บทนำ นกน้อยในกรงทอง

แสงไฟนวลทุกดวงสาดส่องโฟกัสลงร่างนวลตัวเล็กขาวผ่องอยู่กลางเวที ที่กำลังโยกย้ายเรือนร่างสวยบนเสาเหล็กอย่างเย้ายวนภายใต้อาภรณ์ชิ้นน้อยที่ปกปิดแค่ส่วนสำคัญบนล่าง คลุมทับด้วยผ้าบางโปร่งใส ทำให้ทุกครั้งที่เกิดการเคลื่อนไหวขึ้น ผ้าบางนั้นพริ้ว โบกพัด ชวนให้มองตามในความงามสะกดอย่างไม่อาจจะละสายตาได้

สายตาคมของชายฉกรรจ์ทุกคู่ต่างจับจ้องร่างที่กำลังเคลื่อนไหวตามเสียงเพลงเป็นจุดเดียวกัน โดยเฉพาะท่าที่แหกขาเรียวออกกว้างกลางอากาศนั้น เรียกสายตาหื่นกระหายและลำคอที่แห้งผากได้เพียงแค่ชั่วพริบตา

นาทีนี้คงไม่มีทางปฏิเสธได้ว่าการแสดงบนเวทีอย่าง pole-dance ที่เพียงแค่ชื่อที่ได้ยินเรียกขานกันมานั้นนับว่าเซ็กซี่ไม่น้อย แต่เมื่อนำมารวมกับเรือนร่างผิวขาวเนียนอมชมพูด้วยแล้ว สิ่งนั้นกับยิ่งเพิ่มความน่ามอง

ร่างโค้งเว้าที่เป็นจุดรวมสายตาของทุกดวง ใช้เทคนิคปีนป่ายเสาเหล็กกลางฟอร์อย่างชำนาญ มือเล็กเกร็งจับมั่นที่เสาไว้ จากนั้นก็ใช้เป็นจุดหมุนพาร่างกายของตัวเองให้เคลื่อนไหว เท้านวลสวยทั้งสองข้างวาดขึ้นลง เหมือนดังเทพธิดาตัวน้อยที่กำลังเดินเล่นอยู่กลางมวลเมฆยามอาทิตย์อัสดง

แปะ แปะ

เสียงตบมือก้องดังไปทั่วเมื่อการแสดงสุดแสนพิเศษนี้สิ้นสุดลง ใบหน้านวลสวยที่ปิดไว้ครึ่งหน้าด้านบนด้วยหน้ากากกระต่ายสีขาวยิ้มหวานโปรยเสน่าห์ชวนให้เหล่าผู้ชมตาค้างยิ่งกว่าเดิม จากนั้นก็โค้งใบหน้าลง สักพักแสงไฟที่สาดส่องไปที่เวทีก็ดับมืด ร่างเล็กหายเข้าไปด้านหลัง แต่ด้านหน้าเวทีกลับเกิดความโกลาหลขึ้น

“1 ล้าน”

“2 ล้าน”

“5 ล้าน”

เสียงตะโกนก้องลั่น พร้อมด้วยมูลค่าของเงินที่ถูกยื่นเสนอมากขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนนี้แยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร กระทั่งการ์ดของผับหรูต้องออกมาควบคุมสถานการณ์เอาไว้ ก่อนที่จะวุ่นวายไปมากกว่านี้

ในขณะที่โซนหน้าเวทีวุ่นวายและเสียงดังไม่หยุด ถัดขึ้นไปด้านบนตามบันไดวนที่เป็นโซน VVIP ห้องกระจกใสหนาที่ปิดกั้นเสียงโวยวายจากข้างล่างได้อย่างดีเยี่ยม มุมนี้ทำให้เจ้าของนัยน์ตานิลคมเข้มดุจเหยี่ยวสามารถมองเห็นการแสดงที่พึ่งจะจบลงไปนั้นได้อย่างชัดเจนกว่าใครในที่นี้

แม้ว่าตอนนี้การแสดงนั้นจะจบลงไปได้สักพักแล้ว แต่สายตามองตรงไปที่หน้าเวทีนั้นยังคงไม่ละไปไหน มือใหญ่แกร่งยังยกแก้วไวน์แดงสุดหรูขึ้นจิบนิ่ง จนเหล่าบอดี้การ์ดที่อยู่ด้านหลังต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัย

พงษ์ ลูกน้องคนสนิทหลังจากที่ได้รายงานผู้เป็นนายไปเมื่อเกือบชั่วโมงก่อน ก็ไม่เห็นว่าจะมีคำสั่งอะไรต่อ

มันแปลก ชนิดที่ว่าพวกเขาก็คาดเดาอารมณ์ไม่ได้เลย

มือหนาวางแก้วใสลงบนโต๊ะข้างๆ อย่างเบามือ แล้วนำมือสองข้างมาประสานกันวางลงหัวเข่าที่กำลังไขว้กันอยู่ หัวทุยได้รูปพิงพนักโซฟาหรูสีแดงกำมะหยี่ จากนั้นปากหยักยกยิ้มมุมปากและเอ่ยขึ้นมา

“นกน้อยคนสวยคงไม่ชอบอยู่ในกรงทองสินะ..คงอยากจะอยู่บนเตียงมากกว่า”

“...”

“หึ..ได้!!”

เปร้ง!!!

แก้วไวน์เมื่อไม่กี่วินาทีก่อน ก็ถูกคว้าเข้ากระทบกับกระจกหนาอย่างแรง และแววตาที่เคยเรียบเฉยก็ปรากฏความโกรธออกมา

---------

TBC

มาแล้วค่ะแม่ๆ เอาน้องดูดีคนสวยมาเสิร์ฟแล้วววว

หวังว่าจะชอบกันน้าาาา

ฝากกดหัวใจ เพิ่มเข้าชั้น และคอมเม้นท์เพื่อดันนิยายด้วยนะคะ