บทที่ 34 [3/3]

“ไม่ต้องกลัว ตราบใดที่เธอยังอยู่กับฉัน ไม่มีใครแตะต้องเธอได้ แม้แต่ปลายเล็บ”

ประโยคนั้นฟังดูเรียบง่าย แต่กลับมีอำนาจมากพอที่จะทำให้เซเรน่าอุ่นใจ โดยไม่รู้ว่าทั้งหมดกลับตกอยู่ในสายตาของมือขวาอย่างศรันเช่นกัน เขาเกือบสำลักน้ำลายหลังจากเห็นนายเหนือหัวเปลี่ยนไปราวกับผีเขา

ไม่ต้องเดาก็ทราบดี ว่าผู้หญิงคนนี้คงจะกลายเป็นนายหญิงของมันในอนาคต

เมื่อเวลาล่วงเลยไปนับชั่วโมง รถก็แล่นผ่านป่าสนเข้าสู่เส้นทางริมทะเล เสียงคลื่นกระทบฝั่งเริ่มดังขึ้นทีละน้อย จนกระทั่งถึงท่าเรือลับที่มีเรือสปีดโบ๊ทจอดรออยู่

“พวกเรากำลังจะไปไหนเหรอ?” เซเรน่าถามขณะลงจากรถ

“เกาะของฉัน”

ไซรัสตอบสั้น ๆ ก่อนจะพาเธอขึ้นเรือ การเดินทางกินเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง ลมทะเลพัดแรงจนผมของเซเรน่ายุ่งฟู พร้อมได้กลิ่นเกลือทะเลกับแสงแดดอุ่น ๆ ปะทะผิว โดยที่ไซรัสยืนข้างเธอในท่าทางผ่อนคลายหากแต่แววตายังจับจ้องรอบข้างอย่างระแวดระวัง

เมื่อเรือเทียบท่า ภาพเกาะเล็ก ๆ ที่มีแนวปะการังสีฟ้าคราม และบ้านพักตากอากาศหรูหลังใหญ่ก็ปรากฏตรงหน้า ทำเอาดวงตาคู่สวยของเซเรน่าเบิกกว้าง ตกตะลึงกับบรรยากาศงดงามกับอยู่ในอีกโลกหนึ่ง

“นี่มัน…ฉันคิดว่าเซฟเฮ้าส์ของนายจะเป็นตึกโทรม ๆ ที่ซ่อนตัวในเมือง”

“เธอบอกว่าชอบทะเล”

ไซรัสยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของหญิงสาว เขาจำได้ดีหลังจากได้ดูภาพยนตร์กับเธอ และยังจดจำแววตาเป็นประกายเมื่อพูดถึงมันได้อย่างชัดเจน

“จำได้ด้วยเหรอ” หัวใจของเธอเต้นแรงทันที

“ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ ฉันจำได้หมด”

เขาตอบอย่างเรียบง่ายแต่หนักแน่น ทำเอาเซเรน่าเม้มปากอย่างประหม่า หัวใจเต้นถี่รัวอย่างห้ามไม่ได้ เธอไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไรกับคนตรงหน้า มันเป็นพูดคำแสนธรรมดาทว่ากลับทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก

หญิงสาวจึงรีบเดินนำเข้าบ้านทันที โดยตั้งใจไม่รอร่างสูง เมื่อเข้ามาในบ้านพักหลังใหญ่ บรรยากาศภายในก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย มันเงียบสงบ มีเพียงเสียงคลื่นเบา ๆ ดังลอดเข้ามาจากหน้าต่างบานกว้าง

“กลับไปได้แล้ว จัดการตามที่ฉันสั่ง” ไซรัสหันไปพูดกับศรัน

“รับทราบครับบอส” ศรันโค้งศีรษะ ก่อนจะออกจากบ้านไปทันที โดยไม่ต้องให้เอ่ยปากอีกครั้ง

“แล้วเราจะอยู่ที่นี่นานแค่ไหน”

เซเรน่าหันมองรอบห้องอย่างตื่นเต้น ราวกับเด็ก ๆ ที่พึ่งได้ของเล่นชิ้นใหม่

“จนกว่าทุกอย่างจะปลอดภัย” เขาตอบขณะวางปืนไว้บนโต๊ะ “ที่นี่มีแค่สองห้องนอน เธอเลือกได้เลยว่าจะนอนห้องไหน”

“ฉันขอห้องนี้ก็แล้วกัน”

เซเรน่าชี้ห้องนอนชั้นล่างสุดที่มองเห็นทิวทัศน์ทะเลอย่างชัดเจน แต่ยังไม่ทันได้เดินไปสำรวจ เขาก็พูดขึ้นเรียบ ๆ

“เปลี่ยนใจแล้ว เพื่อความปลอดภัย นอนกับฉันดีกว่า”

“อะไรนะ?” ใบหน้าสวยขมวดคิ้ว

“ถ้ามีใครบุกเข้ามา ฉันจะได้ปกป้องเธอได้ทัน”

เขาพูดเหมือนไม่ได้คิดอะไร แต่ทว่าดวงตาสีน้ำทะเลของเขากลับเจ้าเล่ห์ จนเซเรน่าขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

“ฉันไม่ต้องการการปกป้องขนาดนั้น---”

“แต่นี่ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเลือกได้” เขาพูดแทรกเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบสบกับดวงตาคู่สวย “เพื่อความปลอดภัยของเธอเอง”

บรรยากาศรอบกายเงียบงันไปชั่วขณะ เหลือเพียงเสียงคลื่นและลมหายใจของชายหนุ่มและหญิงสาว เซเรน่ากลืนน้ำลายช้า ๆ ก่อนจะตัดสินใจทำลายความเงียบ

“งั้นก็ได้ แต่แค่เพื่อความปลอดภัยนะ”

“แน่นอน แค่เพื่อความปลอดภัย ไม่มีเหตุผลอื่น”

.ไซรัสหัวเราะในลำคอเบา ๆ แต่แววตาที่มองเธอนั้นกลับเต็มไปด้วยอะไรบางอย่าง ที่มากเกินกว่าคำว่าปลอดภัยที่กล่าวอ้าง

เสียงหัวเราะแสนเจ้าเล่ห์นั้น ทำให้เซเรน่าเบือนหน้าไปมองทะเล แสงสุดท้ายของวันค่อย ๆ ตกกระทบผิวน้ำเป็นประกายระยิบ ราวกับดวงดาวยามค่ำคืน ขณะที่ในหัวใจของเธอ กำลังหวั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่

บ้าจริง นี่ฉันพ่ายแพ้ให้กับความเจ้าเล่ห์ของเขาอีกแล้ว!