MasukEP.4 ถกเสื้อโชว์นม
Prat คิริว
เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินทางมาถึงคลับของตัวเอง เขาจึงให้นิ๊กจอดที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นพอดี
มีสายเรียกเข้าจาก น้ำริน
“อืม”
“คุณอยู่ไหนคะ รินเห็นเพื่อนคุณมาที่ร้านคุณ แต่ไม่เห็นคุณ”
“กำลังเข้าไป”
“รอตรงนั้นก่อนนะคะ รินกำลังจะเดินออกไปเอาของที่รถพอดีค่ะ”
“…” มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรปลายสายกลับไปแต่กดวางสายของเธอแทน
เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากรถเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอยู่ เขาจึงมองไปทางร้านนั่งชิวก่อนจะเห็นว่าคนที่กำลังมองมาทางเขาอยู่คือ บีน่า
“ริวคะ” ในขณะเดียวกันเสียงของน้ำรินก็ได้ดังขึ้นฉุดให้เขาต้องมองไปที่เธอ ซึ่งเธอนั้นอยู่ในชุดเดรสกระโปรงสีดำที่ดูเซ็กซี่เอาการ
“รินจะไปเอาของที่รถ ไปเป็นเพื่อนได้ไหมคะ”
“อืม” มาเฟียหนุ่มตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะมองไปที่ร้านนั่งชิวอีกครั้งแต่กลับไม่เห็นเด็กสาวในร้านแล้ว เขาจึงเดินไปที่รถกับผู้หญิงของเค้าทันที
เมื่อคิริวเข้ามาในร้านพนักงานในร้านก็ต่างพากันทำความเคารพเขาทันที ส่วนเพื่อนๆและฝาแฝดของเขานั้นได้นั่งดื่มกันไปก่อนแล้ว
“อย่าบอกนะว่าไปเอากันมา” เป็นเสียงของวิลเลียมที่พูดขึ้นพร้อมกับหยิบแก้วที่มีแอลกอฮอล์อยู่ขึ้นมาจิบ
“ไม่ใช่ๆ พอดีรินไปเอาของที่รถอ่ะ ก็เลยให้ริวเดินไปเป็นเพื่อน”
“คบกันยัง?” คาเลนส์เอ่ยถามขึ้นเมื่อเขาเห็นทั้งสองนั้นเป็นคู่นอนกันมานานแล้ว แถมเขายังดูอาการของน้ำรินออกอีกด้วยว่าเธอนั้นไม่ได้คิดกับคิริวแค่เพื่อนร่วมเตียง
“บะ..บ้าเหรอคาเลนส์~”
“เราแค่ถาม”
“กินเถอะๆ อย่ามาสนใจเรื่องของเราเลย” คำตอบของน้ำรินไม่สามารถทำให้มาเฟียหนุ่มอย่างคิริวหันมาสนใจเธอได้เลย เพราะเค้านั้นไม่ได้คิดอะไรกับเธอมากไปกว่าคำว่าเพื่อนร่วมเตียง
คลืดดดด คลืดดดด
เมื่อคิริวดื่มไปได้ไม่นานโทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้น ฉุดให้เขาต้องเดินออกมาคุยที่หน้าคลับแทนเพราะด้านในเสียงดังจนเกินไป และคนที่โทรเข้ามานั้นก็คือมารดาของเขาเอง
“ครับ”
“บีน่าขอมี๊ไปเที่ยววันเกิดเพื่อนแถวๆร้านเรา มี๊ฝากเรารับน้องกลับมาบ้านด้วยนะ”
“ไม่ครับ”
“ตาริว! มี๊สั่งเราต้องทำ!”
“…”
“รับน้องกลับมาด้วย! นี่คือคำสั่ง”
“ครับ”
เมื่อเขาไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของผู้ที่เป็นมารดาได้เค้าจึงทำได้แค่ตอบตกลงและเตรียมตัวกลับเข้าไปในคลับอีกครั้ง
ในขณะเดียวกันเขาก็ได้สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนอ้วกอยู่ที่ข้างๆร้านโดยมีเพื่อนทั้งสองของเธอช่วยกันลูบหลังอยู่ ซึ่งผู้หญิงพวกนั้นก็คือบีน่าและเพื่อนๆของเธอ เมื่อเขาเห็นเช่นนั้นจึงเดินปี่เข้าไปหาเธอทันที
“ภาระไปส้ะทุกเรื่อง!”
“อะ..อ่าว! สวัสดีค่ะพี่คิริว”
“…”
“คะ..คุณคิริว~” เมื่อธิดาและไอด้าเห็นสีหน้าและแววตาที่ไม่พึงพอใจของมาเฟียหนุ่ม เธอทั้งสองจึงรีบเปลี่ยนสรรพนามที่เรียกเขาเป็นคุณทันที
“ปล่อย”
พรึ่บ! คำสั่งของคิริวทำให้เด็กสาวทั้งสองต้องปล่อยเพื่อนของตัวเองลง จนบีน่านั้นร่วงลงไปนั่งอยู่ที่พื้น
“อื้ออ~ เจ็บนะเว้ยย~” เด็กสาวที่เมามายไม่ได้สติส่งเสียงโวยวายขึ้นพร้อมกับพยายามดันตัวเองลุกขึ้นด้วยการเกาะไปที่ขาของคิริวโดยที่เธอนั้นไม่รู้ว่าเขาคือใคร
“อื้อ~ ไม่อยากกลับบ้าน เมาต่อดีกว่านะเพื่อนๆ~”
“เอากระเป๋ามา” มาเฟียหนุ่มพูดพลางมองไปที่เพื่อนทั้งสองของบีน่าก่อนที่ไอด้าจะเป็นคนยื่นกระเป๋าให้กับเขา
“นี่ค่ะ!”
พรึ่บ! มาเฟียหนุ่มรับกระเป๋ามาถือไว้ก่อนจะอุ้มเด็กสาวขึ้นพาดบ่าจนทำให้เพื่อนทั้งสองของเธอนั้นถึงกับตกใจขึ้นทันทีแต่ก็ไม่ได้เอ่ยห้ามอะไรออกไป
“ปล่อยให้ไปกับเขาแบบนั้นจะดีเหรอไอด้า”
“เขาอยู่บ้านเดียวกัน ไม่เป็นไรหรอกธิ”
“จะดีเหรอ”
“หรือธิจะไปแย่งบีกลับมาจากเขาล่ะ! ด้าไม่เอาด้วยนะ!”
“ธิก็ไม่กล้าหรอก~ งั้นค่อยโทรหาบีก็ได้”
“อืม ด้ารู้สึกอยากอ้วกเหมือนกันอ่ะ ไปตามไอ้หินกลับบ้านกัน~”
“ก็บอกแล้วอย่ากินเยอะ!”
คิริวไม่ได้สนใจที่เด็กสาวด้านล่างร้องขอเลยสักนิด เพราะเค้ายังคงเอาแต่จ้องมองไปที่เรือนร่างและหน้าอกของเธอ “อ๊าส์ๆ อึก อ๊าส์~” ยิ่งเด็กสาวคางดังขึ้นมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำให้คิริวนั้นรู้สึกอยากขย้ำเธอมากขึ้น เพราะตอนนี้เขานั้นรู้สึกมันเขี้ยวจนอยากจะกระแทกให้เธอร้องขอชีวิต“ฉะ..ฉี่จะแตกแล้ว อ๊าส์ๆ~”“ถ้าฉี่ใส่ฉัน ฉันจะเอาให้เธอคลานไปเรียน!”“อื้ออๆ! อึก มะ..ไม่ไหวแล้ว อร๊ายยย~” คำขู่ของคิริวไม่สามารถทำให้เด็กสาวนั้นหยุดการกระทำได้ แต่ทว่าสิ่งที่เธอปลดปล่อยออกมานั้นไม่ใช่ปัสสาวะแต่เป็นน้ำรักของเธอต่างหาก“เธอเสร็จ แต่ฉันไม่เสร็จ!” เมื่อคิริวพูดจบเขาจึงขยับสะโพกของตัวเองต่อทันที กิจกรรมครั้งนี้ไม่รู้จบเมื่อไหร่รู้เพียงแต่ว่าเด็กสาวนั้นทนไม่ไหวจนเธอนั้นสลบไปในที่สุด Prat บีน่าเช้าวันใหม่ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆๆ (เสียงนาฬิกาปลุก) “อื้ออ~” เช้านี้เด็กสาวต้องตื่นขึ้นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ ฉุดให้เธอนั้นต้องเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มากดปิดเสียง แต่ทว่าก็ต้องทำให้เธอนั้นสะดุ้งตื่นขึ้นไปด้วย“เห้ย! กลับมาได้ไงว่ะ โอ๊ย!” ทันทีที่เด็กสาวลุกขึ้นนั่งบนเตียง ความเจ็บปวดและความทรงจำอันเลือนรางจากเรื่อ
EP.6 พรหมจรรย์ NC+ Prat คิริว&บีน่า เนื้อหาต่อจากเดิมความมึนเมาทำให้เด็กสาวนั้นปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามอารมณ์โดยที่ไม่รู้เลยว่าชายคนที่เธอกำลังจะมีอะไรด้วยเขาเป็นใคร “ปล่อยเนื้อปล่อยตัวขนาดนี้ คนจะโดนจนพรุนหมดแล้วสินะ หึ!” “อื้ออ~ พูดอะไรคะไม่ได้ยินเลย~” “พูดมาก!” คิริวพูดพลางถอดเสื้อผ้าของเด็กสาวออกอย่างเร่งรีบโดยไม่ลืมที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกด้วย ทำให้ตอนนี้ทั้งสองนั้นอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า เรือนร่างของเด็กสาวนั้นทำให้คิริวรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย เพราะเขานั้นไม่คิดว่าเด็กสาวที่ดื้อด้านเถียงคำไม่ตกฟากแบบเธอจะมีหุ่นที่เซ็กซี่ขนาดนี้ “ก็ใหญ่ดี คงผ่านมาเยอะ!” คิริวพูดขึ้นอย่างเหยียดหยามก่อนจะขึ้นคร่อมร่างของเด็กสาวเอาไว้พร้อมกับยกขาทั้งสองข้างของเธอขึ้นมาพาดที่หน้าขาของเขา โดยที่เขาไม่ลืมที่จะสวมใส่ถุงยางอนามัยที่หยิบมาจากเก๊ะหน้ารถด้วย “อื้อ~ ทำอะไรคะ~”“ตอบสนองความต้องการของเธอไง!” เมื่อคิริวพูดจบเขาจึงจับแก่นกายของตัวเองรูดขึ้นลงสองสามครั้งก่อนจะถูไปที่ใจกลางของเด็กสาวที่ไร้ขนปกคลุม“อื้ออ!” เมื่อเด็กสาวรับรู้ได้ถึงการถูกรุกล้ำของสงวนเธอนั้นก็ร้องท้วงขึ้นทันที แต่ทว่าเธอน
หลังจากที่มาเฟียหนุ่มยัดเด็กสาวเข้ามาในรถแล้ว เขาจึงขึ้นรถและขับออกไปทันที โดยไม่ได้บอกลาเพื่อนๆหรือบอกมือขวาของตนเลย“อื้อ~ ร้อนจัง เปิดแอร์หน่อยสิ~” เด็กสาวที่อยู่ในชุดเสื้อยืดเธอพูดพลางถกเสื้อขึ้นเล็กน้อย จนเผยให้เห็นหน้าท้องที่ขาวใสออร่าของเธอ“อย่ามาทำอนาจารในรถฉัน!”“ใครทำ~ อย่ามาพูดแบบนี้กับฉันนะ รู้ไหมฉันลูกใคร~” เด็กสาวว่าพลางชี้มือชี้ไม้ไปทั่วก่อนจะทำให้ไปโดนที่ใบหน้าของคิวพรึ่บ!“อื้ออ~ บีเจ็บ~” เด็กสาวร้องท้วงขึ้นเมื่อเธอนั้นถูกจับเข้าที่ข้อมืออย่างเต็มแรง“เด็กไม่รู้จักโต!”“ใครเด็ก~ ไม่มีสักหน่อย นมตั้งเต้าแล้วนะ~”“…” คำพูดของเด็กสาวทำให้คิริวต้องขมวดคิ้วขึ้นก่อนจะสะบัดแขนของเธอออกและหันกลับมาสนใจขับรถต่อ“อื้ออ ไม่เชื่อเหรอ~ เปิดให้ดูก็ได้นะ~” เธอว่าพลางถกเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนของตัวเองขึ้น ก่อนจะเผยให้เห็นหน้าอกที่ใหญ่เกินขนาดของเธอ ทำให้คิริวที่เห็นเช่นนั้นต้องขมวดคิ้วหนักขึ้นไปใหญ่พร้อมกับเอ่ยต่อว่าเธอขึ้น“โชว์ไปทั่ว! ทำบ่อยหรือไง!”“อื้ออ~ ไม่เคย หนูไม่เคยทำอะไรแบบนั้นเลย~”“เหอะ! น่าเชื่อตาย!”“ลองจูบหน่อยได้ไหม~” ความมืดภายในรถทำให้เด็กสาวต้องพยายามเพ่งเล็งมองที่ใบห
EP.4 ถกเสื้อโชว์นมPrat คิริวเมื่อมาเฟียหนุ่มเดินทางมาถึงคลับของตัวเอง เขาจึงให้นิ๊กจอดที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นพอดีมีสายเรียกเข้าจาก น้ำริน“อืม”“คุณอยู่ไหนคะ รินเห็นเพื่อนคุณมาที่ร้านคุณ แต่ไม่เห็นคุณ”“กำลังเข้าไป”“รอตรงนั้นก่อนนะคะ รินกำลังจะเดินออกไปเอาของที่รถพอดีค่ะ”“…” มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรปลายสายกลับไปแต่กดวางสายของเธอแทนเมื่อมาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากรถเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอยู่ เขาจึงมองไปทางร้านนั่งชิวก่อนจะเห็นว่าคนที่กำลังมองมาทางเขาอยู่คือ บีน่า“ริวคะ” ในขณะเดียวกันเสียงของน้ำรินก็ได้ดังขึ้นฉุดให้เขาต้องมองไปที่เธอ ซึ่งเธอนั้นอยู่ในชุดเดรสกระโปรงสีดำที่ดูเซ็กซี่เอาการ“รินจะไปเอาของที่รถ ไปเป็นเพื่อนได้ไหมคะ”“อืม” มาเฟียหนุ่มตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะมองไปที่ร้านนั่งชิวอีกครั้งแต่กลับไม่เห็นเด็กสาวในร้านแล้ว เขาจึงเดินไปที่รถกับผู้หญิงของเค้าทันทีเมื่อคิริวเข้ามาในร้านพนักงานในร้านก็ต่างพากันทำความเคารพเขาทันที ส่วนเพื่อนๆและฝาแฝดของเขานั้นได้นั่งดื่มกันไปก่อนแล้ว“อย่าบอกนะว่าไปเอากันมา” เป็นเสียงของ
EP.3 งานขาวดำ Prat บีน่า“เฮ้อ~ เลิกเรียนสักที ปวดหัวจะแย่แล้ว~” เป็นเสียงของบีน่าที่บ่นขึ้น เนื่องจากวันนี้เธอนั้นต้องเรียนวิชาหลักตั้งแต่ช่วงเช้าจนช่วงบ่าย“พวกมึง ไอ้ป้องโทรมาบอกว่าให้ชวนมึงสามคนไปวันเกิดมันวันนี้” หินพูดขึ้นเมื่อเห็นอาจารย์เดินออกไปจากห้องเรียนแล้ว“ป้อง? ที่มันซิ่วไปคณะวิศวะตอนปี2อะนะ” ไอด้าเอ่ยถามขึ้นเมื่อเธอนั้นจำได้รางๆว่าเคยมีเพื่อนชื่อปกป้อง“เออใช่ คืนนี้วันเกิดมัน”“เห็นแจ้งเตือนในเฟสอยู่ ว่าแต่จัดที่ไหนอ่ะ” บีน่าเอ่ยถามพลางเก็บอุปกรณ์เครื่องเขียนและสมุดจดของตัวเองเข้ากระเป๋าสะพายข้าง“ร้านนั่งชิว แถวๆถนน MN ข้างร้านKRอ่ะ รู้จักใช่ป้ะ”“ไม่มีอะไรที่ไอด้าไม่รู้ค่ะคุณธนพล”“ครับคุณไอด้า! ว่าไงบี ไปไหมเดี๋ยวไปขอป้าชาร์ให้ธิด้วย”“อื้ม เอาดิ อยู่บ้านก็เบื่อ”“เดี๋ยวธิขอแม่ก่อนนะ ถ้าได้เดี๋ยวธิไลน์บอก”“โอเค งั้นคืนนี้กูไปรับตอน2ทุ่มครึ่งแล้วกัน”“รับทราบค่า งั้นไปรวมตัวกันที่บ้านป้าชาร์ได้ป่ะบี ไอ้หินมันจะได้ไม่ต้องขับไปรับหลายที่”“ได้ๆ”“งั้นตกลงตามนี้นะ”“รับทราบค่ะ” หลังจากนั้นทุกคนจึงแยกย้ายกันกลับบ้านก่อนทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่นิ๊กมือขวาของคิ
เช้าวันใหม่เช้านี้เมื่อบีน่าแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเสร็จแล้วเธอจึงรีบลงมาชั้นล่างเพื่อมาทานอาหารเช้าก่อนจะไปมหาวิทยาลัย“อรุณสวัสดิ์ค่ะลุงโรป้าชาร์”“อรุณสวัสดิ์จ่ะ เมื่อคืนป้าไม่เห็นหนูลงมาทานข้าว เป็นอะไรหรือเปล่าลูก”“ไม่เห็นต้องสนใจเลยครับ” เป็นเสียงของคิริวที่ดังขึ้นซึ่งเขานั้นกำลังเดินเข้ามากับคิรันน้องชายฝาแฝดของเขา“พูดอะไรไอ้ลูกคนนี้นี่!”“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่รัน”“อืม”“มาๆทานข้าวกันได้แล้ว เดี๋ยวไปเรียนไปทำงานสายกันพอดี” เป็นเสียงของโรมันที่เอ่ยสั่งขึ้น หลังจากนั้นทุกคนจึงเริ่มทานอาหารเช้ากันทันทีเมื่อทุกคนทานอาหารกันเสร็จแล้ว ก็ได้เวลาต่างคนต่างต้องไปทำงานของตัวเอง ซึ่งเด็กสาวนั้นจะต้องไปกับรถของคิริวเช่นเดิม ถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยากไปกับเขานักก็ตาม“หนูไปเรียนก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ” บีน่าทำความเคารพโรมันและชาร์ลอตค์ก่อนที่เธอนั้นจะรีบเดินตามคิริวออกไปขึ้นรถ ทำให้ชาร์ลอคต์ที่เห็นเช่นนั้นต้องส่ายหัวพร้อมกับบ่นลูกชายของตัวเองขึ้น“ตาริวเนี่ย ได้นิสัยเฮียมาเต็มๆ! ปากร้ายกับน้องได้ตลอดเวลา!”“อ่าว ไหงเป็นเฮียที่ผิดล่ะ”“ก็มันจริง!”“ผมไปทำงานก่อนนะครับ” ในขณะเดียวกันคิรันก็ได้พูดขึ้นก่







