LOGINShare
ตอนที่3
publish date:
2026-10-24 23:56:49“ตามล่าพวกมันให้หมด กล้ามากที่มาปล้นกู!!” เสียงสั่งการทรงอำนาจดังก้องไปทั่วบริเวณ ผู้พูดคือชายหนุ่มผิวคล้ำร่างกายใหญ่กว่าคนทั่วไป มีกล้ามเนื้อดั่งคนออกกำลังอย่างหนัก ใครมองต่างก็เกรงขามกันทั้งนั้น
เขาคือเสือพราน…โจรป่าที่ทรงอิทธิพลและมีชื่อเสียง “อ๊ากกก ช่วยด้วย!” ปัง! ปัง! เสียงร้องและเสียงปืนยังคงดังต่อเนื่อง พิกุลรู้สึกเหมือนจะเป็นลม แม้จะถูกทำร้ายร่างกายบ่อยครั้งแต่ไม่เคยมาอยู่ในสถานการณ์เป็นตายแบบนี้ ชายดังกล่าวเดินมายังของมีค่าที่ถูกวางอยู่บนเกวียนพวกเขาเพิ่งไปปล้นมาจากบ้านเศรษฐีใช้เวลาข้ามวันข้ามคืนถึงมาที่นี่และกว่าจะนำมันลงจากรถกระบะและต่อด้วยเกวียนเพื่อเข้าหมู่บ้านก็ยากเย็นพอแล้วแต่กลับมีพวกสวะมาปล้นกลางทาง มันรู้ได้ยังไง…หนอนบ่อนไส้งั้นเหรอ “เฮ้ยพวกมึงที่เหลือกลับไปกับกู” “ครับ!” เกวียนที่บรรทุกของมีค่าออกเดินทางอย่างทุลักทุเล เพราะอยู่กลางป่ารถกระบะจึงไม่อาจเข้ามาได้ แม้จะลำบากแต่สำหรับพรานเขาพอใจเพราะปล้นครั้งนี้กวาดของมาจนหมดเซฟ แม้จะมีคนคุ้มกันเดินทั่วบ้านแต่พวกเขาเคยเข้าออกหลายครั้งจึงย่อมรู้ช่องทาง รู้ถึงขนาดว่ามีใครในบ้านบ้าง พลันนึกถึงเด็กหนุ่มคนนั้นที่มักถูกรังแกอยู่บ่อย ๆ และทุกครั้งที่ไปเขาก็จะเห็นอยู่ตลอด เห็นการถูกทำร้าย เห็นน้ำตา เพราะมีรูปลักษณ์ที่สวยค่อนไปทางผู้หญิง..ไม่สิแม้แต่ผู้หญิงยังต้องยอมให้ ทุกครั้งที่ไปบ้านหลังนั้นเขาจึงมักไปแอบมอง ที่จริงคิดไปลักพาตัวมาแต่กลับไม่เจอในห้อง ไม่รู้ไปที่ใด แต่อย่างไรก็แก้แค้นให้ด้วยการปล้นสมบัติมาจนหมด เมื่อพวกเขาเดินทางถึงหมู่บ้านดงเสือก็ถูกต้อนรับอย่างอบอุ่นเช่นเคยแต่พรานเป็นพวกที่ไม่ชอบแสดงออกมากนักจึงเพียงบอกให้สงบปากและให้ช่วยขนของ “หัวหน้า หีบนี่หนักมากเลยครับ! ด้านในต้องมีทองแน่ ๆ” “เออ เอาไปไว้ที่บ้านกู กูจะเปิดเอง” “ครับ!” พิกุลที่อยู่ด้านในหีบนอนขดตัวนิ่งเงียบเท่าที่ทำได้ เขายังไม่รู้ว่าหากถูกเปิดออกจะหาทางหนียังไง ขอชีวิตจากพวกเขาเหรอ แต่ชายคนนั้นที่เป็นหัวหน้าน่ากลัวอย่างมาก แม้ไม่เห็นหน้าแค่น้ำเสียงแข็งกร้าวก็ทำอ่อนแรงแล้ว จะทำยังไงดี หีบถูกวางไว้ในห้องของพราน ส่วนเจ้าบ้านได้ตั้งวงดื่มเหล้าเฮฮาฉลองให้กับลาภก้อนใหญ่จนดึกดื่น เสียงเฮเหล่านั้นดังเข้ามาในหีบแต่เพราะพิกุลเริ่มอ่อนล้าเพราะอยู่ในนี้นานเกินจึงเริ่มตั้งสติไม่อยู่ อย่างไรช่องที่เจาะให้หายใจก็น้อยเกินไป แต่แล้วขณะที่กำลังจะไม่ไหวเสียงกระดานไม้ก็ดังเอี๊ยดอ๊าดเขารับรู้ว่ามีคนกำลังเดินมา พลันสติแจ่มชัดทันที พรานที่ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่ามองหีบใบใหญ่ จากนั้นใช้ขวานฟันแม่กุญแจจนแตกหักในพริบตาจนคนที่อยู่ด้านในเผลอร้องเสียงหลง ทุกอย่างหยุดชะงักในทันที พรานหน้ามืดครึ้ม เพราะได้ยินเสียงคน “มึงเป็นใคร!” มือหนารีบเปิดหีบออกทันที พิกุลก็ขดตัวมากกว่าเดิมร้องไห้สะอื้นสองมือกุมศีรษะซุกใบหน้าเข้าแขน “ไว้ชีวิตผมด้วย..ฮึก..ก..ผมถูกยัดใส่เข้ามา..ผมไม่ได้ตั้งใจมาอยู่ในนี้” พรานไม่สนใจเขากระชากแขนคนด้านในให้ลุกยืนทันทีและเมื่อได้เห็นใบหน้าของอีกฝ่าย ดวงตาของชายร่างใหญ่ก็เบิกกว้างตกตะลึง เด็กหนุ่มคนนั้น “ฮึก..ก..อย่าทำอะไรผมเลยนะครับ..ผมขอโทษ..” “นาย..คือเด็กคนนั้น...” จับแขนกระชากให้ออกจากหีบจนเข้าใกล้มากขึ้นและได้กลิ่นหอมของดอกพิกุลจนพรานขมวดคิ้วแปลกใจ ตอนมองไกล ๆ ว่าสวยแล้วพอมองใกล้แบบนี้ก็สวยจนเคลิ้ม แต่ก็ยิ่งทำให้เห็นรอยฟกช้ำมากขึ้น ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำ ร้องไห้จนใบหน้าขาว ๆ เปลี่ยนเป็นแดงก่ำ หากไม่เพราะอกที่แบนราบเขาคงคิดว่าเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่สิ… คิดแล้วก็ใช้มือล้วงจากใต้เสื้อแล้วบีบคลำหน้าอก พิกุลก็ตกใจรีบดิ้นแต่พรานไม่สนใจเขาผลักอีกฝ่ายจนล้มแล้วถกเสื้อขึ้น เห็นหน้าอกขาวที่ราบเรียบแต่ตุ่มที่อกทั้งสองกลับมีสีชมพู “นี่นายตกลงเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่” “ปล่อยผมนะ..ปล่อย...” พิกุลยังคงดิ้นมือปัดพัลวัน พรานที่เห็นก็หงุดหงิดเพราะไม่เคยมีใครสามารถขัดใจตนได้ทั้งนั้น เพียะ! เสียงตบดังขึ้นกระทบลงใบหน้าขาว แม้ไม่แรงสำหรับคนกระทำแต่สำหรับคนที่อ่อนแอก็ทำให้เกิดรอยปื้นและมีเลือดไหลมุมปากออกมา พรานก็ตกใจไม่คิดว่าตนเองจะทำรุนแรงขนาดนี้ ส่วนพิกุลช็อกจนสั่นกว่าเดิม เขาไม่ร้อง ไม่ดิ้นแล้ว แต่ดวงตาค้างมองพรานที่โหดร้าย “ก็นายมันน่ารำคาญนี่หว่าดิ้นอยู่ได้” พรานไม่สนใจมาปลอบโยนเขาถอดกางเกงของพิกุลออกและก็เห็นความเป็นชายคล้ายยังไม่เติบโตดีมีสีขาวชมพูไร้ขนเหมือนกับของเด็ก พรานมองอยู่นานเพราะมันดูดีน่ารักและยังได้กลิ่นหอมของดอกไม้มากกว่าเดิม นี่มันอะไรกัน..ใช้น้ำหอมอะไรแต่ว่าดูจากสภาพความเป็นอยู่แล้วจะใช้น้ำหอมได้อย่างไร
Latest chapter
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่11
“ช่างเถอะยังไงนายก็ตีหน้าซื่ออยู่ดี...และการที่ฉันไว้ชีวิตนายย่อมมีข้อแลกเปลี่ยน”พิกุลก็พยักหน้ารับขอแค่มีชีวิตอยู่ก็เพียงพอแล้ว“นายต้องมาเป็นคู่ร่วมรักให้ฉัน..”คนฟังเบิกตากว้างมองอีกฝ่ายที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ พลันใบหน้าแดงก่ำจนเหมือนจะเป็นไข้ เขินอายคล้ายไม่เคยเสียความบริสุทธิ์มาก่อน“เฮ้ย อย่าบอกนะว่านายลืมเรื่องเมื่อคืนไปแล้ว”“ละ..ลืมอะไรเหรอครับ”“ลืมว่านายทำท่อนฉันเกือบหัก”จู่ ๆ ความทรงจำเมื่อคืนก็พลันปะทุเข้ามาในหัวจนทำให้พิกุลเริ่มจำคร่าว ๆ ได้จำได้ว่าตัวเองร้องคราง ถูกสอดใส่อย่างบ้าคลั่ง ขย่มเขาจนอีกฝ่ายบอกไม่ไหวนั่นสิ..เมื่อคืนร่างกายร้อน..คือสิ่งที่แม่บอกว่าเมื่อผกา..เจอพยัคฆา...“คะ..คุณพรานคือพยัคฆา..หรือเปล่าครับ”พรานเบิกตากว้าง มือคว้าจับแขนอีกฝ่ายบีบทันที“นายรู้ได้ยังไง! นายเป็นใคร!”“คือผม..”ก๊อก ๆ“หัวหน้าคะ ท่านยายมาขอพบค่ะ” เสียงของหญิงสาวด้านนอกพรานจำได้ดีว่าเป็นเสียงของรสาหลานสาวแม่เฒ่ารวีพรานยังคงมองพิกุลนิ่งกระทั่งเสียงนั้นเอ่ยขึ้นอีกครั้ง เขาจึงจำใจเดินไปเปิดประตูและก็เห็นแม่เฒ่ายืนรออยู่โดยมีไม้เท้าค้ำไว้เขาแปลกใจเพราะปกติแม่เฒ่าจะไม่ขึ้นมาถึงหน้าประตูขน
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่10
“อึก”เจ็บ..ทำไมมันเจ็บและปวดตัวขนาดนี้เกิดอะไรขึ้น อา...คงถูกทุบตีเหมือนเคยสินะ..แต่ทำไมถึงเจ็บรูก้นนักพิกุลลืมตาฉับพลันเห็นหลังคาสังกะสีเป็นอันดับแรกจากนั้นกวาดสายตามองรอบ ๆ และเรียบเรียงความคิดย้อนความทรงจำตั้งแต่ถูกยัดใส่หีบจากนั้นหลบหนีแถมยังขโมยทอง..หมีถูกฆ่าตายแล้วก็…จำไม่ได้..แต่ยังไงตอนนี้ต้องรีบหาทางหนี ต้องโดนฆ่าแน่เขารีบลุกจากเตียงแต่ก็ทรุดฮวบขาอ่อนแรง ขมวดคิ้วแปลกใจขณะมองเตียงว่าทำไมตนถึงได้มานอนที่นี่ได้ไม่เหมือนกำลังจะถูกจับขังเหมือนครั้งก่อนเลยแล้วทำไมร่างกายถึงปวดระบมหนักกว่าก่อนหน้านักโดยเฉพาะหัวเข่า หรือตอนถูกจับกลับมาจะถูกซ้อมหนักแต่จำไม่ได้เลยแต่แล้วเสียงเปิดประตูได้ดังขึ้นเป็นพรานที่เดินเข้ามาทั้งสองสบตากันนิ่ง พิกุลใจเต้นระทึกเพราะครั้งนี้ต้องถูกฆ่าตายแน่“ถะ..ถ้าจะฆ่า..ผมขอแบบไม่เจ็บปวดนะ”พรานก็อึ้งไม่คิดว่าประโยคแรกจากน้ำเสียงแหบ ๆ จะพูดแบบนี้เขาถึงกับหลุดหัวเราะพลางกอดอกมอง“อืม..จะฆ่าแบบไหนดีนะ”พิกุลที่นั่งทรุดพื้นยิ่งสั่นกลัว เขามองปืนที่เหน็บช่วงเอวแล้วเอ่ยบอก“ฆะ..ฆ่าผม..ด้วยนัดเดียวนะ..”พรานก็ย่อตัวลงนั่งแล้วจับคางอีกฝ่ายบีบ กำลังพิจารณาว่าเด็ก
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่9
การร่วมรักดั่งสัตว์ป่ารุนแรงตลอดคืน พรานนั้นทำจนเหน็ดเหนื่อยแต่อีกคนกลับไม่หยุดเขาขึ้นคร่อมแล้วขย่มด้วยตนเอง“ให้ตายสินายนี่มัน..ทำฉันยอมแพ้จริง ๆ”มือหนาจับแก้มก้นบีบพลางมองคนที่กำลังขย่มแก่นกายของตนอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ใบหน้าเหมือนกำลังเมาสิ่งเสพติด“ผมจะ..อื้อ!!”เสียงครางดังลั่นปลดปล่อยอีกหนแต่ความร้อนแรงยังไม่หยุดพวกเขาอยากทำมากกว่านี้…………………“หะ..หัวหน้า..เอ่อ…” ยามเฝ้าหน้าหมู่บ้านมองพรานที่ท่อนบนเปลือยเปล่าซึ่งในอ้อมกอดมีคนตัวเล็กที่หลับสนิทถูกห่อหุ้มด้วยเสื้อของเขา“หลบไป”พวกเขาได้แต่พยักหน้า เปิดทาง ทั้งที่หัวหน้าบอกว่าวางแผนเล่นไล่จับกับหัวขโมยแต่ทำไมถึงกลับมืดค่ำและกลับมาด้วยสภาพนี้อีกใครจะกล้าถาม..ยกเว้น…“กลับมาแล้วเหรอคะ..ฉันเป็นห่วงแทบ…” รำไพรีบวิ่งหน้าตาแตกตื่นมาหาเธอเฝ้ารอตลอดจนดึกดื่นพอเห็นพรานกลับมาก็เบาใจแต่เมื่อมองดี ๆ จะพบสิ่งผิดปกติ หากกระชากเสื้อที่ห่อตัวเด็กนี่จนหมดอาจเห็นร่องรอยที่เธอไม่อยากรับรู้รำไพเม้มปาก ไม่พอใจ“มันตายหรือยังคะ”แม้จะวางแผนการกันก่อนหน้าเพื่อจับตาดูว่าพิกุลจะไปพบใครแต่พอเห็นว่าเจ้าตัวขโมยทองไปด้วยจริง ๆ ก็โกรธกันมากโดยเฉพาะเหล่าสตรีที่ลึ
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่ 8
พิกุลรู้สึกหน่วง เสียวไปทั่วท้องน้อย ทุกครั้งที่อีกฝ่ายกระแทกใส่ร่างกายจะสั่นสะท้านปวดหนึบที่ช่องทางและแก่นกายใกล้จะปลดปล่อย ด้านหลังบีบรัดของพรานไว้จนแทบเคลื่อนไหวไม่ได้“อื้อ! แรงกว่านี้..” สองมือที่โอบกอดแผ่นหลังจิกและข่วนจนเป็นรอยพรานที่อารมณ์กระเจิงพุ่งสูงเมื่อได้ยินพลันหัวใจเต้นแรงหนักกว่าเดิม เขาควบคุมแรงไม่ได้ ยิ่งมองใบหน้าอีกฝ่ายที่แดงก่ำ น้ำตาไหลเป็นสายเห็นแล้วทั้งน่าสงสารและทำให้เกิดอารมณ์เหมือนภูเขาไฟคลั่งไม่เคยมีใครทำให้ของขึ้นขนาดนี้มาก่อน“อื้อ!! ใหญ่..อึดอัด!!”มือจับที่ท้องน้อยเพราะตอนนี้ความใหญ่โตของพรานกำลังโป่งพองมากขึ้นจากด้านใน มือหนาจับขาของพิกุลยกสูงจนก้นลอยเหนือพื้นแล้วกระแทกอย่างหนักหน่วง“หะ..หายใจ..ไม่ออก...ท่านี้มัน…”เข่าแทบแนบติดหน้าอกจากนั้นก็ถูกกระหน่ำใส่ไม่ยั้งเหมือนกับว่านำความโกรธทั้งหมดที่มีเพื่อกระแทกเข้าช่องทางระบายความแค้นแต่มันคือระบายความใคร่“อึก..” พรานกัดฟันเขาใกล้จะปลดปล่อยแล้วกลิ่นหอมทำให้บ้าคลั่งจนแทบจะกลายเป็นเสือ!พิกุลส่ายหน้าร้องบอกไม่ไหวจากนั้นปล่อยหยาดน้ำออกมาจากแก่นกายด้านหน้าและช่องทางด้านหลังจนชุ่ม พรานเห็นเช่นนั้นก็หลั่งในตา
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่7
“ไม่มีใครสั่งผมทั้งนั้น..ผมแค่ต้องการหนีจากคุณ..ทองก็แค่เอาไว้ติดตัวถ้าผมมีเงินจะนำมาคืนแน่ ๆ”“ฮะ ๆ ๆ” พรานหัวเราะลั่นจนเหมือนจะกลายเป็นบ้า มือคว้าบีบเข้าที่ลำคอ คิดว่าจะเชื่องั้นเหรอใครมันจะโง่ขนาดนี้ได้ พิกุลพยายามดึงมือที่บีบคอของตนให้ออกขาดิ้นพล่านเพราะทนไม่ไหว“พวกของนายอยู่ไหน! ถ้าไม่อยากตายก็บอกมา!”พิกุลไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจแบบนี้ได้ยังไงแต่เขาไม่มีใคร..พ่อก็ทอดทิ้ง แม่ก็จากไปตั้งแต่เด็ก จะมีสิ่งที่เรียกว่าพรรคพวกได้ยังไงพรานที่เห็นอีกฝ่ายเอาแต่ดิ้นใกล้ตายก็คิดว่าช่างถูกฝึกมาดีจริง ๆ แต่แล้ว..พิกุลรู้สึกว่าจู่ ๆ ร่างกายก็ร้อนขึ้นมาฉับพลันหัวใจเต้นแรงกว่าเดิม ตอนเด็กแม่เคยบอกว่าสักวันหากได้ชิดใกล้พยัคฆาจะมีอาการร้อนรุ่มพยัคฆาพิกุลเบิกตากว้างจ้องมองพรานนิ่งอีกฝ่ายคือพยัคฆางั้นเหรอ..เขาน่ะเหรอ! แต่ว่าก่อนหน้าไม่ได้มีอาการอะไรเลยนี่พรานขมวดคิ้วเขารู้สึกว่าอีกฝ่ายแปลกไปลมหายใจร้อนขึ้น ทั้งยังได้กลิ่นหอมประหลาดออกมาจากเจ้าตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเริ่มรู้สึกหลงใหลเผลอละมือออกจากลำคอ“แค่ก ๆ ๆ”พิกุลไอโขลกใหญ่จากนั้นนอนกระสับกระส่ายบิดเกลียวไปมา ใบหน้าเริ่มแดง หายใจแรง ท่าทางทรมา
เมียเสือพราน (แนวท้องได้) ตอนที่6
แม้จะหนีออกมาได้แต่ถึงอย่างนั้นการออกจากป่าแห่งนี้ใช่ว่าจะเป็นเรื่องง่าย พิกุลไม่รู้ว่าใช้เวลานานแค่ไหนแล้วกับการเดินหลงทิศทาง ถอนหายใจพลางนั่งลงพิงต้นไม้อาการที่ถูกทำร้ายยังไม่หายดีปวดระบมพอมาผสมกับการเดินทางในป่าที่วกวนจึงเหนื่อยล้าอย่างมากตอนนี้เริ่มเย็นแล้วรอบข้างน่ากลัวขึ้นทุกที เขาไม่เคยใช้ชีวิตกินนอนกลางป่ามาก่อนจึงยิ่งกลัวอีกขั้นแต่หากไม่ทำแบบนี้ต้องตายแน่นอนแกรกเสียงบางอย่างเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นมันกำลังเหยียบใบไม้ดังแกรกกรากไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไรหรือคนพวกนั้นตามมาถึงที่นี่แล้ว พอคิดเช่นนั้นจากที่เหนื่อยล้าก็รีบวิ่งไปอีกทางไม่สนใจว่าทางด้านหน้าจะเริ่มมืดแต่ตอนนี้เขาเพียงวิ่งเท่าที่ทำได้“ฮากกกก”เสียงร้องของสัตว์ทำให้พิกุลพลันตัวแข็งทื่อฉับพลัน มันร้องคำรามและวิ่งตามมาเขาแน่ใจแล้วว่ามันไม่ใช่คนแต่ต้องเป็นสัตว์ร้าย พอหันหลังไปมองก็เห็นหมีตัวใหญ่วิ่งตามมาเหงื่อบนร่างกายไหลชื้นด้วยความตื่นตระหนก เสียงร้องของมันดังใกล้เรื่อย ๆ จนพิกุลร้องลั่นแข่งกันเขาจะถูกกินแล้ว!ปึก!“โอ๊ย!”ไม่รู้ว่าสะดุดสิ่งใดแต่นั่นก็ทำให้พิกุลล้มกลิ้งไถล ร่างกายกระแทกหลายส่วนจนเจ็บแต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องพ
You May Also Like
แฟนเด็กมันยั่ว
เจ้ามูนวูฟล์3.5K viewsThe bonding wings เสน่หาพันธะปีศาจ (Mpreg)
Glita3.1K viewsสาปรักบำเรอกาม (3P)
อินทิตา12.5K viewsผัวเถื่อน
A'vigetor1.8K viewsวิปลาสสีทมิฬ
สกุลอรวย382 viewsร้าย ล้าง รัก
นรกสร้าง318 viewsS/W/Sบันทึกการรับใช้สไลม์ของพ่อมดผู้หนึ่ง
Navvip190 viewsรักร้ายนายมาเฟีย (ยี่เฟิงxโปรด)
V-44746 views
