างหากที่ปลุกใจได้มากกว่าอะไรทั้งหมด

เขาโน้มตัวลงมาจูบเธออีกครั้งอย่างล้ำลึก มือใหญ่ประคองแผ่นหลังของเธอขึ้นมาแนบชิดกับอกเขา หัวใจของทั้งคู่เต้นแรงเท่า ๆ กัน

เสียงหอบหายใจเริ่มดังประสานกันในห้องเงียบ มือของเธอไล้ไปบนแผงอกแน่น แขนของเขารัดเธอไว้แน่นขึ้นทุกที ทุกอณูสัมผัสสื่อถึงความเป็นเจ้าของที่เขาไม่เคยต้องพูดออกมาเลยสักคำเดียว

เมื่อความเร่าร้อนทวีขึ้น คิรินทร์ใช้สายตาชวนหลงใหลพาเธอเข้าสู่โลกที่มีเพียงสัมผัสและความไว้ใจ เขาจูบแนวไหล่ ไล้ลงมาตามแผ่นอกเบา ๆ ขณะที่เสียงครางต่ำจากลำคอเขาดังอยู่ไม่ห่างใบหูเธอ

มือของมินตราสั่นเล็กน้อย แต่กลับโอบกระชับร่างเขาแน่นกว่าเดิมเมื่อเขากระซิบชิดริมใบหู

"อย่ากลัวฉันแค่รู้ไว้ว่าฉันกำลังถนอมเธออย่างใจเย็นอย่ากลัวฉันแค่รู้ไว้ว่าฉันกำลังถนอมเธออย่างใจเย็น เท่าที่คนหนึ่งจะทำได้”

ทุกจังหวะทุกสัมผัสต่อจากนั้นจึงเต็มไปด้วยความแนบแน่นจนแทบแยกไม่ออกว่าเป็นร่างใครกับใคร เธอค่อย ๆ ไหลตามจังหวะเขา ปลดปล่อยตัวตนอย่างวางใจเต็มร้อย

คืนทั้งคืนคิรินทร์ไม่ยอมให้เธอรู้สึกว่าเธอแค่เมียลับเขาพิสูจน์ทุกอย่างด้วยการกระทำทั้งทะนุถนอมและดุเดือดปะปนกัน บ้างก็อ่อนโยนและรุนแรงเมื่ออารมณ์พาไป เขาไม่ได้รีบร้อนเหมือนชายวัยหนุ่มแต่ละเอียดอ่อนไล่ระดับไปเรื่อย

และเมื่อแสงแรกของวันใหม่เล็ดลอดเข้ามาในห้อง เสียงลมหายใจเงียบสงบของมินตราก็กลายเป็นบทสรุปของค่ำคืนที่ไม่ได้มีแค่ไฟปรารถนา แต่ยังมีคำว่ารักที่เธอไม่เคยได้ยินจากเขาเลยสักคำ แต่รู้สึกได้จากทุกอณูสัมผัส

แสงแดดยามเช้าระเรื่อลอดผ่านผ้าม่านโปร่งแสง อาบไล้ลงบนแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่นอนตะแคงอยู่บนเตียงสีขาวสะอาด เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของคนสองคนสอดประสานกัันในความเงียบงันของห้องนอนใหญ่

“อื้ออ..เมื่อยจัง”

มินตราขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงไออุ่นจากวงแขนที่ยังโอบอยู่รอบเอว ริมฝีปากของคิรินทร์แตะอยู่แถวท้ายทอยของเธอ แม้ในยามหลับ เขายังไม่ยอมปล่อยให้เธอหลุดพ้นจากอ้อมกอด

หญิงสาวกะพริบตาช้า ๆ รู้สึกถึงความปั่นป่วนในอกขณะย้อนนึกถึงทุกวินาทีในค่ำคืนที่ผ่านมา ความอ่อนโยนของเขา แรงปรารถนาอันดิบลึก และการเอาใจใส่ที่เธอไม่เคยคาดหวังจะได้รับจากชายที่แวดล้อมด้วยอำนาจเช่นนี้

เธอพลิกกายช้า ๆ กลับมาเผชิญหน้าเขา ใบหน้าของคิรินทร์ยามหลับดูผ่อนคลายลงมาก ดวงตาคมปิดสนิท ภายใต้แสงเช้าอ่อน เขาดูไม่ใช่นายทุนเย็นชาอีกต่อไป แต่กลับเป็นเพียงชายคนหนึ่งที่ไว้ใจให้เธอเห็นด้านที่โลกไม่เคยได้เห็น

มินตรายกปลายนิ้วแตะเบา ๆ ที่สันกรามเขา ไล้ลงมาตามแนวขากรรไกรและมุมปากอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เหมือนเด็กที่เพิ่งค้นพบสิ่งล้ำค่าและไม่อยากทำให้มันตื่น

ทว่า คิรินทร์ลืมตาขึ้นในจังหวะเดียวกัน ริมฝีปากยกยิ้มเพียงนิด ดวงตาสะท้อนประกายพร่างพราวขณะจ้องมองเธอ

"แอบแตะหน้าฉันตอนหลับนี่มันต้องโดนค่าปรับใช่ไหม"

“อุ๊ย!! ตะ..ตื่นแล้วเหรอคะไม่รู้เลยนะเนี่ย”

เสียงทุ้มแหบเปล่งออกมาพร้อมรอยยิ้มกวนนิด ๆ ที่เธอไม่เคยได้เห็นจากเขามาก่อน มินตราตาโต รีบชักมือกลับแต่ก็ไม่ทัน

หมับ!

เขาจับข้อมือเธอไว้แน่นแล้วดึงร่างบางให้ซบลงบนอกเขาอีกครั้ง จมูกเขาซุกอยู่ในกลุ่มผมของเธอ สูดกลิ่นหอมอ่อนของแชมพูแบบที่เขาเลือกให้เธอเอง

"เมื่อคืนเป็นไงบ้าง...พอใช้ได้ไหม"

เขาถามเสียงนุ่มพลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้มเธอเบา ๆมินตราหลบสายตา แก้มแดงจัดพลางกระซิบเสียงเบาเหมือนคนขัดเขิน

"ก็...อาจจะต้องซ้อมอีกนิดนึง...เผื่อรอบหน้า...จะเก่งขึ้น"

“ฮ่าๆ นี่เธอจะบอกว่าเซ็กส์ของฉันมันไม่สาแก่ใจใช่ไหม”

คิรินทร์หัวเราะในลำคออย่างชอบใจ เขากดจูบลงกลางหน้าผากเธออย่างหนักแน่น เธอซุกตัวแนบอกเขาแน่นขึ้น รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นมั่นคงอยู่ใต้ผิวหนัง และเสียงหายใจที่เริ่มกลับมาเร่งจังหวะอีกครั้ง

"อย่าบอกนะว่า...คุณจะ—"

มินตราช้อนตาขึ้นมองเขาอย่างอ่อนแรง

"อืม...เช้าแบบนี้มันมีพลังดีนะ คนแก่เลยฟื้นตัวไว"

เขายิ้มกริ่ม พร้อมเลื่อนมือลูบลงมาตามแผ่นหลังเธออย่างแผ่วเบา

“อื้ออ หนูเหนื่อย”

“อะไรเมื่อกี้ยังปากดี ดีแต่ปากงั้นสิ”

“ฮ่าๆ ”

เสียงหัวเราะของเธอกลายเป็นเสียงหอบเบา ๆ เมื่อเขาเลื่อนตัวขึ้นคร่อม มือใหญ่วางคร่อมข้างใบหน้าเธอ แล้วในจังหวะที่เธอกำลังจะหันหน้าหนีเพราะอาย เขากลับพลิกตัวอย่างรวดเร็ว

หมับบ

“อ๊ายย!!”

คิรินทร์คว้าตัวมินตราไว้แล้วจับเธอพลิกขึ้นนั่งคร่อมตัวเขา ราวกับสายฟ้าแลบ เสียงร้องตกใจหลุดจากริมฝีปากเธอแต่ยังไม่ทันได้ขัดขืน มือใหญ่ของเขาก็จี้เข้าไปที่เอวเธอแบบไม่ปรานี

"อ๊ะ! ฮ่า ๆ ๆ คุณคิรินทร์! อย่าแกล้งนะ!"

มินตราหัวเราะลั่น ดิ้นพราดอยู่บนตัวเขา น้ำเสียงใสปนสะอื้นจากการหัวเราะสุดแรง

"อยากแกล้งเมียตอนเช้า ถือเป็นการออกกำลังกายไงรู้ไหม"

เขายิ้มเจ้าเล่ห์ จี้ซ้ำอีกฝั่งจนเธอหลุดหัวเราะอีกรอบ มือเล็กตีเขาเบา ๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาหยุดแกล้งแม้แต่น้อย

"บ้า! คุณมันคนแก่ขี้แกล้ง!"

เธอแหวใส่ แต่รอยยิ้มกลับฉายชัดทั่วทั้งใบหน้า

"คนแก่ก็แค่จะชวนเมียเด็กอารมณ์ดีตั้งแต่เช้า แล้วถ้าไม่อยากโดนจี้ก็ต้องหอมสักสามทีเป็นการเสียค่าปรับ"

เขาชี้แก้มตัวเอง ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ พร้อมสายตาท้าทาย มินตราบ่นอุบแต่ก็ยอมโน้มตัวลงไปหอมแก้มเขาทั้งซ้าย ขวา และตรงปลายจมูกอย่างรวดเร็ว แล้วรีบซบลงบนอกเขาอีกครั้งแบบอาย ๆ

คิรินทร์หัวเราะเสียงต่ำอย่างพึงใจ แขนแข็งแรงของเขาโอบรัดร่างเธอไว้แน่นขึ้นอีกนิด จูบแผ่วเบาลงบนกลุ่มผมของเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

"แบบนี้สิ เช้าถึงจะสดใส...เพราะมีเธอห้องนี้เลยไม่เหงา”

และมินตราก็ยิ้มทั้งน้ำตาคลอเราะไม่เคยมีเช้าไหน ที่เธอรู้สึกว่าถูกโอบไว้แน่นขนาดนี้ ไม่ใช่แค่กายแต่คือใจทั้งหมดของเธอที่เขากำลังลูบไล้อย่างแผ่วเบา

ไม่ต้องมีคำว่ารักก็เข้าใจได้ว่าชายคนนี้ เริ่มอยากให้เธออยู่ในทุกเช้าของเขาแล้วจริง ๆ

ซาาหวัดดีอีกครั้งค่าาาคนที่เข้ามาใหม่ขอบคุณมากนะคะที่ให้ความสนใจ ไรท์จะบอกว่าเรื่องนี้มีทั้งหมด35ตอนค่ะ ตอนนี้กำลังเร่งทำอีบุ๊คอยู่ไม่นานเกินรอแน่นอนสำหรับสายอ่านรวดเดียว กระซิบบบ เรื่องนี้เกือบแสนคำเลยนะคะแต่ๆๆๆๆๆๆ ขายราคาเอาสังคมแน่นอน ช่วยกันซัพพอคไรท์ตาดำๆคนนี้หน่อยนะคะ หรือกดใจเม้นท์เป็นกำลังใจก็ถือว่าช่วยซัพพอร์ตมากๆ แล้วค่ะ🙏🥺💗