INICIAR SESIÓNChapter 9
@เพนต์เฮาส์“ไปอาบน้ำได้แล้ว...” พัตเตอร์เอ่ยบอกคนที่นั่งนิ่งอยู่บนโซฟาตรงโซนรับแขก
“หนูขอไปอาบน้ำที่คอนโดได้ไหมคะ หนูไม่ได้เตรียมชุดนอนมา” ตั้งแต่ตกลงทำตามเงื่อนไขสามข้อของเขา นับดาวเคยมาที่นี่สองครั้ง เพราะหากเขาต้องการมีเซ็กซ์กับเธอ พัตเตอร์จะไปนอนค้างกับนับดาวที่คอนโด หรือเรียกเธอขึ้นไปห้องส่วนตัวของเขาที่คลับชั้นสาม
คอนโดที่นับดาวพักอาศัยอยู่ตอนนี้เป็นคอนโดของพัตเตอร์ ซึ่งคอนโดกับเพนต์เฮาส์อยู่ตึกตรงข้ามกันเพียงแค่มีถนนใหญ่กั้น เดิมทีนับดาวเช่าหอพักอยู่กับเพื่อนสนิทที่ได้ทุนมาเรียนต่อด้วยกัน แต่ทว่าพัตเตอร์สั่งให้เธอย้ายไปอยู่คอนโดหลังจากมีอะไรกันครั้งแรกที่นี่ โดยที่ชายหนุ่มอ้างว่ามันสะดวกเวลาเขาไปนอนค้าง
“อย่ามาโอ้เอ้ เสื้อยืดของฉันเยอะแยะเต็มไปหมด เธอจะเลือกใส่กี่ตัวก็ตามใจ...”
“...”
“นับหนึ่ง นับสอง...”
“หยุดนับค่ะ หนูจะไปอาบน้ำแล้ว หนูแค่กำลังคิดว่าจะใส่เสื้อยืดสีอะไรดีน่า...” ว่าจบนับดาวก็เดินเข้าไปห้องแต่งตัว เปิดตู้ค้นหาสียืดสีดำ พอได้ตามที่ต้องการ นับดาวก็รีบเข้าไปอาบน้ำทันที
ในเวลาต่อมาพอนับดาวอาบน้ำเสร็จ ก็ไม่เห็นเจ้าของห้องเข้ามานอนทั้งที่ตอนนี้มันเกือบตีหนึ่งแล้ว หญิงสาวจึงเดินไปแอบส่องที่โซนรับแขก ก็เห็นเขาใส่เสื้อคลุมสีดำนั่งอยู่บนโซฟา สภาพผมเปียกชื้น แสดงว่าที่เขาไล่เธอไปอาบน้ำ ตัวเขาเองก็ไปอาบน้ำด้วยเช่นกัน
“เดี๋ยวหนูเช็ดผมให้นะคะ...” นับดาวเดินไปหลังโซฟาดึงผ้าสีขาวที่พาดไว้บนไหล่กว้างมาเช็ดผมให้เขาอย่างเบามือ
พัตเตอร์เทน้ำสีอำพันลงแก้วแล้วกระดกดื่ม จากนั้นก็เอามือตบลงบนโซฟาเอ่ยเรียกนับดาวให้มานั่งข้างๆ เขา
“มานั่งนี่สิ...”
“ค่ะ” นับดาวเดินไปนั่งบนโซฟาตามคำสั่งของเขา ทำให้ชายเสื้อยืดร่นขึ้นโชว์เรียวขาเนียนขาว
พัตเตอร์เอามือลูบไล้ขาอ่อน สอดมือเข้าตรงหว่างขาบีบขยำเนินอวบอูม เพราะทั้งตัวนับดาวใส่เพียงเสื้อยืดตัวเดียว
“คืนนี้พอแล้วค่ะ...” นับดาวตะครุบจับมือสากเอาไว้แน่น เมื่อเขาเอาปลายนิ้วลูบวนรอยแยกและแทรกนิ้วเข้าร่องลึก เวลาเขาอยู่กับเธอเพียงลำพัง เขาเหมือนคนมีอารมณ์ตลอดเวลา
“หึ...ฉันต้องฟังเธอเหรอ...” เขามองนับดาวด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ
“แต่คุณจะเอาหนูเช้า รอบดึก ก่อนนอนไม่ได้...อื้อ!” เสียงโวยวายหลุดหายไปในลำคอ เมื่อโดนพัตเตอร์จับล็อกใบหน้าสวยประกบจูบอย่างไม่ทันตั้งตัว เป็นจูบที่หนักหน่วง ดูดดื่มและกระชากวิญญาณ
“บอกแล้วไงว่าอย่านับจำนวนครั้ง ถ้าฉันจะเอา สิ่งที่เธอต้องทำคือถอดเสื้อผ้าแล้วอ้าขาให้ฉันเอา ไม่ใช่มาปฏิเสธ...”
“แต่หนู...อื้อ!” นับดาวโดนปิดปากจูบอีกครั้ง
“ถ้ายังไม่หยุดพูดจะเอาให้ถึงเช้า...”
“หนูเมาแล้ว...” นับดาวเปลี่ยนเรื่องพูดเสียงอ่อย
“เมาจูบ”
“เมาเหล้ากับคุณนั่นแหละค่ะ วันนี้หลายรอบแล้วนะที่คุณดื่มเหล้าแล้วมาจูบหนูน่ะ...”
“ทำไมเดี๋ยวนี้บ่นเก่งจังวะ แต่ก่อนไม่เห็นพูดมากแบบนี้...” พัตเตอร์เอามือขยี้ผมนับดาวอย่างหมั่นไส้
“ติดเชื้อจากคุณนั่นแหละค่ะ...”
“พูดอีกทีสิ...” พัตเตอร์เอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มเหมือนเป็นการบอกกลายๆ ว่าอย่าท้าทาย เป็นการรอฟังด้วยท่าทางนักเลงสุดๆ
“หนูง่วงนอนแล้ว...”
“จะรีบนอนไปไหน ดื่มเป็นเพื่อนฉันสักหน่อยสิ...” พัตเตอร์ยื่นแก้วน้ำสีอำพันให้นับดาวดื่ม
“หนูดื่มไม่เป็น ขอชนแก้วเป็นน้ำเปล่าแทนก็แล้วกัน...” นับดาวจะลุกไปหยิบน้ำ แต่เขากลับเอามือรวบเอวเธอไว้ก่อน
“หัดดื่มไว้ซะบ้าง ถ้ายังอ่อนหัดแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนคนมอมเหล้าได้ง่ายๆ” พัตเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ตอนอยู่ที่คลับเขาเดินไปได้ยินเพื่อนธาวินคะยั้นคะยอให้นับดาวดื่มเหล้า นอกจากเขาแล้ว เธอจะดื่มเหล้ากับใครมั่วๆไม่ได้ทั้งนั้น
“หนูไม่ดื่มค่ะ ถ้าหนูพูดปฏิเสธแบบนี้ หนูก็จะไม่โดนมอมเหล้าแล้ว” หากเธอไม่รับแก้วเหล้าจากใครมั่วๆ มันเป็นวิธีเอาตัวรอดจากคนที่คิดจะมอมเหล้าได้เช่นกัน อย่างเช่นตอนนี้ที่เธอกำลังปฏิเสธเขา
“ท้าทายฉันมาก...” พัตเตอร์ยกมือบีบแก้มอย่างมันเขี้ยวหญิงสาวข้างกายเต็มทน เธอตั้งใจกวนประสาทเขาแบบซื่อบื้อ
เขากระดกเหล้าเข้าปากประกบจูบป้อนเหล้านับดาวอย่างรวดเร็ว พอเห็นเธอกลืนแอลกอฮอล์ลงคอ เขาจึงผละปากออก กระดกเหล้าเข้าปากใหม่ แล้วประกบจูบป้อนเหล้าหญิงสาวอีกครั้ง
“อึก! ขมมาก...” นับดาวทำหน้ายี้กับรสชาติน้ำสีอำพันที่ดื่มเข้าไป ไม่เห็นจะอร่อยตรงไหนเลย พอรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป นับดาวลุกพรวดวิ่งเข้าห้องครัว เปิดตู้เย็นหยิบน้ำเปล่ามากระดกดื่มล้างปาก
นับดาวส่ายหัวไปมา ยกมือทุบหัวตัวเองเบาๆ ตอนนี้รู้สึกมึนหัวแบบวิ้งๆ พอเดินออกจากห้องครัว หญิงสาวตั้งใจจะเดินตรงไปยังห้องนอน แต่พัตเตอร์กลับเรียกเธอซะก่อน
“มานั่งนี่ก่อน...”
“หนูขอฝืนคำสั่งหนึ่งวันค่ะ หนูเมา หนูจะไปนอนแล้ว...” ไม่ไหวอะ มึนหัว และจะไม่สนเขาด้วย จะด่าจะว่ายังไงก็เชิญเลย
“อย่าเวอร์ได้ไหมวะ...”
“ไม่ได้เวอร์ค่ะ ตอนนี้หนูเห็นคุณกลายร่างเป็นยักษ์สองคนเลย...” นับดาวตอบกลับ แล้วเดินตรงเข้าห้องนอนทันที หญิงสาวแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มเอนกายลงนอนบนเตียงขนาดใหญ่ที่ทั้งนุ่มและหอม
ตอนพิเศษ 2“เอิงเอยไม่เอา”“เอาไปเถอะ” ลีโอรีบยัดเงินใส่มือให้เอิงเอยทันที “กลับบ้านได้แล้วเจ้าสองแสบ” ยาหยีเอ่ยเรียกลูกฝาแฝดของเธอจากในรถ“ครับ / ค่ะ” ฝาแฝดหันไปตอบรับคุณแม่ของเขา ก่อนที่จะวิ่งขึ้นรถไปทันที และเมื่อลีโอกับซีน่าขึ้นมาบนรถแล้ว ยาหยีก็แซวลูกชายของเธอทันที“มีสาวเอาดอกบัวมาให้เหรอลูก”“ผมไม่ได้เอามาฟรี ๆ หรอกม้า ผมให้เงินเธอไปหนึ่งร้อยบาทครับ เพราะผมสงสารเอิงเอย” ลีโอบอกแม่ของเขา“สงสารเอิงเอยจนต้องซื้อดอกไม้กลับบ้านทุกวันเลยใช่ไหม” “ครับผม” ลีโอพยักหน้าตอบคุณแม่ของเขา “เฮ้อ” จู่ ๆ ซีน่าก็ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ จนวายุที่เห็นลูกสาวนั่งหน้างอถือดอกกุหลาบช่อโตเอาไว้ในอ้อมกอด รีบอุ้มลูกสาวมานั่งตักทันที “ใครให้ดอกกุหลาบลูกสาวคนสวยปะป๊าเนี่ย” “ไม่มีใครให้หรอกค่ะป๊า หนูตั้งใจแกะกระปุกออมสินซื้อดอกกุหลาบให้ป๊าในวันวาเลนไทน์เลยนะคะ” ในระหว่างที่ซีน่าพูดบอกคุณพ่อของเธอ ซีน่าก็มองหน้าลีโอไปด้วยความระแวง เพราะกลัวว่าลีโอจะแฉความจริงออกมาว่าแท้จริงแล้ว เธอแอบขโมยเงินคุณพ่อไปซื้อดอกกุหลาบให้พี่ฉลาม แต่ทว่าพอพี่ฉลามกลับไม่เอา เธอก็เลยเอามาให้คุณพ่อของเธอแทน“ว้าว...หนูซื้อดอกกุหลา
ตอนพิเศษ 14 ปีผ่านไป... 14 กุมภาพันธ์ ลีโอ เด็กชายวัยสามขวบ นั่งกอดอกบนม้านั่งชิงช้า แล้วทำสีหน้าเซ็งที่แม้จะเลิกเรียนแล้ว แต่ต้องมานั่งรอน้องสาวฝาแฝดที่จะเอาดอกกุหลาบไปให้รุ่นพี่ ป.2 “ยืนบิดอะไรนักหนาวะซีน่า รีบเอาดอกกุหลาบไปให้พี่ฉลามดิเดินมานู่นแล้ว” ลีโอรบเร้าน้องสาวฝาแฝดที่ยืนตัวบิดเขินเป็นไส้เดือน ไม่ยอมเอาดอกกุหลาบไปให้ฉลามสักที ทั้งที่ตอนนี้ฉลามเดินตรงดิ่งไปยังรถหรูของทางบ้านที่มารอรับแล้ว “ซีน่าไม่กล้า” ซีน่าหันมาหาพี่ชายฝาแฝดด้วยสีหน้าไม่มั่นใจนัก“งั้นก็กลับบ้าน ป๊ากับม้ามารอรับแล้วเนี่ย”“ไม่กลับ ซีน่ายังไม่ได้ให้ดอกกุหลาบกับพี่ฉลามเลย”“มึงก็รีบเอาไปให้พี่ฉลามสิซีน่า มายืนบิดแบบนี้ วันนี้พี่ฉลามจะได้ดอกกุหลาบของมึงไหม” ลีโอกัดฟันพูดด้วยความมันเขี้ยวน้องสาวของเขาสุด ๆ ที่เพิ่งจะอายุเพียงแค่สามขวบ แต่ทำตัวแรดตั้งแต่เด็ก “งั้นซีน่าเอาดอกกุหลาบไปให้พี่ฉลามเลยนะ”“มึงรีบไปเถอะซีน่า ก่อนที่พี่ฉลามจะขึ้นรถกลับบ้านซะก่อน” “พี่ลีโอให้กำลังใจซีน่าหน่อยสิ”“เออ...สู้ ๆ รีบวิ่งไปดิ” ลีโอลุกจากม้านั่ง แล้วเดินมาดันซีน่าให้เดินไปหาฉลามทันทีและเมื่อเด็กหญิงตุ้ยนุ้ยผิวขาวราวกับน
The End“หนูมีอะไรจะบอก แต่ถ้าหนูบอกแล้ว เฮียห้ามโกรธหนูนะคะ” ยาหยีดึงเขามานอนบนเตียง แล้วเอาขาก่ายตัววายุเอาไว้“ไม่มีทางที่เฮียจะโกรธหนูหรอก ตอนนี้เฮียแทบจะกราบขอบคุณหนูเป็นพัน ๆ ครั้งที่ให้โอกาสกับเฮีย ว่าแต่หนูมีอะไรจะบอกเฮียเหรอครับ”“เฮียจำเหตุการณ์คืนนั้นที่หนูไปนอนถอดเสื้อผ้าที่ห้องเฮียได้ไหมคะ”“จำได้ไม่ลืมครับ แต่หนูอย่ารื้อฟื้นเรื่องนี้เลยนะเพราะมันผ่านมาแล้ว อีกอย่างตอนนี้เฮียก็รักหนูที่สุด” วายุน่ะรู้แล้วว่าเรื่องทั้งหมดเกิดจากแผนการของคุณพ่อของเขา และเขาอยากจะขอบคุณคุณพ่อของเขามาก ๆ ที่คิดแผนนี้ขึ้นมา จนเขาได้เมียดี ๆ อย่างยาหยี“ไม่ได้ค่ะ เรื่องนี้หนูต้องพูด”“พูดแล้วก็อย่านอยด์นะ เพราะตอนนี้เฮียรักหนูมาก”“ไม่นอยด์แน่นอนค่ะ หนูขอเล่าต่อนะคะ ย้อนไปตอนที่หนูเข้าไปนอนที่ห้องเฮีย แล้วหนูบอกว่าเจ็บจิ๋ม ทั้งที่ความจริงแล้วเฮียไม่ได้ทำอะไรหนูเลย เพราะหนูโดนเฮียเปิดซิงที่นี่ หนูค้างคาใจมาก ก็เลยแอบไปถามความจริงกับม้า ว่าผู้หญิงเราจะเจ็บจิ๋มทั้งที่ไม่โดนเปิดซิงได้ด้วยเหรอ? ม้าก็หัวเราะขึ้นแล้วบอกกับหนูว่าเรื่องทั้งหมดเป็นแผนการของป๊า และที่หนูเจ็บจิ๋มทั้งที่เฮียไม่ได้ทำอะไรหนู
Chapter 117วันต่อมา...15.00 น.“ยูริครับ มาหาป๊าเร็ว” วายุเอ่ยเรียกยูริด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่ทว่ายูริกลับเมินและไม่ยอมเข้าใกล้วายุแม้แต่น้อย“ยูริยังงอนเฮียอยู่เหรอคะ” ยาหยีที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องแต่งตัว มองไปที่ยูริด้วยความเอ็นดู เพราะไม่ว่าวายุจะเรียกกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แต่ทว่ายูริกลับทำเมินราวกับว่าไม่ได้ยินที่วายุเอ่ยเรียก“ถ้ายูริงอนป๊า งั้นป๊าไม่ให้ยูริไปเกาะด้วยนะ” พอยูริโดนวายุขู่ เจ้าแมวแสนรู้ก็เดินเข้ามาวายุทันที “เมี้ยว”“หายงอนป๊าได้แล้ว ป๊าขอโทษนะลูก” วายุอุ้มยูริมานั่งบนตัก แล้วเอามือลูบหัวยูริด้วยความอ่อนโยน เรื่องวันนั้นเขาเองก็รู้สึกผิดกับยูริมาโดยตลอด ที่ยูริถูกยี่หวาทำร้าย แต่เขากลับเข้าข้างยี่หวาอย่างไม่ลืมหูลืมตา“เมี้ยว” ยูริร้องขึ้นแล้วเอาหัวถูไถที่ขาของวายุอย่างออดอ้อน“ถ้ายูริหายงอนป๊า เดี๋ยวป๊าหาเมียให้เอาไหม”“หยุดความคิดเฮียเดี๋ยวนี้เลย หนูจะให้ยูริอยู่เป็นโสดตลอดไป” ยาหยีรีบพูดขัดขึ้นทันที“ถ้ายูริมันโสด เดี๋ยวยูริมันจะมีลูกไม่ทันใช้นะ”“อย่าไปคิดแทนมัน ยูริมันอยากโสดไปตลอดชีวิต”“เนอะยูริ หนูอยากโสดใช่ไหมครับ” ว่าแล้วยาหยีก็อุ้มยูริออกจากตักวายุทันที
Chapter 116“หึ...” วายุแสยะยิ้มร้ายออกมา เมื่อเห็นเพื่อนสนิททำหน้าราวกับอยากกระทืบเขาเต็มทน “เอาน้ำเปล่ามาให้เมียกูก็แล้วกัน”“อะเอาไป” พัตเตอร์หยิบน้ำแร่ส่งให้วายุหนึ่งขวด แต่เมื่อวายุรับมา เขาก็ตรวจเช็กดูขวดน้ำทันที “ส่องอะไรนักหนาไอ้เชี่ย”“เผื่อมีใครคิดพิเรนทร์หยอดยาเชี่ย ๆ ให้เมียกูดื่ม” “ที่คลับกูปลอดภัย 100%”“นอกจากเจ้าของคลับจะทำซะเองใช่ไหมวะ” ดินแดนช็อตฟีลพัตเตอร์ทันที“ทำอะไรกันอยู่เหรอ?” เสียงหวาน ๆ ของหญิงสาวที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องเอ่ยถามขึ้น“ก็พี่ชายของเธอชอบใส่ยาปลุกเซ็กซ์ให้สาว ๆ กินน่ะสิ” ดินแดนเอ่ยบอกพริกหวาน “แกยังทำนิสัยเชี่ย ๆ อีกเหรอพัตเตอร์ ฉันจะฟ้องเมียแกแน่”“นั่นมันเรื่องในอดีต ตอนนี้กูรักเมียที่สุด” พัตเตอร์เอ่ยขึ้นทันที “แล้วเนี่ยมึงมาทำไม”“มาเฝ้าเฮียคิมน่ะ เฮียคิมพาลูกค้ามาเลี้ยงที่นี่ เมื่อกี้เห็นเขาคุยงานกันอยู่ ก็เลยกะว่าจะมานั่งเล่นที่นี่สักหน่อย แต่พอเห็นคนบางคนอยู่ที่นี่ด้วย ตอนนี้ไม่อยากนั่งละ เกลียด” “เขาดีกันแล้ว มึงไม่แหกตาดูหน่อยเหรออีพริก” “สวัสดีค่ะพี่พริกหวาน” “สวัสดีค่ะน้องยาหยี” พริกหวานยิ้มหวานให้ยาหยีก่อนจะเบ้ปากใส่วายุ“มึงก็งอ
Chapter 115@คลับ20.00 น.ก่อนหน้าที่เขาจะมาคลับ ในระหว่างที่กำลังนอนกอดยาหยีที่เพนต์เฮาส์ พัตเตอร์ที่รู้ข่าวว่าเขากลับมากรุงเทพฯ แล้ว ก็โทรชวนเขามาหาที่คลับ อ้างว่ามีธุระสำคัญจะคุยด้วย “เฮียขา” ยาหยีจับมือวายุเอาไว้ ในขณะที่เขากำลังจะลงจากรถ “ครับ” วายุหันกลับมายกมือลูบหน้ายาหยีด้วยความรัก“พอเฮียโกนหนวดโกนเคราออกแล้ว เฮียหล่อจังเลยค่ะ มาให้หนูหอมแก้มหน่อยเร็ว” ตั้งแต่ออกจากเพนต์เฮาส์เธอแอบมองเขาตลอดทางเลย จนตอนนี้อดใจไม่ไหวที่จะหอมแก้มสากสักฟอด “มากกว่าหอมแก้มก็ทำเลยครับ”พอวายุเอียงหน้าเข้าหาเธอโดยไม่อิดออด ยาหยีก็ยื่นหน้าไปพรมจูบใบหน้าหล่อเหลาด้วยความรักการกลับมาอยู่ด้วยกันครั้งนี้มันดีกว่าที่ผ่านมามาก ๆ เธอตัดสินใจไม่ผิดเลยที่ให้โอกาสเขาอีกครั้ง เพราะตอนนี้เธอมีความสุขมาก ๆ ที่ได้อยู่กับเขา “ชื่นใจจังเลยค่ะที่รักของหนู”“ไหน ๆ ก็เรียกเฮียว่าที่รักแล้ว บอกรักเฮียให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” “เฮียก็บอกรักหนูก่อนสิคะ” ยาหยียักคิ้วแล้วทำหน้าทะเล้นใส่เขา“เฮียรักหนูมาก ๆ เลยนะครับยาหยี”“หนูก็รักเฮียมากเช่นกันค่ะ” “โคตรชื่นใจเลย เมียบอกรักแล้ว” ว่าจบ เขาก็จับล็อกใบหน้าสวยมาประกบจูบปาก


![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)