EP.4 ถกเสื้อโชว์

EP.4 ถกเสื้อโชว์นม

Prat คิริว

เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินทางมาถึงคลับของตัวเอง เขาจึงให้นิ๊กจอดที่หน้าร้านทันที ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่โทรศัพท์ของเขาสั่นขึ้นพอดี

มีสายเรียกเข้าจาก น้ำริน

“อืม”

“คุณอยู่ไหนคะ รินเห็นเพื่อนคุณมาที่ร้านคุณ แต่ไม่เห็นคุณ”

“กำลังเข้าไป”

“รอตรงนั้นก่อนนะคะ รินกำลังจะเดินออกไปเอาของที่รถพอดีค่ะ”

“…” มาเฟียหนุ่มไม่ได้ตอบอะไรปลายสายกลับไปแต่กดวางสายของเธอแทน

เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินลงมาจากรถเขาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกจ้องมองอยู่ เขาจึงมองไปทางร้านนั่งชิวก่อนจะเห็นว่าคนที่กำลังมองมาทางเขาอยู่คือ บีน่า

“ริวคะ” ในขณะเดียวกันเสียงของน้ำรินก็ได้ดังขึ้นฉุดให้เขาต้องมองไปที่เธอ ซึ่งเธอนั้นอยู่ในชุดเดรสกระโปรงสีดำที่ดูเซ็กซี่เอาการ

“รินจะไปเอาของที่รถ ไปเป็นเพื่อนได้ไหมคะ”

“อืม” มาเฟียหนุ่มตอบออกไปอย่างไม่ใส่ใจนักก่อนจะมองไปที่ร้านนั่งชิวอีกครั้งแต่กลับไม่เห็นเด็กสาวในร้านแล้ว เขาจึงเดินไปที่รถกับผู้หญิงของเค้าทันที

เมื่อคิริวเข้ามาในร้านพนักงานในร้านก็ต่างพากันทำความเคารพเขาทันที ส่วนเพื่อนๆและฝาแฝดของเขานั้นได้นั่งดื่มกันไปก่อนแล้ว

“อย่าบอกนะว่าไปเอากันมา” เป็นเสียงของวิลเลียมที่พูดขึ้นพร้อมกับหยิบแก้วที่มีแอลกอฮอล์อยู่ขึ้นมาจิบ

“ไม่ใช่ๆ พอดีรินไปเอาของที่รถอ่ะ ก็เลยให้ริวเดินไปเป็นเพื่อน”

“คบกันยัง?” คาเลนส์เอ่ยถามขึ้นเมื่อเขาเห็นทั้งสองนั้นเป็นคู่นอนกันมานานแล้ว แถมเขายังดูอาการของน้ำรินออกอีกด้วยว่าเธอนั้นไม่ได้คิดกับคิริวแค่เพื่อนร่วมเตียง

“บะ..บ้าเหรอคาเลนส์~”

“เราแค่ถาม”

“กินเถอะๆ อย่ามาสนใจเรื่องของเราเลย” คำตอบของน้ำรินไม่สามารถทำให้มาเฟียหนุ่มอย่างคิริวหันมาสนใจเธอได้เลย เพราะเค้านั้นไม่ได้คิดอะไรกับเธอมากไปกว่าคำว่าเพื่อนร่วมเตียง

คลืดดดด คลืดดดด

เมื่อคิริวดื่มไปได้ไม่นานโทรศัพท์ของเขาก็สั่นขึ้น ฉุดให้เขาต้องเดินออกมาคุยที่หน้าคลับแทนเพราะด้านในเสียงดังจนเกินไป และคนที่โทรเข้ามานั้นก็คือมารดาของเขาเอง

“ครับ”

“บีน่าขอมี๊ไปเที่ยววันเกิดเพื่อนแถวๆร้านเรา มี๊ฝากเรารับน้องกลับมาบ้านด้วยนะ”

“ไม่ครับ”

“ตาริว! มี๊สั่งเราต้องทำ!”

“…”

“รับน้องกลับมาด้วย! นี่คือคำสั่ง”

“ครับ”

เมื่อเขาไม่สามารถปฏิเสธคำสั่งของผู้ที่เป็นมารดาได้เค้าจึงทำได้แค่ตอบตกลงและเตรียมตัวกลับเข้าไปในคลับอีกครั้ง

ในขณะเดียวกันเขาก็ได้สังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนอ้วกอยู่ที่ข้างๆร้านโดยมีเพื่อนทั้งสองของเธอช่วยกันลูบหลังอยู่ ซึ่งผู้หญิงพวกนั้นก็คือบีน่าและเพื่อนๆของเธอ เมื่อเขาเห็นเช่นนั้นจึงเดินปี่เข้าไปหาเธอทันที

“ภาระไปส้ะทุกเรื่อง!”

“อะ..อ่าว! สวัสดีค่ะพี่คิริว”

“…”

“คะ..คุณคิริว~” เมื่อธิดาและไอด้าเห็นสีหน้าและแววตาที่ไม่พึงพอใจของมาเฟียหนุ่ม เธอทั้งสองจึงรีบเปลี่ยนสรรพนามที่เรียกเขาเป็นคุณทันที

“ปล่อย”

พรึ่บ! คำสั่งของคิริวทำให้เด็กสาวทั้งสองต้องปล่อยเพื่อนของตัวเองลง จนบีน่านั้นร่วงลงไปนั่งอยู่ที่พื้น

“อื้ออ~ เจ็บนะเว้ยย~” เด็กสาวที่เมามายไม่ได้สติส่งเสียงโวยวายขึ้นพร้อมกับพยายามดันตัวเองลุกขึ้นด้วยการเกาะไปที่ขาของคิริวโดยที่เธอนั้นไม่รู้ว่าเขาคือใคร

“อื้อ~ ไม่อยากกลับบ้าน เมาต่อดีกว่านะเพื่อนๆ~”

“เอากระเป๋ามา” มาเฟียหนุ่มพูดพลางมองไปที่เพื่อนทั้งสองของบีน่าก่อนที่ไอด้าจะเป็นคนยื่นกระเป๋าให้กับเขา

“นี่ค่ะ!”

พรึ่บ! มาเฟียหนุ่มรับกระเป๋ามาถือไว้ก่อนจะอุ้มเด็กสาวขึ้นพาดบ่าจนทำให้เพื่อนทั้งสองของเธอนั้นถึงกับตกใจขึ้นทันทีแต่ก็ไม่ได้เอ่ยห้ามอะไรออกไป

“ปล่อยให้ไปกับเขาแบบนั้นจะดีเหรอไอด้า”

“เขาอยู่บ้านเดียวกัน ไม่เป็นไรหรอกธิ”

“จะดีเหรอ”

“หรือธิจะไปแย่งบีกลับมาจากเขาล่ะ! ด้าไม่เอาด้วยนะ!”

“ธิก็ไม่กล้าหรอก~ งั้นค่อยโทรหาบีก็ได้”

“อืม ด้ารู้สึกอยากอ้วกเหมือนกันอ่ะ ไปตามไอ้หินกลับบ้านกัน~”

“ก็บอกแล้วอย่ากินเยอะ!”