Share

ลองชิมดูหน่อย

last update Tanggal publikasi: 2025-12-03 21:06:10

@ 1 สัปดาห์ต่อมา

ระหว่างพักกลางวัน กลุ่มของโอโซลนั่งเล่นอยู่ใต้ตึกคณะวิศวะ ด้วยความหล่อและบุคลิกที่เงียบขรึม ทำเอาทุกอริยบทของพวกเขา ถูกจับจ้องไปด้วยสายตาของสาวๆในมหาวิทยาลัยฯ สามหนุ่มสุดฮอตที่บุคลิกแตกต่าง รามสูร นิ่งเงียบแต่ไม่ถึงกับเย็นชายังพอมีพูด มีคุยกับสาวๆอยู่บ้าง ไฟเพลิง คาสโน่ว่าประจำกลุ่ม เหมือนจะเจ้าชู้แต่ก็ไม่เคยคบใครจริงจังเลยสักคน และคนสุดท้าย โอโซล หนุ่มหล่อที่ฮอตที่สุดในมหาวิทยาลัยฯ ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่ง ความเย็นชา และความปากจัดปฏิเสธผู้หญิงมาแล้วนับไม่ถ้วน ในชีวิตไม่เคยคิดจะสนใจใคร หลายๆคนมักจะบอกว่าเขาหยิ่ง เพราะคนอย่างเขาไม่สนิทคือไม่คุยด้วย แม้จะเป็นการคุยตามมารยาทก็ตาม

"วันนี้น้องคะนิ้งไม่มาเหรอวะ....ตั้งแต่เช้ายังไม่เห็นหน้าหวานๆของน้องเขาเลย : ไฟเพลิง

"ตั้งหน้าตั้งตารออย่างกับเขาจะมาหามึงงั้นแหละ.... : รามสูร

"กูก็แค่สงสัย ปกติเห็นน้องเขามาให้เห็นทุกวันไง...วันนี้ไม่เห็นกูก็เลยถาม.... : ไฟเพลิง

"หึ...สนใจเขาละสิไม่ว่า : รามสูร

"ก็น้องเขาน่ารัก....ใครบ้างวะจะไม่สนคนน่ารัก : ไฟเพลิง

"ก็มันนั่นไง.. : รามสูรโบยหน้ามาทางโอโซล ในขณะที่คนที่ถูกกล่าวถึงไม่พูดอะไร ไม่ตอบอะไรกลับมาเลยสักคำ

"มึงไม่สนใจน้องคะนิ้งจริงเหรอวะไอ้โซล....ดูเหมือนน้องเขาจะชอบมึงมากนะ ถึงกับประกาศต่อหน้าทุกคน ว่ายังไงก็จะจีบมึงให้ติด : ไฟเพลิง

"..กูไม่ได้จุดธูปอัญเชิญให้มาจีบ... : คนหน้านิ่งตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทำเอาคนที่พึ่งจะเดินมาถึงอย่างเงียบๆถึงกับทำหน้ามุ้ยใส่เขา

"ไม่ต้องจุดธูป หนูก็มาเองได้ค่ะ มาตามเสียงเรียกร้องของหัวใจ 😊 : คะนิ้งวางขนมตาลลงตรงหน้าของโอโซล เขาเงยขึ้นหน้ามามองด้วยสายตาที่เรียบนิ่ง

"ของฝากค่ะ....หนูทำเองเลยนะ 😊

"น้องคะนิ้งทำขนมไทยเป็นด้วยเหรอครับ : ไฟเพลิง

"นิ้งชอบทานน่ะค่ะ ในกรุงเทพร้านอร่อยๆมันหาทานยาก นิ้งเลยฝึกทำตอนสมัยเรียนมัธยม 😊

"เก่งจังเลยนะครับ...ทั้งเก่งทั้งน่ารักแบบนี้ ใครได้เป็นแฟนคงจะโชคดีเป็นบ้า 😊 : ไฟเพลิงเล่ห์ตามองไปทางเพื่อนรัก แต่อีกคนกลับนิ่งเฉย ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ

"ขอบคุณนะคะ แต่แฟนในอนาคตของนิ้ง คงจะเป็นใครไปไม่ได้ นอกจากก้อนหินหน้านิ้งแถวนี้ 😊

"แฟนของเธอคงไม่มีทางเป็นฉันแน่นอน : โอโซลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งตามเดิม บวกกับใบหน้าที่นิ่งเฉย ไม่แสดงอาการใดๆออกมา

"น้องเขาก็ยังไม่ได้บอกว่าเป็นมึงนะไอ้โซล ยังไม่ได้พูดชื่อมึงเลยด้วยซ้ำ เขาอาจจะหมายถึงคนอื่นก็ได้ ร้อนตัวอะไร : รามสูร

".......กูก็แค่บอกเอาไว้ ไม่ได้ร้อนตัวสักหน่อย

"อืม....ไม่ร้อนตัวเลย เลิ่กลั่กสุดๆ : รามสูร

"พี่รามอย่าไปแซวพี่โซลเลยค่ะ พี่เขาเขินแย่ 😊

"ฉันไม่ได้เขิน

"หูพี่แดงนะคะรู้ไหม 😊 เขาบอกเวลาผู้ชายเขินถ้าหน้าไม่แดง หูก็จะแดง ดูท่าจะเป็นความจริง 😆😆

"นี่เธอ !!!

"หนูแค่แวะเอาขนมมาฝาก พี่ลองชิมดูหน่อยนะคะ

"กินได้รึเปล่าก็ไม่รู้...

"หนูทำมาหลายครั้งแล้วค่ะ กินได้แน่นอน แต่ครั้งนี้ตั้งใจมากเป็นพิเศษ เพราะอยากให้พี่ได้ชิม..

"ฉันไม่ชอบกินขนมหวาน

"ชิมแค่นิดเดียวเอง นิดเดียวก็ไม่ได้เหรอคะ

"ก็บอกว่าไม่กินไง...!

คะนิ้งทำหน้างอทันทีเมื่อคนเป็นพี่ปฏิเสธ แค่ชิมนิดๆหน่อยๆก็ไม่ได้ จะใจร้ายเกินไปแล้ว คนอุตส่าห์ตั้งใจทำมาให้แค่รับไว้มันจะตายรึไง....

"มันไม่กิน เดี๋ยวพี่กินเอง พี่ชอบกินขนมไทย ดูจากหน้าตาของขนมแล้ว พี่ว่าฝีมือน้องคะนิ้งต้องอร่อยมากแน่ๆ 😊 : ไฟเพลิงยื่นมือไปหยิบเอาถุงขนมจากคะนิ้งก่อนจะยิ้มให้ด้วยความเป็นมิตร

"ขอบคุณมากนะคะพี่เพลิง....นิ้งขอตัวก่อนนะคะ พอดีขออาจารย์มาเข้าห้องน้ำ มานานแล้วเดี๋ยวอาจารย์จะว่าเอา...

"ครับ... แล้วเจอกันครับ 😊 : ไฟเพลิงโบกมือลารุ่นน้องสาวสวย หลังจะจากที่คะนิ้งเดินพ้นไปด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง คนที่บอกไม่ชอบกินขนมยื่นมือออกไปแย่งถุงขนมในมือของไฟเพลิงมาถือไว้ทันที

"ฟรึ้บบ !!!!!

"เชี้ย ...! อะไรวะไอ้โซล ไหนบอกไม่กินไง : ไฟเพลิง

"ก็ไม่ได้จะกิน จะเอาไปให้แมวที่บ้าน..

"แมว ???? แมวบ้านมึงดิกินขนมหวาน แล้วมึงเลี้ยงแมวตั้งแต่เมื่อไหร่ ? : ไฟเพลิง

"เสือกกก!!!

"55555 มึงให้มันไปเถอะไอ้เพลิง ไหนๆน้องคะนิ้งก็ตั้งใจเอามาฝากมันอยู่แล้ว มันจะเอาไปทำอะไรก็เรื่องของมันเห่อะ : รามสูรที่ดูเหมือนจะรู้ทัน รีบพูดแทรกขึ้นทันที ทำเอาไฟเพลิงถึงกับทำหน้างอเป็นเด็กขัดกับบุคลิกของเขาสุดๆ

"ก็กูอยากกินอ่ะ...แบ่งให้สักชิ้นไม่ได้เหรอ : ไฟเพลิง

"ไม่ !!! เดี๋ยวแมวกูไม่อิ่ม..

"ไอ้เชี้ยโซล....ตอนน้องเขาให้เสือกไม่เอา พอเขาไปทำมาเป็นหวงของ ไอ้หมาหวงก้าง : ไฟเพลิงทั้งบ่นทั้งหน้ายิกหน้างอใส่เพื่อนรัก ผิดกับอีกคนที่เอาแต่จับจ้องมองถุงขนมในมือ ก่อนจะเผลอยิ้มมุมปากออกมาไม่ให้ใครเห็น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน อดีตที่ไม่น่าจดจำ [The End]

    ผมมองดูสายตาที่เหมยหลินสื่อออกมา แค่มองก็รู้แล้วว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ คงจะมีอะไรอยู่ในใจสินะ ถึงได้ตอบแบบขอไปทีแบบนี้"เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ มือของเขายังจับมือฉันไว้แน่น เพื่อสื่อให้รู้ว่าฉันไม่ได้อยู่คนเดียว"มีอะไรอยู่ในใจก็พูดกับเฮียตรงๆเลยนะครับ เฮียจะบอกเหมยทุกเรื่องที่เหมยอยากรู้ ระหว่างเราจะได้ไม่ต้องมีอะไรค้างค้าใจกันอีก"เขากระซิบอย่างจริงจัง สายตาเต็มไปด้วยความหวังและความจริงใจ ความรู้สึกมั่นคงในตัวเขาเป็นเหมือนเกราะปกป้องหัวใจของฉันในตอนนี้"ผมจะบอกเธอทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เธออยากรู้ เพราะไม่อยากให้ระหว่างเรามันคลุมเครือ ไม่อยากให้เธอคิดว่าผมกับคนเก่ายังมีความรู้สึกอะไรให้กันอยู่ เพราะความรู้สึกแบบนั้นมันหมดไปนานแล้ว และตอนนี้คนที่ผมแคร์ คนที่ผมรักก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น ผมไม่สนไม่แคร์คนอื่นอีกต่อไปแล้ว"เสียงเขาเต็มไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและจริงจัง ดวงตาของเขาเปล่งประกายความรักและความมุ่งมั่น ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่เต็มเปี่ยมในหัวใจ"งั้นเหมยขอถามเฮียนะคะ..เพราะเรื่องนี้ทำให้เหมยค้างคาใจมาโดยตลอด ตั้งแต่ก่อนคบกัน จนคบกันเข้า

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน ทั้งรักทั้งหวง

    @1 ชั่วโมงต่อมาห้องเงียบลงหลังจากผ่านความวุ่นวายไปได้สักพัก แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านสีครีมอ่อนเข้ามา กระทบกับเรือนผมของคนตัวเล็กที่นั่งกอดอกอยู่มุมเตียง ใบหน้าหวานบึ้งตึง ขมวดคิ้วแน่น ริมฝีปากเล็กเชิดขึ้นน้อยๆ อย่างไม่พอใจ ขณะที่สายตาเลื่อนมองออกไปยังระเบียง แต่ก็ยังเหลือบมองมาทางเขาเป็นระยะ"เป็นอะไร..หน้าบูดหน้าบึ้งเชียว"เสียงทุ้มของเขาดังขึ้นอย่างอ่อนโยน ในขณะที่เขาขยับตัวเข้ามาใกล้ นั่งลงข้างๆ คนตัวเล็กอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าการเคลื่อนไหวใดๆ จะทำให้เธอระเบิดใส่อีกครั้ง"เปล่าค่ะ"เธอตอบกลับโดยไม่หันหน้ามองเขา เสียงห้วนสั้นบ่งบอกถึงอารมณ์ที่ยังไม่คลายลงง่ายๆ มือเล็กกำชายเสื้อไว้แน่น สายตาหลุบต่ำหลบสายตาเขา แต่รังสีของความไม่พอใจยังชัดเจนจนสัมผัสได้"เปล่า ? แต่จมูกกับปากเธอแทบจะชนกันอยู่แล้ว ยังโกรธเฮียอยู่เหรอ"เขายิ้มขำออกมาเล็กน้อย พยายามหยอกให้สถานการณ์เบาลง สายตาเขาจับจ้องไปที่เธออย่างเอ็นดู รู้ดีว่าเธอไม่ได้ “เปล่า” อย่างที่พูดเลยแม้แต่น้อยคนตัวเล็กหันมามองหน้าผมด้วยสายตาจับผิด ก่อนจะถามคำถามที่เธอน่าจะค้างคาใจมานาน"...เหมยถามจริงๆนะเฮีย ตั้งแต่แฟนเก่าเฮียกลับมา เฮีย

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน เอากับแฟนใหม่

    "ใครโทรมาแต่เช้าอ่ะเหมย "เสียงอู้อี้ดังขึ้นจากคนที่ยังนอนคว่ำอยู่บนเตียง เสียงทุ้มนุ่มมีแววของความงัวเงีย เจือด้วยความสงสัยปนหงุดหงิดเล็กๆ เมื่อได้ยินปลายเสียงคนเป็นน้องกำลังมีปากเสียงกับใครบางคนอยู่ทางโทรศัพท์"ก็แฟนเก่าเฮียไงคะ โทรมาบอกว่าเมื่อคืนเฮียนอนเอากันกับเธอ...."น้ำเสียงของเหมยหลินเต็มไปด้วยความเย็นชา ปลายตาคว่ำลงอย่างเบื่อหน่าย ปากเอ่ยตอบทั้งที่ยังถือโทรศัพท์แนบหู มืออีกข้างก็ปัดปอยผมที่ปรกใบหน้าไปด้านหลังอย่างหงุดหงิด เสียงถอนหายใจดังเบาๆ ขณะเธอปรายตามองร่างเปลือยเปล่าข้างตัวด้วยความหมั่นไส้ปนเอ็นดู"ประสาท ! เฮียเอากับเธอทั้งคืน จะไปเอากับคนอื่นได้ไง"เสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเข้มขึ้นทันทีเมื่อได้ยินข้อกล่าวหาไร้สาระ ใบหน้าหล่อที่ยังซุกหมอนอยู่เมื่อครู่เงยขึ้นช้าๆ ดวงตาคมเข้มวาวโรจน์ด้วยความโมโห เขาพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียง ผ้าห่มเลื่อนหลุดเผยให้เห็นแผ่นอกเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยจูบรักจากเมื่อคืน"📞 ชัดไหมคะพี่มิ้งค์ นี่เฮียพีชตัวจริงเสียงจริง ไม่ใช่ภาพมโนเหมือนที่พี่ส่งมานะ"น้ำเสียงของเหมยหลินฟังดูเรียบนิ่ง ทว่าในน้ำเสียงนั้นกลับมีความเย้ยหยันแฝงอยู่เต็มเปี่ยม ข

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน นอนกับแฟนเก่า

    @เวลาต่อมาบรรยากาศในห้องนอนอบอวลด้วยไออุ่นอันหน่วงแน่นจากความใกล้ชิด เสียงลมหายใจแผ่วเบาสลับกันเป็นจังหวะ ทั้งห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสีนวลทองที่ฉาบทาบเรือนกายเปลือยเปล่าอย่างแผ่วเบา สองร่างแนบชิดใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน เขากอดฉันไว้จากด้านหลัง แผ่นอกอุ่นแนบแผ่นหลัง มือของเขาลูบวนช้า ๆ บนหน้าท้องแบนราบราวกับจะกล่อมให้ใจเต้นสม่ำเสมอ"อย่าจ้องเหมยแบบนี้สิ เหมยอายเป็นนะ"ฉันหลบสายตาเขา ใบหน้าแดงระเรื่อ ริมฝีปากขบเม้มแน่นเล็กน้อยด้วยความขวยเขิน สองมือดึงผ้าห่มขึ้นสูงราวกับจะใช้มันปกปิดความเปลือยเปล่าที่ตัวเองเพิ่งเผยให้เขาเห็นเมื่อครู่"...จะอายทำไม..นี่ผัวนะครับ ไม่ใช่ใครที่ไหน แล้วอีกอย่างเฮียก็เคยเห็นสองเต้านี้มาแล้ว ไม่เห็นจะมีอะไรต้องอาย"เขาขยับเข้ามาใกล้ กระซิบข้างใบหูเบา ๆ พร้อมกดจมูกลงที่ต้นคออย่างหวงแหน สายตาของเขายังคงมองฉันไม่วาง ดวงตานั้นเจือทั้งแววขำและความหลงใหลจนฉันรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว"ก็เฮียเคยบอกของเหมยเหมือนเด็กอนุบาล เหมือนกระดานโต้คลื่น แถมยังเล็กเท่าซาลาเปาลูกล่ะสิบ"ฉันเบ้ปาก พลางใช้ปลายนิ้วสะกิดอกเขาเบา ๆ อย่างประชด แต่ในใจกลับหวั่นไหว เพราะคำพูดนั้นมั

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน เคลียร์ใจ : ทับรอย

    "เพราะเฮียรักเหมย..."คำพูดที่หลุดออกจากปากเขาไม่ใช่เสียงตะโกน แต่กลับดังชัดเจนในใจฉันมากเกินจะปฏิเสธ สายตาคมที่เคยมีแต่ความดุดันกลับฉายแววอ่อนลง เหมือนคนหมดแรงจะซ่อนความรู้สึกไว้อีกต่อไปแล้ว แววตาของเขาสั่นไหวเล็กน้อย เหมือนกับจะหลุดคำพูดนี้มานานแต่เก็บมันไว้ตลอด ฉันชะงักไป หัวใจเต้นสะท้านจนร่างกายเบาหวิว รู้สึกเหมือนลมหายใจขาดช่วง"ขะ...คะ?"ฉันถึงกับทวนคำพูดของเขา เมื่อกี้หูฉันไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม เขาบอกว่ารักฉัน... รักที่แปลว่ารักจริงๆ หรือรักเพราะคำที่ฉันเคยพูดกันแน่ น้ำเสียงของฉันสั่นพร่า ปลายเสียงตกต่ำราวกับไม่กล้ายืนยันความจริงที่ได้ยิน สายตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความลังเลและไม่มั่นใจ มือของฉันเผลอกำแน่นกับผ้าห่มราวกับยึดเหนี่ยวอะไรสักอย่างไว้ในตอนที่ใจมันเริ่มสั่น"เฮียบอกว่ารักเหมย... ขอโทษที่ไม่เคยบอก... เพราะตอนนั้นเฮียยังไม่มั่นใจ กลัวเหมือนกันว่าจะยังฝังใจกับรักครั้งก่อน แต่พอเกิดเรื่องของมิ้งค์ เฮียถึงรู้ใจตัวเอง ว่าเฮียทั้งรักทั้งแคร์เหมย มันโคตรที่จะรักเลยว่ะ... และมันก็โคตรที่จะหวงเธอสุดๆ เวลาที่มีผู้ชายคนอื่นเข้าใกล้"เฮียพีชพูดพลางมองฉันนิ่ง ใบหน้าจริงจังไร้รอยยิ้ม มือหน

  • เมียดื้อของเฮียโซล   เด็กหวงของเฮียพีช ตอน คนรัก : คนเคยรัก

    @1 ชั่วโมงต่อมา ตั้งแต่ที่ผมพาเหมยหลินเดินออกจากร้านคาเฟ่แถวรังสิต คนตัวเล็กสั่งผมให้พามาหาควีนเพื่อนสนิทของเธอที่ผับใจกลางเมืองทันทีใบหน้าของเหมยหลินยังคงแฝงไปด้วยความขุ่นเคืองและไม่พอใจเล็กๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างเราในร้านนั้น แต่ก็พยายามเก็บอารมณ์ไว้ได้ดีเธอพูดออกมาอย่างเด็ดขาดด้วยน้ำเสียงที่มีทั้งความมุ่งมั่นและความมั่นใจ "วันนี้เป็นวันเกิดของควีน คนเป็นเพื่อนสนิทอย่างเธอไม่มาไม่ได้เด็ดขาด" เหมือนเธอจะรู้ทันเจตนาของผมที่คิดจะจับเธอไปเคลียร์กันบนเตียงสักน้ำสองน้ำ ถึงได้ใช้ข้ออ้างนี้หลีกเลี่ยงได้อย่างชาญฉลาด"อย่าดื่มเยอะ เดี๋ยวเมาหรอกเหมย" ผมพูดด้วยน้ำเสียงห่วงใย แต่ก็คุมโทนไม่ให้มากจนเกินไป พร้อมกับส่งสายตาอ่อนโยนไปหาเธอ"เฮียหยุดพูดไปเลย ถ้าจะเฝ้าก็นั่งอยู่เงียบๆ อย่ามาบ่นให้เสียบรรยากาศ" เหมยหลินตอบกลับด้วยเสียงแววหมั่นไส้แฝงอารมณ์ขบขันเล็กน้อย เธอแสดงท่าทางขัดใจด้วยการยกคิ้วและสบตาผมอย่างรู้ทัน"ก็เฮียเป็นห่วง...หวงเมียผิดตรงไหนครับ" ผมยิ้มมุมปาก พยายามพูดให้บรรยากาศผ่อนคลายขึ้น แม้ใจจะยังตึงเครียดอยู่ข้างใน"หึ...เมียเก่ารออยู่ที่ห้อง กลับไปหาเธอสิ...ไม่ต้องมาทำเป็นห่วงเหมยหรอก

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status