7.ไม่คาดฝัน

ยิ้มไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับชีวิตตอนนี้ดีจึงมาหลบอยู่ในครัวซึ่งอยู่โซนหลังบ้าน เธอไม่ได้ไปช่วยพี่โอบหรือเด็กคนอื่น ๆ จัดโต๊ะอย่างที่กล่าวอ้าง

จะไปช่วยจัดอยู่ได้ยังไงไหวในเมื่อคุณแฝดพาเพื่อนไปนั่งที่ห้องนั่งเล่น ห้องนั้นมันก็อยู่ติดกับห้องรับประทานอาหาร เธอต้องเจอเขาอยู่ดีหากไปช่วย

“โอ๊ย ทำไมโลกมันกลมขนาดนี้เนี่ย” เด็กสาวเอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย ทึ้งหัวตัวเองเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ตั้งแต่หลบเข้ามา ไม่คิดเลยสักนิดว่าหลังจากตัดช่องทางการติดต่อทุกอย่างแล้ว จะกลับต้องมาเจอกับเขาอีกในฐานะเพื่อนของพี่เขย

แถมดูจะเป็นเพื่อนสนิทด้วยเพราะถึงขั้นพามากินข้าวที่บ้าน แล้วชื่อกับหน้าจีนจ๋าขนาดนั้น ไม่รู้ว่าเป็นอะไรกับสามีของพี่มีนด้วยไหม

ถ้าใช่หลังจากนี้ก็อาจได้เจอกันบ่อย ๆ หรือเปล่า แล้วเธอก็ดันสนิทสนมกับสองครอบครัวนี้เป็นอย่างมาก จะหนียังไงพ้นล่ะ

“แต่เขาอาจจะไม่ค่อยมาก็ได้มั้ง เราก็อยู่กับพี่ ๆ คุณ ๆ เขามาตั้งหลายปีเพิ่งจะได้เห็นหน้า มันคงไม่ขนาดนั้นหรอก” หญิงสาวได้แต่ปลอบใจตัวเอง

มันจะมีทางเลือกอะไรให้เธอได้มากกว่านี้ ตอนแรกเธอคิดจะอ้างธุระด่วนและหนีกลับแล้ว แต่คิดไปคิดมาก็กลัวว่ามันจะผิดสังเกต อีกอย่างคุณแฝดก็ชวนให้ทานข้าวด้วยกัน เสียมารยาทตายเลยถ้าไม่อยู่กินด้วย

ครั้นจะอ้างธุระอะไรเกี่ยวกับที่บ้านพี่รักก็ต้องได้รู้อยู่แล้วว่ามันไม่จริง แล้วถ้าพี่รักรู้ด้วยความเป็นห่วงอีกฝ่ายก็จะต้องมาถามไถ่ ทีนี้มันก็จะสาวไปเรื่องที่เธอไม่ได้อยากเล่า

ด้วยเหตุนั้นสุดท้ายยิ้มจึงตัดสินใจอยู่ต่อ และคิดไปถึงขั้นว่าจะดูท่าทีของเขาก่อน หากคุณไคเฉิงอะไรนั่นไม่พูดเธอก็จะไม่พูด แต่หากเขาพูดก็คงต้องคุยกันให้รู้เรื่องถึงเจตนารมย์ของเธอที่มีต่อเรื่องนี้

นิสัยของยิ้มเป็นแบบนั้น ที่ยอมพุ่งชนด้วยตัวเองดีกว่าจะให้ใครรู้ว่าไปทำอะไรมาโดยเฉพาะผู้หลักผู้ใหญ่ในครอบครัว เธอก็เป็นเด็กดีคนหนึ่งซึ่งแม้ไม่ได้เติบโตมาจากสภาพแวดล้อมที่ดีนักแต่ก็ประวัติดีมาตลอด

จึงอยากให้ทุกคนมีภาพของตนเป็นแบบนั้นตลอดไป

ไม่อยากให้ใครต้องมาผิดหวัง ไม่ว่าจะเป็นพี่รัก แม่ หรือพี่มีน หรือพี่เขยทั้งสองคน ทุกคนรักและหวังดีกันเสมอมา ถึงแม้เรื่องที่เกิดขึ้นจะไม่ใช่ความผิดของเธอเลยก็ตามที

ทว่าในขณะที่เด็กสาวคิดวางแผนในใจมากมาย อีกฟากของบ้านกลับไม่เป็นแบบที่เธอคิด สองหนุ่มใหญ่เจ้าของบ้านกอดหอมลูกอยู่ไม่นานก็ปล่อยให้ไปนั่งเล่นต่อเลโก้กันสองคน ส่วนพวกตัวเองกลับมายืนคุยกันอย่างเคร่งเครียด

สิงหราชนั้นมองไปทางประตูบ้านเพื่อที่หากภรรยามาถึงจะได้ส่งสัญญาณเตือน และใช้ความเป็นผัวรักเข้าชาร์จทันที ส่วนพยัคฆ์แฝดน้องนั้นกำลังจ้องไคเฉิงอย่างเอาเป็นเอาตาย

เป็นแบบนี้มาตั้งแต่หลังจากที่มันบอกว่าไม่ทันแล้ว

“มึงเล่ามา เคยเจอน้องมาก่อนเหรอ”

ด้านคนโดนถามลังเลว่าจะตอบไปตามตรงดีไหม เพราะเรื่องละเอียดอ่อนแบบนั้นจะไปบอกกับพี่เขยเธอมันก็ลำบากใจ แต่ครั้นจะไม่เล่าก็เกรงว่าจะเรื่องมันจะยุ่งยากกว่านี้

ท่าทางของยิ้มในตอนนั้นมันก็น่าสงสัยมากอยู่ เขาคิดอยู่ตลอดว่าเพราะอะไรเธอถึงไปโผล่ที่ห้องในคืนนั้นได้ เด็กคนนั้นอาจกำลังต้องการความช่วยเหลือแต่ไม่กล้าร้องขอ

อีกอย่างเขาก็อยากเจอและมีโอกาสได้พูดคุยกับเธออีก

ยิ่งรู้ว่าเธอไม่ได้ทำงานอย่างว่า ก็ยิ่งอยากจะขอโทษอย่างจริงจัง เพราะวันนั้นมันไม่ใช่แค่การมีเซ็กซ์ปกติ แต่เขารู้ว่าหนักมือกับเธอมาก ๆ ถึงขั้นเลือดตกยางออกเลอะที่นอน

พอเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาซ้ำร้ายยังเป็นคนในครอบครัวเพื่อน เขาก็รู้สึกขึ้นมาว่าขอโทษกับเงินมันหยาบคายมากเกินไป

“...อืมใช่ พวกยูจำวันที่ส่งผู้หญิงมาให้ไอแล้วชนได้ไหม” สุดท้ายเขาจึงเริ่มเล่า

“จำได้ อย่าบอกนะว่าผู้หญิงที่อยู่ในห้องคือน้องยิ้ม” แฝดพี่เอ่ยถามพลางเลิกคิ้ว ปะติดปะต่ออะไรในหัวได้อย่างรวดเร็ว และเริ่มเข้าใจว่าคำว่าไม่ทันของไคเฉิงคืออะไร

“ใช่ เธอมาเคาะประตู ไอคิดว่าเป็นผู้หญิงที่พวกยูส่งมาก็เลยอุ้มเข้าห้อง ไม่ได้ถามก่อนว่าใช่ไหม”

“ไอ้เหี้ยไค นี่มึงข่มขืนน้องกูเหรอ” พยัคฆ์คิ้วกระตุกเมื่อได้รู้ว่านี่คือเหตุผลที่ทำให้ยิ้มเดินหนีไปเมื่อครู่ แต่ถึงจะถามไปแบบนั้น เขาก็ยังใจเย็นพอที่จะไม่ต่อยหน้ามันและฟังคำตอบก่อน

ในขณะที่สิงหราชเท้าเอวฉับสายตาเอาเรื่องไม่แพ้กัน

เพราะยิ้มเองไม่ได้เป็นแค่น้องเมียแต่เป็นเหมือนน้องของพวกเขา จะเหมือนลูกหลานเสียด้วยเพราะอายุห่างกันพอสมควร จะตั้งใจไม่ตั้งใจก็แล้วแต่ ถ้าฟังแล้วหวยออกไอ้เพื่อนเวรนี่ขืนใจยิ้มจริง พวกเขาก็พร้อมเอาเรื่องเหมือนกัน

“ไม่ใช่นะเว้ย น้องเขาฮีทมาตั้งแต่แรกแล้ว ต่อให้เมาไอก็ไม่ทำเรื่องทุเรศอย่างนั้นหรอก คืนนั้นยังคิดอยู่เลยว่าเล่นยามาหรือเปล่า” ด้านไคเฉิงถูกกล่าวหารุนแรงก็โบกมือปฏิเสธพัลวัน

ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เล่าลงรายละเอียดให้มันน่าเกลียด เขาไม่ได้ถามก่อนก็จริงแต่เธอในตอนนั้นก็กำลังต้องการมาก ลักษณะเหมือนเติมของมาเต็มเหนี่ยว

แถมมาในเวลาที่สุดจะเหมาะเจาะ ซ้ำขึ้นเตียงปั๊บก็ใช้งานเลยแบบนั้นจะให้เข้าใจว่ายังไง ต่อให้เขาเมาแต่ถ้าเธอไม่ยอมเขาก็ไม่ทำหรอกนะ นี่ไม่ใช่แค่ยอมแต่เรียกร้องด้วยนี่หว่า

ใครมันจะไปรู้เล่า

“เล่นยา? เป็นไปไม่ได้อ่ะ น้องยิ้มเนี่ยนะ” พยัคฆ์ว่า สองพี่น้องส่ายหน้าหันสบตากันอย่างไม่อยากเชื่อหู

“ไอไม่รู้หรอกว่าใช่หรือเปล่า คืนนั้นไอคิดว่าเธอน่าจะเล่นยาไอซ์มาเพราะเคยเจอแบบนี้อยู่เหมือนกัน แต่มาคิดอีกทีเหมือนโดนยาปลุกเซ็กซ์มากกว่า”

“อะไรนะ”

“ตอนเช้าไอให้เงินก็จะไม่เอาจนต้องบังคับ ยังแปลกใจอยู่เลยว่าทำไมถึงไม่เอา”

“ก็เขาไม่ได้ทำงานอย่างว่า จะรับเงินมึงได้ไง”

“ก็ตอนนั้นไม่รู้นี่หว่า มารู้ก็ตอนที่พวกยูบอกว่าผู้หญิงที่มาหาต้องกลับเพราะไอเอาผู้หญิงมาชนนั่นแหละ ไอจะโทรหาก็ติดต่อไม่ได้แล้ว เขาน่าจะบล็อคเบอร์ไม่ก็ให้เบอร์ปลอมมา”

“ถ้าโดนยาปลุกเซ็กซ์จริงมันก็สมเหตุสมผลนะ ว่าแต่ทำไมไปเคาะห้องมึงได้วะ บังเอิญเกินไปหรือเปล่า” สิงหราชยังคงสงสัยแกมไม่ค่อยไว้ใจเพื่อนรุ่นน้อง

ส่วนพยัคฆ์หรี่ตาประเมินอีกฝ่าย ทั้งเขาและพี่ชายรู้จักกับไคเฉิงมานานเพราะอีกฝ่ายเป็นน้องชายต่างแม่ของทิโมธี แถมยังมีชะตากรรมเรื่องพ่อใกล้เคียงกัน

เรียกได้ว่าถ้าไม่นับว่าอยู่กับคนละที่ เราก็รู้จักกันมานาน ตั้งแต่ไอ้เด็กนี่ยังตัวกะเปี๊ยก

มองจากนิสัยไม่น่าจะทำเรื่องแบบนั้นได้ พวกเขาถือคติเหมือนกัน คือผู้หญิงมีให้เลือกซื้อมากมาย การข่มขืนถือเป็นเรื่องของพวกจิตใจผิดปกติ

ส่วนยิ้มเองที่เลือกจะเงียบหลังเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้อาจเป็นเพราะน้องอับอายไม่อยากให้ใครรู้ก็ได้ ครั้นจะให้ชิงไปบอกสุดที่รักก่อนเขาไม่อยากทำ

ไม่รู้ว่าเบื้องหลังเบื้องลึกของเรื่องนี้มันคืออะไรกันแน่ การจะยื่นมือเข้าไปช่วยยังไงก็ควรได้รู้ก่อนว่าเรื่องเป็นมายังไง จะโดนวางยาจริงหรืออยากรู้อยากลองจนเกิดเรื่องไม่คาดฝันก็ไม่มีใครรู้

“เรื่องนั้นกูว่าต้องถามน้องเองว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ถ้าเราสองคนไปถามกูว่าน้องไม่น่าสะดวกใจตอบหรอก น่าเกลียดเกินด้วยที่พี่เขยจะไปถามเรื่องแบบนี้ คนที่จะถามได้มีแต่ไอ้ไคนี่แหละ”

“จะดีเหรอ เห็นหน้าปั๊บหนีปุ๊บอย่างนี้ ดูออกเลยว่ากลัว” สิงหราชส่ายหน้าพรืดเพราะยังจำท่าทางของยิ้มได้ แค่เห็นหน้าก็ซีดเป็นไก่ต้มขนาดนั้นจะคุยยังไง

“ถ้าเป็นห่วงก็ให้อยู่ในสายตาพวกยูก็ได้ ไอบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว จะได้ถามให้รู้ว่าโดนวางยามาหรือเปล่า ไออยากขอโทษน้องเขากับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วย” เมื่อได้ยินไคเฉิงพูดแบบนั้นสองพี่น้องจึงหันมาปรึกษาทางสายตา

เมื่อไม่เห็นหนทางที่ดีกว่าสิงหราชจึงพยักหน้ากับน้องชายเป็นเชิงว่าเห็นด้วย เพราะเขาเองก็หัวอุ่นอยู่เหมือนกันที่เด็กดีอย่างยิ้มจะต้องเจอเรื่องอุบาทแบบนั้น

-----------------

พี่เขยเปิดทางละ เอายางงงง