ตอนพิเศษ ภารกิจง้อภรรยา [2/2]

“ฉันว่าคนที่อบมันก็เหมือนกัน อาจจะเลอะไปหน่อย แต่ก็รักเธอที่สุดในโลกเหมือนกัน” ไซรัสยิ้มมุมปาก

หลังจากครัวดูเหมือนผ่านสงครามโลกไปหนึ่งรอบ และเค้กไหม้ถูกชิมเรียบร้อยแล้ว ไซรัสก็คิดว่าภารกิจง้อเมียคงจบลงอย่างสวยงาม

แต่ยังไม่ทันได้พัก เสียงกระซิบกระซาบของคู่แฝดก็ดังขึ้นอีกมุมหนึ่งของบ้าน

“ป่ะป๊ายังไม่โรแมนติกพอเลย” ไซม่อนทำท่าครุ่นคิด

“ใช่ ๆ หม่าม้ายังไม่เขินเลย ต้องมีขั้นตอนสอง!”

“ขั้นตอนสอง?” ไซรัสที่เดินผ่านมาได้ยินเต็มสองหู เขาเลิกคิ้วเล็กน้อย

“ชู่ว์! ความลับของทีมง้อหม่าม้าครับป่ะป๊า!” เซธยกนิ้วแตะปาก

ไซรัสหัวเราะในลำคอเบา ๆ เขาไม่รู้ว่าเด็กสามขวบสองคนนี้ไปเอาความคิดพวกนี้มาจากไหน แต่ในใจกลับอบอุ่นอย่างประหลาด

บ่ายนั้นทั้งคฤหาสน์เต็มไปด้วยความวุ่นวายอีกครั้ง แฝดทั้งสองลากโต๊ะอาหารยาวออกมากลางสวน ดึงผ้าม่านลูกไม้จากห้องรับแขกมาปูเป็นโต๊ะผ้า ไซรัสมองลูกชายทั้งสองที่ตั้งใจ แล้วก็ช่วยจัดอย่างว่าง่าย

“ป่ะป๊าต้องใส่สูทนะครับ เดตต้องดูเท่!” เซธบอกพลางถือหวีหวีผมตัวเองอย่างตั้งใจ

“แล้วหม่าม้าต้องใส่ชุดสวย ๆ ด้วย!” ไซม่อนพูดเสียงใส “พวกเราจะบอกว่า มีประชุมลับ!”

“ประชุมลับเหรอครับ?” ไซรัสหัวเราะ

“ใช่ครับ! ประชุมลับ!” แฝดตอบพร้อมกัน

เมื่อถึงเวลาเย็น ทุกอย่างถูกจัดเสร็จเรียบร้อยในแบบฉบับเด็กสามขวบ เทียนที่ตั้งไว้บนโต๊ะสั่นคลอนไปมาเพราะพัดลมตัวใหญ่ด้านหลัง ดอกไม้ในแจกันเอียงไปคนละทิศ แต่ความตั้งใจเต็มร้อย และไซรัสในชุดสูทสีดำขลับกำลังเดินลงบันได

“ป่ะป๊าครับ ป่ะป๊าอย่ายิ้มเยอะนะครับ เดี๋ยวหม่าม้าจับได้ว่าพวกเรามีแผน!” แฝดสองคนวิ่งไปหาพร้อมดึงแขนเสื้อเขา

“รับทราบครับ หัวหน้าทีม” เขาตอบอย่างขำ ๆ ก่อนถูกลากไปที่สวน

ไม่กี่นาทีต่อมา เซเรน่าก็ถูกปิดตาพามายังโต๊ะอาหารกลางสวน เธอหัวเราะพลางพยายามแกะผ้าที่ปิดตาออก

“ลูก ๆ ทำอะไรกันอีกคะเนี่ย?” 

“ยังไม่ได้ครับ!” ไซม่อนร้อง “ต้องนับสามก่อน!”

“หนึ่ง...สอง...สาม!” 

เมื่อเสียงนับดังขึ้น ผ้าก็ผ้าถูกเปิดออก แสงแดดอ่อน ๆ สะท้อนบนใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไซรัสถือดอกกุหลาบหนึ่งดอกในมือพร้อมรอยยิ้มละมุน

“ภรรยาครับ ยินดีต้อนรับสู่เดตขอโทษฉบับครอบครัว”

“นี่นายให้ลูกจัดให้เหรอคะ?” เซเรน่ากะพริบตาถี่ ๆ ก่อนหัวเราะออกมา

 “แน่นอนครับ พวกเขาเป็นทีมจัดการเดตที่เก่งที่สุดในโลก”

“และผมเป็นหัวหน้าทีมครับ!” เซธพูดเสียงดัง “หม่าม้าต้องยิ้ม ห้ามโกรธ!”

“ค่ะ หม่าม้าไม่โกรธแล้ว” เซเรน่าก้มลงจูบหน้าผากลูกชายทั้งสองคน

ไซรัสฉวยจังหวะนั้น ดึงเก้าอี้ให้เธอนั่ง ก่อนจะนั่งตรงข้าม เสียงเพลงเบา ๆ ดังขึ้นจากลำโพงตัวเล็กที่แฝดแอบเปิดไว้ ซึ่งแน่นอนว่าเพลงนั้นคือ Baby Shark

“เพลงโรแมนติกมากค่ะ” เซเรน่ากล่าวพร้อมกลั้นหัวเราะ

“พวกเขาเลือกเองครับ” ไซรัสตอบพลางยิ้ม

อาหารเย็นคืนนั้นไม่ได้หรูหราอะไรเลย มีเพียงพาสต้าง่าย ๆ ที่เซเรน่าทำไว้ และเค้กไหม้ชิ้นหนึ่งที่ลูกชายวางกลางโต๊ะ แต่เมื่อแสงเทียนส่องสะท้อนรอยยิ้มของทุกคน

มันกลับกลายเป็นมื้ออาหารที่อบอุ่นที่สุดในชีวิตของพวกเขา

เมื่อเด็ก ๆ เริ่มง่วง ไซรัสอุ้มลูกทั้งสองกลับขึ้นบ้านทีละคนอย่างทะนุถนอม เซเรน่ามองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ หัวใจพองโตด้วยความรัก

“ขอบคุณนะคะ สำหรับทุกอย่างวันนี้” เธอพูดเบา ๆ เมื่อเขากลับมานั่งข้าง ๆ

“ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ ที่ยังอยู่เคียงข้างฉัน” ไซรัสยกมือขึ้นแตะแก้มเธอ

เสียงจิ้งหรีดร้องคลอเบา ๆ ในสวน สายลมพัดกลิ่นดอกกุหลาบอ่อน ๆ ลอยอวลในอากาศชวนให้โรแมนติกไม่น้อย ก่อนที่ไซรัสจะก้มลงกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

“ฉันสัญญาว่าจะไม่มีวันลืมรับลูกอีก ไม่ว่าจะยุ่งแค่ไหน”

เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้า

“ดีค่ะ ไม่งั้นคงไม่ใช่แค่ฉันที่นายต้องง้อแน่ ๆ ”