Share

ตอนพิเศษ วันเกิดของไซรัส [2/3]

last update Last Updated: 2026-01-27 02:01:32

กลิ่นเค้กไหม้ยังลอยอบอวลในครัว ราวกับมันตั้งใจจะบอกทุกคนว่า ฉันโดนเผามาแล้ว! แต่สำหรับเซเรน่าและลูกชายทั้งสอง ภารกิจยังไม่จบ ตราบใดที่หัวใจของพวกเขายังอยากให้ของขวัญชิ้นนี้สำเร็จ

“ไม่เป็นไรค่ะ เราจะทำให้มันสวยเอง” เซเรน่าพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น

“ใช่ฮะ หม่าม้าเคยบอกว่าอย่าทิ้งของกิน!” เซธพยักหน้าหนักแน่น

“เราจะตกแต่งมันให้เหมือนภูเขาแห่งความสุข!” ไซม่อนพูดพลางยกมือตั้งท่าเหมือนเชฟตัวจิ๋ว

เซเรน่ากลั้นหัวเราะไว้แทบไม่อยู่ นี่มันไม่ใช่แค่การทำเค้กแล้ว นี่คือภารกิจของลูกชายสองคนที่เชื่อว่าความรักแก้ไขทุกอย่างได้ แน่นอนว่าเธอไม่กล้าขัดมันอยู่แล้ว 

ก็ลูกชายของเธอน่ารักขนาดนี้!

เด็กชายทั้งสองจัดแจงหยิบกล่องวิปครีมและช็อกโกแลตหลากสี ที่เซเรน่าเตรียมไว้มาเปิดอย่างระมัดระวัง 

อย่างน้อยก็ในตอนแรก…

“ไซม่อนลูก อย่าบีบแรงนะคะ เดี๋ยวครีมมัน--”

พรืดดด!!

เสียงครีมพุ่งกระจายราวกับระเบิดเล็ก ๆ ทำให้วิปครีมสีขาวฟุ้งเต็มหน้าไซม่อนทันที แทนที่จะร้องไห้หรือตกใจ เขากลับหัวเราะร่า และป้ายครีมบนแก้มตัวเองอย่างสนุก

“ฮ่าๆๆ หม่าม้าดูสิ มันเหมือนหิมะเลย!” 

“เซธอยากได้หิมะด้วย!” 

เซธไม่ยอมน้อยหน้า รีบคว้าครีมอีกหลอดมาบีบแข่งทันที ในชั่วพริบตาเดียว ห้องครัวที่เคยเป็นที่ทำเค้ก กลับกลายเป็นลานหิมะจำลองขนาดย่อม แป้งลอยฟุ้งผสมครีมหวาน มองไปทางไหนก็ขาวโพลนไปหมด

เซเรน่าถอนหายใจแต่ก็หัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ 

“โอ๊ย ถ้าป่ะป๊ากลับมาเห็นคงคิดว่าเราตั้งสาขาใหม่เป็นร้านไอศกรีมแน่ ๆ “

หลังจากใช้เวลาเก็บกวาดกันพักใหญ่ เค้กไหม้ก้อนนั้นก็เริ่มถูกแต่งเติมด้วยความพยายามของเด็กทั้งคู่

“หม่าม้า เซธวาดรูปหัวใจตรงนี้นะ”

“แล้วไซม่อนจะปักเทียนตรงนี้ให้สูงสุดในโลกเลยฮะ!”

เสียงหัวเราะดังสลับกับเสียงขยับเก้าอี้ เสียงช้อนกระทบจานเบา ๆ ทุกจังหวะเต็มไปด้วยชีวิตชีวา เซเรน่ามองลูกทั้งสองคนด้วยความเอ็นดู มือเล็ก ๆ เหล่านั้นเลอะเทอะ แต่เปี่ยมไปด้วยความตั้งใจ เธออดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปลูบผมเบา ๆ

“เก่งที่สุดเลยค่ะ ถ้าป่ะป๊ามาเห็นต้องดีใจแน่ ๆ “

“หม่าม้า แล้วเราจะหลบป่ะป๊ายังไงดีฮะ ถ้าเขากลับมาก่อน?” 

เซธถามด้วยแววตาจริงจังราวกับกำลังวางแผนสงคราม

“ใช่ฮะ ป่ะป๊าเล่นซ่อนหาเก่งมาก ต้องจับได้แน่ ๆ “ ไซม่อนพูดพลางพยักหน้าเห็นด้วย

“หืม~ สองคนนี้นี่คิดเหมือนสายลับเลยนะคะ งั้นเรามาทำภารกิจลับเซอร์ไพรส์ป่ะป๊าดีไหมคะ” เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ

“เย้!!!” ทั้งคู่ตะโกนเสียงดังพร้อมกันจนเจ้านกในสวนหน้าต่างสะดุ้งบินหนี

หลังจากนั้นภารกิจลับ ๆ สำหรับเซอร์ไพรส์ก็เริ่มต้นขึ้น และขั้นตอนแรกสำหรับก้อนแป้งทั้งสองคือการซ่อนเค้ก

“เราต้องวางเค้กไว้ในที่ป่ะป๊าหาไม่เจอค่ะ” เซเรน่าบอก พลางมองไปรอบห้อง

“ตรงนั้นไง หม่าม้าซ่อนตรงนั้น!” ไซม่อนชี้ไปใต้โต๊ะ

“ไม่ได้ฮะ ป่ะป๊าชอบนั่งที่โต๊ะนั้น” เซธส่ายหน้า

“แล้วตรงโซฟาล่ะครับ?”

“ไม่ได้ฮะ ป่ะป๊านั่งดูข่าวทุกวันเลย”

“งั้นในรถล่ะ!”

“ไม่ได้นะคะ เดี๋ยวครีมละลายหมดแน่”

หลังถกเถียงกันพักใหญ่ สุดท้ายสามแม่ลูกก็ตัดสินใจ หลังจากที่ไซรัสกลับมาพวกเขาต้องเอาเค้กออกจากตู้เย็นและซ่อนเค้กไว้ในห้องนั่งเล่น 

ซึ่งไม่รู้ว่าฉลาดหรือเปล่า แต่พวกเขาดูภูมิใจกันมาก...

เมื่อคิดเรื่องซ่อนเค้กเสร็จแล้ว ทั้งสองหนุ่มน้อยถือพู่กันกับกระดาษสีเต็มมือ เซธติดสติ๊กเกอร์รูปดาวกลับหัวกลับหางเต็มกำแพง ส่วนไซม่อนเอาลูกโป่งมาผูกติดขาเก้าอี้แทนที่เพดานเพราะ... 

“มันใกล้ดีฮะ!”

ส่วนเซเรน่าได้แต่มองด้วยสายตาปลง แต่หัวใจก็พองโตกับภาพตรงหน้า เสียงหัวเราะเล็ก ๆ ของลูกสองคนกลายเป็นดนตรีที่อบอวลอยู่ในบ้าน จวบจนกระทั่งเวลาล่วงไปจนเกือบเที่ยง เธอเหลือบมองนาฬิกาแล้วพึมพำเบา ๆ

“อีกไม่กี่ชั่วโมงไซรัสจะกลับมาแล้วสินะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ ฮันนีมูนริมทะเลของตระกูลนัว

    เสียงคลื่นกระทบฝั่งค่อย ๆ พาหัวใจให้สงบ ลมทะเลอุ่น ๆ พัดผมยาวของเซเรน่าปลิวเบา ๆ เธอหันไปมองผู้ชายที่กำลังแบกลูกแฝดสองคนไว้บนไหล่คนละข้าง และรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะมีไว้ให้แค่พวกเรา“ป่ะป๊า! ทะเลใหญ่จังเลย!”“หม่าม้าดูสิ! ปูเดินดุ๊กดิ๊กเลย!”เสียงหัวเราะของเซธและไซม่อนดังกล่อมหัวใจของเธอกว่าคลื่นทะเลเสียอีก ทำเอาอดไม่ได้ที่จะยิ้มตามด้วยความเคยชิน“ที่รัก เธอยิ้มแบบนั้น ฉันเริ่มคิดแล้วนะว่าจะพาลูกกลับห้อง แล้วเราสองคน---” ไซรัสยกยิ้มเจ้าเล่ห์“หยุดเลยค่ะ มาเที่ยวทะเลนะคะ ไม่ได้มาทำลูกเพิ่ม” เธอรีบจิ้มแก้มเขาเบา ๆ อย่างหมั่นเขี้ยว โดยไม่รู้เลยว่าคำพูดและการกระทำนั้น อยู่ในสายตาของลูกแฝดที่กำลังกะพริบตาปริบ ๆ“ทำลูกเพิ่มคืออะไรเหรอหม่าม้า?” เซธเอ่ยถามตาใส“คือการมีน้องไว้เล่นด้วยไงคะ” เซเรน่ายิ้มแห้ง พลางหันไปหยิกหลังไซรัสเบา ๆ ที่ดันเริ่มพูดเรื่องแบบนี้ต่อหน้าลูก ๆ “ป่ะป๊า! หนูอยากได้น้อง!!” ลูกทั้งสองคนตาเป็นประกาย“เห็นไหมครับ ที่รัก ลูกเห็นด้วยกับฉัน” ไซรัสหัวเราะดังลั่นเหมือนชนะสงครามทำเอาเซเรน่ารีบปิดหน้าตัวเองทันที เมื่อรู้ว่ากลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ราบคาบให้ตายสิ แล้วฉันจะสู้พวกเขาสา

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สลับร่าง

    เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยแสงแดดอุ่น ๆ สาดผ่านผ้าม่านบางในห้องนอนใหญ่ กลิ่นหอมของดอกไม้จากแจกันข้างหัวเตียงลอยอ้อยอิ่งในอากาศ บรรยากาศดูสงบสุขราวกับทุกอย่างยังเหมือนเดิมจนกระทั่งเสียงกรีดร้องหนึ่งดังขึ้น“กรี๊ดดดดดด!!”ไซรัสสะดุ้งตื่นแทบจะหล่นจากเตียง เขาหันไปตามต้นเสียงที่กรีดร้องปลุกเขาให้ตื่นเมื่อครู่ นัยน์ตาคมสีน้ำทะเลเบิกตากว้างราวกับเห็นผีหลังจากที่เห็นร่างของตัวเองนั่งค้างอยู่ตรงหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง“ทำไมฉันถึงเห็นตัวเองนั่งตรงนั้น!” ไซรัสร้องออกมาเสียงหวานที่คุ้นเคยทำเขาหยุดชะงัก“ทำไมเสียงฉันมัน เดี๋ยวสิ”ไซรัสก้มมองเรือนร่างของตัวเองพบว่าเขาสวมชุดนอนผ้าซาตินสีครีม ก่อนจะหน้าเหวอ “เดี๋ยวนะ นี่มัน...ร่างของเธอเหรอ เซเรน่า?”“ใช่ พวกเราสลับร่างกัน” เซเรน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ทว่าเพราะตอนนี้เธออยู่ในร่างของไซรัสมันเลยทำให้ทุกอย่างดูแปลกประหลาดไปหมด แต่ไซรัสที่อยู่ในร่างเซเรน่ากลับไม่รู้สึกเช่นนั้น เขาย่างกายเดินเข้าไปหาภรรยาก่อนจะโอบกอดเธอแผ่วเบาและพูดปลอมประโลม“ได้ยังไง บ้าน่า”“ไม่ต้องกลัวเซเรน่า ฉันจะหาทางทำให้เราสลับร่างกลับไปได้แน่นอน”ไซรัสยืนปลอบใจภรรยาที่ตื่นกลัวอยู

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [2/2]

    หลายวันต่อมาบ้านพักตากอากาศริมทะเลขนาดกลางตั้งอยู่บนเนินทรายต่ำ ล้อมรอบด้วยต้นมะพร้าวและเสียงคลื่นที่ซัดเข้าหาฝั่งเป็นจังหวะอันคุ้นหู ลมทะเลยามบ่ายพัดกลิ่นเค็มจาง ๆ ปะปนกลิ่นดอกลีลาวดีที่ปลิวจากสวนหน้าบ้าน ที่นี่เป็นบ้านตากอากาศริมทะเลบนเกาะส่วนตัวที่พวกเขาเคยมาด้วยกันในทุกปีแต่สำหรับไซรัสแล้วทุกอย่างกลับดูแปลกใหม่ เขามองภาพครอบครัวที่ติดอยู่บนผนัง ภาพถ่ายที่เขาอุ้มลูกฝาแฝดและหัวเราะอย่างมีความสุข ทว่าความทรงจำนั้นกลับกลายเป็นเพียงภาพเบลอในใจ“ที่นี่ดู...อบอุ่นดีจัง” เขาพูดเบา ๆ ขณะเดินช้า ๆ ไปตามโถงทางเดินเซเรน่ามองตามแผ่นหลังของเขา ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน “คุณเคยชอบที่นี่มากค่ะ ทุกเช้าคุณจะตื่นก่อนใครเพื่อลงมาทำอาหารให้ฉันและเด็ก ๆ”“จริงเหรอ...” เขายิ้มบาง ๆ “อืม...ไม่รู้สิ ผมไม่แน่ใจเลยว่าตัวเองจะมีฝีมือด้านการทำอาหาร”เซเรน่าหัวเราะเบา ๆ “แต่เด็ก ๆ ชอบฝีมือการทำอาหารของคุณนะคะ”“เซเรน่า....คือผมมีคำถามหนึ่งครับ”“อะไรเหรอคะ?”“ผมดีกับคุณและลูกจริง ๆ ใช่ไหมครับ” “คะ?”“คือ...ไม่ใช่ว่าผมไม่เชื่อในสิ่งที่คุณพูดนะครับ เพียงแต่เมื่อวานในหัวของผมก็มีความทรงจำไม่ดีโผล่ขึ้นมา ผมในต

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ สามีความจำเสื่อม... [1/2]

    แสงแดดอ่อนสีทองลอดผ่านม่านสีครีมเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยส่วนตัว กลิ่นยาผสมกลิ่นสะอาดของผ้าปูเตียงใหม่ลอยอยู่ในอากาศ เครื่องวัดชีพจรส่งเสียงแผ่วเบาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ พื้นที่เงียบสงบนี้มีเพียงเสียงลมหายใจของชายหนุ่มบนเตียงที่เพิ่งฟื้นจากความมืดมิดยาวนานไซรัสขยับเปลือกตาอย่างเชื่องช้าดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลลืมขึ้น สายตาเขายังพร่าเลือนอยู่แต่ภาพแรกที่เห็นคือใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียง มือเล็กของเธอกุมมือเขาไว้แน่นราวกับกลัวว่าหากปล่อยไปเขาจะหายลับจากโลกนี้อีกครั้งแววตาของเธอแดงช้ำ ริมฝีปากสั่นเล็กน้อยเมื่อเห็นเขาขยับตัว เธอเรียกชื่อเขาด้วยเสียงเบาเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังและความกลัวในเวลาเดียวกัน“ไซรัส... คุณตื่นแล้ว...” เสียงนั้นสั่น แต่แฝงด้วยความอบอุ่นลึกซึ้งชายหนุ่มกระพริบตาถี่ ๆ พยายามรวบรวมความทรงจำ แต่ในหัวกลับว่างเปล่า มีเพียงความรู้สึกบางอย่างที่แน่นอยู่ในอก เหมือนเขาควรจะรู้จักเธอ เหมือนเธอคือคนสำคัญที่สุดในชีวิต แต่เขากลับจำไม่ได้เลย“ผม...” เขาขมวดคิ้ว มือที่ถูกเธอกุมไว้เริ่มขยับเล็กน้อย “คุณ...เป็นใคร....แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ที่นี่”คำพูดนั้นเหมือนมีดบาง ๆ ที่กรีดผ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [5/5]

    ห้าวันต่อมาเมื่อเข้าเขตเมืองอาร์เทน เสียงเครื่องยนต์เบา ๆ ดังมาจากทิศเหนือ ไซรัสหยุดเดินหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นดู“เป็นรถหุ้มเกราะ...มีสัญลักษณ์ของกองทัพ”ไม่นานรถคันนั้นก็หยุดลงตรงหน้า ชายในชุดทหารสามคนลงมาคนหนึ่งถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มและแววตาที่คุ้นเคย“ผู้พันไซรัสจริง ๆ ด้วย!”ไซรัสเบิกตากว้าง “ศรัน!”ศรันยิ้มกว้าง รีบเดินเข้ามากอดเขาแน่น “ผมคิดว่าท่านตายไปแล้ว!”“ฉันไม่ตายง่ายขนาดนั้นหรอก” ไซรัสหัวเราะก่อนจะหันไปมองเซเรน่า “เซเรน่านี่ศรันครับ เขาเป็นทหารที่คุ้มกันศูนย์อพยพ ส่วนนี่เซเรนะ....”ศรันมองเธอด้วยสายตาอบอุ่น “สวัสดีครับดีครับคุณเซเรน่า ผมได้ยินชื่อมานานแล้วไม่คิดเลยว่าตัวจริงจะสวยขนาดนี้ ไม่แปลกเลยที่ผู้พันจะหลบหนีจากศูยน์อพยพแล้วไปช่วยคุณที่นั่น”“คะ?”“อะ...อ้าว...ผู้พันอย่าบอกนะว่าไม่ได้บอกเธอ” ศรันหันไปถามไซรัสที่ตอนนี้กำลังยืนมองเขาอย่างคาดโทษ ไซรัสภายในใจรู้สึกกระวนกระวายเพราะตอนนี้ความจริงที่เขาหลบหนีออกจากศูนย์อพยพเพื่อไปช่วยหญิงสาวที่ตนแอบรักมาตลอดหลายปีกำลังถูกเปิดเผย“ไซรัส....ที่คุณศรันพูดหมายความว่ายังไง”“เซเรน่าเรื่องนี้พวกเราค่อยคุยกันทีหลังดีไ

  • เมื่อฉันไม่ขอเป็นนางร้ายโง่งมในนิยายรักมาเฟีย   ตอนพิเศษ โลกคู่ขนานในวันสิ้นโลก [4/5]

    ไซรัสมอบต่ำใช้รถที่จอดอยู่บนถนนเป็นที่กำบัง เขาจับปืนไรเฟิลที่สะพายไว้บนหลังขึ้นช้า ๆ ก่อนจะเริ่มเล็งจุดตายที่หัวของซอมบี้เซเรน่าไม่ยืนมองเหตุการณ์จากอีกฝั่งหนึ่งของถนนหัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกจากอก ไม่กี่วินาทีต่อมาร่างของซอมบี้ก็ล้มลงไปนอนกับพื้นทีละตัว “เรียบร้อยแล้ว” เขาพูดเสียงเรียบ“คุณ...ไม่เป็นไรใช่ไหม?”“ผมไม่เป็นอะไร”เซเรน่ามองเขาอย่างตะลึงทั้งความกลัวและความชื่นชมปะปนกันอยู่ในใจ “คุณเป็นใครกันแน่…คือฉันสังเกตว่าปืนที่คุณมีกับฝีมือการยิงของคุณมัน....ดูไม่ธรรมดา”เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบเรียบ ๆ “ฉันทหารหน่วยพิเศษ”เธอเบิกตากว้าง “จริงเหรอ?”“อืม...แต่ว่าตอนนี้พวกเราควรออกเดินทางได้แล้ว”เซเรน่ามองแผ่นหลังของไซรัสที่กำลังเดินนำไป แม้จะมีความสงสัยอยู่ในใจเกี่ยวกับตัวตนของเขาแต่สุดท้ายหญิงสาวก็เลือกที่จะความคิดสงสัยนั้นไป...ระหว่างวันทั้งคู่เดินข้ามสะพานที่มีรถหลายสิบคันจอดทิ้งไว้ เสียงน้ำจากแม่น้ำด้านล่างดังคลื่นซัด เสียงฝีเท้าทั้งสองสะท้อนก้องไปทั่วสะพานเมื่อมาถึงอีกฟากหนึ่งก็พบว่าพระอาทิตย์ใกล้ตกดินแล้ว พวกเขาจึงเลือกหยุดพักค้างคืนในร้านอาหารร้างที่มีประตูปิดแน่นหนา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status