11 สำรวจใจ

***แฮปปี้เบิร์ธ เดย์ ทูยู แฮปปี้เบิร์ธ เดย์ ทูยู แฮปปี้เบิร์ธ เดย์ แฮปปี้เบิร์ธ เดย์ แฮปปี้เบิร์ธ เดย์ ทูยู*** เสียงเพลงที่คุ้นเคยดังขึ้นเมื่อถึงเวลาเป่าเค้ก

งานวันนี้อาจจะเป่าเร็วกว่างานวันเกิดทั่วไปสักหน่อยเพราะกลัวเด็กๆ จะง่วงนอนเสียก่อน เค้กเอลซ่าจากร้านมีสาขาชื่อดังถูกถือเข้ามาโดยน้ำหวานแม่แท้ๆ ของลูกหว้า เด็กน้อยยิ้มหน้าบานทำท่าจะเป่าเค้กทันที

“อย่าเพิ่งเป่าสิลูกหว้า หนูต้องอธิษฐานก่อนนะคะ” นับพรบอกหลานสาวคนสวยของเธอ

“ขอให้หนูเรียนเก่งๆ เป็นเด็กดีของพ่อกับแม่ ของปู่ ของย่า ของพี่หวายแล้วก็ของอาด้วย ขอให้หนูไม่ดื้อ พู่ว พู่ว พู่วว”

เจ้าของวันเกิดอธิษฐานออกเสียงดังอย่างตั้งใจก่อนจะเป่าเทียน จนทุกคนที่อยู่ตรงนั้นยิ้มปนขำอย่างเอ็นดู

งานวันนี้ไม่ได้ใหญ่โตอะไรมีแค่คนในครอบครัว เพื่อนๆ ของลูกหว้าก็เด็กเกินจึงไม่สามารถมาร่วมงานได้ จะมีบ้างก็เพื่อนของลูกหวายที่สนิทกับลูกหว้าด้วยและพวกผู้ใหญ่ก็สนิทกันจึงให้มาได้

คนที่เพิ่มมาจากทุกปีก็คงหนีไม่พ้นภคิณเจ้านายของเธอกับนัยคนที่มาขับรถให้

วันนี้ภคิณอาสาออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดซึ่งที่จริงมันก็ไม่ได้แพงอะไรมากเพราะคนที่นี่เลือกกินหมูกระทะที่ทำกินกันอยู่เป็นประจำอยู่แล้ว

แต่ที่แพงขึ้นมาหน่อยก็คงจะเป็นตุ๊กตาหมีตัวใหญ่สองตัวที่เขาซื้อให้เด็กๆ บอกเป็นของขวัญสำหรับการเจอกันครั้งแรกกับเค้กวันเกิดที่เขาสั่งทำให้ใหม่เพราะที่ร้านไม่มีแบบที่ลูกหว้าชอบ

นับพรรู้สึกว่าความใส่ใจที่เผื่อแผ่มาจนถึงคนในครอบครัวของเธอที่ภคิณทำ นับว่าได้ใจ ทลายความขลาดกลัวเสี้ยวหนึ่งในใจลงได้

เธอไม่กลัวถ้าเป็นผู้ชายคนนี้ ไม่กลัวที่จะเริ่มรักได้อีกครั้ง

หรือเปล่านะ?

“อากระจายเน็ตให้หน่อย หนูจะเปิดเพลงเต้นกัน” เป็นเสียงของพี่หวายที่ดังมาก่อนตัว

แม้ที่บ้านจะมีเน็ตบ้านอยู่แล้วแต่เด็กๆ ก็ยังชอบมาขอให้นับพรแชร์ให้อยู่ดี บอกว่าเน็ตของเธอดีกว่า

“เรียบร้อยแล้วค่ะ มาเต้นตรงนี้นะสว่างดี อาจะถ่ายคลิปให้”

ถือเป็นเรื่องปกติของครัวเธอก็ว่าได้ เพราะหลานๆ ของเธอเป็นเด็กสนุกสนาน ชอบร้อง ชอบเต้น สร้างสีสันให้กับครอบครัวอยู่เสมอ

เธอไม่คิดที่จะห้ามเด็กๆ หากว่าสิ่งที่ทำไม่กระทบกับการเรียน เธอเลือกที่จะสอนให้เด็กๆ รู้จักแบ่งเวลามากกว่า เพราะคนเราสามารถมีความชอบได้มากกว่า 1 อย่าง และใน 1 วันก็สามารถทำสิ่งที่รักได้มากกว่า 1 อย่างเช่นกัน

“ครอบครัวนับเป็นกันเองและก็อบอุ่นดีนะ เด็กๆ ก็กล้าแสดงออกดูไม่กดดันเลย” หลังจากนั่งดูหลานๆ ของนับพรเต้นอยู่สักพักภคิณก็อดชื่นชมออกมาไม่ได้

“คงเป็นเพราะพวกเราพยายามเข้าใจเขามั้งคะ ที่บ้านนับไม่ด่า ไม่ตีค่ะ มีดุบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเรียกมาคุยกันด้วยเหตุผลมากกว่า ถ้าสิ่งที่เด็กๆ ชอบไม่กระทบการเรียนพวกเราก็พร้อมสนับสนุนค่ะ” เธอบอกเขาถึงสิ่งที่ครอบครัวเธอเป็น

“อานับขา อาคิณขา มาเต้นกันค่ะ” เจ้าของงานวันเกิดเดินเข้ามาเรียกให้ไปร่วมวงกัน สำหรับนับพรไม่มีปัญหาอยู่แล้วเพราะเธอเล่นและเต้นกับหลานๆ อยู่บ่อยๆ แต่มันแปลกใหม่มากสำหรับภคิณ

เด็กๆ พาเขาเต้นตามท่าเต้นในแอปพลิเคชันที่กำลังเป็นที่นิยมในตอนนี้ ภคิณเต้นตามที่เด็กๆ สอนอยู่สักพักก็พอทำได้แม้จะดูขัดหูขัดตาอยู่บ้างก็ตามที

เขามองคนสวยของเขาร้องและเต้นอยู่กับหลานๆ เพลินจนลืมไปเลยว่าตอนนี้กำลังอัดคลิปวิดีโอกันอยู่ ภาพที่ออกมาคงหนีไม่พ้นภคิณที่เอาแต่ยืนยิ้มมองจ้องไปที่นับพรด้วยสายตาที่มีความหมายมากมายเหลือเกิน

เขาชอบบรรยากาศแบบนี้ ชอบเด็กๆ ชอบความอบอุ่น แต่สิ่งที่เขาชอบมากที่สุดในนั้นคือ… นับพร

เวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปไวเหมือนโกหก ภคิณไม่เคยรู้สึกว่าการมาทำงานที่โรงแรมจะน่าเบื่อมากขนาดนี้มาก่อน เมื่อก่อนเขาอยู่ข้ามวันข้ามคืนทำแต่งานตลอดยังได้ แต่ตอนนี้กลับอยากจะไปแต่ที่ธนาคาร

“นั่งหน้างอคอหักเป็นปลาทูแม่กลองเลยนะมึง อยู่ๆ เป็นไรอีกวะ” แทนไทที่เดินเข้ามาหาเพื่อนรักยังโต๊ะทำงานส่วนตัวที่โรงแรมหลังจากที่แอบหนีไปเที่ยวกับสาวมาแล้ว

“ป่าวนี่ ไม่มีไร” เขาบอกปัดๆ ไป

พักนี้เขาเอาแต่คิดถึงนับพร และมีความลึกล้ำในความคิดเกี่ยวกับเธอแปลกๆ นับแต่ไปเจอครอบครัวเธอมา

“แน่ใจเหรอวะ นึกว่าหงุดหงิดที่ไม่ได้เห็นหน้าใครเสียอีก กูถามจริงนะ ไอ้ที่มึงตามเฝ้าเขาอยู่ทุกวันเนี่ยมึงหาคำตอบให้ตัวเองได้แล้วใช่ปะ”

“กูยอมรับก็ได้อะว่ากูสนใจ พอใจมึงยัง แต่มันก็ปกติป่าววะ”

จริงอยู่ที่เขาติดใจเธอ เข้าขั้นชอบมาก ทว่าเรื่องที่เขามองไกลกว่านั้นคือหลังจากนี้ เขากับเธอควรขยับกันไปที่ฐานะไหน

ลูกน้องกับเจ้านาย

วันไนท์สแตนด์

แฟน

เมีย

 “แน่ใจนะว่าแค่นั้น เอาดีๆ นะมึง เท่าที่ได้รู้จักคุณนับมา กูว่าเขาก็เป็นผู้หญิงที่ดีมากคนนึงนะ”

“คนดี ก็ไม่จำเป็นต้องเป็นเมียกูเสมอไปไหม มีมากกว่าความดีมั้ยวะที่จะทำให้คนเราคบกัน ชอบกัน หรือรักกันอะ”

“แล้วคนดีอย่างคุณนับเนี่ย มึงไม่เอางั้นสิ” แทนไทยอกย้อนกลับ

“เอา แต่ก็คาใจที่เขาชวนกูตอนเจอกันครั้งแรก”

“จะเหตุผลอะไรก็ช่างแม่งมันเถอะ เวลาหื่นมา มันก็หน้ามืดกันหมดนั่นแหละ ติดใจทำซากอะไร สุดท้ายมึงก็ได้เขา เขาก็ได้มึง”

มันก็จริงอย่างที่แทนไทพูด กับอีแค่ตอนเจอหน้าเขานับพรถามเขาว่า

ทำลูกเป็นมั้ยคะ ทำลูกให้หน่อยได้มั้ย

และเขาในตอนนั้นเป็นบ้าอะไรถึงอยากทำลูกให้ใจจะขาด

“คืนนั้น นับขอให้กูทำลูกให้”

“คุณนับอะนะ ฮ่าๆ มึงก็เลยรีบจัดให้เขาเลยว่างั้น เดี๋ยวนะอย่าบอกนะว่ามึงไม่ได้...”

“เออ! ก็อย่างที่มึงคิดนั่นแหละ” เขารู้ว่าเพื่อนเขาหมายถึงอะไรและใช่คืนนั้นเขาไม่ได้ป้องกัน

“ที่มึงตามๆ เขาอยู่เนี่ยหรือว่ามึงกลัวจะทำเขาท้องจริงๆ วะ”

“มันคงไม่ติดง่ายขนาดนั้นป่าววะ ครั้งแรกครั้งเดียวเนี่ยนะ”

“เชี่ย! ไอ้คิณ มึงเปิดซิงคุณนับเหรอวะ ไหนมึงบอกมึงไม่ชอบมีปัญหายังไงก็จะไม่เอาแบบนี้ไง” แทนไทร้องเสียงดังขึ้นมาทันทีเมื่อคิดตามคำที่เพื่อนพูด

ครั้งแรกและครั้งเดียวไม่ได้หมายถึงเพื่อนเขาแน่ๆ เขารู้ดี

“กูก็เอาไปแล้วปะวะ กูถึงคิดไม่ตกอยู่เนี่ย อะไรที่ทำให้ผู้หญิงที่รักนวลสงวนตัวมาจนป่านนี้ยอมทำแบบนี้ได้”

“เออ...ดีๆ ละกัน กูแค่อยากจะบอกว่าถ้ามึงไม่จริงจังก็ปล่อยเขาไปเหอะ” แทนไทอดที่จะเตือนเพื่อนไม่ได้

“ถ้าจะปล่อย กูคงไม่ตามตั้งแต่แรกหรอก ว่าแต่งานที่นี่หมดแค่นี้ใช่ปะ เดี๋ยวกูจะได้เข้าไปดูงานที่ธนาคารต่อ” จู่ๆ ภคิณก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

แถมรู้สึกผิดที่เอาเรื่องนับมาพูดกับเพื่อนรักอีก ถึงจะแน่ใจว่าเพื่อนไม่เอาไปพูดที่ไหนแน่นอน แต่เข้าก็ยังรู้สึกผิดอยู่ดี

“ก็เหลืออีกสามโปรเจ็กที่ต้องตรวจแล้วก็รออนุมัติแต่กว่าจะเสร็จคุณนับคงเลิกงานพอดี” แทนไทพูดพลางดูอาการของเพื่อนรักที่คิ้วเริ่มขมวดด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะบอกถึงสิ่งที่รู้มาจากไข่มุก

“แต่เมื่อคืนเห็นตัวเล็กบ่นอยู่นะ ว่าเบื่อที่จะต้องเตรียมเสื้อผ้าไปฟิตเนสอีกแล้ว จะเบี้ยวก็ไม่ได้คุณนับคงไม่ยอม” เป็นอันได้ผลเมื่อคิ้วของเพื่อนรักเริ่มคลายปมออกแปลว่าอารมณ์ดีขึ้นแล้ว

“ช่วงนี้พวกเราก็ไม่ได้ออกกำลังกายมานานแล้วปะวะ” ภคิณพูดออกมาเพียงเท่านั้นก็เป็นอันรู้กัน

หลังจากเปลี่ยนเป็นชุดออกกำลังกายเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองสาวก็ออกมานั่งวอร์มร่างกายกันเล็กน้อย ไข่มุกที่ทนเก็บความสงสัยไม่ไหวจึงเอ่ยถามออกมา

“ตกลงระหว่างแกกับคุณภคิณนี่มันยังไงกันแน่วะไอ้นับ แล้วอย่าเสือกบอกว่า ไว้จะเล่าให้ฟังวันหลังนะ นี่ผ่านวันหลังมาหลายหลังแล้ว เล่ามาเลยเพื่อนรออยู่”

“ก็… ไม่เห็นมีอะไรนี่”

“หราาา…  เพื่อนกินข้าวไม่ได้กินหญ้า เล่ามา”

“มันก็ไม่มีอะไรมากหรอกแก แค่บังเอิญเคยเจอกันก่อนหน้านั้น”

“จ้ะ ไม่มีอะไรเลยแต่พาเข้าบ้านไปหาแม่เนี่ยนะ” เธอจะไม่รู้เลยถ้าแทนไทไม่หลุดปากออกมาว่าเขาว่างมากวนเธอเพราะเจ้านายไปบ้านนับพร

“แกรู้ได้ไงวะ” นับพรเสียงอ่อยลงเพราะรู้สึกผิดที่ปิดบังเพื่อน

“เสียใจนะเนี่ยที่รู้จากคนอื่นอะ ว่าไงจะเล่าไม่เล่า” ที่จริงก็ไม่อยากคาดคั้นถ้าเพื่อนไม่พร้อม แต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“คือ ถ้าฉันเล่าไปแล้วแกอย่าด่าฉันนะ ฉันเองก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้”

นับพรตัดสินใจเล่าเรื่องราวในคืนนั้นให้ไข่มุกฟังทั้งหมดเท่าที่เธอจำได้

เมื่อได้ยินเรื่องราวจากเพื่อนรักไข่มุกถึงกับอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าเพื่อนจะทำเรื่องอย่างที่เคยมาปรึกษาจริงๆ แถมคนที่ทำด้วยก็กลายมาเป็นผู้บริหารที่ทำงานตัวเองอีก

“ถึงอยากด่าก็ด่าไม่ทันแล้วปะวะ เอาไงล่ะทีนี้”

“เครียดอยู่เนี่ย เขาบอกให้ฉันรับผิดชอบเขาด้วย แล้วไอ้การรับผิดชอบผู้ชายเนี่ยมันต้องทำไงวะ”

“รับผิดชอบอะไร เขาเปิดซิงแกไม่ใช่หรือไง” ไข่มุกลืมตัวเผลอพูดเสียงดังออกมา

“ไอ้มุก! เบาๆ ก็เขาบอกครั้งแรกของเขาเหมือนกัน” เธอรีบยกมือปิดปากห้ามเพื่อนทันที ก่อนจะเล่าต่อ

“แกก็เชื่อ?” คนตัวเล็กถามออกมาอย่างรู้จักเพื่อนของเธอดี

“ก็แล้วฉันจะรู้ได้ไงใครเคยไม่เคยอะ แก...แกช่วยฉันคิดหน่อยนะ น๊า นะ”

“ฉันไม่น่าปล่อยให้แกอยู่คนเดียวเลย ไอ้ตอนที่แกมาปรึกษาฉันน่ะ ฉันก็คิดนะว่าอย่างแกจะกล้าทำจริงๆ เหรอวะ แต่ก็ลืมคิดไปว่าไอ้น้ำเปลี่ยนนิสัยนี่มันทำได้ทุกอย่าง”

“เออ อย่าว่าแต่แกเลยตัวฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำอะไรไปบ้างอะ” นับพรเองก็พยายามนึกอยู่หลายครั้งแล้วว่าคืนนั้นเธอทำเรื่องน่าอายอะไรไว้บ้างนอกจากยอมพลีกายให้เขาแต่ก็นึกไม่ออก

“แกจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้เลยจริงๆ เหรอวะ หมายถึงแบบ ลีลา ท่วงท่าหรือหุ่นเหิ่นอะไรพวกเนี้ย คือแกแอบแซ่บผู้ชายที่มีแต่ผู้หญิงอยากได้นะเว้ย เขาแย่งกันเข้าหาแทบตายแต่แกได้มาเฉย แล้วแกจะจำอะไรไม่ได้เลยไม่ได้นะเว้ย”

“พูดบ้าอะไรของแกว่ะ” นับพรหน้าขึ้นสีทันทีเมื่อคิดถึงรูปร่างของเขาในค่ำคืนนั้น มันก็ไม่ใช่จะจำไม่ได้เลยเสียทีเดียว แต่เรื่องพวกนี้จะให้เธอพูดออกมาได้ยังไง

“สวัสดีครับสาวๆ วันนี้มาเร็วกว่าผมอีกนะครับ”

“สวัสดีค่ะ คุณต้น คุณเดียว นึกว่าวันนี้จะไม่มาซะอีกค่ะ” ไข่มุกทักทายหนุ่มหน้าตาดีสองคนที่เป็นสมาชิกฟิตเนสนี้ก่อนพวกเธอ พวกเขามักจะเข้ามาพูดคุยทักทายกับพวกเธอและคอยแนะนำอยู่บ่อยๆ

“ถ้าไม่มาก็ไม่ได้เจอคุณสองคนสิครับ”

ถึงชายหนุ่มทั้งสองไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่เป็นใครก็ดูออกก็ว่าทั้งสองหนุ่มนี้ไม่น่าจะคิดแค่เพื่อนกับสองสาวสวยตรงหน้า

แต่ก็คงทำได้แค่คิด เมื่อจู่ๆ ก็มีเสียงเข้มดุดังลอยมาจากด้านหลังสองสาวก่อนที่เจ้าตัวจะโผล่มาแสดงความเป็นเจ้าของ

“ก็แล้วมีความจำเป็นอะไรที่จะต้องมาเจอเมียชาวบ้านเขาล่ะครับ”