ข้อตกลง

เป็นอย่างที่เขาบอกไว้จริงๆ รดานั่งรอเขาไม่ถึง 10 นาที รถสปอร์ตสุดหรูก็ขับมาจอดเทียบริมฟุตบาท ตรงจุดนัดหมายที่เธอบอกเขาไปก่อนหน้านั้น

“ขึ้นรถมาสิ” ธันวาลดกระจกรถลง ก่อนที่จะเอ่ยเรียกให้หญิงสาวรีบขึ้นมาบนรถ

“ขอบคุณนะค่ะ ที่คุณยอมรับโทรศัพท์ฉัน”

“อืม แล้วนี้มันเกิดอะไรขึ้น ถึงได้หอบหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าออกมานั่งที่ป้ายรถเมย์ อย่างกับพวกไร้บ้านอย่างนั้นแหละ”

“หึ จะบอกว่าฉันเหมือนพวกไร้บ้าน ไร้ที่ซุกหัวนอนก็ถูกแล้วค่ะ” รดาหัวเราะให้กับโชคชะตาของตนเองในตอนนี้ ก่อนที่จะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับธันวาได้รับทราบ รวมไปถึงความเป็นไปเป็นมาของการมีคดีความติดตัว เธอไม่รู้ว่าเขาจะเชื่อหรือไม่เชื่อว่าเธอไม่ใช้ผู้ที่กระทำผิด เธอเป็นเพียงแพะรับบาปจากการกระทำของคนในครอบครัว แต่อย่างน้อยเธอก็ได้บอก ได้อธิบาย ก่อนที่จะตัดสินใจทำงานกับเขา

“คุณจะพาฉันไปไหนค่ะ” เมื่อนั่งรถออกมาได้ซักพัก รดาจึงเอ่ยถาม เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เธออยากคุยและตกลงรายละเอียดกับเขาให้รู้เรื่อง

“คอนโดฉัน”

ใช้เวลาไม่นานนัก ทั้งธันวาและรดาก็เดินทางมาถึงคอนโดส่วนตัวของเขาที่ตั้งอยู่ใจกลางเมืองเชียงใหม่ แค่ประตูทางเข้า เธอก็รู้สึกถึงความหรูหราและมีระดับ ไหนจะตั้งอยู่ในทำเลทองอีกต่างหาก มูลค่าแต่ละห้องคงไม่ต่ำกว่า 5 ล้านเป็นอย่างต่ำ

“คุณซื้อหรือเช่าอยู่คะ”

รดามองไปรอบๆ ห้อง ที่ถูกตกแต่งด้วยสไตล์ โมเดิร์น ลัคชัวรี่ เน้นคลุมโทนด้วยดำขาว ที่บ่งบอกถึงลักษณะของผู้อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี

“แล้วเธอคิดว่าไง”

“ถ้าคุณกล้ายื่นข้อเสนอให้เงินฉัน สามถึงสี่หมื่นต่อเดือน ก็น่าจะเป็นเจ้าของห้องนี้มั้งค่ะ”

“อืม เข้าเรื่องกันเถอะ ฉันเสียเวลามามากแล้ว”

“งั้นฉันขอถามคุณก่อนได้ไหมคะ เพื่อเป็นการตัดสินใจ”

“ไอ้การที่เธอโทรหาฉัน มันไม่ได้แปลว่าเธอตัดสินใจที่จะรับข้อเสนอของฉันมาก่อนแล้วเหรอ”

“เอ่อ คือว่าฉัน...”

ธันวาถอนหายใจออกมาอย่างหนัก นี้ถ้าไม่ใช่เพราะเขาถูกใจเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แล้วก็กำลังมองหาเด็กใหม่มาแทนคนเก่าที่เขานั้นเริ่มจะเบื่อแล้ว เขาไม่มานั่งเสียเวลาขนาดนี้หรอก

“จะถามอะไรก็ถามมา”

“เอ่อ...คุณยังไม่มีแฟนหรือภรรยาใช่ไหมคะ คือถ้าคุณมี ฉันจะไม่รับข้อเสนอของคุณ”

ถึงแม้ว่าเธอจะยอมขายตัว ขายศักดิ์ศรีความเป็นลูกผู้หญิง แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นมีพันธะ เธอก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย นึกถึงใจเขาใจเรา ถ้าหากว่าแฟนหรือสามีในอนาคตเธอเป็นแบบนี้ เธอก็ไม่โอเคเหมือนกัน

“เธอมีทางเลือกขนาดนั้นเลยเหรอรดา”

“ก็....”

“ฉันไม่มีแฟน ไม่มีภรรยา แต่เด็กในสังกัดมีเยอะ แต่ถ้าแบบเลี้ยงดู ส่งเสียให้เป็นรายเดือนเหมือนกันกับเธอ เวลาที่ฉันมี ก็จะมีทีละคน ไม่มีซ้อน”

“ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว”

“เรื่องที่พัก เธอจะอยู่ที่นี้หรืออยากไปอยู่ที่ไหน ฉันจะจัดการให้”

“แล้วแต่คุณเลยค่ะ ฉันอยู่ได้หมด ขอแค่ไม่ไกลจากที่ทำงานมากนัก”

“ที่ทำงาน?”

“ก็งานที่ร้านอาหารของคุณไงค่ะ”

“ไม่ต้องไปทำ เงินเดือนที่ฉันให้มันก็มากพออยู่แล้ว เธอเอาเวลาที่จะไปทำงาน มาดูแลฉันจะดีกว่านะ”

“แต่ฉันอยากทำงานนี้ค่ะ ถ้าเผื่ออีกเดือนสองเดือนคุณเบื่อฉันขึ้นมา แล้วฉันจะเอาเงินที่ไหนใช้”

“ให้มันถึงวันนั้นก่อนค่อยว่ากัน ส่วนเรื่องที่พัก เธอก็อยู่ที่นี้ก็แล้วกัน เพื่อความสะดวกของฉันเอง”

“ค่ะ” รดาพยักหน้ารับ เธออยู่ที่ไหนก็ได้ ไม่เรื่องมากขอแค่มีที่ซุกหัวนอนก็พอแล้ว และอีกอย่างเธอก็คิดว่าเด็กเลี้ยงคนก่อนๆ ของเขาก็คงจะเคยพักอาศัยอยู่ที่นี้เหมือนกัน เขาเลยให้เธออยู่ที่นี้ ซึ่งความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เลย ธันวาไม่เคยให้เด็กเลี้ยงหรือผู้หญิงคนไหนเข้ามาค้างคืนหรืออาศัยอยู่ในคอนโดของเขาซักครั้ง จะมีก็แต่พวกเพื่อนๆ ที่ชอบมาจัดปาร์ตี้ สังสรรค์เป็นบางครั้งบางคราว อาจจะมีหอบหิ้วเอาสาวๆ ติดมือขึ้นมาบ้าง แต่เขาก็ไม่เคยให้มาค้างคืนหรือทำอะไรอยู่ที่นี้

“ส่วนเงินเดือน ฉันจะโอนจ่ายให้ทุกๆ สิ้นเดือน เดือนละ สี่หมื่นห้า ส่วนของเดือนนี้ฉันจะโอนให้ก่อน เพื่อเธออยากจะใช้ทำอะไร พอใจกับจำนวนเงินไหม”

“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”

หากจะถามว่าเธอพอใจกับจำนวนเงินไหม เธอก็บอกไม่ได้ เพราะเธอไม่รู้ว่าข้อจำกัดของเด็กเลี้ยงเขา จะต้องทำหน้าที่หนักแค่ไหน แต่สี่หมื่นห้าก็ถือว่าไม่น้อยเลยสำหรับเธอในตอนนี้

หากเขาจะเบื่อเธอในอีกเดือนหรือสองเดือนข้างหน้า อย่างน้อยเธอก็มีเงินหมื่นติดตัว เพื่อที่จะได้ลงทุนทำอาชีพอะไรซักอย่าง ไว้เลี้ยงดูตัวเอง

“และที่สำคัญ และถือว่าเป็นกฏเหล็กของฉัน ในระหว่างที่ฉันเลี้ยงดูเธอ เธอห้ามมีผู้ชายคนอื่น อยู่ข้างนอก เธอห้ามแสดงตัวว่าเป็นอะไรกับฉัน เธอไม่มีสิทธิหวงหรือหึงเมื่อฉันอยู่กับผู้หญิงคนอื่นๆ เธอจะไปไหนมาไหนหรือคบใครเป็นเพื่อนฉันไม่ว่า แต่ห้ามบอกใครว่าเธออาศัยอยู่ที่นี้กับฉันเป็นอันเด็ดขาด”

“ค่ะ ฉันรับทราบ”

“ก็ดี คุยกันรู้เรื่องง่าย ส่วนห้องนี้ ปกติแล้วจะมีแม่บ้านมาทำความสะอาดทุกๆ วันอาทิตย์ หรือทุกครั้งที่ฉันมีจัดเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนๆ แต่ต่อไปนี้ หน้าที่นี้มันจะเป็นของเธอ เพราะถ้าให้แม่บ้านมาทำความสะอาดให้ เขาก็ต้องรู้ว่ามีเธออยู่ที่นี้ ฉันไม่อยากวุ่นวาย เธอพอจะทำได้ไหม ฉันจะจ่ายค่าแรงเพิ่มให้ต่างหาก”

“ได้ค่ะ ฉันทำได้ คุณไม่ต้องเพิ่มค่าแรงให้ฉันหรอก แค่คุณจ่ายเงินเดือนให้ฉัน มีที่พักให้ ก็ดีมากพอแล้ว”

“ไม่เป็นไร ถือซะว่ามันเป็นค่าทดแทนที่ฉันไม่ให้เธอไปทำงานที่ร้านอาหารก็แล้วกัน”

“ค่ะ เอาแบบนั้นก็ได้ แต่ถ้าฉันไม่ได้ไปทำงานที่ร้านแล้ว พนักงานมันก็จะขาดอีก 1 คนใช่ไหมคะ ฉันขอให้คุณรับเพื่อนของฉันมาแทนได้ไหม”

เมื่อมีโอกาสพอเหมาะ รดาก็ไม่ลืมที่จะนึกถึงบัวตองขึ้นมาทันที แม้จะรู้จักกันไม่นาน แต่รดาก็สัมผัสได้ถึงความจริงใจ และใจดี ของบัวตอง และยิ่งมารู้ว่าหญิงสาวกำลังลำบาก เธอเองก็อยากจะช่วยเพื่อนซักครั้ง

“อืม บอกชื่อมาก็แล้วกัน ฉันจะบอกผู้จัดการร้านให้”

“ขอบคุณค่ะ”

“แล้วคุณจะให้ฉันนอนห้องไหนคะ”

“ห้องนั้น” รดามองตามนิ้วชี้ของเจ้าของห้อง ก่อนที่จะพยักหน้ารับ จากที่สังเกตโดยรอบ คอนโดแห่งนี้มีห้องนอนอยู่สองห้อง มีห้องครัวที่เป็นสัดส่วน แต่ที่กว้างขวางและใหญ่มาก นั้นก็คือห้องโถงและห้องรับแขก

เธอจึงไม่ค่อยแปลกใจนัก ที่เขาบอกว่าเพื่อนๆ ชอบมาจัดปาร์ตี้ สังสรรค์กันที่นี้บ่อยๆ

“ส่วนนั้นคือห้องนอนฉัน เป็นพื้นที่ส่วนตัว ฉันอนุญาตให้เธอเข้าไปเฉพาะเวลาที่ทำความสะอาดเท่านั้น เวลาอื่นเธอไม่มีสิทธิ”

“รับทราบค่ะ”

“แล้วคุณพักอาศัยอยู่ที่นี้ตลอดไหม เอ่อ...คือว่าฉันจะได้ทำตัวถูกนะค่ะ”

“แล้วแต่อารมย์ แต่หลักๆ จะอยู่บ้าน ถ้าหากวันไหนฉันจะมา จะบอกก่อนก็แล้วกัน”

“ค่ะ”

“ฉันไม่ชอบคนที่ก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวของฉัน หวังว่าเธอจะเข้าใจและปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดนะ จะได้อยู่ยาวๆ”

“เธอโอเคไหมกับข้อตกลง มีข้อไหนที่ทำไม่ได้ หรืออยากจะเรียกร้องเพิ่มตรงจุดไหน บอกฉันได้นะ”

“สำหรับข้อตกลงและค่าตอบแทนฉันโอเคค่ะ ไม่มีปัญหา แต่ฉันขออย่างหนึ่งจะได้ไหม ฉันไม่อยากไปสู้รบปรบมือกับผู้หญิงคนอื่นๆ ของคุณ รบกวนคุณช่วยจัดการตรงจุดนี้ให้ฉันพอจะได้ไหม”

“อืม เธอก็อยู่ส่วนเธอ ส่วนคนอื่นๆ ฉันจะจัดการให้เอง”

“ขอบคุณค่ะ”

“เธอไปอาบน้ำเถอะ ฉันก็จะไปอาบน้ำเหมือนกัน เหนียวตัวมาทั้งวันแล้ว”

“ค่ะ”

ก๊อกๆ แกร๊ก..

รดาที่พึ่งอาบน้ำเสร็จ กำลังจะล้มหัวลงหมอน เธอก็ต้องดีดตัวลุกขึ้นมาทันที จู่ๆ คุณธันวาก็เปิดประตูห้องของเธอเข้ามา

“คุณ มีอะไรหรือเปล่าค่ะ”

“หรือคุณหิว ฉันพอทำอาหารเป็นนะ ให้ฉันทำให้ไหมคะ”

“เธอคิดว่าที่ฉันเดินเข้ามาในห้องนอนของเธอในเวลานี้ ฉันหิว?”

“อะ อ้าว แล้วคุณต้องการอะไรหล่ะค่ะ”

“ทำหน้าที่ของเธอซะ สัญญาและข้อตกลงก็ทำแล้ว”

“ฮะ!! ทำเลยเหรอคะ”

“ทำไม หรือคิดว่าฉันยังไม่จ่ายเงินเหรอ”

“ปะ เปล่าค่ะ ฉันนึกว่าคุณจะทำหลังจากที่ฉันไปตรวจสุขภาพมาก่อน”

ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปอาบน้ำห้องใครห้องมัน คุณธันวาได้บอกให้เธอไปตรวจสุขภาพและโรคติดต่อต่างๆ ที่โรงพยาบาลเอกชลแห่งหนึ่ง ภายในวันพรุ่งนี้ เธอเลยไม่ทันได้ตั้งตัวว่า ไม่คิดว่าเขาจะมีอะไรกับเธอตอนนี้เลย

พรึบ!! ธันวาวางกล่องถุงยางอนามัยลงบนโต๊ะข้างหัวเตียงจำนวน 2 กล่อง

“ฉันป้องกันตัวเองดีทุกครั้ง เธอไม่ต้องเป็นห่วง”